Ο Βαλάντης Κοζορώνης μίλησε στο another football day, για τον πρώτο ευρωπαϊκό αγώνα του ΠΑΣ Γιάννινα πριν από 7 χρόνια απέναντι στην Οντ Γκρένλαντ, αλλά και την σημασία που αυτός είχε για τους Ηπειρώτες.
Ως μια από τις πιο σημαντικές μέρες, της σύγχρονης και όχι μόνο ιστορίας του ΠΑΣ Γιάννινα μπορεί να χαρακτηριστεί η 14η Ιουλίου 2016.
Ο λόγος δεν είναι άλλος από το γεγονός ότι την συγκεκριμένη ημέρα, ο «Άγιαξ της Ηπείρου» έδωσε τον πρώτο ευρωπαϊκό αγώνα της ιστορίας του, καθώς υποδέχτηκε στους «Ζωσιμάδες» για τον β΄ προκριματικό γύρο του Europa League την Οντ Γκρένλαντ την οποία και κέρδισε με 3-0.
Ένας από τους πρωταγωνιστές εκείνης της αναμέτρησης ο Βαλάντης Κοζορώνης μίλησε στο another football day τόσο για τον εν λόγω αγώνα, αλλά και την συγκεκριμένη μέρα, όσο για την πρόκριση στην παράταση στο δεύτερο ματς και τα μετέπειτα παιχνίδια με αντίπαλο την Άλκμααρ.
Ο ΠΑΣ Γιάννινα σαν σήμερα έδωσε το πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι στην ιστορία του, κόντρα στην Οντ Γκρένλαντ. Τι θυμάστε από αυτό το παιχνίδι εσείς;
«Σίγουρα είναι ένα παιχνίδι, που δεν θυμάμαι ώρα εκείνη την ημέρα. Ήταν μια καταρχήν ξεχωριστή εβδομάδα, για να μην πω ξεχωριστή προετοιμασία. Όλοι περιμέναμε εκείνη την ημέρα πως και πως. Τι θυμάμαι; Σίγουρα θυμάμαι πολύ κόσμο στο γήπεδο. Καταρχήν θυμάμαι πάρα πολύ αυτό το παιχνίδι, με πάρα πολύ χαρά, γιατί ήταν το πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι στην ιστορία του ΠΑΣ Γιάννινα και καταφέραμε να κάνουμε μια εμφατική νίκη με 3-0 . Ήταν πολύ έντονα τα συναισθήματα, που έχω να θυμάμαι από εκείνη την ημέρα. Πρώτα απ΄όλα γιατί όπως είπα ήταν μια ξεχωριστή μέρα για την ομάδα, αλλά και επίσης για εμένα, καθώς ήταν και για εμένα το πρώτο μου ευρωπαϊκό παιχνίδι, οπότε σίγουρα είναι μια γλυκιά ανάμνηση εκείνη η μέρα».
Πως ήταν το κλίμα, σε αυτό το πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι, που έδινε η ομάδα…;
«Ήταν πολύ γιορτινό το κλίμα, γενικά όπως σας είπα και τις προηγούμενες μέρες. Ο κόσμος γενικά ήταν πάρα πολύ κοντά στην ομάδα και είναι ακόμα. Ο κόσμος του ΠΑΣ Γιάννινα είναι πάντα κοντά στην ομάδα. Το κλίμα ήταν πάρα πολύ γιορτινό. Υπήρχε πάρα πολύ ενθουσιασμός, ανυπομονησία. Σίγουρα υπήρχε πάρα πολύ πάθος, από όλους τους ποδοσφαιριστές. Ήταν έντονα τα συναισθήματα και πριν έρθει εκείνη η μέρα και ιδιαίτερα εκείνη την ημέρα».
