Ο ΠΑΣ δεν ήταν «λαθρεπιβάτης» στη Super League, αλλά άφησε ισχυρό αποτύπωμα

0

Τι μένει απ’ αυτήν την 8ετή παρουσία του ΠΑΣ Γιάννινα στη Super League; Σίγουρα είναι καθαρά υποκειμενική η απάντηση. Άλλοι θα κρατήσουν τις καλές στιγμές και τις χαρές που έδωσε η φανέλα, άλλοι θα θυμούνται τις κακές στιγμές και άλλοι θα επικεντρωθούν στα πρόσωπα αυτής της πορείας. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Υπάρχουν δηλαδή τα πρόσωπα που υπηρέτησαν τη φανέλα και έφτασαν σε επιτεύγματα, αλλά θα υπάρχει η φανέλα και μετά απ’ αυτά τα πρόσωπα, γιατί η ομάδα είναι μια διαχρονική αξία.

Έχει σημασία, όμως, να τονίσουμε ότι σ’ αυτό το «ταξίδι» των 8 ετών ο ΠΑΣ Γιάννινα δεν ήταν λαθρεπιβάτης στο όχημα της Super League. Τέτοιες ομάδες –λαθρεπιβάτες υπήρξαν πολλές τα τελευταία χρόνια και είτε έπεφταν γιατί δεν είχαν να δώσουν τίποτα στο ελληνικό ποδόσφαιρο είτε παρέμεναν κολλημένες σαν τσιμπούρια επειδή υπηρετούσαν άριστα το «σύστημα».

Αντίθετα, ο ΠΑΣ άφησε ένα ισχυρό αποτύπωμα σ’ αυτά τα 8 χρόνια, παρά τα όποια λογικά προβλήματα αντιμετωπίζει μια επαρχιακή ομάδα που δεν στηρίζεται σε πρόεδρο εφοπλιστή. Μπήκε μια τάξη στα οικονομικά μετά από ένα χάος ετών, αναδείχτηκαν σπουδαίοι παίκτες που μας πρόσφεραν κατά καιρούς ωραίο θέαμα, ήρθαν άνθρωποι που τίμησαν τη φανέλα και δέθηκαν με την ομάδα, ξανασυστήθηκε στο ελληνικό κοινό o Άγγελος Αναστασιάδης που πλέον είναι στο τιμόνι της Εθνικής μας, έγινε επιτέλους το όνειρο πραγματικότητα με την ομάδα να παίζει Ευρώπη, έγινε μια μεγάλη προσπάθεια να υπάρξει ένα αξιοπρεπές γήπεδο και επιτέλους η πόλη το διαθέτει (μέχρι να υλοποιηθεί το άλλο μεγάλο όνειρο του ιδιόκτητου γηπέδου) και δόθηκε μία διέξοδος σε παιδιά με ταλέντο να παίξουν στα πρωταθλήματα υποδομής της Super League και να ξεκινήσουν καριέρα στο ποδόσφαιρο. Το τελευταίο αυτό ζήτημα, βέβαια, είναι μια ξεχωριστή και πολύ μεγάλη συζήτηση, αφού μπορούσαν να αξιοποιηθούν από τη μεγάλη ομάδα παιδιά των υποδομών, αλλά έγιναν απίστευτα λάθη και δεν δόθηκε η δέουσα προσοχή.

Άλλωστε, για να λειτουργήσουν όλα ονειρικά σε μια ομάδα, κακά τα ψέματα, χρειάζονται και πολλά λεφτά για να στελεχωθείς με επαγγελματίες σε κάθε τομέα, που θα περνούν όλη τους τη μέρα στα Γιάννενα και όχι στο τηλέφωνο και από την Αθήνα. Καλό το μεράκι και η αφοσίωση, αλλά δεν αρκούν για να κάνεις το κάτι παραπάνω. Παρ’ όλα αυτά ο ΠΑΣ Γιάννινα έκανε την υπέρβασή του αυτά τα χρόνια, έστω κι αν στηρίχτηκε κάπου-κάπου στο μεράκι.

Και φτάνουμε στο ερώτημα «ποιος έφταιξε για τον υποβιβασμό;», γιατί συνήθως ο επιμερισμός ευθυνών παραπέμπεται για το τέλος της σεζόν και όχι για την ώρα της μάχης. Η απάντηση είναι τελείως υποκειμενική, διότι ο καθένας είναι σίγουρος για το τι φταίει, αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς οι γνώμες δεν συμπίπτουν πουθενά. Γι’ άλλους φταίει ο πρόεδρος, γι’ άλλους ο προπονητής, οι παίκτες, οι τραυματισμοί, η ατυχία, οι διαιτητές, το κακό πρόγραμμα στην αρχή, ο κακός μεταγραφικός σχεδιασμός, η αναδιάρθρωση και ο Βασιλειάδης με το VAR που υποσχέθηκε, το παρασκήνιο, το κακό κλίμα των οργανωμένων. Σ’ όλα τα παραπάνω, λοιπόν, βάλτε από ένα ποσοστό, που για τον καθένα είναι διαφορετικό, εξ ου και υποκειμενικό για να πεις με ονοματεπώνυμο ποιος φταίει.

