Άλλο ένα ματς χωρίς βαθμό για τον ΠΑΣ Γιάννινα, άλλη μία εμφάνιση που δεν χαρακτηρίζεται από ποιότητα, αλλά τουλάχιστον στα δύο ματς με ΠΑΟΚ και Άρη οι παίκτες καταθέτουν τα ψυχικά τους αποθέματα και προσπαθούν να ξεπεράσουν τις όποιες αδυναμίες τους.
Είχε ξεμάθει σε τέτοιες καταστάσεις η ομάδα, καθώς τα προηγούμενα χρόνια οι απαιτήσεις ήταν διαφορετικές. Φέτος, όμως, οι 12 ήττες σε 19 αγώνες μαρτυρούν, ότι ως την τελευταία στιγμή η μάχη επιβίωσης θα συνεχίζεται. Υπάρχει πολύ μεγάλο άγχος και αγωνία στον κόσμο και αν δεν ξεπερνιούνται άμεσα οι πίκρες, οι «απ’ έξω» απλώς θα επισπεύσουμε το… μοιραίο με την επιπλέον πίεση.
Επί 6 μήνες όλοι έχουν δει και έχουν τοποθετηθεί για τα λάθη που έχουν γίνει σε διοικητικό, προπονητικό ή παικτικό επίπεδο. Το να συνεχίσουμε να λέμε τι δεν έγινε είναι το μόνο εύκολο. Τουλάχιστον ας δούμε το από εδώ και πέρα και τι μπορεί να αλλάξει με τους παίκτες που ήρθαν. Ήδη οι Μάνος και Σεργκελασβίλι έχουν δείξει ότι μπορούν να προσφέρουν. Όταν έρθει η ώρα θα δούμε και τον Πάντελιτς και μακάρι να ολοκληρωθεί και μία ακόμα μεταγραφή που κυνηγούσε η ομάδα. Ακόμα και σε 5-6 ματς να σου παίξει κάποιος, και 1-2 βαθμούς να σε βοηθήσει να πάρεις, μπορεί να είναι οι βαθμοί που θα κάνουν τη διαφορά μεταξύ υποβιβασμού- μπαράζ ή μπαράζ- σωτηρίας.
Στο τελευταίο 1/3 του πρωταθλήματος θα υπάρξουν περισσότερες ευκαιρίες για βαθμούς, ο ΠΑΣ θα έχει αφήσει πίσω του τα πολύ δύσκολα ντέρμπι και θα απομένουν παιχνίδια με ομάδες που οι λεπτομέρειες ή οι καλύτερες διαιτησίες (βλ. Ξάνθη, Λαμία) τις έφεραν παραπάνω από τον ΠΑΣ. Είναι όλα παιχνίδια που παλεύονται.
Βέβαια, όσο και να προσπαθείς μέσα στο γήπεδο, αν η διαιτησία κάνει τόσο σοβαρά λάθη, όπως το πέναλτι που δεν δόθηκε χθες ή σε γεμίζουν με κάρτες και χάνεις βασικούς ποδοσφαιριστές κάθε τρεις και λίγο, ο βαθμός δυσκολίας αυξάνει ακόμα περισσότερο.
Συμπερασματικά, μπαίνοντας πλέον στην τελική ευθεία του πρωταθλήματος, ο πήχης έχει μείνει ψηλά, οι προσπάθειες για να τον περάσουμε λιγοστεύουν, αλλά αν πιστεύεις στον εαυτό σου και σου δώσει τον ρυθμό ο κόσμος με το χειροκρότημά του, όλο και κάτι καλό μπορεί να προκύψει. «Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία».
Πάμε στην κριτική των παικτών:
Μάρκος Βελλίδης: Είναι «ζεστός» στα δύο τελευταία ματς, όπου είχε πολλή δουλειά κάτω από το γκολπόστ και έκανε εξαιρετική δουλειά. Υπάρχει μία κριτική για το αν έφταιγε στο γκολ, αλλά πρόκειται για σουτ από τον Μαρτίνες που σκάει στο έδαφος και παίρνει κι άλλη ταχύτητα, οπότε είναι δύσκολο να ελέγξει το πώς θα κάνει τη διώξιμο στη γωνία του για να τη στείλει πιο πλάγια. Η συνολική του, πάντως, εικόνα ήταν εξαιρετική. Έδωσε 2 πάσες, έκανε 1 λάθος, 6 αποκρούσεις, 2 κλεψίματα και 4 επεμβάσεις.
