Ο προπονητής τερματοφυλάκων του ΠΑΣ Γιάννινα, Χρήστος Τσελιόπουλος, αποφάσισε να κλείσει το «κεφάλαιο» της «κυανόλευκης» ομάδας για τον ίδιο και σύντομα θα κάνει ένα νέο βήμα στην καριέρα του. Λίγες μέρες μετά την επισημοποίηση της αποχώρησής του με ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα ο ίδιος, μίλησε στην εκπομπή του ΔΩΔΩΝΗ SUPER FM 104,3 «Στη Λακούβα» και τον Μιχάλη Μερτζιανίδη.
Μεταξύ άλλων αναγνώρισε ότι από την ομάδα της Ηπείρου εισέπραξε πάρα πολλά τα 5 χρόνια που δούλεψε εδώ και έστω και αν ο ίδιος δεν θέλησε από μετριοφροσύνη να παραδεχτεί ότι έδωσε και πολλά, το έργο του μιλάει από μόνο του. Από τα χέρια του εξελίχθηκαν τερματοφύλακες όπως ο Βελλίδης, που πήρε μεταγραφή στον ΠΑΟΚ και έφτασε ως την Εθνική, όντας ο πρώτος εν ενεργεία παίκτης του ΠΑΣ που έπαιξε με την Εθνική, μετά τον Ανδρέα Μπονόβα. Όπως ο Πασχαλάκης που πήγε στον ΠΑΟΚ, ο Γιαννίκογλου που πάει στην ΑΕΚ, δούλεψε με τον Γιαννιώτη που πλέον έχει κάνει κι αυτός σημαντική καριέρα και φυσικά έχει εξελίξει τον Περιστερίδη, αλλά και τους ταλαντούχους «πορτιέρε» των ομάδων υποδομών.
Για όλα αυτά, αλλά και για τη δουλειά του προπονητή τερματοφυλάκων ο κ. Τσελιόπουλος, είπε στον ΔΩΔΩΝΗ SUPER FM:
Για την απόφασή του να αποχωρήσει από τον ΠΑΣ Γιάννινα: «Πριν από λίγες μέρες έδωσα στη δημοσιότητα ένα κείμενο μέσα από την ψυχή μου. Όντως είμαι υπερήφανος και ευλογημένος και πάρα πολύ ωφελημένος από την πενταετή μου παρουσία στον ΠΑΣ Γιάννινα. Μου έδωσε πολλά, έδωσα λίγα. Αυτό αισθάνομαι. Πήρα πολλά από τον σύλλογο, την πόλη, την εταιρεία ΠΑΕ ΠΑΣ Γιάννινα και έδωσα το ελάχιστο απ’ όσα μου προσφέρθηκαν.
Αισθάνομαι Γιαννιώτης. Ευτύχησα να γνωρίσω και τη γυναίκα μου τη Χριστίνα εδώ στα Γιάννενα, η οποία είναι φανατική ΠΑΣ! Εδώ θα είναι η βάση μου για πάντα».
Για το ξεκίνημά του στην προπονητική τερματοφυλάκων, είπε: «Ξεκίνησα από άλλη θέση, αλλά ευτυχώς ή δυστυχώς τραυματίστηκε ο τερματοφύλακας της ομάδας του χωριού μου και έπαιξα εγώ τερματοφύλακας. Τα επόμενα χρόνια έπαιξα στη Νάουσα, που ανέβηκε και στην Α’ Εθνική και θυμάμαι κι ένα παιχνίδι που είχαμε παίξει το 1992 εδώ μέσα, είχαμε φέρει ισοπαλία και δεν ανεβήκαμε κατηγορία, αλλά ανεβήκαμε την επόμενη. Δεν έκανα την ανάλογη καριέρα σαν τερματοφύλακας, αλλά σ’ αυτό ευθύνομαι εγώ. Ωστόσο αυτό με βοήθησε να γίνω προπονητής τερματοφυλάκων. Εγώ ποτέ δεν είχα έναν άνθρωπο να με βοηθήσει όταν έπαιζα. Το αγαπάω αυτό που κάνω και βγάζω μεράκι.
