BOOKSPOT

Άγιε μου Βασίλη σε παρακαλώ!

0

Μπορεί τα παιδάκια να αγωνιούν για την στιγμή που θα βρεθούν με την αλλαγή του χρόνου δίπλα στο δέντρο για να ξετυλίξουν τα δώρα τους, αλλά οι ενήλικες και ιδίως τούτοι, οι «καμμένοι» με το ποδόσφαιρο, αγωνιούν και για κάτι άλλο. «Φτου φτου» δεν θέλουν να ματιάσουν το φετινό πρωτάθλημα και ελπίζουν σε μία ανάλογη συνέχεια, του επιτελούμενου έως τώρα αυτού έργου, που αντικρίζουμε μπροστά στις οθόνες μας ή και για πολλούς στο γήπεδο, «ιδίοις όμμασι».

Καλώς ή κακώς πολλοί είναι αυτοί, η πλειοψηφία δηλαδή, που ψάχνουν έναν τρόπο διαφυγής από τα καθημερινά τους προβλήματα και μία ψυχολογική τόνωση βλέποντας την ομάδα τους. Όταν το όλο σκηνικό συνδυάζεται με ένα πρωτάθλημα σαν το φετινό, που τουλάχιστον τα τελευταία 10 χρόνια όπως έχω ξαναπεί όμοιο του δεν έχουμε παρακολουθήσει, καταλαβαίνετε ότι το ενδιαφέρον φτάνει σε πολύ ψηλές τιμές, τηλεοπτικές και μη. Φέτος υπάρχει υγεία, διεκδικητές άνω του ενός όπως είχαμε συνηθίσει, δυνατές ομάδες και καλό θέαμα. Φυσικά πολύ βαυκαλίζονται και αρνούνται να πιστέψουν πως γίνεται μία τόσο έντονη αλλαγή τόσο σύντομα. Μαζί τους και γω, τους καταλαβαίνω. Αλλά όσο πορευόμαστε, δεν βλέπουμε μέχρι στιγμής κάτι το ύποπτο, κάτι το μεμπτό.

Θέλετε η αλλαγή της ΕΠΟ, που απ’ ότι φαίνεται άλλαξε το σκηνικό πλαίσιο; Θέλετε οι 50-50 διαιτησίες που δείχνουν πως πλέον δεν υπάρχει συγκεκριμένος άνθρωπος να κινεί τα νήματα; Η αλήθεια είναι πως τέτοιες διαιτησίες καιρό έχουμε να δούμε και τα λεγόμενα «σποράκια» είναι και τρόπον τινά ανθρώπινα. Δεν γίνεται να είναι Θεοί οι διαιτητές και να βλέπουμε στο 100% μία διαιτησία. Φέτος δεν υπάρχουν δικαιολογίες για κανέναν, και το ξέρουν καλά και οι διοικούντες των ομάδων. Ότι πρόβλημα προκύψει δεν θα φταίει κανένας διαιτητής. Θα φταίει η διοίκηση, ο προπονητής με τις επιλογές του και τον παραγκωνισμό παικτών, τα οικονομικά και η μη τακτοποίηση των οφειλών προς την ομάδα, αφήνοντας «τρύπες» αμπάλωτες. Με λίγα λόγια οι ίδιες οι ομάδες θα φταίνε σε ότι στραβό. Και αν υπάρξει διαιτησία όπως παλαιότερα στον δεύτερο γύρο, εδώ είμαστε να το παραδεχτούμε. Αν και χλωμό το βλέπω όπως προείπα.

Η πλήρης σήψη των προηγούμενων ετών, με ομάδες που κάθε Σαββατοκύριακο έμπαιναν σε λαιμητόμο από συγκεκριμένους διαιτητές πέρασε, και μένει να φανεί αν τα επόμενα χρόνια θα έχει περάσει ως ανεπιστρεπτί ή ωσάν «πανδημία» θα επιστρέψει. Ούτε νομίζω να πιστεύετε πως με τέτοια τροπή που έχει πάρει το φετινό πρωτάθλημα, θα αφήσουν οι ισχυροί διοικούντες των ομάδων, ως αδαείς, τις ομάδες τους στο έλεος του Θεού. Λίγο χλωμό το βλέπω. Δεν τολμούν να μην παίξουν 50-50 τα παιχνίδια οι «άρχοντες των αγώνων», θέλοντας και μη.

