Είμαστε ακόμα στην αρχή του πρωταθλήματος και είναι άδικο να στήσουμε στον τοίχο και να «πυροβολούμε» τον ΠΑΣ Γιάννινα επειδή είναι τελευταίος στη βαθμολογία, έχοντας παίξει ήδη όμως δύο παιχνίδια με Ολυμπιακό και ΑΕΚ εκτός έδρας, τα οποία η προϊστορία δείχνει ότι ούτως ή άλλως τα έχανε. Και δύο φορές στο παρελθόν που νίκησε την ΑΕΚ, τη μία φορά υποβιβάστηκε και την άλλη απλώς έμεινε εύκολα κατηγορία. Δεν ήταν ποτέ, δηλαδή, καταλύτης αυτά τα αποτελέσματα για την επίτευξη στόχων.

Άλλα πράγματα πρέπει να εξετάσουμε αυτή τη στιγμή, τα οποία έχουν να κάνουν με τη γενικότερη εμφάνιση της ομάδας, σε συνδυασμό με κάποια νούμερα της στατιστικής που σε βάθος χρόνου θα μας πουν τι μπορεί να κάνει αυτό το ρόστερ.

Για όσους σπεύσουν να πουν ότι οι αριθμοί δεν λένε τίποτα, να ξέρουν ότι δεν λένε τίποτα αν τους βλέπεις αποσπασματικά. Αν τους βλέπεις συνολικά ή συγκριτικά, τότε κάτι που επαναλαμβάνεται δείχνει ότι δεν γίνεται τυχαία. Ή είναι αποτέλεσμα δουλειάς ή αντίθετα, σοβαρής αδυναμίας.

Για παράδειγμα, ο ΠΑΣ μέχρι τώρα δέχεται λίγες τελικές προσπάθειες στα ματς που έχει δώσει. 12 είχε ο Ολυμπιακός, 10 η ΑΕΚ και 10 η Λαμία. Αντιθέτως, για εκτός έδρας ματς με τόσο ισχυρούς αντιπάλους οι 9 τελικές του ΠΑΣ με Ολυμπιακό και οι 7 με ΑΕΚ είναι πολλές, πόσο μάλλον που είναι τόσο καινούργια η ομάδα. Μία σύγκριση με πέρυσι θα βοηθήσει ακόμα καλύτερα. Ο περσινός εξαιρετικός ΠΑΣ που είχε φτάσει στο τοπ της απόδοσης και της ομοιογένειάς του στα πλέι οφ, είχε 17-8 τελικές με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ και 22-6 με τον Ολυμπιακό στο «Καραϊσκάκης»…

Επίσης, οι επιθετικές πάσες της ομάδας, τα κλεψίματα, τα λάθη, όλα κάτι δείχνουν σχετικά με το τι καταφέρνει και τι όχι σε ενεργητική άμυνα και passing game.

Δεν υπάρχουν ακόμα ικανά στοιχεία για ανάλυση όλων αυτών των αριθμών, γι’ αυτό θα μείνουμε απλά στην εντύπωση που μας έμεινε από το ματς με την ΑΕΚ και η οποία ήταν σαφώς θετικότερη σε σύγκριση με τα δύο πρώτα παιχνίδια. Αν η αγωνιστική άνοδος συνεχιστεί και προστεθεί κι ένας ικανός φορ, τότε για όλα υπάρχει χρόνος.

Από εκεί και πέρα, στα αρνητικά σχόλια που διαβάσαμε στα social media, θα αντιπαραθέσουμε και τις απόψεις κάποιων πιο ειδικών του αθλήματος. Ο Αλμέιδα στις δηλώσεις του μετά το ματς είπε: «Θέλω να δώσω συγχαρητήρια στον προπονητή του ΠΑΣ Γιάννινα, του είπα ότι έχει τον απόλυτο σεβασμό μου γιατί προσπάθησαν να παίξουν».

Ο σπίκερ του αγώνα, Μιχάλης Τσώχος, που είναι από τους πλέον σοβαρούς και έμπειρους δημοσιογράφους, έχοντας περιγράψει και το ματς με τον Ολυμπιακό και έχοντας μέτρο σύγκρισης, ανέφερε στη διάρκεια του ματς, αλλά πολύ περισσότερο στο σχόλιό του μετά τον αγώνα, ότι ο ΠΑΣ Γιάννινα ήταν αισθητά βελτιωμένος και ότι είναι λογικό ως νέα ομάδα να χρειάζεται χρόνο.