Εσείς οι παίκτες είχατε άγχος; Τι ήταν αυτό που σας είχε πει ο Γιάννης Πετράκης, πριν από το παιχνίδι αυτό;
«Σίγουρα όταν παίζεις για πρώτη φορά, σε μια καινούργια διοργάνωση όπως εμείς, οι περισσότεροι παίκτες δεν είχαν συμμετάσχει σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Άγχος, θα μπορούσα να πω ότι ήταν περισσότερο δημιουργικό, δεν ήταν κάτι το οποίο μας κατέβαλλε. Θα μπορούσα να πω ότι μας δυσκόλεψε στο να δουλέψουμε όσον αφορά το συγκεκριμένο παιχνίδι. Περισσότερο μπορώ να πω ότι υπήρχε συγκέντρωση, παρά άγχος. Ο Γιάννης Πετράκης την συγκεκριμένη περίοδο, δεν μας είπε τίποτα άλλο, από το να κάνουμε απλά αυτό που κάναμε όλη την προηγούμενη σεζόν.
Να υπηρετήσουμε το πλάνο μας, ένα πλάνο, το οποίο δουλεύαμε συνέχεια. Ένα πλάνο το οποίο δουλεύαμε πιστά. Υπήρχε ένα πάρα πολύ καλό σύνολο, το οποίο και ο προπονητής πίστευε και σίγουρα δεν υπήρχε άγχος. Υπήρχε συγκέντρωση και θέληση, να πετύχουμε την πρώτη μας νίκη και την πρώτη μας πρόκριση, παρά άγχος. Θεωρώ ότι ήταν μια περίοδος, από την θητεία μου στα Γιάννενα, στην οποία δουλέψαμε με τόση συγκέντρωση, τόση θέληση και τόσο πάθος».
Το γεγονός ότι αυτό ήταν το πρώτο σας ευρωπαϊκό ματς και ότι το δίνατε μπροστά στο κοινό σας ήταν κάτι, που αποτελούσε ένα επιπλέον κίνητρο, αλλά και μια ώθηση για τη νίκη;
«Σίγουρα κάθε ποδοσφαιριστής έχει διαφορετικά συναισθήματα. Αυτό που τουλάχιστον είχα εκλάβει εγώ από τους συμπαίκτες μου, αλλά το θυμάμαι από εμένα είναι ότι δεν ένιωθα την ανάγκη, γιατί ο κόσμος μας το είχε δημιουργήσει αυτό. Δεν ένιωθα την ανάγκη να αποδείξω στον κόσμο, ότι αξίζει η ομάδα μου να είναι σε αυτή τη θέση και ότι αξίζω εγώ να παίζω σε αυτή τη θέση.
Βασικά είχα περισσότερο πάθος, περισσότερη θέληση να κερδίσω για να νιώσω έτσι το συναίσθημα της νίκης, σε μια τέτοια διοργάνωση. Να το νιώσω μαζί με τον κόσμο. Είχα την ανάγκη να κερδίσω μόνο και μόνο γιατί ήθελα να πετύχω όχι γιατί είχα άγχος, να αποδείξω ότι άξια βρισκόμαστε εδώ και πρέπει να κερδίσουμε γιατί αλλιώς θα μας φωνάξουν ή θα μας γιουχάρουν ας πούμε».
Όταν τελείωσε το παιχνίδι και είχατε κερδίσει πιστεύατε μετά, ότι μπορείτε να πάρετε και την πρόκριση και να προχωρήσετε στην συνέχεια;
«Όταν κάνεις μια νίκη σε ευρωπαϊκό παιχνίδι, ανεξαρτήτου δυναμικής ομάδας, ανεξαρτήτου διοργάνωσης είτε αυτό είναι Europa, είτε αυτό είναι Conference, είτε αυτό είναι Champions League όταν έχεις μέσα στην έδρα σου ένα παιχνίδι και το κερδίζεις 3-0 και μάλιστα μετά από τέτοια εμφάνιση γιατί κάναμε φανταστική εμφάνιση, σίγουρα πιστεύεις ότι δεν υπάρχει κάτι άλλο από το να κερδίσεις το επόμενο παιχνίδι και να περάσεις στην επόμενη φάση. Δεν υπάρχουν δεύτερες σκέψεις.
