BOOKSPOT

Με τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και τ’ άλλα παιδιά…

0

Το ημερολόγιο  γράφει 14 Ιουνίου 1987.ο Αργύρης Καμπούρης στην παράταση, με την δεύτερη του εύστοχη βολή γράφει το 103-101 εναντίον της πανίσχυρης σοβιετικής ένωσης και κάνει 20 χιλιάδες εκστασιασμένους έλληνες στις κερκίδες του  «Σταδίου ειρήνης και φιλίας » ,αλλά και τόσα εκατομμύρια έλληνες  σε ολόκληρο τον κόσμο,  να παραληρούν. Η Ελλάδα από το πουθενά απέχει ελάχιστα από την κορυφή της Ευρώπης, από την κορυφή του μπασκετικού…  Έβερεστ. Το Super-Fm.gr με αφορμή την χθεσινή επέτειο, σας θυμίζει όλην την πορεία μέχρι την πιο χρυσή σελίδα του ελληνικού μπάσκετ.

Το 25ο  ευρωπαϊκό πρωτάθλημα μπάσκετ φιλοξενήθηκε στην Αθήνα και είχε εκ των προτέρων χαρακτηριστεί ως ένα από τα πιο δύσκολα όλων των εποχών με την συμμετοχή ομάδων όπως η σοβιετική ένωση των  Βάλτερς, Μαρτσουλιόνις, Τκατσένκο ,της Γιουγκοσλαβίας των Πέτροβιτς, Ντίβατς και Ράτζα, της Ισπανίας του Σαν Επιφάνιο αλλά και άλλων ακόμα σπουδαίων ομάδων. Η Ελλάδα με προπονητή τον Κώστα πολιτη και με νεαρούς ταλαντούχους παίκτες, όπως ο Νίκος Γκάλης στην σύνθεση της ,είχε σαν βασική της βλέψη μια καλή παρουσία μέσα στο <<σπίτι>> της. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα προκρίθηκε από τον πρώτο γύρο ως 4η με 3 νίκες και 2 ήττες καθώς στον πρώτο αγώνα νίκησε με 109-77 την Ρουμανία, έκανε την έκπληξη με την Γιουγκοσλαβία νικώντας με 84-78 και ισοπέδωσε την Γαλλία με 82-69. Ακόμη και στο πιο δύσκολο θεωρητικά παιχνίδι της, ηττήθηκε δύσκολα με 66-69 από την σοβιετική ένωση, ενώ έχασε και από την Ισπανία.

Ανερχόμενο αστέρι του ελληνικού μπάσκετ με εμφανίσεις βγαλμένες από παραμύθι, ο Νίκος Γκάλης, καθώς μέχρι και το τέλος της πρώτης φάσης μετρούσε 35,6 πόντους μέσο όρο και οδηγούσε την ομάδα του Κώστα πολίτη εκ του ασφαλούς από επιτυχία σε επιτυχία.

galis-1987

Στο μεγάλο προημιτελικό με την Ιταλία η Ελλάδα νίκησε την ομάδα των Αντονέλλο Ρίβα και Ρομπέρτο Μπρουναμόντι με 90-78 και πλέον θα έπαιζε σε ένα ημιτελικό ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Στους <<4>> θα βρεθούν αντιμέτωπες η Ελλάδα με την Γιουγκοσλαβία και οι σοβιετικοί με τους ισπανούς. η Ελλάδα με ηγέτη τον καλύτερο παίκτη του τουρνουά, αλλά και άξιους συμπαραστάτες του, τον Γιαννάκη και τον Φασούλα θα νικήσει με 81-77 την ομάδα του μεγάλου Ντράζεν Πέτροβιτς και εν μέσω αποθέωσης από τους έλληνες φιλάθλους θα καταφέρει αυτό που κανείς πριν από λίγο καιρό δεν θα μπορούσε να φανταστεί. Να βρεθεί στον τελικό και να διεκδικήσει το τρόπαιο μέσα στο  <<σπίτι>> της. Αντίπαλος της; η αήττητη μέχρι τότε σοβιετική ένωση που στον άλλον ημιτελικό είχε νικήσει την Ισπανία με 113-96.

Όλος ο μπασκετικος κόσμος περιμένει αυτό το παιχνίδι. Θα έχει τύχη η παρέα του Γκάλη ,του Γιαννάκη και των άλλων παιδιών όπως χαρακτηριστικά τραγουδούσε όλη η Ελλάδα να πετυχει το ανεπανάληπτο θαύμα; Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλον τον μπασκετικο πλανήτη. η Ελλάδα θα νικήσει με 103-101 την σοβιετική ένωση και θα κατακτήσει το τρόπαιο μέσα στην Αθήνα, κάνοντας τους έλληνες φιλάθλους και όχι μόνο να τρελαθούν. Κορυφαίος παίκτης της διοργάνωσης ο Νίκος Γκάλης με 37 πόντους μέσο όρο αλλά και μέλος της χρυσής πεντάδας μαζί με τον Παναγιώτη Φασούλα.

kabouris-1987

Η συνεισφορά εκείνης της ομάδας στο άθλημα και στην εξέλιξη του στην χωρά θα είναι τεράστια. Το ελληνικό μπάσκετ από εκείνη την μέρα θα εκτοξευτεί σε άλλον πλανήτη και επίπεδο και δεν θα γυρίσει ποτέ πίσω. αυτή η επιτυχία της ελληνικής ομάδας θα αποτελέσει εφαλτήριο 29 επιτυχημένων χρόνων, όπου μεταξύ άλλων σε εθνικό επίπεδο η Ελλάδα έχει πανηγυρίσει την 2η θέση στο ευρωμπάσκετ της Γιουγκοσλαβίας ,τρία συνεχόμενα ευρωπαικά πρωταθλήματα (93’ ,95’ ,97’) την είσοδο της στις τέσσερις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης , χρυσό στο ευρωπαϊκό του Βελιγραδίου το 2005 ,ασημένιο στο ευρωμπάσκετ της Σαιτάμα το 2006 αλλά και την 3η θέση στο ευρωμπάσκετ της Πολωνίας το 2009 , ενώ σε διασυλλογικό επίπεδο οι επιτυχίες θα είναι ανάλογου χαρακτήρα καθώς από το 1987 και μετά οι ελληνικές ομάδες πρωταγωνιστούν αδιαλείπτως μέχρι και σήμερα και κατακτούν ευρωπαϊκούς τίτλους. Πλέον ένα είναι το μόνο σίγουρο, η Ελλάδα δεν είναι στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ, είναι η ελίτ και το έπος του 1987 δεν πρόκειται να ξεχαστεί όσα χρόνια και αν περάσουν.

 

Επιμέλεια: Bαγγέλης Δήμας

Σχόλια

Comments are closed.