Ο Βασίλης Αλεξίου αποκλειστικά στον ΔΩΔΩΝΗ SUPER FM (audio)

0

Για απόφαση που έπρεπε να πάρει, έστω και με βαριά καρδιά, έκανε λόγο ο τέως προπονητής φυσικής κατάστασης του ΠΑΣ Γιάννινα, Βασίλης Αλεξίου, που την Κυριακή το πρωί επισημοποίησε την αποχώρησή του από την ομάδα.

Στα 5,5 χρόνια της δικής του προσφοράς από τη θέση του γυμναστή, κατάφερε να απασχολήσει με τη δουλειά του, να γίνει σημείο αναφοράς μεταξύ των φιλάθλων και να αγαπηθεί, αφού ήταν μέλος της ιστορικής ομάδας του 2016 που έπαιξε για πρώτη φορά στην Ευρώπη.

Ο κ. Αλεξίου τόνισε ότι έλαβε την απόφαση να αποχωρήσει λαμβάνοντας έτσι και μερίδιο ευθύνης για τον υποβιβασμό και ευχήθηκε τα καλύτερα για το νέο ξεκίνημα του ΠΑΣ Γιάννινα, ζητώντας παράλληλα τη στήριξη από τους φιλάθλους σ’ αυτό το νέο εγχείρημα.

Διαβάστε αναλυτικά τη συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή «90 ΚΑΙ ΚΑΤΙ» και τον Γιάννη Γιαννάκη και ακούστε το ηχητικό στο τέλος.

Για το γεγονός ότι μέσω της δουλειάς του στα 5,5 χρόνια παρουσίας του στον ΠΑΣ Γιάννινα δεν έμεινε στη σκιά του κ. Πετράκη, αλλά κατάφερε να κεντρίσει το ενδιαφέρον του φίλαθλου κόσμου και να εισπράξει την αναγνώριση και την αγάπη του: «Είναι σημαντικό να το αναλύσουμε αυτό σε δύο παραμέτρους. Αρχικά έτσι είναι όπως τα λες. Εισέπραξα ένα κύμα αγάπης απ’ όλον τον κόσμο των Ιωαννίνων και αυτό είναι δεδομένο. Δεν θα χάσω την επικοινωνία μου με την πόλη, γιατί εκ των πραγμάτων έκανα πολλούς φίλους και θα τους διατηρήσω. Αγάπησα την πόλη και δέθηκα μαζί της.

Από την άλλη, όσον αφορά τους προπονητές φυσικής κατάστασης ο ρόλος τους πλέον έχει αναβαθμιστεί και στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χώρο, αλλά και στον ελληνικό. Μια ομάδα για να λειτουργεί σωστά και να έχει αποτελέσματα, πέρα από την τεχνικοτακτική προσέγγιση και τον ψυχολογικό παράγοντα, ο επόμενος παράγοντας που διαμορφώνει αποτελέσματα είναι η φυσικά κατάσταση. Το έχουν συνειδητοποιήσει όλοι οι προπονητές αυτό και εκ των πραγμάτων ψάχνουν έναν καλό συνεργάτη, ο οποίος θα τους βγάλει έναν βραχνά από το κεφάλι τους».

Για το ότι και ο κόσμος δίνει μεγάλη σημασία πλέον στο ποιοι πλαισιώνουν έναν προπονητή: «Πραγματικά ισχύει και είναι δικαίωση και για κάποια πιο νέα παιδιά του χώρου. Σε όλους πρέπει να δοθεί μια ευκαιρία για το βήμα παραπάνω. Και στα Γιάννενα είδα πολλούς συναδέλφους σε πολύ καλό επίπεδο και κάποια στιγμή θα πρέπει και ο ΠΑΣ να εμπιστευθεί ένα παιδί από τα Γιάννενα».

Για την απόφαση να μπει τέλος στη συνεργασία με τον ΠΑΣ Γιάννινα: «Δεν είναι θέμα να ρίξουμε κάπου κάποια ευθύνη. Η ομάδα τα προηγούμενα χρόνια είχε μια πορεία ικανοποιητική και βγήκε Ευρώπη, μετά όμως είχε μια πορεία αντιστρόφως ανάλογη. Πιθανόν να ήταν φθίνουσα, όμως σταθερή στη Super League. Το ότι δεν κατάφερε φέτος η ομάδα να σταθεί στην κατηγορία εκτιμώ ότι είναι ευθύνη όλων. Έτσι έχω κι εγώ το αντίστοιχο μερίδιο ευθύνης. Δεν θεωρώ ηθικό και σωστό στο νέο ξεκίνημα που οφείλει να κάνει και θα κάνει η ομάδα για να επιστρέψει εκεί που ανήκει, να είμαι άμεμπτος ευθυνών και να μείνω στη θέση μου, σαν να μην έχω ευθύνη. Αναλαμβάνοντας, λοιπόν, αυτήν την ευθύνη μίλησα με τον κ. Χριστοβασίλη, του εξέθεσα τους προβληματισμούς μου, το σεβάστηκε και πάρα πολύ φιλικά χωρίσαμε».

Για το αν ήταν μια δύσκολη απόφαση: «Πάρα πολύ δύσκολη. Και είναι ακόμα και τώρα. Ξεκάθαρα δεν ήθελα να φύγω από την ομάδα. Καταρχάς δεν πίστευα ότι θα υποβιβαστεί, για να είμαι ειλικρινής. Κανένας απ’ όσους ήμασταν μέσα στην ομάδα δεν το πίστευε και ίσως αυτό να ήταν ένα από τα λάθη μας.

