BOOKSPOT

Του Χρ. Βητσόπουλου: Φτου φτου μην το ματιάσουμε…

0

Όλα βαίνουν καλώς, όπως λέει και ένα καθημερινό ρητό, όχι τόσο από πλευράς θεάματος αλλά περισσότερο βάσει έκβασης των αγώνων και των βαθμολογιών. Αυτό που συμβαίνει στο φετινό Μουντιάλ είναι πρωτόγνωρο, καθ’ ότι τα πάντα μπορούν να συμβούν και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τον εκάστοτε νικήτη αγώνα, πόσο μάλλον τον νικητή της διοργάνωσης…

Αργεντινή, Πορτογαλία, Γερμανία και Ισπανία έβγαλαν το λάδι στον κόσμο τους μέχρι να προκριθούν, αφού όλοι τους πήγαν να πάθουν ζημιά από ομάδες, είτε αδιάφορες βαθμολογικά, όπως το Μαρόκο, είτε από ομάδες που σίγουρα δεν ήταν καλύτερες από αυτές. Κάθε μέρα ό, τι ματς και να δείχνει η τηλεόραση, ένα είναι σίγουρο. Τα πάντα είναι απρόβλεπτα και γι’αυτό σε καθηλώνουν!

Τα αουτσάιντερ που είναι φαβορί ως το μέγα οξύμωρο!

Ομάδες όπως το Μεξικό, η Κροατία, η Ρωσία, η Ελβετία, η Σερβία, το Βέλγιο κλπ, που σε άλλα Μουντιάλ, δύσκολα έβλεπες να κάνουν πορείες ή να φτάνουν έστω στα ημιτελικά, τώρα όχι μόνο το διεκδικούν, αλλά δεν θα μας φαινόταν καθόλου περίεργο κάποια από αυτές να φτάσει και τελικό, αφού όλα είναι πιθανά με το θέαμα που βλέπουμε και όλα ανοιχτά. Υπάρχουν ακόμη όμιλοι που είναι ανοιχτοί και θέσεις που δεν έχουν κλείσει, μιλώντας για το ποια ομάδα θα τερματίσει 1η και ποια 2η.

Τα λιοντάρια βρυχώνται!

Με Αγγλικό κορμό και χωρίς να εντυπωσιάζουν αγωνιστικά μέχρι στιγμής πήραν την πρόκριση για τους «16». Το μόνο που μένει είναι να μάθουμε αν θα τερματίσουν οι Άγγλοι πρώτοι ή δεύτεροι.

Η Αγγλία έχει δείξει μέχρι στιγμής στο Μουντιάλ πως έχει αφήσει στην άκρη τις παθογένειες που χαρακτήριζαν τα «λιοντάρια». Ο Σάουθγκεϊτ έχει στήσει ένα σύνολο γύρω από τον Χάρι Κέιν, ο οποίος «οργιάζει». Δείχνοντας ικανός να πάρει από το χέρι τους Άγγλους και να τους πάει μακριά στον θεσμό.

Η επιλογή του Άγγλου τεχνικού να εφαρμόσει αυτό το 3-5-2 που μετατρέπεται και σε 3-4-3 έχει αποδειχθεί εξαιρετική. Οι γρήγοροι και «φρέσκοι» παίκτες που πλαισιώνουν τον Κέιν κάνουν τους Άγγλους μια ομάδα με ταχύτητα και πολλά τρεξίματα, ικανή για να κερδίσει τον οποιοδήποτε.

Το αν αυτό το σύνολο έχει τη δυνατότητα να φτάσει μέχρι τον τελικό, θα το δείξει η πορεία. Το βέβαιο είναι πως η Αγγλία έχει αλλάξει λογική και αγωνιστική νοοτροπία, παρουσιάζοντας μια ομάδα που δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνες των προηγούμενων ετών. Που μπορεί να υπερτερούσαν σε ποιότητα, όμως δεν μπορούσαν να την αξιοποιήσουν στο γήπεδο.

Φέτος τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο Κέιν και η παρέα του, κρατώντας χαμηλά την μπάλα, έχουν καταφέρει μέχρι στιγμής να ξεχωρίσουν. Και κυρίως να κάνουν τους αντιπάλους να τους υπολογίζουν και μάλιστα πολύ. Κάτι που ίσως αποτελεί και το μεγαλύτερο επίτευγμα της συγκεκριμένης εθνικής ομάδας.

