Ένα πικρό ποτήρι που πίνει σταγόνα-σταγόνα όλος ο ποδοσφαιρικός κόσμος της πόλης είναι η φετινή πορεία του ΠΑΣ Γιάννινα. Και μιλάμε για πορεία που, αν συνεχιστούν έτσι τα πράγματα, θα είναι η χειρότερη που έχει γίνει από το 2009 που έπαιξε πρώτη φορά επί προεδρίας Χριστοβασίλη στη Super League. Στο τέλος της σεζόν 2009-2010 η ομάδα υποβιβάστηκε τότε με 28 βαθμούς και το 2018-2019 υποβιβάστηκε με 27 βαθμούς.
Από πολύ νωρίς φάνηκαν τα σημάδια ότι κάτι δεν θα πάει καλά ούτε φέτος. Εκείνη η ήττα την 6η αγωνιστική από τον Πανσερραϊκό έκανε τεράστιο κακό στον ΠΑΣ Γιάννινα. Ήταν το αποτέλεσμα που του ξεγύμνωσε όλες τις αδυναμίες και τις παθογένειες και που δυστυχώς δεν λειτούργησε ως «καμπανάκι» προς τη διοίκηση, με αποτέλεσμα η ομάδα να φτάσει να κάνει ρεκόρ 15 αγώνων χωρίς νίκη!
Αλλά και την περσινή χρονιά είχαμε επισημάνει, ότι η διακοπή για το Μουντιάλ ήταν αυτή που έσωσε τον ΠΑΣ Γιάννινα, γιατί δόθηκε η ευκαιρία να ανασυνταχθεί και να κάνει διορθωτικές κινήσεις από Νοέμβριο-Δεκέμβριο με 2-3 σημαντικές μεταγραφές. Άρα τα σημάδια υπήρχαν και ακόμα πιο πριν ότι η ομάδα είχε φτάσει στο ναδίρ.
Όλα τα σημάδια δυστυχώς αγνοήθηκαν και η μόνη κίνηση που έδειξε ότι η διοίκηση των αδερφών Χριστοβασίλη ανησυχεί, ήταν η αλλαγή προπονητή. Κι εκεί τελείωσε κιόλας η όποια προσπάθεια, αφού οι μεταγραφές που ακολούθησαν ήταν καθυστερημένες και ίσως κατάλληλες για κάποια ομάδα που ξεκινάει από το μηδέν να «χτιστεί» και όχι για ομάδα που έψαχνε να εντάξει έτοιμους παίκτες στο ρόστερ της για να προλάβει να σωθεί.
Εν κατακλείδι, διανύσαμε μία χρονιά περιμένοντας την ανάκαμψη που ακόμα δεν ήρθε και είναι άγνωστο αν μπορεί να έρθει πλέον. Απαιτούνται να γίνουν σε 6 αγωνιστικές όσα δεν έγιναν στις προηγούμενες 27. Γίνονται ποδοσφαιρικά θαύματα; Γίνονται θα πει κανείς, οπότε η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Αυτό στη γενική εικόνα. Όσον αφορά την ειδική εικόνα του αγώνα του ΠΑΣ Γιάννινα στο Περιστέρι, εκεί είχαμε να κάνουμε με παίκτες που ήθελαν και προσπαθούσαν πάρα πολύ και με παίκτες που ήθελαν, αλλά δεν μπορούσαν να αντέξουν το βάρος. Σίγουρα από το παιχνίδι με τον Άρη και μετά η ομάδα έχει μία συνεχή άνοδο και βελτίωση, αλλά αυτό που συμβαίνει αμυντικά δεν έχει προηγούμενο! Δυο-τρεις επιθέσεις αν κατορθώσει να κάνει ο αντίπαλος, τουλάχιστον ένα γκολ θα το βάλει. Έτσι δεν πρόκειται να νικήσει ποτέ ο ΠΑΣ Γιάννινα. Δεν γίνεται «ό,τι πάει μέσα να γράφει». Ok, μπορεί να συμβεί 1-2 φορές τον χρόνο, αλλά όχι σε κάθε παιχνίδι μιας ολόκληρη σεζόν.