Στην Αγγλία, οι δύο ομάδες του Μάντσεστερ έχουν πάρει κεφάλι και χτίζουν ήδη διαφορά από τους διώκτες τους. Στην Ισπανία, η Μπαρτσελόνα δεν έχει χάσει ούτε πόντο. Στην Ιταλία, η Νάπολι και η Γιουβέντους συνεχίζουν τις άπταιστες διαδρομές τους, έχοντας τεράστια διαφορά από τους υπόλοιπους. Στην Γαλλία, η Παρί Σεν Ζερμέν έχει μετατρέψει το πρωτάθλημα σε μουσικοχορευτικό σόου. Ποια; Αυτά; Αυτά πλέον έγιναν αστεία για τους Έλληνες. Εμείς κύριοι φέτος είμαστε αλλιώς όσο οξύμωρο και αν ακούγεται. Μα αυτό δεν θέλαμε και μεις; Ένα πρωτάθλημα επί ίσοις όροις. Ανατρεπτικό. Να μην ξέρεις τι σου ξημερώνει. Που ο τελευταίος θα μπορεί και θα έχει δικαίωμα να κερδίσει τον πρώτο. Που ο φτωχός, θα κοιτάει στα μάτια τον πλούσιο. Μία μέρα που δεν θα ξέρεις τι σου ξημερώνει, που κανένα αποτέλεσμα δεν θα είναι σίγουρο εκ των προτέρων.

 

Ε αφού έχουμε πρωτάθλημα που πάει φέτος κόντρα σε πολλά άλλα μεγαλύτερα γιατί να μην το παινευτούμε βρε αδερφέ;

Αν κάποιος μου έλεγε το καλοκαίρι ότι τον Δεκέμβρη θα βλέπεις Λεβαδειακός-Ατρόμητος και θα έχει ενδιαφέρον, θα τον έβγαζα όχι απλά τρελό, αλλά για κάνα Δρομοκαΐτειο! Ήταν κανείς σίγουρος ότι ο ΠΑΟΚ θα ξεμπέρδευε «αβρόχοις ποσί» από τον κάμπο απέναντι στην ΑΕΛ; Ήταν κανείς βέβαιος ότι ο Παναθηναϊκός θα βρισκόταν σε αυτό το σημείο αλλά και πάλι θα στεκόταν όρθιος έως τώρα, όντας μία δύσκολη λεία και για ΑΕΚ και για Ολυμπιακό; Στοιχημάτιζε κανείς το σπίτι του, όπως άλλες χρονιές, ότι βρέξει-χιονίσει ο Ολυμπιακός θα  λύγιζε τον Ατρόμητο, ενώ τελικά έχασε 0-1; Ήταν κανείς βέβαιος ότι η φορμαρισμένη ΑΕΚ, που ήξερε τις γκέλες όλων των υπολοίπων, θα είχε εύκολο έργο στην Τρίπολη απέναντι στον Αστέρα που δεν είχε κάνει σεφτέ έως τότε; Ούτε του παπά μην το πούμε. Ούτε του παπά! Το απρόβλεπτο γεννά ενδιαφέρον. Το απρόβλεπτο δημιουργεί καλή έξωθεν μαρτυρία. Το απρόβλεπτο αυξάνει την αξιοπιστία του προϊόντος που τόσα χρόνια είχε δεχθεί τόσα ανεπανόρθωτα πλήγματα, με αποτέλεσμα να εκμηδενιστεί η εμπορική του αξία. Το ξεκίνημα της φετινής Super League είναι μία αχτίδα φωτός σε μία λίγκα που είχε φτάσει σχεδόν στον πάτο. Γι’ αυτό λοιπόν, «Άγιε μου Βασίλη σε παρακαλώ και στον δεύτερο τον γύρο το ίδιο πρωτάθλημα να δω!»

Σχόλια

Comments are closed.