Κάποια στιγμή θέλησα να μπω στον χώρο της προπονητικής. Ξεκίνησα ως προπονητής πάλι από το χωριό μου και παράλληλα ήμουν και γυμναστής τερματοφυλάκων σε μια άλλη ομάδα. Κάποια στιγμή έπρεπε να επιλέξω τον δρόμο που θα ακολουθούσα και τελικά επέλεξα να κρατήσω το κομμάτι του προπονητή τερματοφυλάκων. Πήγα σε διάφορες ομάδες και στην Βέροια και σε άλλες.
Το 2011 είχα ξανάρθει στον ΠΑΣ Γιάννινα, αλλά ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας στην οικογένεια με ανάγκασε να φύγω από τον ΠΑΣ. Ευτύχησα να ξαναγυρίσω το 2013 και για 5 χρόνια ήμουν στην ομάδα.
Με είχε φέρει στην ομάδα ο κ. Νιαρχάκος που με γνώριζε, αλλά τη δεύτερη φορά ήταν πιο εύκολα, γιατί όλοι ήξεραν τη δουλειά μου έστω από τους 2 μήνες που είχαμε πρωτοσυνεργαστεί και υπήρχε η σύμφωνη γνώμη του κ. Παντελίδη τότε. Με κράτησαν και οι επόμενοι προπονητές, μετά τον Παντελίδη, οι Τσιώλης και Πετράκης, που σημαίνει ότι κάτι θα είχαν δει από εμένα και τη δουλειά μου. Δεν έχει να κάνει μόνο με τη δουλειά, αλλά και με την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα».
Για τη θέση του τερματοφύλακα: «Είναι από τις πιο σημαντικές θέσεις, γιατί από εκεί ξεκινάει μια επίθεση κι εκεί τελειώνει του αντιπάλου. Είναι μοναχική θέση, αλλά και άκρως γοητευτική. Εγώ δεν πανηγυρίζω γκολ, αλλά αποκρούσεις».
Για τον κυριότερο σταθμό της καριέρας του που άρχισε τις προσθήκες γνώσης και επιστήμης μέσα στη δουλειά του: «Η προπονητική είναι μια φιλοσοφία. Έχω πάρει το δίπλμα UEFA Β’, αλλά πήρα και το UEFA advance που είναι μόνο για τερματοφύλακες και έγινε πρώτη φορά αυτή η σχολή στην Ελλάδα. Αν όμως μαζεύουμε χαρτιά, χωρίς να βγάζουμε πράγματα που έχουμε μέσα μας και χωρίς να εξελισσόμαστε σαν προπονητές, θα μείνουμε στάσιμοι.
Είχα την τύχη να γνωρίσω τον Δημήτρη Καλαϊτζίδη, που τον είχα και ως παίκτης, αλλά και ως συνεργάτης μου στην Βέροια. Μου άλλαξε πολλά στον τρόπο σκέψης μου και με έβαλε να σκεφτώ. Δεν μείναμε στο κομμάτι πιάσε και πέτα μπάλες. Το να είμαι σ’ αυτή τη θέση που είμαι τώρα οφείλεται στον κ. Καλαϊτζίδη».
Για το αν βάζει κατευθείαν «τρελές» ιδέες στην προπόνηση: «Έχω να κάνω με ανθρώπους και όχι μηχανές. Προσπαθώ να αντιληφθώ την ψυχοσύνθεση του κάθε ανθρώπου που συνεργάζομαι και να μπω στην ψυχή του όσο μου το επιτρέπει ο ίδιος. Με όσα παιδιά μπήκα στην ψυχή και το μυαλό του βγήκαμε και οι δύο ωφελημένοι».
Για το τι ζυγίζει στην απόφαση να επιλέξει έναν τερματοφύλακα για μια ομάδα: «Το μυαλό του και την αντίληψή του. Θέλω να μιλήσω μαζί του να τον δω πως σκέφτεται. Η διάθεση για δουλειά είναι το μόνο εύκολο. Όλοι έχουν. Είναι εύκολο να φτιάξεις ένα κορμί, δύσκολο όμως να φτιάξεις ένα μυαλό. Μ’ ενδιαφέρει να έχω να κάνω μ’ έναν ολοκληρωμένο άνθρωπο και μετά σας το εγγυώμαι ότι φτιάχνεται το υπόλοιπο κομμάτι του τερματοφύλακα».