Μαζί του συμφώνησαν μετέπειτα και σχολιαστές από το studio, προσθέτοντας ότι ο ΠΑΣ Γιάννινα είναι από τις ομάδες που προσπαθούν να αποφύγουν τις γιόμες και να παίξουν χτίζοντας το παιχνίδι από την άμυνα, καταφέρνοντάς το ικανοποιητικά, σε σχέση με τον αντίπαλο που είχαν, ενώ πολλές φορές επισημάνθηκε η καλή ανασταλτική λειτουργία που εγκλώβισε τους παίκτες της ΑΕΚ, γι’ αυτό και οι πραγματικές ευκαιρίες του «Δικέφαλου» ήταν ελάχιστες.

Και φυσικά στις δηλώσεις του ο κ. Στάικος, αλλά και οι παίκτες, μίλησαν για μια καλύτερη εικόνα σε σύγκριση με τα δύο πρώτα ματς και για αποτέλεσμα που θα μπορούσε να είναι και διαφορετικό.

Αν μη τι άλλο όλα αυτά τα σχόλια πρέπει να βοηθάνε κάποιον να αναλογίζεται καλύτερα τι είδε ή τι κατάλαβε απ’ όσα είδε και να κρίνει πιο δίκαια, χωρίς να στέκεται πάντα ή μόνο στο τι αποτέλεσμα γράφει το ταμπλό. Δηλαδή αν ο Ροσέρο έβαζε γκολ τις τρεις μεγάλες ευκαιρίες και ο ΠΑΣ Γιάννινα κέρδιζε 3-2 θα μιλάγαμε για θρίαμβο που παρόμοιό του δεν έχει ξαναδεί η Οικουμένη; Όχι βέβαια. Θα ήταν ένα «μαγικό» αποτέλεσμα. Όπως «μαγικό» αποτέλεσμα ήταν και οι περσινές νίκες του ΠΑΣ με ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό. Με μισή ευκαιρία στην Τούμπα -που κι αυτή δόθηκε «δώρο»- και μισή στα Γιάννενα με τον Γκαρντάβσκι να πιάνει το μοναδικό καλό σουτ που έκανε όλη τη σεζόν, κερδίσαμε 6 βαθμούς. Είναι να σε θέλει και λίγο η μπάλα καμιά φορά. Στην προκειμένη περίπτωση ακόμα η τύχη δεν βοηθάει τον ΠΑΣ, γιατί πρέπει να την προκαλέσει περισσότερο για να τον βοηθήσει.

Ας περιμένουμε και το ματς με τον Λεβαδειακό και βλέπουμε τι γίνεται και αν πρέπει να ανησυχούμε σοβαρά. Σε καμία περίπτωση όμως δεν χρειάζεται βιασύνη και κακόπιστα σχόλια για μια ομάδα που ξεκινάει σχεδόν από το μηδέν για να «χτίσει» κορμό 3ετίας.

Πάμε και στην ατομική κριτική των παικτών:

Βασίλης Σούλης: Ενέπνεε εμπιστοσύνη, ήταν σταθερός στις επεμβάσεις του και στα γκολ δεν φέρει κάποια ευθύνη, είναι και τα δύο άπιαστα. «Διάβαζε» καλά τις φάσεις και έβγαινε γρήγορα από την εστία προλαβαίνοντας τις κινήσεις των επιθετικών σε κάθετες μπαλιές. Φαίνεται απλό, αλλά δεν είναι. Ο Πριόρ σε 2 ανάλογες περιπτώσεις με την Λαμία κόντεψε να κάνει πέναλτι. Αν ο Σούλης πάρει παιχνίδια και ρυθμό δείχνει ότι μπορεί να γίνει καλύτερος. Είχε 4 αποκρούσεις, 6 κλεψίματα και 2 επεμβάσεις.

Κάρλες Σόρια: Ήταν καλύτερος σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Τέτοιες κινήσεις όπως αυτή που έκανε στο β’ ημίχρονο και έβγαλε πάσα πάρε-βάλε στον Ροσέρο, μάς έχει δείξει ότι τις έχει στο ρεπερτόριό του και όταν η ομάδα παίζει με ανεβασμένα τα μπακ, τέτοιες κινήσεις θα τις βλέπουμε απ’ αυτόν. Αμυντικά θέλει κι άλλη βελτίωση.  Η στατιστική γι’ αυτόν κατέγραψε 1/4 γεμίσματα, 5 επιθετικές πάσες, 7 λάθη, 2 κλεψίματα και παραχώρησε 2 φάουλ.