Άντι Λίλα: Θετικός και πάλι και πολύ πιο προσεκτικός στα μαρκαρίσματα μέσα στην περιοχή. Μόνο μεγάλο λάθος ήταν το μπέρδεμά του με τον Κάστρο στη φάση του 74’ που ο Γκαρσία επωφελείται και πλασάρει τον Βελλίδη από κοντά. Είχε 2 πάσες, 2 λάθη, 2 κλεψίματα, 4 επεμβάσεις και παραχώρησε 4 φάουλ.
Αλέξανδρος Νικολιάς: Ήταν ματς που θεωρητικά είναι στα μέτρα του για να τρέξει με την μπάλα στα πόδια στις αντεπιθέσεις, όμως λίγες φορές πέρασαν οι πάσες του. Πάλεψε αρκετά στην άμυνα και κάλυψε χώρους. Είχε 1 πάσα, 4 λάθη, 1 κλέψιμο και 2 κερδισμένα φάουλ.
Θέμης Τζημόπουλος: Καλή παρουσία στην άμυνα, κατηύθυνε σωστά και τους υπόλοιπους, αποφεύχθηκαν τα εύκολα λάθη. Θα μπορούσε να δώσει τη νίκη στη φάση που χάνει ακριβώς πριν το γκολ του Άρη. Είχε 1 τελική, 1 άστοχο γέμισμα σε μία προσπάθεια, 2 πάσες, 1 λάθος, 2 κλεψίματα και 2 επεμβάσεις.
Ευριπίδης Γιάκος: Κινδυνεύει να ξεχάσει τον δημιουργικό του ρόλο στα τελευταία ματς, αλλά έχει βελτιωθεί πολύ στα αμυντικά του καθήκοντα. Πάλεψε πολύ, κάλυψε χώρους, κυνήγησε αντιπάλους και έκλεψε μπάλες. Προσπάθησε να «παγώσει» κάποιες φορές τον ρυθμό, αλλά δεν έχει άλλον χειριστή μπάλας η ομάδα να κρατήσει περισσότερη κατοχή και να σπάσει τον ρυθμό του αντιπάλου. Είχε 2/4 γεμίσματα, 4 πάσες, 3 λάθη, 3 κλεψίματα, έκανε 3 φάουλ και κέρδισε 2.
Μιχάλης Μπουκουβάλας: Σε γενικές γραμμές ήταν μια θετική παρουσία αμυντικά, γιατί επιθετικά δεν μπόρεσε να κάνει και πολλά ανεβάσματα. Είχε 1 άστοχο γέμισμα σε μία προσπάθεια, 3 πάσες, 4 λάθη, 1 κλέψιμο, 1 επέμβαση και 2 κερδισμένα φάουλ.
Λάσα Σεργκελασβίλι: Στη φάση του γκολ είναι ο παίκτης που έπρεπε να πάει στο μαρκάρισμα του Γκαρσία, αλλά όλα συμβαίνουν πολύ γρήγορα εκεί, με τον Γκαρσία να έχει «διαβάσει» κατευθείαν τι θα γίνει στη φάση, ενώ ο Λάσα έχοντας πλάτη στο τέρμα έχει το μειονέκτημα εκεί, γιατί πρέπει να γυρίσει να δει που έχει πάει η μπάλα. Το ένα δευτερόλεπτο είναι αυτό που κάνει τη διαφορά. Κατά τα λοιπά ο Γεωργιανός θυμίζει ένα κανονικό αριστερό μπακ, που τρέχει, σεντράρει εξαιρετικά, γεμίζει εκεί που πρέπει στα μακρινά φάουλ. Επιθετικά θα βοηθήσει πάρα πολύ. Είχε 4/6 γεμίσματα, 2 πάσες, 4 λάθη, έκανε 3 φάουλ και κέρδισε 4.
Στέφανος Αθανασιάδης: Ο γνωστός μαχητικός Αθανασιάδης, που έκανε ό,τι μπορούσε. Έπαιζε πιο πίσω από τον Μάνο, αφήνοντας τον νεοαποκτηθέντα επιθετικό να είναι στην κορυφή για να τρέχει στις αντεπιθέσεις. Όσο μπορούσε, λοιπόν, βοήθησε στο να φύγουν πάσες μπροστά και ήταν ο πρώτος πασέρ της ομάδας στο συγκεκριμένο ματς. Έχασε και μια πολύ καλή ευκαιρία στο α’ ημίχρονο, όπου αν έμπαινε γκολ, θα μιλούσαμε για ένα υπέροχο τέρμα. Είχε 1 τελική προσπάθεια, 6 πάσες, 5 λάθη, 2 κλεψίματα, 1 επέμβαση, έκανε 8 φάουλ και κέρδισε 2.
