Το χρυσό κεφάλαιο «ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΙΣΤΟΒΑΣΙΛΗΣ» έκλεισε στον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ, αφού ο ιστορικός ηγέτης έπαψε να βρίσκεται ανάμεσά μας.
Πλέον υπάρχει η επόμενη μέρα και αυτή συνεχίζει με τους υιούς Χριστοβασίλη στα ηνία, με έναν εξ αυτών, τον Παναγιώτη, να αναλαμβάνει τον ρόλο του προέδρου της ΠΑΕ και το μεγαλύτερο φορτίο του δύσκολου έργου της συνέχειας.
Η ηλικία του (36) τον κατατάσσει στον νεαρότερο πρόεδρο στην ιστορία του Ajax, όμως η εμπειρία του δεν συνάδει με αυτή, εφόσον όλα τα χρόνια που διοικούσε ο πατέρας του ήταν πανταχού παρών συμμετέχοντας και σε κρίσιμες αποφάσεις.
Είναι γνώστης, λοιπόν, του χώρου, με σημαντική εμπειρία και όχι νεόκοπος παράγοντας, ενώ οι …ομοτράπεζοι του πλέον της super league, δεν είναι άγνωστοι σε αυτόν.
Ήδη τη σεζόν που πέρασε οι συνθήκες τον ανάγκασαν να έχει τον κυρίαρχο ρόλο στην ομάδα. Προβλήματα, τουλάχιστον εμφανή, δεν υπήρξαν. Πλέον, καλείται να έχει και την αποκλειστική ευθύνη των επιλογών.
Ο χρόνος είναι αυτός που θα δείξει αν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες της ομάδας, των οπαδών, αλλά και των προσωπικών του στόχων. Η «μαγιά» και η παρακαταθήκη, πάντως, από τον αλησμόνητο πατέρα του υπάρχει.
Βέβαια τα ανοιχτά μέτωπα είναι ακόμη πολλά και οι προκλήσεις μεγάλες, αλλά γι’ αυτό υπάρχουν οι ηγέτες. Έχει την ευκαιρία και τη δυνατότητα να λειτουργήσει δημιουργικά και να κατακτήσει τον θαυμασμό όλων.
Οπότε, γι’ αυτόν…, «Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν»!
Στάικος ο καταλληλότερος…
Δεδομένη, αλλά και αναγκαία, η συνέχιση της παρουσίας στου Στάικου στον πάγκο της ομάδας.
Ο κόουτς περνώντας από «σαράντα κύματα» κατάφερε, όχι μόνο να επιβιώσει στον εξαιρετικά απαιτητικό πάγκο του ΠΑΣ, αλλά στο τέλος να τερματίσει την ομάδα και στην αξιοπρεπέστατη 9η θέση.
Δεν μπορεί, βέβαια, να κριθεί ακόμη σαν καλός ή κακός προπονητής, αφού η διάρκεια ή μη, στον χώρο είναι αυτή που θα του δώσει τον ανάλογο χαρακτηρισμό, μιας και με μια χρονιά σε υψηλό επίπεδο, με ιδιαίτερες διοικητικές, αλλά και αγωνιστικές συνθήκες, ασφαλή συμπεράσματα δεν βγαίνουν.
Το πρόσημο όμως της παρουσίας του είναι θετικό και μπορεί, αναμφίβολα, να θεωρηθεί ο καταλληλότερος να συνεχίσει να έχει τα ηνία του ΠΑΣ, εφόσον πλέον γνωρίζει πολύ καλά και από … «πρώτο» χέρι, πρόσωπα, καταστάσεις και κυρίως που «πονάει», αλλά και που χρειάζεται ενίσχυση το υπάρχον υλικό.
Τα αποδυτήρια, δε, βασικός παράγοντας επιτυχίας, έδειξε ότι γνωρίζει να τα διαχειρίζεται όπως πρέπει, εφόσον ούτε εντάσεις υπήρξαν ούτε ακούστηκαν (κι αυτό επιτυχία είναι), ενώ φάνηκε ότι συνεργάστηκε άψογα με τη διοίκηση και με τον εκπρόσωπό της κ. Καρβέλη.
Και εν κατακλείδι, αν δεν είναι ο πλέον κατάλληλος ο Στάικος να είναι αυτή την εποχή προπονητής του ΠΑΣ, ποιος από τους υπάρχοντες εν ενεργεία και ελευθέρους Έλληνες φαντάζει καταλληλότερος και με ποιά κριτήρια; Γιατί όλοι όσοι, θεωρητικά τουλάχιστον αξιόλογοι, είναι διαθέσιμοι, έχουν χρεωθεί υποβιβασμούς…
Ο κόουτς δικαιούται να συνεχίσει και αυτό το δικαίωμα το κέρδισε μόνος του, χωρίς την «βοήθεια» κανενός… χωρίς βέβαια να αμφισβητείται και αξίζει να επισημανθεί, η στήριξη στο πρόσωπό του από την ομάδα.