Γιάννης Κιάκος: Πολύ καλή εμφάνιση, «τίμια» όπως λέμε ποδοσφαιρικά, πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις, έτρεξε, μάρκαρε, πήγαινε γρήγορα στην μπάλα, παρενοχλούσε σουτ. Αν συνεχίσει να δουλεύει σκληρά, μπορεί να φτάσει σε ακόμα υψηλότερο επίπεδο απόδοσης. Έδωσε 10 προωθητικές πάσες, έκανε 4 κλεψίματα και 5 λάθη.

Επαμεινώνδας Παντελάκης: Έχει σώσει μία φάση 2 μέτρα από τη γραμμή, έχει κάνει όμως και τα λάθη του. Στο τέλος στο 2ο γκολ γκολ τρώει τις προσποιήσεις από τον Μοχαμάντι, αλλά όταν η ομάδα έχει πάρει τα ρίσκα της στο τέλος, είναι λογικό εκεί να βρεθεί να τρέχει να καλύψει τη φάση και να μην έχει το «καθαρό» μυαλό στο πως θα μαρκάρει. Άλλωστε ο Μοχαμάντι έχει την ευχέρεια να απειλήσει και με τα δύο πόδια και δεν είναι εύκολη η πρόβλεψη τι θα κάνει, θα σουτάρει ή θα πασάρει; Ο Παντελάκης έδωσε 3 επιθετικές πάσες, έκανε 6 επεμβάσεις και 6 λάθη.

Ζήσης Καραχάλιος: Όπως πάντα ο Ζήσης δεν θα υστερήσει σε ματς. Ακόμα κι αν κάνει κάποια λάθη, θα έχει κάνει τόση πολλή δουλειά στο γήπεδο που το ισοζύγιο γι’ αυτόν θα είναι 8 στις 10 φορές θετικό. Κάνει εξαιρετική δουλειά μπροστά από τα στόπερ και θα την κάνει εξαιρετικότερα όσο θα μαθαίνει αυτόν τον ρόλο. Είχε 4 επεμβάσεις, 4 λάθη και 3 κερδισμένα φάουλ.

Ροντρίγκο Εραμούσπε: Αν δεν πάθαινε κάποια μικρά μπλακ-άουτ σε περιπτώσεις που είχε την μπάλα στα πόδια και δεν αποφάσιζε τι θα κάνει, θα μιλούσαμε για πολύ καλή εμφάνιση. Χρειάζεται περισσότερη αποφασιστικότητα σε κάποιες τέτοιες περιπτώσεις. Η αλήθεια είναι ότι κι αυτός μαθαίνει τρόπον τινά κάτι καινούργιο, αφού πέρυσι ο Κάργας ήταν εκείνος που κατέβαζε την μπάλα από την άμυνα. Είχε 1/1 γεμίσματα, 5 επεμβάσεις, 2 λάθη και παραχώρησε 2 φάουλ.

Αχμάντ Μορέιρα: Ελπίζουμε να μη μας «ξεγέλασε» στην προετοιμασία, στην οποία τα πήγαινε καλύτερα. Περιμέναμε περισσότερα απ’ αυτόν. Δυστυχώς βλέπουμε και πάλι να μην έχει τις αντοχές για τις απαιτήσεις της θέσης που τον θέλει να κάνει πολλά μέτρα στο γήπεδο. Ήταν χαρακτηριστικό ότι σε φάσεις που του πέταξαν την μπάλα να σπριντάρει να φύγει από αριστερά, εκείνος δεν ακολούθησε και απλώς περίμενε να πάρει την μπάλα όντας κλεισμένος. Είχε 0/2 γεμίσματα, 3 λάθη και έκανε 3 φάουλ.

Άγγελος Λιάσος: Έπαιξε καλά τον χώρο ο Άγγελος, οι γραμμές έμεναν σφιχτές και δείχνει ότι τα λεπτά συμμετοχής που παίρνει τον βελτιώνουν. Απλώς πάντα θα υπάρχει και η απαίτηση να το βλέπουμε αυτό να αποτυπώνεται και σε κάποια ακόμα πράγματα στον αγωνιστικό χώρο, αλλά και στη στατιστική.

