Ένας από τους βασικούς λόγους που δεν αρέσει το ελληνικό πρωτάθλημα είναι γιατί υπάρχουν 4-5 ομάδες που προσπαθούν να παίξουν μπάλα και όλοι οι υπόλοιποι μπαίνουν είτε για να κρατήσουν το μηδέν είτε για να «κλέψουν» τα παιχνίδια είτε για να καταστρέψουν το παιχνίδι του αντιπάλου τους είτε απλά επιλέγουν παιχνίδια στα οποία θα ψάξουν το αποτέλεσμα. Από θέαμα μηδέν. Ένας δεύτερος λόγος είναι η αναξιοπιστία. Τα ματς είχαν πολύ κουβέντα για διαιτητικά λάθη που αλλοίωναν αποτελέσματα.

Ας σταθούμε στο πρώτο. Ο ΠΑΣ Γιάννινα εισήλθε πλέον στο «κλειστό» κλαμπ των ομάδων που προσπαθούν να παίξουν μπάλα! Δεν ταμπουρώνεται στα μετόπισθεν, δεν περιμένει από τους παίκτες του να διώχνουν την μπάλα «ηρωικά» από την περιοχή, αλλά βάζει την μπάλα κάτω, προσπαθεί να αναπτυχθεί, να βγάλει συνδυασμούς, να παίξει ανοιχτά και να βάλει πάνω από τη σκοπιμότητα το ίδιο το άθλημα. Με άλλα λόγια, μπαίνει να χορέψει «τανγκό» με τον αντίπαλο και όχι να του βαράει παλαμάκια βλέποντάς τον να χορεύει τον μοναχικό χορό του ζεϊμπέκικου…

Όταν συνειδητοποιήσαμε από τις πρώτες κιόλας προπονήσεις της χρονιάς ότι ο κ. Γιαννίκης σκοπεύει να συνεχίσει το επιθετικό ποδόσφαιρο στη Super League, το πρώτο που αναρωτηθήκαμε ήταν αν έχουμε το έμψυχο υλικό και την ποιότητα να αντεπεξέλθουμε σε τέτοιες απαιτήσεις. Προφανώς δεν είναι εύκολος ο δρόμος που επελέγη, το έχουμε γράψει 100 φορές από τον Ιούλιο αυτό το πράγμα. Αλλά μέσω της δουλειάς έχουν βγει ωραία πραγματάκια, που έχουν καταστήσει τον ΠΑΣ μία από τις πιο ελκυστικές ομάδες για να παρακολουθήσεις παιχνίδια της. Κρίμα που δεν έγινε μία ακόμα μεταγραφή σέντερ φορ και που δεν μας βγήκε ακόμα ο Ντομίνγκεζ, για τον οποίο υπήρχαν και ακόμα υπάρχουν προσδοκίες ότι θα γυρίσει το «κουμπί», γιατί θα βλέπαμε και ακόμα ωραιότερο ποδόσφαιρο.

Κατά κοινή ομολογία, πλέον, τα ματς του ΠΑΣ Γιάννινα χαρακτηρίζονται πάντα από τα πιο ενδιαφέροντα της αγωνιστικής, είτε παίζει με τον Άρη, τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ είτε με τον Απόλλωνα και τον Βόλο. Γκολ, ανατροπές, ωραίες ατομικές ενέργειες, οριακές φάσεις, αρκετή κουβέντα για τις εναλλαγές τακτικών από τον Γιαννίκη μέσα στο παιχνίδι και φυσικά για τον ρυθμό των αγώνων, που είναι γρήγορος. Βλέπουμε πάντα υψηλή ένταση από τους παίκτες του ΠΑΣ, πολλά τρεξίματα, καλή συγκέντρωση και πειθαρχία στο αγωνιστικό πλάνο.

Με πολλούς παίκτες να τελειώνουν κάθε φορά τα ματς με διψήφια νούμερα στην αξιολόγηση της στατιστικής υπηρεσίας και με τέτοια απόδοση στα ματς, είναι αδύνατον αυτή η ομάδα να κινδυνεύσει. Υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι θα καταφέρει να αντεπεξέλθει σε τραυματισμούς, κάρτες και στο άστατο πρόγραμμα που μπορεί να προκύψει λόγω της Covid-19 που έχει αναστατώσει τις ζωές όλων μας.

