Απόλυτα προετοιμασμένους ψυχολογικά μας βρήκαν τα όσα έγιναν στο «Ζωσιμάδες» με το «ντου» των οπαδών του ΠΑΟΚ στη θύρα 4. Αλλά όσο καλά κι αν προετοιμάζεσαι για ένα κακό, δεν σημαίνει ότι μπορείς να το αντιμετωπίσεις ψύχραιμα όταν συμβεί. Μόνο θλίψη προκαλούν τα χθεσινά. Αν και δεν είμαστε της γενιάς του ‘70 που δεν έπεφτε καρφίτσα στο γήπεδο, αν και έχουμε ξεχάσει πότε είδαμε τελευταία φορά γεμάτο το «Ζωσιμάδες», εν τούτοις η «κατάληψη» που έγινε με το έτσι θέλω από τα… “παόκια”, είναι από τις στιγμές που γράφονται με μαύρα γράμματα στην ιστορία της ομάδας του ΠΑΣ.

Γονείς με παιδιά και παππούδες να σηκώνονται από τις θέσεις τους, για να καθίσουν δίποδοι ούγκανοι που τόλμησαν να φωνάξουν «Αλβανούς» τους Γιαννιώτες. Γονείς που έφερναν τα παιδιά τους στα μπουθ για να τα προστατέψουν μη τυχόν και συμβεί κάτι. Με πέντε πιτσιρικάδες παρέα κάναμε τη χθεσινή ραδιοφωνική περιγραφή του αγώνα. Αντί να χαίρονται την ατμόσφαιρα του γηπέδου με τον πατέρα τους και τον θείο τους, έτρεχαν να προστατευθούν.

Ο Βασιλειάδης πρόλαβε να βγάλει απαγόρευση μετακίνησης των οπαδών του ΠΑΣ Γιάννινα στην Λάρισα, λες και πρόλαβε καμιά εκστρατεία που προετοιμαζόταν. Για τον ΠΑΟΚ, όμως, ελεύθερη η «παρέλαση» στα Γιάννενα… Όχι ότι θα τη σταματούσε με μια γραπτή δήλωση, αλλά τουλάχιστον θα έδινε τη δυνατότητα στην αστυνομία να κάνει το χρέος της βλέποντας την απειλή ασφάλειας στη διεξαγωγή του ματς, αντί να κάνει χατίρια στον «στρατό» του νέου «χαλίφη».

Η αστυνομία, που με 3 κλούβες θα μπορούσε να κλείσει κάθε δίοδο προς την Τζαβέλλα και τη Μιχαηλίδη, εξαφανίστηκε και παρακολουθούσε με απάθεια την προσπάθεια οπαδών να σπάσουν την πόρτα στη θύρα 4.

Ο κ. Χριστοβασίλης αδυνατεί πλέον να κάνει κουμάντο στο γήπεδό του στα κρίσιμα ματς. Ό,τι οδηγίες δοθούν για «καλομαθημένους» προέδρους και οπαδούς, από Υπουργούς, αρχηγούς της αστυνομίας, αστυνομικούς διευθυντές, ανθρώπους της Super League και άλλους, τις αποδέχεται θεωρώντας, ότι έτσι πρέπει να γίνει. Άλλωστε το αν θα γίνει ένα ματς δεν εξαρτάται απ’ αυτόν, αλλά από τον διαιτητή, τον παρατηρητή και τον αστυνομικό διευθυντή. Ο τελευταίος ερωτάται αν ελέγχεται η κατάσταση και αν εγγυάται την ομαλή διεξαγωγή και δίνει το τελικό ok.

Ο κ. Χριστοβασίλης δεν έχει τον τρόπο και ίσως το μέγεθος ενός Μαρινάκη ή Σαββίδη να επιβάλει καταστάσεις στο «σπίτι» του. Και όταν έρχεται η ώρα του επιμερισμού των ευθυνών, οι αστυνομικοί προάγονται κι αυτός τρώει τη μούντζα και το βρισίδι από τους φιλάθλους. Δεν γνωρίζει κανένας φίλαθλος, αν έγινε άλλος σχεδιασμός για την ασφάλεια και άλλον εφάρμοσε η αστυνομία. Δεν γνωρίζει κανένας πως πωλήθηκαν τα εισιτήρια και τα μέτρα που πήρε η ΠΑΕ να μη διαχυθούν εκτός πόλης. Δεν γνωρίζει κανένας πόσοι από τους 1000 της μεγάλης σκεπαστής μπήκαν με «ντου» και πόσοι ενώθηκαν μαζί τους με εισιτήρια μετέπειτα.

Θα περιμένουμε τις ανακοινώσεις της ΠΑΕ που ίσως και να δίνουν απαντήσεις σε αυτά και σε πολλά άλλα ερωτήματα. Ως τότε, «πάταξον μεν, άκουσον δε».

Πολύ φοβόμαστε, ότι τέτοιες καταστάσεις θα επαναλαμβάνονται πιο συχνά στο μέλλον. Σ’ ένα γήπεδο που συνεχώς αδειάζει, το κουμάντο δεν θα το έχουν πια οι Γιαννιώτες. Ένα άδειο γήπεδο θα είναι πάντα ένας εύκολος και ακίνδυνος στόχος για «ντου».

Μετά από τέτοια γεγονότα, μικρή σημασία έχει η κριτική παικτών που συνηθίζουμε να κάνουμε την Δευτέρα. Θα σταθούμε μόνο στον Βελλίδαρο, που επανήλθε σε τρομακτικά καλή φόρμα και χθες περιόρισε την έκταση της ήττας. Δυστυχώς η υπόλοιπη ομάδα μπήκε φοβισμένη και επηρεασμένη από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Ήρθε και το γκολ οφσάιντ και «έδεσε το γλυκό».

Και ένα μικρό σχόλιο για τον Τσικάρσκι, που έκανε ντεμπούτο και έπαιξε ως αριστερό εξτρέμ. Έδειξε διάθεση, μπήκε στις φάσεις, δυνατό σουτ, δυνατή σέντρα, σίγουρα μια ενδιαφέρουσα περίπτωση.

Του Γιάννη Γιαννάκη