Γιώργος Παμλίδης: Η θέση του σέντερ φορ είναι άχαρη γι’ αυτόν. Το να παίρνει την μπάλα πλάτη και να τη μοιράζει τον δυσκόλεψε, δεν το έκανε σε πρώτο χρόνο και αναγκαστικά μετά ή έκανε λάθος ή έδινε την μπάλα προς τα πίσω για σιγουριά. Το ότι παλεύει όμως είναι στα συν αυτού του παιδιού που πραγματικά έχει δεθεί με την ομάδα. Είχε 1/2 γεμίσματα, 3 προωθητικές πάσες, 10 λάθη, παραχώρησε 2 φάουλ και κέρδισε 5.

Ίκερ Μπιλμπάο: Υπάρχει μία σύγκριση μέσα στο μυαλό όλων με τον Ντομίνγκεθ που δεν έχανε την μπάλα και σπάνια έκανε λάθος πάσα ή αχρείαστη. Ο Ίκερ κάποια λάθη τα κάνει, όπως και κάποια γυρίσματα της μπάλας προς τα πίσω. Αν λοιπόν το 1/3 είναι λάθη και το 1/3 πάσες προς τα πίσω σε συμπαίκτες στηρίγματα, μας μένει 1/3 προωθητικών πασών που όμως πρέπει να μεγαλώσει κι άλλο. Περιμένουμε πολλά ακόμα απ’ αυτόν τον παίκτη που έχει σίγουρα δυνατότητες. Είχε 8 προωθητικές πάσες, 1 εύστοχο γέμισμα σε μία προσπάθεια, 6 λάθη και 2 κερδισμένα φάουλ.

Κέβιν Ροσέρο: Μοιραίος όσον αφορά τις ευκαιρίες που έκανε, αλλά από την άλλη δείχνει ότι έχει δυνατότητες εξέλιξης. Αυτό που μας μένει προς το παρόν είναι ότι τόσο με τη Λαμία όσο και με την ΑΕΚ είχε τη δυνατότητα για δύο τετ-α-τετ, αλλά τον πρόλαβαν με τάκλιν οι αμυντικοί. Δεν έχει την ταχύτητα του ξαδέρφου του Χουάν Περέα, όμως αν δουλέψει έκρηξη και ταχύτητα θα τον και θα μάς βοηθήσουν πάρα πολύ. Αμυντικά δεν βοηθάει ακόμα πάρα πολύ. Είχε 3 τελικές και έκανε, 6 λάθη και 3 φάουλ.

 

Αλλαγές:

Παναγιώτης Τζίμας: Ξέρει να παίρνει έξυπνα φάουλ, ξέρει να δημιουργεί μία αναταραχή όταν μπαίνει στα ματς, αλλά πρέπει να δει πως κάποια πράγματα που κάνει μπορούν να γίνουν πιο ωφέλιμα για την ομάδα. Έχει στοιχεία, αλλά θέλει και δουλειά να τα εξελίξει. Κέρδισε 3 φάουλ και έκανε 3 λάθη.

Ντααν Ριένστρα: Δεν ξεκίνησε βασικός, αλλά περιμένεις να μπει 30 λεπτά και με καθαρό μυαλό να φτιάξει το παιχνίδι της ομάδας. Ακόμα δεν τον είδαμε να αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο.

Απόστολος Σταματελόπουλος: Ντεμπούτο για τον Ελληνοαυστραλό επιθετικό που είχε και μία φάση στις καθυστερήσεις, αλλά δεν μπορεί να κριθεί για το διάστημα που έπαιξε.

 

Προπονητής

Θανάσης Στάικος:  Σε πρώτη φάση πρέπει να πείσει το πλάνο του ότι μπορεί να παράξει αποτέλεσμα και ότι μπορεί να υπηρετηθεί από τους παίκτες. Ήταν ένα ματς το οποίο πράγματι έδειξε ότι το πλάνο έχει πιθανότητες να πετύχει όσο θα περνάει ο καιρός και θα αφομοιώνεται καλύτερα από τους ποδοσφαιριστές. Στο ποδόσφαιρο, βέβαια, όλα είναι καλά αν κερδίζεις, αν δεν κερδίζεις όλα ξινίζουν. Μακάρι να έρθουν άμεσα και τα αποτελέσματα που θα δώσουν χρόνο στον προπονητή και τα παιδιά να δουλέψουν χωρίς να έχουν την πλάτη στον τοίχο.