EYDEP

Του Βαγγέλη Δήμα: Από τον τελικό του 2009 σε αυτόν του 2016, μια… ξενέρα δρόμος!

0

Οχτώ γκολ, παράταση, ανατροπές, 34 πέναλτι και πρωταγωνιστές που φορούσαν ποδοσφαιρικά παπούτσια και κλωτσoύσαν την «στρογγυλή θεά». Αυτός ήταν ο ΜΕΓΑΛΟΣ τελικός του κυπέλλου Ελλάδας το 2009. Εφτά χρόνια μετά, το δύστηνο ελληνικό ποδόσφαιρο έχει δεχτεί τόσα «χτυπήματα», που μοιραία η αναμονή των περισσοτέρων για τον τελικό του 2016, έχει μετατραπεί σε αγγαρεία.

Γράφει ο Βαγγέλης Δήμας

Είσαι Έλληνας ποδοσφαιρόφιλος. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, εκτός από τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, περιμένεις έστω και σε μικρότερο -πλην όμως φίλαθλο βαθμό, να δεις και τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Το 2009 όλοι μας υπήρξαμε ενθουσιασμένοι που αυτή η αδημονία, μας αντάμειψε τελικά με ένα συγκλονιστικό παιχνίδι. ΑΕΚ και Ολυμπιακός προσέφεραν μια ανεπανάληπτη παράσταση. Ένα παιχνίδι που δεν πρόκειται ποτέ κανείς να ξεχάσει. Ένα παιχνίδι που οι πρωταγωνιστές ήταν μόνο οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων και κανείς άλλος. Όποιος και να έχανε εκείνο το βράδυ, δεν πρόκειται να κατέβαζε το κεφάλι και αυτό γιατί όσα διαδραματίστηκαν στις 2 Μαΐου 2009, ξεπερνούσαν τα όρια του ποδοσφαίρου. Ήταν μια μαγεία!

Τα χρόνια πέρασαν. Ο τελικός εκείνος «τοποθετήθηκε» στο συρτάρι της ιστορίας και το βιβλίο με τίτλο «ελληνικό ποδόσφαιρο» άλλαξε σελίδα. Όμως δυστυχώς ότι θα επακολουθούσε μέχρι να φτάσουμε στο σήμερα, δεν θα είχε καμία σχέση με την 2α Μαΐου. Σταδιακά οι πρωταγωνιστές του αθλήματος έπαψαν να είναι οι ποδοσφαιριστές, με τους παράγοντες και τους διαιτητές να… αναλαμβάνουν αυτόν τον ρόλο. Κάποιος θα μπορούσε να πει, «καλά και όλα αυτά δεν συνέβαιναν και πριν τον τελικό του 2009;» και η απάντηση που θα έπαιρνε να ήταν καταφατική. Όμως ποτέ ξανά σε αυτά τα περίπου 90 χρόνια ύπαρξης του ελληνικού ποδοσφαίρου, η κατάσταση δεν είχε ξεφύγει τόσο πολύ όσο τα 6 τελευταία χρόνια.  Η εικόνα του προέδρου της πρωταθλήτριας ομάδας να εκχυδαΐζει το κλίμα και να λέει σε σπουδαίο παίκτη του ελληνικού πρωταθλήματος να πάει να βάλει φούστα το 2010, το σκάνδαλο των στημένων αγώνων το 2011 με την εμπλοκή προέδρων ομάδων της Σούπερ Λιγκ και η επιλεκτική τιμωρία που υπήρξε, οι εικόνες σοκαριστικής βίας σε Τούμπα και «Λεωφόρο Αλεξάνδρας» και ο τελικός κυπέλλου 2013, είναι μερικά από όλα αυτά που έχουν «παγώσει» την καρδιά του Έλληνα φιλάθλου. Μερικά από μια σειρά γεγονότων που έχουν φθείρει ανεπανόρθωτα την εικόνα του ποδοσφαίρου μας. Κυρίως όμως αυτή η απαισιοδοξία ότι τα πράγματα δεν πρόκειται να αλλάξουν σύντομα, είναι αυτή που κάνει την απόσταση των τελικών του 2009 και του 2016 να μοιάζει χαοτική.

Κάθεσαι έστω και με μεγάλη δυσκολία να παρακολουθήσεις τον φετινό τελικό και όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνουν την… αγγαρεία που πρόκειται να υποστείς. Για μια ακόμη φορά τα πάντα εκτυλίσσονται στο παρασκήνιο, με την κατάσταση να μετατρέπεται σε τραγελαφική. Εμπλοκή της πολιτικής ηγεσίας για τον ορισμό των διαιτητών (!), αγώνας χωρίς κόσμο στις κερκίδες και «πόλεμος» ανακοινώσεων μεταξύ των δύο φιναλίστ με ενδιάμεσους ΕΠΟ και υφυπουργό αθλητισμού. Δύσκολα επομένως πείθεται κάποιος πως πρόκειται για ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι. Για τη γιορτή του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Βέβαια υπάρχουν και αυτοί που απόψε στις 20:30 θα στηθούν μπροστά από τις οθόνες τους για να δουν τον τελικό ΑΕΚ-Ολυμπιακός, όμως το θέμα είναι πόσοι θα το κάνουν με την ελπίδα να δουν έναν τελικό ανάλογο του 2009 και πόσοι θα το κάνουν από συνήθεια;

Σχόλια

Comments are closed.