Σημαντικό επίσης για τον Σάουθγκεϊτ είναι πως έχει κατορθώσει να μετατρέψει παίκτες-εργαλεία, σε πρωταγωνιστές. Όπως για παράδειγμα ο Λίγκαρντ. Που στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι μάλλον ρολίστας, ωστόσο στην εθνική είναι καθοριστικός. Έχοντας μάλιστα και διαφορετικό αγωνιστικό ρόλο. Μιας και στην Αγγλία χρησιμοποιείται πιο κοντά στον άξονα, παρά στα άκρα. Σε μία ακόμα πετυχημένη έμπνευση του ομοσπονδιακού τεχνικού των «λιονταριών».

Άλλαξε ο Σαμπάολι και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς!

Και μεταφορικά και κυριολεκτικά. Κυριολεκτικά φοράει φόρμες πλέον, αλλά μεταφορικά αναφέρομαι στην διάταξη της Αργεντινής. 4-4-2 με Ιγκουαίν, Ντι Μαρία και τερματοφύλακα τον Αρμάνι αντί του Καμπαγιέρο, ύστερα από την διαπόμπευση που δέχτηκε λόγω του πρώτου γκολ που ουσιαστικά δέχτηκε μόνος του από την Κροατία. Η αλήθεια είναι ότι θα θέλαμε να βλέπουμε δίπλα στον Μέσσι περισσότερο τους Αγκουέρο και Ντιμπάλα, αλλά ο Σαμπάολι κάποια εμμονή έχει μαζί τους και τους προτιμάει το πολύ ένα 10λεπτο στο τέλος, παίζοντας σήμερα με τη φωτιά και τις κριτικές, αν δεν προκρινόταν. Η Αργεντινή τα κατάφερε με την ψυχή στο στόμα να περάσει, χωρίς να εντυπωσιάζει με την εμφάνισή της, και παράλληλα κατάφερε να διώξει από πάνω την πίεση που δεχόταν αυτές τις ημέρες. Βοήθησε ο κόσμος που γέμισε τα γήπεδα στα οποία αγωνιζόταν αλλά και το βάρος αυτής της φανέλας…

Τα αξιοσημείωτα μέχρι στιγμής…

Μία κατάρα 40 ετών έλαβε τέλος σήμερα για το Περού, ακόμη κι αν οι «Ίνκας» δεν κατάφεραν να συνδυάσουν τη νίκη τους (2-0) επί της Αυστραλίας με πρόκριση στη φάση των «16» του Μουντιάλ της Ρωσίας, καθώς κατέλαβαν την 3η θέση του 3ου ομίλου και «αποχαιρέτησαν».

Τα τέρματα των Καρίγιο (18΄) και Γκερέρο (50΄) διαμόρφωσαν το τελικό 2-0 για το Περού, το οποίο έδωσε τέλος σε ένα σερί οκτώ αγώνων σε Μουντιάλ χωρίς νίκη, ενώ το τελευταίο «τρίποντο» της χώρας σε Παγκόσμιο Κύπελλο είχε καταγραφεί το 1978, στη νίκη με 4-1 επί του Ιράν.

Από την άλλη ο Παναμάς σκόραρε πρώτη φορά σε Παγκόσμιο κύπελλο στο 6-1 με την Αγγλία.


VAR καλεί Μουντιάλ!

Είκοσι πέναλτι σε 36 αναμετρήσεις, μία κίτρινη κάρτα στον Κριστιάνο Ρονάλντο, ένα καταλογισθέν πέναλτι υπέρ του Νεϊμάρ που ανακλήθηκε και η μη χρήση στο οφθαλμοφανές πέναλτι που έκανε ο Ντέρεκ Μπόατενγκ στον Μάρκους Μπεργκ.

Αυτή είναι κατά κύριο λόγο η… προσφορά του VAR στα γήπεδα της Ρωσίας μέχρι στιγμής. Το Μουντιάλ που φιλοξενείται αυτές τις ημέρες στην μεγαλύτερη -σε έκταση- χώρα του πλανήτη, είναι η πρώτη κορυφαία διοργάνωση που εφαρμόζεται το σύστημα βοήθειας στους διαιτητές (Video Assistant Referee). Πρόκειται για μία καινοτομία, οι εμπνευστές της οποίας θεώρησαν ότι θα βοηθήσει ουσιαστικά προς την απονομή Δικαιοσύνης στο ποδόσφαιρο.