Το ταξίδι αυτών των 8 ετών εμείς το απολαύσαμε, διότι δεν μας ενδιέφερε πότε θα φτάναμε στον προορισμό. Υπήρχαν εκείνοι που δεν τους άρεσαν το… όχημα, η μηχανή, η ταχύτητα, τα καθίσματα, οι προσπεράσεις, οι μηχανικές βλάβες, κτλ. Αυτοί όντως χάθηκαν μέσα στη ρουτίνα. Οι πιο ρομαντικοί κρατάνε τα διδάγματα και τις εικόνες του ταξιδιού.

Υ.Γ.1: Ανεξάρτητα από το κακό φινάλε, ο Γιάννης Πετράκης θα γραφτεί στην ιστορία ου ΠΑΣ Γιάννινα, γιατί κάποια πράγματα μιλάνε από μόνα τους και δεν επιβάλλονται με μηδενιστικές θεωρίες. Πρώτη έξοδος στην Ευρώπη, μακροβιότερος προπονητής στην ιστορία του ΠΑΣ Γιάννινα. 1923 ημέρες (μέχρι χθες τουλάχιστον) στο τιμόνι της ομάδας. Δεν μηδενίζουμε, λοιπόν, προσωπικότητες, πόσο μάλλον την πορεία του στα Γιάννινα. Κέρδισε από τον ΠΑΣ, κέρδισε και ο ΠΑΣ απ’ αυτόν και ήρθε η ώρα οι δρόμοι να χωρίσουν. Το ποδόσφαιρό μας είναι μικρό, ίσως κάπου κάποτε, όμως, να διασταυρωθούν και πάλι.

Υ.Γ.2: Το χειροκρότημα της κερκίδας χθες στην αλλαγή του Γιάκου ήταν ίσως το πιο γλυκό «αντίο» για τον Γιαννιώτη μέσο που ό,τι μπορούσε να δώσει το έδινε πάντα. Ήταν ο «σάκος του μποξ» για όλους. Ακόμα και στην κερκίδα να βρισκόταν, αυτός έφταιγε για όλα. Ο κόσμος, όμως, αναγνωρίζει στο τέλος αυτούς που παλεύουν και χθες του το έδειξε. Όποια φανέλα κι αν φορέσει απ’ έξω, από μέσα θα έχει τον ταύρο…

Υ.Γ.3: Τα χθεσινά επεισόδια δεν ήταν τίποτα περισσότερο από ένα φαινόμενο μιμητισμού. Όποιος πέφτει ή χάνει το πρωτάθλημα και δεν γουστάρει τη διοίκηση, τα σπάει για να τιμωρήσει τον πρόεδρο. Το είδαν στους μεγάλους, το έφεραν το «έθιμο» κι εδώ. Μόνο που οι επιπτώσεις μπορεί να είναι πολύ βαριές για την ομάδα. Το πρόστιμο και το κεκλεισμένων των θυρών είναι δεδομένα. Αν υπάρξει, όμως, και αφαίρεση 3 βαθμών, το πράγμα περιπλέκεται, διότι αν επικυρωθεί η βαθμολογία πριν την ποινή, τότε η αφαίρεση βαθμών πάει στην επόμενη σεζόν. Κι αν χαθεί η άνοδος του χρόνου για 3 βαθμούς;

Υ.Γ.4: Πολλά μπράβο στην ομάδα μπάσκετ ανδρών του ΠΑΣ Γιάννινα για την άνοδο στη Β’ Εθνική. Μια πολύ μεγάλη και δύσκολη επιτυχία, αν αναλογιστούμε ότι μέχρι πριν λίγα χρόνια τα Γιάννινα δεν είχαν καν ομάδα στη Γ’ Εθνική και ότι πρέπει να γυρίσουμε στη δεκαετία του ’80 για να συναντήσουμε τον ΑΓΣΙ στην τότε Β’ Εθνική που ήταν σαν τη σημερινή Α2.

Υ.Γ. 5: Τι τον εμπόδιζε τον κ. Βασιλειάδη 8 μήνες να κάνει την αναδιάρθρωση; Τώρα με τελειωμένα τα πρωταθλήματα, χωρίς να έχει τηρηθεί η υπόσχεση για VAR, την απουσία του οποίου εκμεταλλεύτηκε το παρασκήνιο για να διαλύσει διαιτητικά τον ΠΑΣ και με περίεργες εκ διαμέτρου αντίθετες δικαστικές αποφάσεις για το ύποπτο παιχνίδι του ΟΦΗ με τον Αιγινιακό, θεωρεί ηθικό να πάρει την απόφαση για αναδιάρθρωση; Κι αν το θεωρεί ηθικό, είναι νόμιμο να μοιράζεται χρήμα με ουρά σε ΠΑΕ τη στιγμή που δεν υπάρχει ανταγωνισμός για να φτάσει τόσο ψηλά το τίμημα που επέλεξε να δώσει η ΕΡΤ;

Του Γιάννη Γιαννάκη

Σχόλια

Comments are closed.