Για τον ΠΑΣ Γιάννινα: «Ο ΠΑΣ Γιάννινα έχει μια ηρεμία στα διοικητικά και στα προπονητικά, καθώς έχει το ίδιο τιμ πολλά χρόνια και γι’ αυτό βγάλαμε αποτελέσματα. Υπήρχαν σαφέστατοι ρόλοι μέσα στην ομάδα. Επικεφαλής ήταν ο προπονητής και οι υπόλοιποι υποστηρίζαμε τη δουλειά του».
Για τον ρόλο της ψυχολογίας: «Είναι σημαντική για κάθε αθλητή και ειδικά για έναν μοναχικό ρόλο, όπως αυτός του τερματοφύλακα, που η ψυχολογία του μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή. Το φτιάχνουμε μόνοι μας, μέσα μας. Πρέπει να αισθάνεσαι δυνατός και για να αισθάνεσαι έτσι, πρέπει να είσαι καλά πληροφορημένος και να γνωρίζεις. Αυτό που προσπαθώ να κάνω εγώ είναι να έχουν τα παιδιά πληροφορίες, και όταν γνωρίζουνε, τότε μπορούν να αντεπεξέλθουν σε όλες τις φάσεις. Το ποδόσφαιρο είναι επαναλαμβανόμενες φάσεις. Αν ο τερματοφύλακας γνωρίζει πως θα αντιδράσει, τότε αποκτά αυτοπεποίθηση».
Η προπονητική τερματοφυλάκων διδάσκεται ή είναι έμφυτο ταλέντο: «Η προπονητική γενικότερη απαιτεί ταλέντο. Πρέπει να το έχεις έμφυτο. Εννοείται ότι πρέπει να διαβάζουμε και να ενημερωνόμαστε για τις εξελίξεις, όμως η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά και αν την αντιλαμβανόμαστε εμείς, τότε μπορούμε να τη μεταδώσουμε και στον αθλητή».
Για τα πιο δυνατά χαρακτηριστικά των τερματοφυλάκων που είχε στον ΠΑΣ Γιάννινα: «Ο Βελλίδης, πέρα από ένα διάστημα που πήγε στον ΠΑΟΚ, δουλέψαμε πολύ μαζί. Τον θαυμάζω για το πείσμα του, για τον εγωισμό που βγάζει στη δουλειά πάνω. Ας μου επιτραπεί η έκφραση είναι ‘σκυλί’ στη δουλειά και όταν παίζει και όταν δεν παίζει. Ακόμα και το διάστημα που δεν αγωνιζόταν βασικός, ήταν πρώτος και πάντα ο καλύτερος στη δουλειά. Του το έχω πει και κατ’ ιδίαν ότι το διάστημα που έπαιζε ο Γιαννίκογλου, ήταν ο πρώτος που τον βοηθούσε στην προπόνηση και στο ζέσταμα. Είναι ένα παιδί που εκτιμάει και δουλεύει.
Στον Περιστερίδη εκτιμώ πολύ το μυαλό του. Είναι κομπιούτερ.
Ο Πασχαλάκης έχει φοβερά σωματικά προσόντα και είναι τρομερός αθλητής. Δούλεψα μαζί του περισσότερο στο να κοντρολάρω τον αυθορμητισμό του τόσο ως άνθρωπο όσο και ως αθλητή. Ο Αλέξανδρος στις ομάδες που βρισκόταν πριν τον ΠΑΣ Γιάννινα δεν έπαιζε βασικός και όταν έπαιρνε την ευκαιρία προσπαθούσε να τα κάνει όλα μαζί. Σ’ ένα ματς ήθελε να βγάλει ό,τι είχε μάθει όλα τα προηγούμενα χρόνια κι αυτό τον οδηγούσε σε λάθη. Κατάλαβα ότι ήταν από τη διάθεση να τα κάνει όλα μαζί, το συζητήσαμε και το κατάλαβε ότι είναι πιο σημαντικό το να αγωνίζεται από το να παίζει απλώς. Τα έχει καταφέρει και του εύχομαι τα καλύτερα.
Και ο Ανδρέας Γιαννιώτης πέρασε από εμάς. Απλώς η θέση του τερματοφύλακα είναι μία και δεν μπορούν να παίξουν όλοι. Ήταν λίγο άτυχος, γιατί έπεσε πάνω στον Βελλίδη που τότε πήγε Εθνική Ελλάδος. Ήταν δύσκολο για τον Γιαννιώτη να διεκδικήσει κάτι καλύτερο εκείνη τη χρονιά. Πάντως χαίρομαι για την εξέλιξη του Ανδρέα.