Όλες οι ομάδες κάνουν αμυντικά λάθη, αλλά έχουν και τερματοφύλακα να πιάνει κάτι. Και δυστυχώς είχαμε το αδιανόητο φέτος να έχουν παίξει τέσσερις τερματοφύλακες και οι τρεις να έχουν κάνει αδιανόητα λάθη. Και περιμένουμε να δούμε αν ο Νάγκι θα καταφέρει τελικά να παίξει κανένα παιχνίδι, μήπως αυτός μπορέσει κάτι περισσότερο.
Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα, ίσως να είναι άδικο να ρίξουμε το φταίξιμο στους τερματοφύλακες, αλλά αν φέρουμε στο μυαλό μας κάποια γκολ, σίγουρα χάθηκαν βαθμοί φέτος από τους τερματοφύλακες.
Για να είμαστε σωστοί, όμως, όταν ένας τερματοφύλακας είναι 2ος ή 3ος, υποτίθεται ότι τον θες για 2-3 παιχνίδια στη σεζόν να σε καλύψει για μία απουσία του βασικού. Όταν του ζητάς να γίνει βασικός, τη στιγμή που 3-4 χρόνια έχει παίξει από ελάχιστα εως καθόλου, τι διαφορετικό περιμένεις να συμβεί; Δεν νοείται να κρατάς τερματοφύλακα στην απραξία πάνω από 2 χρόνια, τον έχεις «κάψει».
Όσον αφορά τα περί τύχης, ατυχίας κτλ, μία συζήτηση που επανέρχεται δηλαδή συχνά στο επίκεντρο, το κομμάτι της ατυχίας φέτος τελειώνει καθαρά στο ότι έλλειψε ο Κόντε στο πιο παραγωγικό εκτός έδρας παιχνίδι και άντε και ο Νάγκι που τον πήρες για να διορθώσεις ένα βασικό πρόβλημα και σου έπαιξε μόνο μία φορά. Όλα τα άλλα είναι επαναλαμβανόμενα λάθη, αδυναμίες ή ανικανότητα, άρα όχι τυχαία.
Για τα περί διαιτησίας, η μπάλα ναι μεν δεν πέρασε τη γραμμή στη φάση του Τζίμα, όμως στο 73’ ο Βρακάς έχει κάνει χέρι με τον αγκώνα, ενώ υπάρχουν και δύο υποσχόμενες φάσεις που κόβονται με ανύπαρκτα οφσάιντ. Απλώς τα λάθη αυτά περνάνε σε δεύτερη μοίρα, όταν τα 3 γκολ τα έχεις κάνει δώρο και έχεις βάλει και «φιόγκο» μάλιστα. ..
Πάμε και στην ατομική κριτική των παικτών:
Βασίλης Σούλης: Και τα 3 γκολ μπορούσε να τα πιάσει. Αυτό και μόνο καταδεικνύει ότι έχει σοβαρή ευθύνη, πέρα από τα λάθη της άμυνας, που είναι κι αυτά δεδομένα. Έκανε 3 αποκρούσεις, 4 κλεψίματα και 5 επεμβάσεις.
Ζόρντι Τούτου: Μαζί με τον Ροσέρο έκαναν «πάρτι» από τη δεξιά πλευρά, ήταν η μόνιμη πηγή κινδύνων και έφτιαξαν πάρα πολλές ευκαιρίες που δυστυχώς δεν τις αξιοποίησαν στο έπακρο οι επιθετικοί. Μακάρι να μην έχει κάτι σοβαρό ο Τούτου και να παίξει και στα επόμενα ματς σ’ αυτή τη θέση που όποτε έπαιξε τα πήγε πολύ καλύτερα απ’ ό,τι σαν εξτρέμ. Είχε 3/5 γεμίσματα, 3 προωθητικές πάσες, 3 κλεψίματα, 4 λάθη, έκανε 2 φάουλ και κέρδισε 3.