Όσον αφορά την αξιοπιστία που αναφέραμε στην αρχή, με το VAR αποκαθίσταται σε σημαντικό βαθμό. Όσο και να μας πικραίνει, οι τρεις καθοριστικές φάσεις του αγώνα με την ΑΕΚ εκτιμήθηκαν σωστά από το VAR και διορθώθηκαν. Τα οφσάιντ έστω και λίγο, είναι οφσάιντ (σ.σ. στου Ελευθεριάδη σωστά έβαλαν τη γραμμή στην πάσα του Καρτάλη και όχι στον αμυντικό, γιατί εκεί η φάση κρίνεται στα χιλιοστά), για το πέναλτι μόνο θα κρατήσουμε μια πολύ μικρή επιφύλαξη για το αν η μπάλα είναι ακόμα εντός πεδιάς όταν ο Χουτεσιώτης πέφτει πάνω στον Χνιντ. Η επιφύλαξη έχει να κάνει με τη γωνία της κάμερας και αν όντως μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ακόμα η μπάλα είναι μέσα ή έξω από το γήπεδο. Η εντύπωση που δίδεται πάντως είναι ότι η μπάλα είναι μέσα, άρα ορθώς δόθηκε το πέναλτι. Μία φάση που «έπνιξαν» διαιτητής και VAR ήταν μια αγκωνιά του Ανσαριφάρντ στον Κάργα στο 67’ που ήταν αποβολή και μια ανατροπή του Κάστρο από τον Λόπεζ στο δοκάρι του Εραμούσπε. Εκεί ο Κάστρο διαμαρτύρεται έντονα για ανατροπή. Πάντως κλάψες σαν τον Ολυμπιακό δεν θα κάνουμε.

Όσον αφορά αυτόν καθαυτόν τον αγώνα, είδαμε δύο ομάδες να έχουμε τα ίδια σχεδόν νούμερα στη στατιστική, απλά κέρδισε εκείνος του οποίου μέτρησαν τα γκολ. Δεν υστέρησε σε κάτι ο ΠΑΣ Γιάννινα. Λογικό είναι όταν παίζεις με την ΑΕΚ που έχει ένα από τα ακριβότερα ρόστερ της ιστορίας της, καί να απειληθείς καί να πιεστείς, αλλά όχι κάτι φοβερό.

Σίγουρα άδικο το αποτέλεσμα, βάσει εμφάνισης και προσπάθειας. Για λίγα εκατοστά η ιστορία θα μπορούσε να είχε γραφτεί διαφορετικά, ο ΠΑΣ να είχε κάνει μια τεράστια ανατροπή και όλοι να μιλούσαν για το μεγάλο αυτό αποτέλεσμα. Δεν πειράζει, θα μας τα δώσει αλλού η τύχη.

Πάμε και στην ατομική κριτική των παικτών:

Λευτέρης Χουτεσιώτης: Χρεώνεται αυτήν την πολύ κακή έξοδο κι ένα από τα πιο σπάνια πέναλτι που βλέπουμε στα γήπεδα. Χρειάστηκε να κάνει και 1-2 αποκρούσεις ακόμα στο ματς, αλλά ήταν σε καλή θέση και ανταποκρίθηκε εύκολα. Είχε 3 αποκρούσεις, 3 λάθη στα σημαντικότερα νούμερα της στατιστικής του.

Μάρβιν Πίρσμαν: Εξαιρετικός ο Βέλγος, έκανε πολύ καλό ματς και αμυντικά αυτή τη φορά, γιατί συνήθως μιλάμε για το επιθετικό του παιχνίδι. Στο 10’ έχει φυσικά τη σημαντικότερη επέμβαση στο ματς στο πλασέ του Μαχαίρα, αν και τελικά το γκολ δεν αποφεύχθηκε 6 λεπτά αργότερα.  Στις σέντρες του συνήθως έχει μία αδυναμία, αλλά η σέντρα στο ακυρωθέν γκολ του Παμλίδη είναι ίδια με τη σέντρα στον Ελευθεριάδη στον Βόλο. Σημαδεύει καλύτερα από τον άξονα, παρά από τα πλάγια. Είχε 4 πάσες, 8 κλεψίματα, 0/4 γεμίσματα και 7 λάθη.

Γιάννης Κάργας: Αρκετά μαχητικός, έμπαινε δυνατά στις φάσεις, πήρε πάνω του το αμυντικό παιχνίδι, αλλά και το κατέβασμα της μπάλας, ειδικά προς το τέλος που ο ΠΑΣ πήρε μέτρα και ρίσκαρε στο γήπεδο. Σχετικά καλά τα πήγε και με το μαρκάρισμα του Ανσαριφάρντ. Δεν ήταν εύκολο να βγει αμέσως «χημεία» με τον Εραμούσπε, καθώς ακόμα και στις προπονήσεις δεν έχουν πολύ χρόνο που βρίσκονται μαζί. Είχε 6 πάσες, 6 κλεψίματα, 4 λάθη, έκανε 3 φάουλ και κέρδισε 3.

Ροντρίγκο Εραμούσπε: Είχε το δοκάρι και παραλίγο να χριστεί σκόρερ, είχε 3 επεμβάσεις και γενικά πάλεψε αρκετά στο ματς.

Μανώλης Σάλιακας: Έκανε πάρα πολύ καλό παιχνίδι από τα πλάγια, δημιούργησε προβλήματα στην ΑΕΚ, ήταν από τις κύριες πηγές κινδύνου από τα πλάγια. Είχε 9 πάσες, 3/8 γεμίσματα, 6 λάθη και 5 κερδισμένα φάουλ.