Άποψη που ενστερνίσθηκαν οι ιθύνοντες του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, όπως ο πρόεδρος της FIFA, Τζάνι Ινφαντίνο, ο οποίος υπήρξε πρωτεργάτης και απόλυτος υποστηρικτής για την εφαρμογή της σύγχρονης τεχνολογίας στο λαοφιλέστερο των παιχνιδιών. Στην …αντίπερα όχθη, βρέθηκε ο ομόλογος του της UEFA, Αλεξάντερ Τσέφεριν, εκφράζοντας ανησυχία και προβληματισμό για το ζήτημα.

Όπως συμβαίνει με οτιδήποτε νέο μπαίνει στην ζωή του ανθρώπου από καταβολής κόσμου, οι απόψεις διίστανται. Από την μία πλευρά βρίσκονται όσοι θεωρούν ότι με την …ομάδα υποστήριξης του διαιτητή από τις εξέδρες του γηπέδου, είναι πολύ εύκολο να διαπιστωθεί -σε δεύτερο χρόνο και μετά την εξέταση της επίμαχης φάσης σε επανάληψη- οποιαδήποτε παράβαση που δεν υπέπεσε στην αντίληψη του «άρχοντα του αγώνα». Οπως επίσης, με την ίδια μεθοδολογία, καθίσταται ανάλογα εύκολο, να διορθωθεί μία λανθασμένη υπόδειξη.

Εάν αναλογισθούμε την πίεση που έχουν παίκτες και διαιτητής όταν εξελίσσεται ένας αγώνας, είναι πανεύκολο να αντιληφθούμε, πόσο δύσκολο είναι το έργο αυτού που αποφασίζει. Ο διαιτητής καλείται σε κλάσματα δευτερολέπτου και με μόνα εργαλεία την όραση, την αντιληπτική ικανότητα και φυσικά την γνώση των κανονισμών, αφ΄ ενός να ερμηνεύσει και αφ΄ ετέρου να αποφασίσει, εάν αυτό που συνέβη στην φάση που μόλις εξελίχθηκε είναι τιμωρητέο ή όχι. Με σφυγμούς που συχνά ξεπερνούν τους 150 και με το άγχος απόδοσης Δικαιοσύνης -όπως εξ΄ ορισμού είναι το έργο του μέσα στον αγωνιστικό χώρο- ο διαιτητής περνά εξαιρετικά δύσκολες στιγμές. Κάπου εκεί, παίρνει θέση στην εξίσωση και ο παράγοντας εμπειρία που αυξάνει την ορθότητα της όποιας επιλογής.

Υπό αυτήν την έννοια, δηλαδή αμιγώς την απόδοση Δικαιοσύνης, η χρήση του VAR δεν μπορεί να αμφισβητηθεί με ισχυρά επιχειρήματα. Ομως υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Και σ΄ αυτήν την πλευρά, βρίσκονται σε συντριπτικό ποσοστό, αυτοί που έχουν παίξει ποδόσφαιρο, αυτοί που γνωρίζουν την οσμή των αποδυτηρίων, αυτοί που έχουν κάνει και έχουν υποστεί μαρκαρίσματα, αυτοί που γνωρίζουν άριστα την ψυχολογία του παιχνιδιού. Γι΄ αυτούς, η χρήση της τεχνολογίας, είναι «ξένη» και έχει αρνητικά αποτελέσματα, δεδομένου πως εξαφανίζει την «μαγεία της στιγμής», την ταχύτητα εξέλιξης μία αλληλουχίας φάσεων και τελικά «καταδικάζει» το παιχνίδι σε μία διαρκή αμφιβολία και αμφισβήτηση του παραμικρού. Είναι εκείνοι που υποστηρίζουν πως με το VAR το ποδόσφαιρο χάνει την «μαγεία» του, χάνει το απόβλεπτο στοιχείο που το χαρακτηρίζει και τελικά καθίσταται μία εν δυνάμει αίθουσα Δικαστηρίου.

Επίσης σημαντικό, είναι το στοιχείο πως με την χρήση του VAR δεν εξασφαλίζεται η ίδια εφαρμογή για ίδιες περιπτώσεις. Αφ΄ ενός γιατί στο ποδόσφαιρο καμμία φάση δεν είναι ίδια με κάποια άλλη και αφ΄ ετέρου, επειδή ο διαιτητής τάδε έχει διαφορετικά κριτήρια, εμπειρία, γνώσεις και αντιληπτική ικανότητα από τον διαιτητή δείνα. Ετσι, παρατηρείται το φαινόμενο, να υποδειχθεί η «εσχάτη των ποινών» επειδή η μπάλα ακούμπησε στο χέρι αμυνόμενου κατά την διεκδίκηση της μπάλας σε εναέρια μονομαχία εντός περιοχής και να μην υπάρχει καν η εξέταση του video σε κλασική ανατροπή επιθετικού από αμυντικό, όπως συνέβη στην περίπτωση του Μάρκους Μπεργκ στον αγώνα της Σουηδίας με την Γερμανία. Ομοίως, στην περίπτωση της κίτρινης κάρτας στον Κριστιάνο Ρονάλντο, κάποιος άλλος διαιτητής δεν θα ήθελε να δει καν σε επενάληψη την φάση, ενώ ένας τρίτος θα μπορούσε να αποβάλει τον Πορτογάλο άσο για πρόθεση αντιαθλητικού λακτίσματος.