Πιστεύαμε πάρα πολύ στον εαυτό μας και σίγουρα αυτό βοήθησε και ειδικά μέχρι το μέσο της επόμενης σεζόν. Αν δείτε λίγο την πορεία του ΠΑΣ, δηλαδή μετά την χρονιά που έπαιξε Ευρώπη και μέχρι την μέση της σεζόν, ο ΠΑΣ Γιάννινα ήταν πολύ επιθετικός. Έβγαινε μια τεράστια αυτοπεποίθηση από μέσα μας, γιατί τα παιχνίδια στην Ευρώπη, μας έκαναν πολύ καλό. Μας έκαναν να αποκτήσουμε περισσότερη αυτοπεποίθηση και μεγαλύτερη πίστη στον εαυτό μας».
Στο δεύτερο παιχνίδι που έγινε στη Νορβηγία καταφέρατε να πάρετε την πρόκριση στην παράταση. Μετά το τέλος του αγώνα πως νιώθατε που τα είχατε καταφέρει;
«Θα σας πω. Βασικά το δεύτερο παιχνίδι, το θυμάμαι περισσότερο από το πρώτο και θα σας πω γιατί. Γιατί το δεύτερο παιχνίδι προσωπικά εμένα, μου έδωσε περισσότερα μαθήματα από το πρώτο. Με έκανε καλύτερο ποδοσφαιριστή. Θα σας εξηγήσω γιατί, διότι ήταν ένα παιχνίδι που στο πρώτο ημίχρονο φαινόταν να είναι αργό και από τις δύο ομάδες. Εμείς προσπαθούσαμε να κρατήσουμε την μπάλα. Υπάρχουν στιγμιότυπα του αγώνα, που δείχνουν ότι δεν έχουμε απειληθεί σχεδόν καθόλου.
Υπήρχε ένα μεγάλο μέρος του παιχνιδιού και ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, που είχαμε εμείς την μπάλα. Διατηρούσαμε την κατοχή. Δεν απειλούσαμε ιδιαίτερα. Ήταν ένα ισορροπημένο, μέτριο πρώτο ημίχρονο χαμηλού ρυθμού. Αυτό που βγήκαμε να κάνουμε στο δεύτερο ημίχρονο ήταν να κρατήσουμε τον ίδιο ρυθμό. Να κρατήσουμε τον ρυθμό χαμηλά. Δεν χρειαζόμασταν να ανοίξουμε το παιχνίδι είχαμε το 3-0 υπέρ μας και από εκεί και πέρα να πάρουμε την πρόκριση. Χωρίς αυτό βέβαια, να ήταν εντολή του κόουτς…
Έπρεπε να κρατήσουμε το ίδιο προφίλ, γιατί αυτό βλέπαμε ότι δούλευε. Από εκεί και μετά είδαμε μετά το δεύτερο ημίχρονο, πως δεν πρέπει να είσαι ποτέ σίγουρος ότι τελειώνει ένα παιχνίδι, γιατί μετά από μια φάση, ένα πέναλτι που ήρθε από μια κακή στιγμή η Οντ Γκρένλαντ κατάφερε να αποκτήσει τεράστια αυτοπεποίθηση και τεράστια ώθηση μέσα στο παιχνίδι. Θυμάμαι μάλιστα ένα δεκάλεπτο του παιχνιδιού, που πραγματικά απειλούσαν κάθε δέκα – είκοσι δευτερόλεπτα.
Ήταν πολύ απειλητικοί και όταν μια ομάδα απειλεί –απειλεί – απειλεί θα έρθει και το γκολ. Ειδικά όταν ήρθε το δεύτερο γκολ εκεί είδαμε πραγματικά το γήπεδο να γέρνει. Όχι ότι χάσαμε την συγκέντρωση μας. Έγιναν δύο φάσεις τις οποίες η Οντ Γκρένλαντ λειτούργησε καλύτερα. Από εκεί και μετά, η ομάδα δεν μπορούσε να σηκώσει κεφάλι. Είδαμε μια ομάδα να κάνει παθητικά άμυνα και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, να δεχτούμε και ένα τρίτο γκολ. Χάσαμε κι εμείς ευκαιρίες στο 90΄ είχαμε και δοκάρι, απ΄ότι θυμάμαι κι έτσι πήγε το ματς στην παράταση και από εκεί και μετά να προκριθούμε.
