Μία σύντομη στάση για ανασύνταξη δυνάμεων έκανε ο ΠΑΣ Γιάννινα στη Super League 2 και πλέον επιστρέφει εκεί που ανήκει για να συνεχίσει από εκεί που το άφησε.

Πέρυσι τέτοιον καιρό σε μία από τις αρθρογραφίες μας τονίζαμε ότι οι «κυανόλευκοι» δεν βρίσκονταν ως «λαθρεπιβάτες» στη μεγάλη κατηγορία. Είχαν συνεισφορά στην ανάδειξη παικτών, είχαν επιτυχίες, ήταν ανταγωνιστικοί προς τους λεγόμενους «μεγάλους», διατήρησαν αξιοπρεπέστατες ομάδες υποδομών, είχαν μία διαφορετική φιλοσοφία από άλλες ομάδες, οι οποίες άλλαζαν παίκτες και προπονητές κάθε εξάμηνο. Η φιλοσοφία αυτή παρέμεινε αναλλοίωτη στη Super League 2 και δεν υπήρξε κανένας πανικός όταν ο Απόλλωνας χαρακτηριζόταν… πρωταθλητής των μεταγραφών… σκορπώντας χρήματα.

Ποιο ήταν το «μυστικό» της επιτυχίας; Εύκολο φέτος να το εντοπίσει κανείς. Μιλάμε φυσικά για τον προπονητή Αργύρη Γιαννίκη. Η ομάδα ήταν καθαρά ένα δικό του δημιούργημα. Χρειάστηκε  χρόνο στην αρχή να της αλλάξει την αμυντικογενή φιλοσοφία, αλλά όταν πλέον οι παίκτες αφομοίωσαν τον νέο τρόπο παιχνιδιού, είδαμε και πολύ ωραίο ποδόσφαιρο. Build up, πίεση ψηλά, λιγότερη ανάγκη για άμυνα στο τελευταίο 1/3 του γηπέδου και πιο ομαδική αμυντική λειτουργία στα άλλα 2/3, γκολ από στημένες φάσεις που βοήθησαν πολύ να ανοίξουν οι κλειστές άμυνες, άπειρα τρεξίματα και όμορφοι συνδυασμοί. Θα τολμούσαμε να πούμε ότι το παιχνίδι κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό στα Γιάννενα και η «πεντάρα» στον Απόλλλωνα Σμύρνης, άγγιξαν σχεδόν το τέλειο για τις φετινές δυνατότητες της ομάδας.

Ο Αργύρης Γιαννίκης μπορεί δικαιωμένος πλέον να λέει ως άλλος Ιούλιος Καίσαρας «Veni, vidi, vici» (Ήλθον, είδον, ενίκησα). Ήρθε ως περίπου άγνωστος στο ελληνικό κοινό, μελέτησε με ΣΕΒΑΣΜΟ τους αντιπάλους του και τους κατατρόπωσε! Αυτό που έκανε εντύπωση είναι ότι δεν υποτίμησε ποτέ ομάδα, όσα προβλήματα κι αν είχε αυτή και αυτό περνούσε και προς τους ποδοσφαιριστές που έβγαζαν μια άριστη εικόνα ομάδας προς τα έξω.

Η Super League 1 είναι πλέον μια διαφορετική πρόκληση για τον κόουτς και οι απαιτήσεις ανεβαίνουν κατακόρυφα. Επειδή, όμως, είναι άνθρωπος με αυτογνωσία και αυτοπεποίθηση, θα πετύχει και στα πιο δύσκολα. Είναι σημαντικό πράγμα να πιστεύεις στον εαυτό σου, στις δυνάμεις σου, τις γνώσεις σου και να εμπιστεύεσαι το περιβάλλον σου.

Τα «μπράβο» ανήκουν και στο υπόλοιπο επιτελείο. Μπαδήμας, Ντουρουντός, Χριστόπουλος συνέθεσαν μία άχαστη ομάδα! Πίσω από έναν επιτυχημένο αθλητή, πάντα κρύβονται και άνθρωποι που τον βοήθησαν να εξελιχθεί σε όλα τα επίπεδα και οι άνθρωποι αυτοί έχουν το μερίδιό τους.

Κι εδώ έρχεται επικουρικά και το ιατρικό επιτελείο που για μία ακόμα φορά έδειξε υψηλή επιστημοσύνη. Ο γιατρός κ. Ριστάνης και ο φυσιοθεραπευτής Φ. Σκόρδος είχαν άψογη συνεργασία με τους προπονητές και βγήκε μια σεζόν με ελάχιστους τραυματισμούς.

 

Τα εύσημα για την άνοδο πρέπει ασφαλώς να αποδοθούν και στους πραγματικούς πρωταγωνιστές, τους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι σε μία δύσκολη χρονιά γι’ αυτούς, όπου οι πληρωμές γίνονταν με το σταγονόμετρο, εξάντλησαν όλα τους τα όρια για να γευτούν τους καρπούς της επιτυχίας. Κρίμα που η πανδημία «επέλεξε» ένα άγαρμπο τέλος της σεζόν και δεν χειροκροτήθηκαν από τους φιλάθλους μέσα στο γήπεδο. Μέσω «τηλεδιάσκεψης», πάντως, πήραν όλοι τα… likes τους! Ας είν’ καλά τα social media!

Κομβικός και ο ρόλος του Ντάσιου μέσα στην ομάδα. Αν και πρωτόγνωρος γι’ αυτόν, προστάτευσε την ομάδα από τις κακοτοπιές της κατηγορίας, διαμαρτυρήθηκε από τον πάγκο όταν έπρεπε και όσο έπρεπε, συνεργάστηκε άψογα με τον προπονητή και κράτησε ισορροπίες στα αποδυτήρια. Επιτέλους ο πρόεδρος βρήκε το πρόσωπο εκείνο που τυγχάνει σεβασμού από την πόλη και τους φιλάθλους και λειτουργεί ως ασπίδα δηλώνοντας «παρών» και βγαίνοντας μπροστά σε όλα τα δύσκολα. Και εν πάση περιπτώσει, είναι ένα πρόσωπο εξωστρεφές που μπορεί να απευθυνθεί σε οποιονδήποτε σ’ αυτήν την πόλη κοιτάζοντάς τον στα μάτια.

Αφήσαμε για το τέλος τον πρόεδρο, όχι γιατί έχει το μικρότερο μερίδιο στην επιτυχία, αλλά αντιθέτως γιατί η επιτυχία αντικατοπτρίζει τις επιλογές του. Τρία στα τρία έχει με τις ανόδους, αλλά είναι ένα ρεκόρ που κανείς δεν θέλει να δοκιμάσει αν μπορεί να μεγαλώσει κι άλλο. Είναι τόσα πολλά τα διδάγματα που ο ίδιος έχει αποκομίσει από το ποδόσφαιρο, που σίγουρα με τη «μαγιά» που έχει από φέτος θα συμπληρώσει τα κατάλληλα υλικά για να οδηγήσει την ομάδα στις επόμενες επιτυχίες. Αν έβρισκε και τον κώδικα επικοινωνίας με τους φιλάθλους όλα θα ήταν πολύ καλύτερα.

Πλέον η Super League 2 ανήκει στο παρελθόν, η επανεκκίνηση στην ομάδα έγινε, τα δύσκολα όμως είναι ακόμα μπροστά μας. Πανδημία, τηλεοπτικά, χορηγίες, μεταγραφές, γηπεδικά και σχεδιασμός είναι θέματα που θα απασχολήσουν έντονα προσεχώς. Η προεργασία έχει γίνει, μένει να δούμε και τα αποτελέσματα.

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