BOOKSPOT

Εδουάρδο Κοντογιωργάκης: Η ζωή ενός θρύλου

0

Η ζωή του θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει ταινία. Από την Ιταλία, στις γειτονιές του Μαραντόνα στην αργεντινή και από εκεί στην ποδοσφαιρική του  γη της επαγγελίας και τα Γιάννενα. Ο Εντουάρντο Ριγκάνι κατά τον κόσμο που  τον λάτρεψε την δεκαετία του 70΄, Εδουάρδος Κοντογιωργάκης, δεν ξεχνά την αγάπη του κόσμου του ΠΑΣ και μας «ανοίγει την καρδιά του», όπου μιλάει μεταξύ άλλων  για την Αργεντινή, τον Παναθηναϊκό που τον ήθελε διακαώς, το ελληνικό ποδόσφαιρο, το ποιον παίκτη ξεχώριζε στην Ελλάδα και φυσικά την ομάδα που αγάπησε και αγαπήθηκε όσο λίγοι. Τον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ.

kontogiwrgakis-70s-2

Όντας μεγαλωμένος κάποιος σε αυτήν την μικρή γωνιά του πλανήτη μας, τα Γιάννενα, δεν θα μπορούσε από μικρό παιδί να μην άκουγε ιστορίες για μερικούς «περίεργους» παικταράδες με αργεντινοελληνικά ονοματεπώνυμα, που την δεκαετία του 70’ με τον ΠΑΣ, σκορπούσαν τον φόβο και τον τρόμο σε κάθε αντίπαλη ομάδα. Αλβαρέζ, Λίσσα, Μοντέζ, Γκλασμάνης και φυσικά ο Κοντογιωργάκης! «Κοντογιωργάκης είναι το επίθετο της μάνας μου, που ήταν ελληνίδα» μας απαντά στο αρχικό ερώτημα,  για την προέλευση του επιθέτου του. «Η ζωή μου είναι μέσα στο ποδόσφαιρο. Ο πατέρας μου έκανε μεγάλη καριέρα στην Ιταλία και έπαιξε σε Γιουβέντους, Μίλαν και εθνική Ιταλίας. Όπως καταλαβαίνετε δεν ασχολήθηκα εγώ με το ποδόσφαιρο, εκείνο ασχολήθηκε μαζί μου» και κάπου εδώ με αυτά τα λόγια, ο Κοντογιωργάκης ξετυλίγει το κουβάρι της σημασίας του ποδοσφαίρου στην ζωή του. «’Οταν ήμουν 2 ετών πήγα με τον πατέρα μου στην Ιταλία για να παίξει εκείνος ποδόσφαιρο. μετά γύρισα πίσω στην Αργεντινή όταν ήμουν 11 και ξεκίνησα να παίζω σε μια ομάδα που προπονούσε ο πατέρας μου» μας λέει. Θα ακολουθήσουν διάφορες μικρές ομάδες όπου θα αγωνιστεί όμως αυτό που κρατά είναι το ότι αγωνιζόταν στην ομάδα της γειτονιάς του Μαραντόνα. «έπαιξα και στην ομάδα όπου ξεκίνησε ο Μαραντόνα και ομάδα και της δικής μου γειτονιάς, στην Πλατένσε! » μας εξιστορεί με μεγάλη περηφάνια.

Αλήθεια όμως πως ένας 17χρονος θα βρεθεί από την Αργεντινή στην Ελλάδα και τον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ; «λόγω του επιθέτου από την μεριά της μάνας μου, μίλησα με έναν γνωστό μου ,που εκείνος είχε επικοινωνήσει με την Ελλάδα και μου μίλησε για μια ομάδα που προπονεί ο Ντε Φαρία που τον ήξερε» μας λέει όταν αναφέρεται στον ερχομό του στον ΠΑΣ, για να συνοψίσει: «μου είπε μόνο ότι θα πας σε μια μικρή πόλη, αλλά με σπουδαίους ανθρώπους». Αυτό ήταν! Τα παιχνίδια της μοίρας τα έφεραν έτσι και ένας 17χρονος μπαλαδόρος από την Λατινική Αμερική θα ερχόταν για να συνθέσει μαζί με άλλους Έλληνες και ξένους, εξαιρετικούς ποδοσφαιριστές, την μεγάλη ομάδα του ΠΑΣ, του «Άγιαξ της Ηπείρου». «Μεγάλωσα σε μεγάλες πόλεις και όταν ήρθα εδώ τρόμαξα, τότε τα Γιάννενα ήταν χωριό» λέει για τις πρώτες του εντυπώσεις, «στην συνέχεια όμως δεν με ένοιαζε γιατί ξεκίνησαν να έρχονται οι επιτυχίες της ομάδας και η αγάπη του κόσμου με γέμιζε. Θυμάμαι πηγαίναμε μια βόλτα και στον δρόμο ερχόταν κόσμος και παιδιά από πίσω μας και μας έδειχναν με κάθε τρόπο την αγάπη τους. Οι προπονήσεις μας μάζευαν 3.000 κόσμο».