Αυτό που μας άφησε σαν μάθημα και που θυμάμαι από το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι ότι, οποιαδήποτε και να είναι η έκβαση του παιχνιδιού είτε είναι πρώτο παιχνίδι, είτε έχουμε κερδίσει 3ή 4-0, αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να μην χάσεις την συγκέντρωση σου καθόλου, διότι σε αυτό το επίπεδο κάθε λάθος μπορεί να σε τιμωρήσει. Σίγουρα αισθανόμασταν πολύ περήφανοι μετά την πρόκριση. Αισθανόμασταν επίσης και ανακουφισμένοι, γιατί όπως είχε εξελιχτεί το παιχνίδι, θα μπορούσαμε να είχαμε αποκλειστεί κιόλας. Θα ήταν τεράστια πικρία και για τον κόσμο και για εμάς».
Αυτή η βραδιά του πρώτου αγώνα με την Οντ Γκρένλαντ μπορεί να χαρακτηριστεί μια αλησμόνητη για τον ΠΑΣ και ότι έχει γραφτεί με «χρυσά» γράμματα στην ιστορία της ομάδας…;
«Κοιτάξτε να δείτε. Ο ΠΑΣ Γιάννινα για εμένα έχει χρυσή ιστορία ούτως ή άλλως. Είναι μία από τις ξεχωριστές ημέρες. Δεν θέλω ούτε να πλέκω εγκώμια, στα ονόματα των παιδιών, που βρεθήκαμε εκείνη την στιγμή. Σίγουρα καταφέραμε πολλά πράγματα. Σίγουρα αυτή η μέρα, δεν πρέπει να ξεχαστεί από τον κόσμο, αλλά από κανέναν, γιατί σίγουρα ήταν μια τεράστια μέρα για τον σύλλογο. Για εμένα ναι είναι μια μέρα, η οποία πρέπει να γραφτεί με χρυσά γράμματα διότι, αν το πάμε ότι η ομάδα μεγαλώνει αυτό σίγουρα την έκανε μεγαλύτερη. Οπότε ότι σε μεγαλώνει αξίζει και να το εκτιμάς και να το κρατάς».
Αφού περάσατε την Οντ Γκρένλαντ παίξατε στην συνέχεια με την Άλκμααρ, από την οποία και αποκλειστήκατε. Πιστεύατε ότι κόντρα στην Άλκμααρ, θα μπορούσατε να είχατε κάνει την υπέρβαση;
«Θα σας πω. Θεωρώ ότι ήταν παιχνίδι περισσότερο, που κρίθηκε λόγω απειρίας. Η Άλκμααρ είναι μια ομάδα ευρωπαϊκή. Είναι μια ομάδα, η οποία έχει εμπειρία πάνω σε αυτό το κομμάτι. Επίσης έχει και το ρόστερ να διαχειριστεί αυτό το παιχνίδι. Θεωρώ ότι φανήκαμε πιο άπειροι, σε αυτό το παιχνίδι. Στο πρώτο παιχνίδι θυμάμαι χάσαμε 1-0. Υπήρχε μια πίεση στην αρχή του παιχνιδιού. Μετά από λίγο ισορροπήσαμε και θεωρώ ότι ήταν ένα παιχνίδι, που χάσαμε και κάποιες ευκαιρίες και ίσως θα μπορούσαμε να έχουμε πάρει κάτι καλύτερο από το 1-0.