Ο Αμπάρης ήταν ένας θρύλος και άψογος επαγγελματίας.
Ο Δημήτρης Σωτηρίου κι αυτός ένας πολύ καλός τερματοφύλακας που έκανε καριέρα.
Και ο Μάκης Γιαννίκογλου που διαβάζω ότι πηγαίνει στην ΑΕΚ. Είναι πολύ τιμητικό και για τον ίδιο, αλλά και για τον ΠΑΣ Γιάννινα. Είχα ζητήσει κάποια dvd να τον δω και δεν χρειάστηκε πολύ για να τον επιλέξω.
Όλα τα παιδιά βοήθησαν την ομάδα».
Για το πότε είναι η στιγμή να βγει ένας τερματοφύλακας και να μπει ένας άλλος: «Η καθημερινότητα είναι διαφορετική αυτή που βλέπετε εσείς μία φορά την εβδομάδα και αυτή που βλέπουμε εμείς καθημερινά. Δεν βγάζεις κάποιον στο πρώτο λάθος. Αν υπάρχουν επαναλαμβανόμενα λάθη που στοιχίζουν, το καλύτερο είναι να ξεκουραστεί ψυχολογικά. Το πότε θα επιστρέψει είναι θέμα προπονητή. Εκείνος παίρνει τις αποφάσεις, πότε βγαίνει και πότε μπαίνει κάποιος. Η δικιά μου δουλειά είναι να δουλεύω με τους τερματοφύλακες και να τους εξελίσσω. Κάποιες φορές θα χρειαστεί να βοηθήσει και ο προπονητής τερματοφυλάκων λέγοντας την άποψή του, αλλά ο προπονητής θα έχει την τελική απόφαση».
Για το αν τον εξέπληξε η εξέλιξη των παιδιών που είχε στον ΠΑΣ Γιάννινα: «Όχι δεν με εξέπληξε, γιατί τους ζούσαμε, τους βλέπαμε, συζητούσαμε καθημερινά μαζί».
Για τη σχολή τερματοφυλάκων που έχει στα Γιάννενα: «Ήταν ένα ωραίο εγχείρημα. Μετέδωσα τις γνώσεις μου στα παιδιά, τους ήμουν ωφέλιμος, δούλεψαν μ’ έναν άνθρωπο που δουλεύει σε επαγγελματικό επίπεδο και πήγε καλά όλο αυτό».
Για το αύριο του ΠΑΣ Γιάννινα στους τερματοφύλακες: «Υπάρχουν παιδιά στις μικρές ομάδες. Ο Βενετικίδης –για παράδειγμα- είναι ένα παιδί που το επέλεξα εγώ. Έχει φοβερή σωματοδομή και φοβερά προσόντα. Είναι στη διάρκεια της εκπαίδευσης και θεωρώ ότι στο μέλλον θα διαπρέψει».
Για το πώς επέλεξε τον Πασχαλάκη από τον Πανθρακικό για να τον φέρει στον ΠΑΣ Γιάννινα: «Όταν ο Βελλίδης πήγε στον ΠΑΟΚ, ο ΠΑΣ χρειαζόταν άμεσα τερματοφύλακα. Μας προτάθηκαν πολλοί, αλλά στο δικό μου μυαλό ήταν μόνο ο Πασχαλάκης που τον είχα δει και σε μεταξύ μας παιχνίδι, αλλά και σε κάποια ακόμα. Μου είχε αρέσει πολύ, ήταν δυναμικός, παρορμητικός. Καταφέραμε στα Γιάννενα να κοντρολάρουμε αυτόν τον παρορμητισμό».
Για τους τερματοφύλακες που ξεχωρίζει στη Super League: «Υπάρχουν αρκετοί καλοί τερματοφύλακες και γίνεται καλή δουλειά από πολλούς συναδέλφους. Ο Ζίβκοβιτς είναι καλός, ο Κότνικ του Πανιωνίου, ο Αθανασιάδης του Αστέρα Τρίπολης, ο Παπαδόπουλος της Λαμίας, ο Κυριακίδης του Παναιτωλικού. Μιλάω για Έλληνες, που είναι πολύ καλοί».
Για το αν ο τερματοφύλακας είναι δουλειά, ταλέντο ή ψυχολογία: «Όλα αυτά μαζί, συν την πληροφόρηση, την οποία ερχόμαστε να του τη δώσουμε εμείς οι προπονητές».