Τα χρόνια περνάνε, οι επιτυχίες τόσο σε προσωπικό επίπεδο, όσο και σε ομαδικό διαδέχονται η μια την άλλη, πράγμα που αποτυπώνεται με την κλήση του Κοντογιωργάκη στην εθνική ομάδα. Ώσπου το 1978 έρχεται ίσως η πιο δελεαστική πρόταση στην καριέρα του. Ο Παναθηναϊκός θα προσπαθήσει να τον πάρει στην Λεωφόρο. «Με ήθελε ο Παναθηναϊκός αλλά είχα έναν ακόμα χρόνο, από το 8ετες συμβόλαιο μου με τον ΠΑΣ. Μου έκαναν μια πολύ καλή πρόταση και μου έδιναν ότι ήθελα. Δεν ήταν δύσκολο να συμφωνήσω. Όμως τους είπα ότι έχω υποχρέωση στον ΠΑΣ και ότι θα έπρεπε πρώτα να μιλήσουν με αυτόν» ο Παναθηναϊκός δεν τα βρίσκει με τον ΠΑΣ και έτσι ο Κοντογιωργάκης μένει στην ομάδα των Ιωαννίνων. Αν τον πείραξε; «καθόλου δεν στεναχωρήθηκα. Ίσα ίσα που δεν μου άρεσε η Αθήνα  για να ζήσω εκεί. Στα Γιάννενα είχα και έχω την ασφάλεια μου και είχα δεθεί με την ομάδα».

Κάνοντας μεγάλη καριέρα στα ελληνικά γήπεδα και ζώντας στην Ελλάδα και στα Γιάννενα για πάνω από 40 χρόνια, δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο και στην έλλειψη παιδείας που έχουμε, όπως τονίζει, πάνω σε αυτό. «Δεν βλέπω ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν μου αρέσει. Αρχικά πιστεύω ότι λείπουν οι υποδομές στην χώρα μας και έπειτα έχουν μπει στον χώρο άνθρωποι που δεν αγαπάνε το ποδόσφαιρο. Σίγουρα τα τελευταία χρόνια, κυρίως μετά το 2004, το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει γίνει επαγγελματικό, όπως φαίνεται και από την πορεία της εθνικής μας, αλλά δεν έχουμε παιδεία σε ποδοσφαιρικά θέματα» μας εξηγεί.

Όσο για τον ποιον παίκτη που αγωνιζόταν στην Ελλάδα ξεχώριζε τότε, μας απαντά δίχως πολύ σκέψη. «Μου άρεσε πολύ ο Κούδας. Είχε πολύ ωραίο ποδοσφαιρικό στυλ. Και οι Μπάγιεβιτς και Χατζηπαναγής ήταν παικταράδες». Αυτά όσον αφορά τους αντιπάλους, γιατί από συμπαίκτες, «σίγουρα ο Αλβαρέζ ήταν ένας σπουδαίος παίκτης και είχαμε κάνει πολύ καλή επίθεση αγωνιζόμενοι μαζί».

kontogiwrgakis-3

Γυρνώντας στο σήμερα, ο Εδουάρδος Κοντογιωργάκης ασχολείται με τις ακαδημίες και τα μικρά παιδιά, δίνοντας λίγο από την ποδοσφαιρική αίγλη ενός θρύλου του παρελθόντος. «Μου αρέσει που μέχρι και σήμερα λένε οι παππούδες στα εγγόνια τους ‘’α πας στην ακαδημία του Κοντογιωργάκη, ωραία’’ με μεγάλο θαυμασμό. Παρατηρώ όμως καθημερινά αυτό που έχω ξαναπεί, ότι μας λείπει η παιδεία πάνω στο ποδόσφαιρο. Μια φορά ένας πατέρας άρχισε να βρίζει τον προπονητή επειδή δεν έβαλε τον γιο του (!). αυτό πρέπει να αλλάξει».

Ακούγοντας τον για πάνω από μια ώρα,  μας έκανε εντύπωση η αγάπη ενός τέτοιου ανθρώπου, σε αυτήν την ηλικία , για το ποδόσφαιρο, που είναι σαν φλόγα που δεν θα σβήσει πότε όπως μας είπε. Για όλους σους τον έζησαν και τον έχουν δει να παίζει, θα είναι πάντα ένας μάγος, ένας αρτίστας της μπάλας που δεν θα ξεχάσουν ποτέ. Για όλους εμάς που δεν τον έχουμε δει  -δυστυχώς- να παίζει θα είναι για πάντα ένας θρύλος!

 

Επιμέλεια: Bαγγέλης Δήμας

*Η συνέντευξη είχε παραχωρηθεί σε σπουδαστές αθλητικής δημοσιογραφίας ΙΕΚ

Σχόλια

Comments are closed.