Και γι’ αυτόν ισχύει το … «Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν»!
Σχεδιασμός, αναγκαστικά, με νέους κανόνες…
Είναι δεδομένο ότι οι ελλείψεις που είχε η ομάδα στο να υπάρχουν αξιόπιστες εναλλακτικές λύσεις στην ενδεκάδα, αλλά και η απώλεια τριών ενδεκαδάτων, Πήλιου – Τσιντώτα – Μορέιρα, δημιουργούν φανερά την ανάγκη αξιόλογων μεταγραφών.
Με τα υπάρχοντα δεδομένα είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς ότι είναι αναγκαίες δυο προσθήκες για την άμυνα (τερματοφύλακα, αριστερού ακραίου), ενός δεκαριού και ενός σέντερ φορ το λιγότερο, για το βασικό σχήμα και φυσικά πρέπει να δοθεί αυτή την φορά και μεγάλη προσοχή στην έλευση των εναλλακτικών λύσεων, ώστε να μην ξαναπαρατηρηθεί το «φαινόμενο Κόντε», όπου με τον τραυματισμό του η ομάδα αδυνατούσε σε όλη την σεζόν να βρει αξιόπιστη εναλλακτική λύση.
Στον «καιρό» του Γιώργου Χριστοβασίλη ο ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ αναζητούσε κατά κανόνα ποδοσφαιριστές που δεν βρίσκονταν στην ακμή της ποδοσφαιρικής τους καριέρας, αλλά είχαν την προοπτική να ανεβάσουν την υπεραξία τους και έδιναν στην ομάδα την προσδοκία να βγει ωφελημένη από αυτούς αγωνιστικά, και όχι μόνο. Και δικαιωνόταν. Υπήρχε βέβαια πάντα ένας πολύπειρος βασικός κορμός που αφομοίωνε και βοηθούσε όλους τους νεοαποκτηθέντες να εξελιχθούν.
Στη δεδομένη στιγμή, όμως, προερχόμενος ο ΠΑΣ, από μια αγχωτική περσινή πορεία, όπου είχε μεγάλο πρόβλημα στο να πετύχει νίκες, μιας και οι ισοπαλίες ήταν περισσότερες, θα πρέπει να αποκτήσει και ποδοσφαιριστές που δεν θα έχουν απαραίτητα προοπτικές μεταπωλητικής αξίας και μπορεί να χρειαστεί και να κοστίσουν περισσότερο, χωρίς βέβαια να βάλουν σε κίνδυνο και τις μισθολογικές ισορροπίες των αποδυτηρίων.
Κάποιους «ψημένους» με βιογραφικό, που θα πείθουν ότι έχουν τα στοιχεία να καλύψουν τα όποια κενά υπάρχουν στην ενδεκάδα, αλλά και την όποια έλλειψη, που αυτή είχε, σε προσωπικότητα, αλλά και ηγετικής παρουσίας στον αγωνιστικό χώρο. Κι εδώ θα χρειαστεί να λειτουργήσει άψογα η συνεργασία προέδρου και προπονητή σε όλα τα επίπεδα.
Και φυσικά, όλα αυτά το ιδανικότερο είναι να έχουν πραγματοποιηθεί εγκαίρως, ώστε το ρόστερ να έχει διαμορφωθεί κατά 90% και να είναι έτοιμο προς παρουσίαση με την έναρξη της προετοιμασίας, για ευνόητους λόγους.
Υ.Γ.1 Έκπληξη αποτέλεσε η μη ανανέωση της συνεργασίας, όπως διαδίδεται, μιας και κάτι επίσημο δεν έχει ανακοινωθεί, του προπονητή τερματοφυλάκων Γιάννη Πλαβούκου κι αυτό γιατί η προσφορά και οι γνώσεις του δεν είχαν αμφισβητηθεί ποτέ κι από κανέναν.
Υ.Γ.2 Συγχαρητήρια στη Θύελλα Κατσικά για την άνοδό της στη Γ’ εθνική. Η παρουσία της στην κατηγορία μόνο καλό μπορεί να κάνει στο Ηπειρωτικό ποδόσφαιρο. Μια υγιής συνεργασία της ΠΑΕ ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ με την Θύελλα μόνο θετικά αποτελέσματα θα είχε και για τις δυο πλευρές…
