Τα τρένα στη ζωή ισοδυναμούν με ευκαιρίες. Τα βλέπεις να περνούν και αποφασίζεις σε ποιο θα ανέβεις. Όταν όμως περνάει και το τελευταίο δρομολόγιο, κοιτάς να μπεις μέσα και όπου σε πάει. Για τον ΠΑΣ Γιάννινα ο αγώνας με τον Πανσερραϊκό ήταν το τελευταίο δρομολόγιο ελπίδας… Και δεν είναι ότι το έχασε κατά λάθος, είναι ότι ουσιαστικά η διοίκηση της ομάδας επέλεξε να το χάσει και μετά να τρέχει από πίσω του…
Όταν είναι φανερό από το καλοκαίρι ότι θες μεταγραφές και όταν και ο κ. Γρηγορίου μετά τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό δήλωνε διατεθειμένος να περιμένει 10 μέρες «σημαδεύοντας» ως dead line την αναμέτρηση με τον Πανσερραϊκό, αλλά ως διοίκηση προτιμάς να ρισκάρεις έναν τζίρο 4-5 εκατομμυρίων, δεν σου φταίει κανείς, πλην του εαυτού σου.
Και δυστυχώς για τη διοίκηση το άλλοθι «Στάικος και βοηθοί» τελείωσε. Ήταν βολικός «ένοχος για όλα». Τελικά, ούτε ο Γρηγορίου μπορεί να καμουφλάρει τις ελλείψεις του ρόστερ. Τρεις μεταγραφές έπρεπε να γίνουν το καλοκαίρι για να στηθεί μία πολύ καλή ενδεκάδα και άλλες τρεις για να υπάρχουν αξιόπιστες εναλλακτικές. Να αντικατασταθούν Τσιντώτας, Πήλιος και Μορέιρα. Δεν είναι ήταν δα και απώλειες τύπου Κόντε (της πρώτης θητείας του) ούτε Σάλιακας ούτε Πίρσμαν ούτε Περέα. Και ήθελες κι ένα επιτελικό χαφ. Και αντ’ αυτών είχαμε την παγκόσμια πρωτοτυπία να μην πετύχουν ούτε μία μεταγραφή! Και όχι μόνο αυτό, αλλά οι περισσότεροι κάθονται στην εξέδρα, ούτε καν για αλλαγή δεν κάνουν!
Εκτός από το «ό,τι πληρώνεις παίρνεις» στις μεταγραφές, είναι και κάτι άλλο που αφορά και τις σχέσεις της διοίκησης με μάνατζερ, που δεν είναι τόσο αγαστές για να της τείνουν τώρα χείρα βοηθείας.
Δεν τα θυμηθήκαμε ξαφνικά τώρα όλα αυτά. Τα έχουμε γράψει και κυρίως τα έχουμε σχολιάσει αναλυτικά στις εκπομπές μας στο ραδιόφωνο. Το μόνο που μπορεί κανείς να δικαιολογήσει ως λάθος είναι οι μεταγραφές των Κλέιμαν και Γκάρο. Το βιογραφικό τους προϊδέαζε για κάτι καλύτερο. Όλα τα υπόλοιπα όμως, ήταν φανερό που οδηγούσαν. Όταν ξεκινάς να επιλέξεις παίκτες και διαλέγεις από τον κατάλογο αυτών που έπεσε η τιμή τους, γιατί είχαν έναν σοβαρό τραυματισμό, καταλήγεις με μαθηματική ακρίβεια εδώ που είναι τώρα η ομάδα.
Εν πάση περιπτώσει, επειδή δεν έχουμε το δικαίωμα να στερήσουμε την ελπίδα σε κανέναν φίλαθλο που πιστεύει ακόμα στην παραμονή, επειδή εκ φύσεως θέλουμε να είμαστε με τους αισιόδοξους κι επειδή ακόμα υπάρχει λίγος χρόνος να πέσει χρήμα για μεταγραφές, περιμένουμε να δούμε τις κινήσεις της διοίκησης τις επόμενες 3-4 μέρες, μήπως περάσει κανένα… έκτακτο δρομολόγιο τρένου. Που ξέρεις καμιά φορά… Στο ποδόσφαιρο ποτέ μη λες ποτέ. Άλλωστε μιλάμε για 14 παιχνίδια και απόσταση μόλις 2 βαθμών από 2 ομάδες που είναι πάνω από τη ζώνη της σωτηρίας.