Στο δεύτερο παιχνίδι, η ομάδα ξεκίνησε με τρομερή αυτοπεποίθηση. Μάλιστα θυμάμαι ότι στα πρώτα 10΄-15΄ είχαμε σκοράρει και είχαμε 2-3 κλασσικές ευκαιρίες, να αυξήσουμε το σκορ. Απλά θεωρώ ότι ήταν θέμα απειρίας, γιατί δεχτήκαμε δύο γκολ, τα οποία έτσι αχνά θυμάμαι ας πούμε ότι ήταν από λάθη συγκέντρωσης. Βιαστήκαμε κάναμε βιαστικό παιχνίδι, ενώ δεν χρειαζόταν. Θεωρώ ότι άξια η Άλκμααρ πήγε στην επόμενη φάση. Φάνηκε ότι ήταν πιο έτοιμη από εμάς. Απλά θεωρώ ότι εμείς είχαμε την ομάδα, δεν θεωρώ ότι είχαμε την εμπειρία να κάνουμε το επόμενο βήμα…».
Αν θυμάμαι καλά το δεύτερο παιχνίδι σας με την Άλκμααρ, δεν γίνεται στα Γιάννενα γίνεται στο Περιστέρι τότε. Και πάλι όμως έχετε στήριξη μεγάλη από τον κόσμο. Όταν τελείωσε το παιχνίδι αν δεν κάνω λάθος, ο κόσμος πρέπει να σας αποθέωσε…;
«Ο κόσμος σίγουρα μας αποθέωσε. Ήταν περήφανος για την εικόνα που είχαμε. Όχι μόνο περάσαμε στην επόμενη πρώτη φάση, αλλά σταθήκαμε αντάξιοι του παιχνιδιού, του επιπέδου. Ήμασταν πολύ ανταγωνιστικοί και ο κόσμος δεν είχε κάτι άλλο, παρά να μας επιβραβεύσει. Πάντα το έκανε όταν το αξίζαμε. Ο κόσμος πάντα ήταν δίπλα στην ομάδα και το έδειξε και τότε. Σ΄ένα γήπεδο τόσα χιλιόμετρα μακριά από την πόλη καταφέραμε να έχουμε τόσους χιλιάδες κόσμο μαζί μας, στο πλευρό μας. Μας στήριξε από το πρώτο λεπτό και ήταν πραγματικά ημέρες γιορτής. Το απολαύσαμε πραγματικά εμείς οι ποδοσφαιριστές».
Πιστεύετε ότι στο μέλλον, ο ΠΑΣ Γιάννινα μπορεί να ξαναπαίξει σε ευρωπαϊκή διοργάνωση και να προχωρήσει κάτι που δεν κατάφερε τότε…;
«Αυτό δεν μπορώ να το πω γιατί είναι μια ομάδα, που αργότερα είχε σκαμπανεβάσματα. Δεν έχει βρει ακόμα την σταθερότητα της και για να γίνει αυτό, για να το πιστέψω αυτό πρέπει να δω μια ομάδα, που για 2-3 χρόνια να μην παλεύει να σωθεί. Πρέπει να είναι αρκετά ανταγωνιστική, διότι έχουν γίνει πάρα πολύ ανταγωνιστικές οι ομάδες».
Ολοκληρώνοντας τα λεγόμενα του, ο πρώην άσος των Ηπειρωτών, που το φινάλε της φετινής σεζόν, τον βρήκε στην Super League 2 αγωνιζόμενο στην Αναγέννηση Καρδίτσας πρόσθεσε τα εξής: «Η ομάδα έχει κάτι άλλο. Η ομάδα για εμένα σαν Βαλάντης, απ΄ότι έζησα εκεί, όχι δεν χρειάζεται κανέναν προπονητή, ούτε δεν χρειάζεται κανέναν παίκτη. Απλά είναι η στόφα της ομάδας τέτοια, η οποία σε μεγαλώνει και σαν παίκτη και σαν ποδοσφαιριστή. Απλά χρειάζεται να βρεθεί το τάιμινγκ, να βρεθούν και οι σωστοί παίκτες και ο σωστός προπονητής και να μεγαλώσει σιγά – σιγά η ομάδα, χωρίς να γίνονται μεγάλες αλλαγές. Κρατώντας τον κορμό, κρατώντας την ποιότητα. Να ανεβαίνει κάθε χρόνο να βάζει ένα λιθαράκι, αυτή είναι η άποψη μου εμένα».