Για τον μεγαλύτερο φόβο του τερματοφύλακα του προπονητή τερματοφυλάκων: «Είναι το οποιοδήποτε λάθος. Ο προπονητής δεν νομίζω ότι έχει κάτι να φοβηθεί, αν έχει δώσει τη σωστή πληροφόρηση. Για παράδειγμα ο Γιαννίκογλου στο ματς με τον Ατρόμητο ήταν εξαιρετικός για 92 λεπτά και έγινε η φάση εκείνη, που μπορεί να μην του ξανασυμβεί ποτέ. Εγώ περισσότερο έμεινα στη φάση του γκολ που είχε δεχτεί από τον Αραούχο. Τη δουλέψαμε πολύ εκείνη τη φάση, να στέκεται δηλαδή στα πόδια του και με τον Ατρόμητο του βγήκανε ίδιες φάσεις που τις έβαλε όλες. Η φάση του γκολ του Ατρομήτου δεν είναι κάτι που δουλεύεται».
Για το τι αφήνει πίσω φεύγοντας από τον ΠΑΣ Γιάννινα: «Από τα Γιάννενα δεν θα φύγω, γιατί θα υπάρχει η οικογένειά μου εδώ. Από εκεί και πέρα, το πιο σημαντικό κομμάτι της καριέρας μου, μέχρι το επόμενο, θα είναι ο ΠΑΣ Γιάννινα. Με βοήθησε πάρα πολύ να εξελιχθώ ως επαγγελματίας, με βοήθησε να καθιερωθώ στον χώρο και όπως είπα από την πρώτη στιγμή, μου έδωσε πολλά και του έδωσα λίγα.
Ο ΠΑΣ Γιάννινα έχει μια δρομολογημένη κατάσταση, μένει και ο κ. Πετράκης που γνωρίζει την ομάδα και την πόλη και είμαι σίγουρος ότι η παρουσία της ομάδας και σε υψηλές θέσεις θα είναι σίγουρη».
Για τη δική του επόμενη μέρα: «Θα συνεχίσω να κάνω αυτή τη δουλειά. Θα το δείτε που τις επόμενες μέρες. Αλλά ο ΠΑΣ θα είναι σημαντικό κομμάτι της ζωής μου».
Για το αν η μακροχρόνια παραμονή του στον ΠΑΣ Γιάννινα ήταν εκείνη που του έδωσε τη δυνατότητα να εξελίξει τόσο καλούς τερματοφύλακες ή θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε έστω και με μικρότερο χρόνο παρουσίας: «Όταν ένας προπονητής έχει εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του και ηρεμία διοικητική, μπορεί να δουλέψει καλύτερα και να βγάλει αποτελέσματα. Ο σύλλογος και το τεχνικό τιμ είχε εμπιστοσύνη σ’ εμένα και τα παιδιά και αυτό έβγαινε στο γήπεδο. Το κομμάτι του γυμναστή τερματοφυλάκων δεν είναι ένα κομμάτι που μπορείς να φεύγεις κάθε χρόνο από την ομάδα και να πετυχαίνεις».
Για το αν αισθάνεται παιδιά του όλους τους τερματοφύλακες που ανέδειξε, με την έννοια ως δικά του δημιουργήματα: «Σαν άνθρωπος εννοείται ότι τα αισθάνομαι κοντά μου και έχουμε επικοινωνία ανθρώπινα. Σαν προπονητές, όμως, ερχόμαστε να προσθέσουμε και να βοηθήσουμε αυτά τα παιδιά. Δεν τα ‘φτιάχνουμε’ εμείς. Τα εκπαιδεύουμε, τα εξελίσσουμε και είμαστε κομμάτι της πορείας τους».
Τέλος απευθυνόμενος στον κόσμο είπε: «Αληθινά νιώθω ευλογημένος και υπερήφανος που βρέθηκα στα Γιάννενα, που είναι μια ιστορική ομάδα. Δεν ήξερα, δεν γνώριζα, δεν γεννήθηκα ΠΑΣ Γιάννινα, αλλά έμαθα πάρα πολλά αυτά τα 5 χρόνια και πραγματικά ο ΠΑΣ είναι ιδέα!».
Ακούστε το ηχητικό της συνέντευξης μετά το 1:01:00