Για το αγωνιστικό σκέλος του παιχνιδιού με τον Πανσερραϊκό, η φράση του κ. Γρηγορίου για πισωγύρισμα ταιριάζει ως ένα βαθμό, γιατί πράγματι ο ΠΑΣ θύμισε εμφανίσεις τύπου Κηφισιάς. Όμως πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο Πανσερραϊκός δεν ήταν ο λιγότερο κακός από δύο κακές ομάδες, αλλά ήταν μία πολύ καλά οργανωμένη και στημένη ομάδα, που μετά και τις τρεις στοχευμένες μεταγραφές άλλαξε τη μοίρα της σε χρόνο ρεκόρ. Ουάρντα, Μπετανκόρ, Διαμαντής. Έβαλε και τρεις στόπερ ο Γκαρσία αιφνιδιάζοντας τον Γρηγορίου, ήρθαν και δύο γρήγορα γκολ και «έδεσε» δια περιπάτου το παιχνίδι.
Σε τέτοια ματς που ο ΠΑΣ είναι σαν να μην κατέβηκε στο γήπεδο, δεν έχει και πολύ νόημα να πούμε στην ατομική κριτική το πόσες τελικές προσπάθειες ή πάσες ή κλεψίματα ή επεμβάσεις έκανε ο κάθε ένας, οπότε θα πάμε σε μερικά σύντομα σχόλια.
Ο Κλέιμαν ήταν ο μοιραίος με την τραγική έξοδο στο 2ο γκολ και το ματς το τελείωσε από το 16’. Θα λέγαμε ότι συμβαίνουν αυτά βλέποντας την έξοδο του Λοντίγκιν ή του Χουτεσιώτη στα χθεσινά ματς ή του Μπρινιόλι σ’ ένα παλιότερο ματς του Παναθηναϊκού με τον Ατρόμητο. Όμως για τον Κλέιμαν είναι συνήθεια πλέον τα σοβαρά λάθη. Και βέβαια μετά από κάθε λάθος ακολουθούν κάποιες μεγάλες επεμβάσεις, αλλά το κακό έχει ήδη γίνει και στην ψυχολογία των συμπαικτών του. Μάλλον ήρθε η ώρα του πάγκου γι’ αυτόν και της μεταγραφής για τη διοίκηση.
Απογοητευτική και η μεσαία γραμμή με Καραχάλιο και Τζίνο, απογοήτευση και με Παντελάκη-Εραμούσπε, ο Σόρια πολύ πεσμένος, ο Τσαούσης πρέπει να αντικατασταθεί κι αυτός πλέον, η ομάδα πρέπει να πάρει αριστερό μπακ. Ο Ροσέρο φιλότιμος μεν, αλλά είτε δεν μπορεί να περάσει σέντρες είτε τις περνάει εκεί που δεν υπάρχει συμπαίκτης. Ο Παμλίδης με τα πάνω και τα κάτω του, ανάλογα και με τα κέφια των υπολοίπων, ενώ οι Κόντε και Λέο μπροστά είναι ανάλογα και με το παιχνίδι, αν δηλαδή θα τους βγει ή όχι. Στο σαββατιάτικο ματς, μάλλον η τριάδα των στόπερ του Πάμπλο Γκαρσία τους απενεργοποίησε, με τον Γρηγορίου να μην έχει απάντηση, βλέποντας ότι ούτως ή άλλως κανένας δεν ακολουθούσε με συνέπεια το ήδη υπάρχον πλάνο.
Ακολουθεί το ματς με τον Ολυμπιακό, που ο ΠΑΣ θα πάει όπως πάντα με κάποιες απουσίες. Έχει συμπληρώσει 3 κίτρινες ο Παμλίδης, ενώ ο Παντελάκης καθ’ οδόν για τα αποδυτήρια πήρε κίτρινη από τον Σιδηρόπουλο. Αν γράφτηκε στο φύλλο αγώνος, ήταν η 6η, οπότε θα λείψει κι αυτός.
Η ουσία είναι ότι ο ΠΑΣ θα περιμένει την επόμενη Κυριακή να γίνει κανένα θαύμα και να χάσουν και οι άλλοι τρεις της ουράς (το συγκριτικό πρόγραμμα στα προσεχή ματς ΕΔΩ), γιατί διαφορετικά ο ανήφορος θα είναι ακόμα πιο απότομος.