Φάμπρι Κάστρο:  Έτρεξε πολύ, ήταν δραστήριος και προσπάθησε να κάνει αισθητή την παρουσία του και γύρω από την αντίπαλη περιοχή. Είχε 3 τελικές προσπάθειες, 7 πάσες και 6 κλεψίματα.

Στέφανος Σιόντης: Δεν φάνηκε πολύ, αλλά την προσπάθειά του την έκανε και στο τέλος αποχώρησε και τραυματίας. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα έχουμε δυσάρεστα νέα, γιατί φάνηκε μάλλον σαν μυϊκός ο τραυματισμός του.

Χρήστος Ελευθεριάδης: Γράφαμε στο προηγούμενο ματς ότι δηλώνει «παρών» ως επιπλέον λύση και ίσως να καθιερωθεί αντί του Νάουμετς που δεν έχει καταφέρει να αποκτήσει σταθερότητα και διάρκεια. Το γεγονός, μάλιστα, ότι μπορεί και σκοράρει είναι σίγουρα σημαντικό. Τα έδωσε όλα και άφησε θετικές εντυπώσεις. Είχε 0/4 γεμίσματα και 3 λάθη.

Αλέξανδρος Καρτάλης: Σταθερή παρουσία και μπορεί να ανταποκρίνεται σε όποια θέση του ζητήσει ο προπονητής, είτε δεξιά είτε αριστερά είτε ως εσωτερικός χαφ. Έδωσε 8 πάσες και είχε 3 κλεψίματα και 3 λάθη.

Λέο Μπατίστ: Δεν περιμένει κανείς να πάρει μόνος του ένα παιχνίδι, αλλά τις ευκαιριούλες του τις είχε στο α’ ημίχρονο. Με αντιπάλους δευτερό-τριτης ταχύτητας ίσως βοηθήσει περισσότερο, αλλά σ’ αυτά τα ματς με έμπειρες ομάδες δύσκολα να ξεχωρίσει. Είχε 3 τελικές και 5 λάθη.

Γιώργος Παμλίδης: Κρίμα που δεν μέτρησε το γκολ του, γιατί θα ήταν ένα σπάνιο ρεκόρ το να σκοράρει παίκτης του ΠΑΣ για 4η σερί αγωνιστική στη Super League. Και μάλιστα θα κατάφερνε να σκοράρει στο ίδιο ημερολογιακό έτος και επί των 3 μεγάλων, Ολυμπιακού, Παναθηναϊκού, ΑΕΚ. Το γκολ αυτό κάπου θα του το χρωστάει η τύχη. Προβλέπουμε ότι εκεί που θα πετύχει το «χρωστούμενο» θα δώσει σημαντικό «τρίποντο». Είχε ¼ γεμίσματα και 8 λάθη.

 

Αλλαγές

Βλάντισλαβ Νάουμετς: Δεν μπήκε στο κλίμα του αγώνα και μάλιστα από δικό του λάθος ξεκίνησε και μια επικίνδυνη αντεπίθεση της ΑΕΚ.

Χουάν Ντομίνγκεζ: Συνεχίζουμε να τον περιμένουμε πως και πως, αλλά να μην βλέπουμε αυτά που προσδοκούσαμε. Όταν παίξει βασικός, τότε θα μιλήσουμε για απαιτήσεις, ας τον αφήσουμε να βρει σιγά-σιγά τον δρόμο του. Είχε πάντως 4 επιθετικές πάσες στο ματς.

Αλέξανδρος Λώλης: Δεν μπορεί να κριθεί

 

Προπονητής

Αργύρης Γιαννίκης: Το ζήτημα των β’ ημιχρόνων περνάει στο παρελθόν, η ομάδα αυτή τη φορά και αντοχές είχε και καλύτερη ήταν. Αυτό που πρέπει να προσεχτεί τώρα ιδιαίτερα είναι οι στατικές φάσεις, από τις οποίες οι αντίπαλοι βγάζουν πολλές φάσεις και τα πέναλτι, καθώς επί 3 σερί ματς σφυρίζονται πέναλτι εις βάρος μας. Επίσης είδαμε ότι η ΑΕΚ έδειξε ότι δεν ήθελε ο ΠΑΣ να κάνει παιχνίδι από πίσω, γι’ αυτό και οι Μάνταλος και Ανσαριφάρντ περίμεναν στη γραμμή της περιοχής και ανάγκαζαν τον Χουτεσιώτη να παίζει με δυνατά ελεύθερα. Εδώ προτιμήθηκε η ασφάλεια, παρά να παίξουμε πάσες με ρίσκο. Προς το τέλος όταν η ΑΕΚ γύρισε πίσω να διασφαλίσει την άμυνα δεν δημιουργήθηκε ευκαιρία σε κλειστή άμυνα. Το τελευταίο οφείλεται και στην απουσία του Κρίζμαν που ήταν καθοριστική. Οι προσωπικές του ενέργειες και οι χώροι που ανοίγει, έλειψαν σ’ αυτό το ματς. Πρωτίστως όμως φάνηκε η έλλειψη ενός σέντερ φορ, παρότι ο προπονητής τον ζήτησε.