Γιάννης Κιάκος: Έχει λάθος τοποθέτηση στον πρώτο γκολ, γιατί παρασύρεται προς τον άξονα και αφήνει όλο το πεδίο ελεύθερο στον Γκονζάλες, χωρίς να έχει επιστρέψει να τον καλύψει ο Τζίμας. Και επιθετικά δεν ολοκλήρωσε τις προσπάθειές του αυτή τη φορά. Είχε 0/6 γεμίσματα, 4 λάθη, 4 κλεψίματα και παραχώρησε 3 φάουλ.
Ροντρίγκο Εραμούσπε: Το γκολ πάλι το έβαλε, την ευκαιρία να μείνει η ομάδα στο ματς την πρόσφερε, από εκεί και πέρα υπήρχαν οι στιγμές ασυνεννοησίας στην άμυνα με τον Σούλη και τον Παντελάκη. Πέτυχε 1 γκολ, έδωσε 3 προωθητικές πάσες, έκανε 2 κλεψίματα, 2 επεμβάσεις, 2 λάθη και παραχώρησε 5 φάουλ.
Νώντας Παντελάκης: Στη φάση του 3-2 η μπάλα σκάει κοντά του, θα μπορούσε ίσως να βάλει το σώμα να μην αφήσει τον Βέργο να κινηθεί στην μπάλα, καθυστερεί όμως χαρακτηριστικά να κάνει έξοδο ο Σούλης. Υπήρχαν κι άλλες στιγμές ασυνεννοησίας και ίσως σ’ αυτήν να οφείλεται και το δεύτερο γκολ. Έδωσε 5 προωθητικές πάσες, έκανε 3 κλεψίματα και 5 επεμβάσεις.
Φεντερίκο Τζίνο: Ενώ είναι από τα χαφ που βρίσκονται σε πολύ πλεονεκτική θέση για σουτ και γκολ, δεν έχει καμία απολύτως σύνδεση με το τέρμα. Όλα τα σουτ στα… περιστέρια. Σίγουρα αυτό αδικεί τη γενική του εικόνα, γιατί τρέχει, μαρκάρει, πασάρει, άλλοτε λιγότερο και άλλοτε περισσότερο, αλλά πάντα μένει και η γεύση μιας μεγάλης ευκαιρίας με κακό τελείωμα. Είχε 2 τελικές, 0/2 γεμίσματα, 7 προωθητικές πάσες και 4 λάθη.
Άγγελος Λιάσος: Τα πήγε αρκετά καλά, τη δουλειά του την έκανε για ένα ημίχρονο, κερδίζοντας μονομαχίες στη μεσαία γραμμή. Είχε 1 εύστοχο γέμισμα σε μία προσπάθεια, 7 κλεψίματα, 2 λάθη.
Ντααν Ριένστρα: Δεν συνέχισε στον ρυθμό που τον είχαμε δει σε προηγούμενα παιχνίδια, κινήθηκε σε πιο ρηχά νερά. Είχε 1/4 γεμίσματα, 2 προωθητικές πάσες και 2 λάθη.
Γιώργος Παμλίδης: Το να βρίσκεται στην κορυφή της επίθεσης προφανώς δεν είναι ο αγαπημένος του ρόλος, αλλά παρ’ όλα αυτά κατάφερε να πετύχει ένα πολύ όμορφο γκολ, ενώ βγήκαν και καλές συνεργασίες με Ροσέρο, Τούτου που δυστυχώς δεν απέφεραν κι άλλα γκολ. Πέτυχε 1 γκολ σε 2 τελικές, έδωσε 3 προωθητικές πάσες και έκανε 4 λάθη.