Απόστολος Σκόνδρας: Και χαμηλά και με το κεφάλι «καθάρισε» αρκετές μπαλιές μέσα στην περιοχή. Ήταν μια θετική παρουσία με λιγοστά λάθη. Είχε 1 τελική προσπάθεια, 1 άστοχο γέμισμα σε μία προσπάθεια, 3 λάθη, 2 κλεψίματα, 4 επεμβάσεις, έκανε 2 φάουλ και κέρδισε 2.
Φάμπρι Κάστρο: Παίζοντας σε πιο ελεγχόμενο χώρο και μικρότερες αποστάσεις κατάφερε να μείνει πιο συγκεντρωμένος και να ξέρει τι κάνει μέσα στο γήπεδο. Ήταν το καλύτερό του παιχνίδι απ’ όταν ήρθε, κυνήγησε τους αντιπάλους, του, έκοψε, έκλεψε, έτρεξε. Μοιράζεται το λάθος που προαναφέραμε και στον Λίλα, ενώ στα όρια της κίτρινης ήταν κι ένα μαρκάρισμα που κάνει με τάκλιν από πίσω στο β’ ημίχρονο, την οποία αν έβλεπε θα ήταν η δεύτερη. Όταν παίζει με κίτρινη χρειάζεται περισσότερη συγκέντρωση. Είχε 1 τελική προσπάθεια, 3 πάσες, 5 λάθη, 3 κλεψίματα, 3 επεμβάσεις, έκανε 4 φάουλ και κέρδισε 2.
Δημήτρης Μάνος: Φαίνεται λίγο άχαρος ο ρόλος του να περιμένει να του πετάξει κάποιος την μπάλα να σκοράρει σε κάποια αντεπίθεση. Είχε πάντως κάποιες πολύ καλές προϋποθέσεις, που δεν τις μετουσίωσε σε φάση. Στις λεπτομέρειες κρίθηκε για τον ΠΑΣ ότι δεν έγινε κάτι επικίνδυνο, έστω μία φορά, σε τέτοιες συνθήκες παιχνιδιού, όπου υπήρχε συνέχεια μισό γήπεδο άδειο. Ο Μάνος είχε 1 άστοχο γέμισμα σε μία προσπάθεια, 2 πάσες και 7 λάθη.
Αλλαγές:
Γιώργος Παμλίδης: Δεν μπορεί να κριθεί
Ιγκόρ Βιδάλ: Δεν μπορεί να κριθεί
Λέο Μπατίστ: Δεν μπορεί να κριθεί
Προπονητής
Γιάννης Πετράκης: Πολύς λόγος για το αν άργησε το «φρεσκάρισμα» της ομάδας με αλλαγές, καθώς ο Παντελίδης έριξε ξεκούραστους παίκτες μετά το 60’, ενώ υπήρχε και η ταλαιπωρία μεσοβδόμαδα από την υπερπροσπάθεια κόντρα στον ΠΑΟΚ. Το ερώτημα έχει να κάνει κυρίως με το αν μπορούσαν οι Πάντελιτς και Λέο να παίξουν ένα 20λεπτο, να μπουν δηλαδή πριν το γκολ του Άρη. Όσο πίσω και να είναι σε φυσική κατάσταση, λογικά θα μπορούσαν να παίξουν για τόσο. Δεν το λέμε και με απόλυτη βεβαιότητα, διότι εσχάτως έχει προκύψει μία «μυστικοπάθεια», που ούτε αποστολή δεν ανακοινώνεται. Ας έμπαιναν, όμως, έστω στο 77’. Από εκεί και πέρα δεν υπήρχαν άλλες επιλογές στον πάγκο για να γυρίσει το ματς και μπήκαν δύο παίκτες μήπως και… Όλοι οι υπόλοιποι του πάγκου ήταν συμπλήρωμα για την περίπτωση που προέκυπτε κάτι απρόοπτο με τον βασικό και αναντικατάστατο. Εδώ που βρισκόμαστε, και ο κόουτς πρέπει να αυξήσει τα αντανακλαστικά του, ειδικά όταν ο αντίπαλος κινητοποιείται για να φέρει το ματς στα μέτρα του.
Του Γιάννη Γιαννάκη