Ενδεικτική είναι η άποψη που κατέθεσε προσφάτως, ο Τζανλουίτζι Μπουφόν, σύμφωνα με τον οποίο «Το ποδοσφαίρο χάνει την ομορφιά του. Είναι σαν να παίζουμε πόλο», ενώ ο Σάμι Κεντίρα, σχολίασε: «Είναι καταστροφή. Μπαίνει γκολ και δεν ξέρουμε αν πρέπει να πανηγυρίσουμε ή όχι. Χάνεται το πάθος και το συναίσθημα». Κάπου στην …μέση ο Ιταλός τεχνικός, Μασιμιλιάνο Αλέγκρι, επισημαίνει: «Είναι ένα σημαντικό εργαλείο, αλλά αν δεν θέλουμε να κάνουμε το ποδόσφαιρο κάτι άλλο, τότε δεν μπορεί να χρησιμοποιείται σε όλες τις καταστάσεις. Το VAR θα είναι χρήσιμο για συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα, εάν ένα φάουλ έγινε εντός ή εκτός περιοχής. Οπως και για το εάν ένας παίκτης είναι σε ελεγχόμενη θέση. Διαφορετικά, ένας αγώνας θα λήγει τα μεσάνυχτα».

Από την εμπειρία του την χρονιά που ολοκληρώθηκε στην Γερμανία, ο Ρούντι Φέλερ, φαίνεται να …μετανοεί: «Αρχικά ήμουν θετικά προσκείμενος στην προοπτική του VAR και περίμενα με περιέργεια να δω πως θα λειτουργήσει. Πλέον, η άποψη μου είναι πως δεν είναι χρήσιμο».

Το Video assistant referee, χρησιμοποιείται μόνο σε τέσσερις περιπτώσεις. Και ειδικότερα, όσον αφορά στα γκολ (περιπτώσεις οφσάιντ, επιθετικού φάουλ, αν ένας παίκτης σπρώξει τη μπάλα στα δίχτυα με το χέρι), στις κόκκινες κάρτες (και όχι στις κίτρινες), στα πέναλτι και στην τιμωρία σε λάθος παίκτη (κάρτα που δόθηκε σε έναν παίκτη, αλλά θα έπρεπε να δοθεί σε συμπαίκτη του).

Μην ξεχνάμε ότι από του χρόνου θα το έχουμε πλέον και στα δικά μας μέρη και όλοι αναρωτιόμαστε τι θα γίνεται στα ντέρμπι και ειδικά σε παιχνίδια που θα κρίνουν τίτλο…

Μετά την ολοκλήρωση και της τρίτης αγωνιστικής του β’ ομίλου, αναδείχθηκαν και τα πρώτα ζευγάρια που θα έρθουν αντιμέτωπα στη φάση των «16»

Ισπανία και Πορτογαλία πήραν τα εισιτήρια αφήνοντας εκτός Μαρόκο και Ιράν. Στη επόμενη φάση θα βρουν μπροστά τους τη διοργανώτρια Ρωσία και την Ουρουγουάη των Σουάρες και Καβάνι που έχουν περάσει από τον πρώτο όμιλο.

Οι Πορτογάλοι στους 16 θα αντιμετωπίσουν τους Ουρουγουανούς το Σάββατο 30 Ιουνίου.

Οι Ισπανοί θα παίξουν με τους διοργανωτές, Ρώσους μια ημέρα αργότερα, την Κυριακή 1η Ιουλίου.

Αναλυτικά το πρόγραμμα:

30 Ιουνίου

  • Ουρουγουάη – Πορτογαλία (21:00) (Fisht Stadium – Σότσι)

01 Ιουλίου

  • Ισπανια – Ρωσία (17:00) (Luzhniki Stadium – Μόσχα)Επίσης η Αργεντινή θα αντιμετωπίσει την Γαλλία σε μέρα και ώρα που θα ορισθεί εντός των επόμενων ημερών.

Σχόλια

Comments are closed.