Κέβιν Ροσέρο: Ήταν πηγή κινδύνων με τον Τούτου από δεξιά, δημιούργησε φάσεις, θα μπορούσε να σκοράρει και ο ίδιος σε 1-2 περιπτώσεις. Είναι απ’ αυτούς που προσπαθούν εδώ και αρκετό καιρό. Είχε 3 τελικές, 3/6 γεμίσματα, 7 προωθητικές πάσες, 5 λάθη και 2 κερδισμένα φάουλ.
Παναγιώτης Τζίμας: Μπήκε φουριόζος στο ματς με το δοκάρι και την ευκαιρία που έσωσε ο Μαρκετζάνι στη γραμμή, ήταν κινητικός, κέρδισε και κάποια φάουλ, απλά δεν έχει πάντα διάρκεια στο παιχνίδι του και δεν λείπουν και οι στιγμές που προσπαθεί να κάνει και το κάτι παραπάνω, χωρίς επιτυχία. Είχε 2 τελικές, 0/2 γεμίσματα, 3 προωθητικές πάσες, 2 κλεψίματα, 6 λάθη και 2 κερδισμένα φάουλ.
Αλλαγές:
Μπατίστ Λέο: Δημιούργησε φάσεις, άγγιξε 2 φορές το γκολ και αυτά που μπορούσε να δώσει επιθετικά τα έκανε. Δεν περίμενε κανείς κάτι περισσότερο. Είχε 1/2 γεμίσματα και 2 προωθητικές πάσες.
Ζήσης Καραχάλιος: Ουσιαστικά την εμπειρία του σε σχέση με τον Λιάσο θέλησε να εκμεταλλευτεί ο κ. Γρηγορίου και να «φρεσκάρει» τα τρεξίματα στη μεσαία γραμμή. Είχε 3 κλεψίματα και 3 επεμβάσεις.
Μάριος Τσαούσης: Πιστώνεται την ασίστ στον Εραμούσπε, είχε 1/2 γεμίσματα, 3 κλεψίματα και 2 λάθη. Για μία εμφάνιση 25-30 λεπτών, δεν είναι και άσχημα.
Σαντιάγκο Ροζάλες: Ούτε που ακούστηκε το όνομά του και υποτίθεται αυτή θα ήταν η μεταγραφή που θα έκανε τη διαφορά, όπως επίσης υποτίθεται ότι αργήσαμε να πάρουμε δεκάρι, αλλά θα ήταν πανέτοιμο για τα πλέι άουτ. Πλήρης απογοήτευση…
Μέτε Ντεμίρ: Μπήκε στο 84’ με το σκορ στο 2-1. Άγνωστο ποιο το σκεπτικό να μπαίνει τόσο αργά στα ματς, ο μοναδικός παίκτης που ήρθε τον Ιανουάριο μία εβδομάδα μετά το τελευταίο του παιχνίδι με την προηγούμενη ομάδα του. Και 2 μήνες μετά δεν είναι ακόμα έτοιμος!
Προπονητής
Μιχάλης Γρηγορίου: Κάπου φαίνεται ότι έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά κι εκείνος με τα γκολ που δέχεται η ομάδα και που τα χαρακτήρισε γελοία, ενώ στη συνέντευξη τύπου συμπλήρωσε ότι δεν υπάρχει προπόνηση για τέτοιου είδους ατομικά λάθη.
Σε ό,τι αφορά τη δική του διαχείριση, εξόφθαλμα λάθη δεν έγιναν. Προτίμησε τους δύο πιο έμπειρους στόπερ για ξεκίνημα τόσο κρίσιμου αγώνα, έβαλε τον Τζίμα που έδειχνε να είναι ανεβασμένος ψυχολογικά μετά το γκολ που είχε βάλει με την ΑΕΚ, τον Μπάλαν δεν τον εμπιστεύεται, αλλά ο Μπάλαν και πέρυσι που έβαλε 6 γκολ, έτσι ήταν στις προπονήσεις, δεν έδειχνε απολύτως τίποτα.
Όσον αφορά τις αλλαγές, ο Ροζάλες δεν τον δικαίωσε, ενώ ο Ντεμίρ μπήκε πολύ αργά.