Την απόφαση να αποχωρήσω δεν την πήρα ελαφρά τη καρδία, με προβλημάτισε, με στεναχώρησε και δεν ξέρω πως θα μπορέσω να το συνηθίσω επιστρέφοντας στη βάση μου».

Για τον νέο προπονητή του ΠΑΣ Γιάννινα, Αργύρη Γιαννίκη, που κατάγεται κι αυτός από τα Τρίκαλα κι αν έχει γνώμη γι’ αυτόν: «Να είμαστε ξεκάθαροι και ειλικρινείς. Έχει ένα αξιόλογο βιογραφικό. Είναι νέο παιδί και σίγουρα θα μεταφέρει έναν νέο αέρα, που σίγουρα τον χρειάζεται ο ΠΑΣ στο καινούργιο του ξεκίνημα. Από εκεί και πέρα πρέπει να βοηθηθεί, γιατί δεν ξέρω κατά πόσο είναι γνώστης της ελληνικής πραγματικότητας και των ιδιαιτεροτήτων που κουβαλάνε τα ελληνικά πρωταθλήματα και δη της Super League 2 που είναι καινούργιο πρωτάθλημα και δεν ξέρουμε πως θα γίνει, τι μορφή θα έχει, πόσοι θα βγαίνουν και με ποιον τρόπο. Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, αυτός ο άνθρωπος πρέπει να στηριχτεί. Υπάρχει αυτή η δυνατότητα από την ΠΑΕ για να λειτουργήσει και να μεταφέρει τις γνώσεις του στο γήπεδο και τους ποδοσφαιριστές».

Για το τι συνέβη φέτος με τους τραυματισμούς των παικτών που ήρθαν φέτος, εν αντιθέσει με τους παλιότερους που δεν είχαν σοβαρά θέματα: «Έχουμε καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα. Καταρχάς όμως ο υποβιβασμός είναι ένα πολυπαραγοντικό θέμα. Δεν φταίει μόνο το Α ή το Β’. Φταίνε όλοι οι εμπλεκόμενοι.

Όσον αφορά τους τραυματισμούς, είχαμε την πολυτέλεια τα προηγούμενα 5 χρόνια η ομάδα να ξεκινάει από ένα συμβατό σημείο αναφοράς. Δεν ξεκινάγαμε ποτέ από το μηδέν, αλλά ξεκινούσαμε από το… πέντε. Γνωρίζαμε τους ποδοσφαιριστές και ξεκινάγαμε από ένα υψηλό επίπεδο. Φέτος κάνοντας τον ίδιο προγραμματισμό με τα προηγούμενα χρόνια και έχοντας πολλούς νέους ποδοσφαιριστές στη διάθεσή μας, διαπιστώσαμε κάποιες σημαντικές παραλλαγές σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

Να σημειώσω ότι στους τραυματισμούς δεν συμπεριλαμβάνω τις περιπτώσεις Λέο, Παμλίδη και Σιόντη που κουβαλούσαν τραυματισμούς από τις προηγούμενες ομάδες τους ή το σπάσιμο του χεριού του Μπουκουβάλα σε φιλικό παιχνίδι. Αυτές ήταν απώλειες της μάχης, εντός προγράμματος.

Τα παιδιά που ήρθαν, λοιπόν, το καλοκαίρι, δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στο δικό μας σημείο αφετηρίας. Εκεί το λάθος ενδεχομένως να είναι δικό μου. Το λέω ξεκάθαρα και αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη.

Είχαμε κάποιους μικροτραυματισμούς και μια μεγαλύτερη απώλεια που ήταν αυτή του Σάντι Κρίζμαν. Οι υπόλοιποι τραυματισμοί ήταν της τάξης των 8-10 ημερών που όμως δημιουργούσαν πρόβλημα στη λειτουργία της ομάδας. Τα καινούργια παιδιά δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν και μπαινόβγαιναν στην ομάδα. Όταν τους ξεκουράζαμε, έμεναν πίσω σε προπονήσεις και τελικά την ανισορροπία αυτή δεν καταφέραμε να την εξισορροπήσουμε, με αποτέλεσμα να έχουμε αυτούς τους τραυματισμούς. Ίσως να υπερτονίστηκε ως δικαιολογία, αλλά εγώ δεν το θεωρώ ως το κύριο πρόβλημα φέτος. Αντικειμενικά υπήρξαν τραυματισμοί, αλλά ήταν ένα μικρό μέρος της αιτίας του υποβιβασμού».

Για το γεγονός ότι σε βάθος χρόνου η ομάδα ήταν πρωταγωνίστρια και δουλεμένη σε υψηλό επίπεδο σε αντοχές και τρεξίματα: «Αυτό ήταν απόρροια του γεγονότος ότι όποιος προπονητής φυσικής κατάστασης και να έμενε πολλά χρόνια σε μία ομάδα και τη γνωρίζει, μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα. Δουλέψαμε καλά αυτά τα χρόνια, απλά όλα αυτά χάνουν την αξία τους όταν υποβιβάζεται μια ομάδα».

Για το αν ξεχώρισε κάποιους παίκτες αυτά τα 5,5 χρόνια στον ΠΑΣ Γιάννινα: «Αυτό που καταφέραμε στον ΠΑΣ Γιάννινα αυτά τα χρόνια δεν ήταν να ονομαστικοποιήσουμε την επιτυχία σε κάποια παιδιά. Αυτό που καταφέραμε ήταν ουσιαστικά η προπόνηση να διαρκεί 5- 6 ώρες. Τα παιδιά έρχονταν 2 ώρες πριν την προπόνηση στο γήπεδο, πήγαιναν στο γυμναστήριο και δούλευαν ατομικό πρόγραμμα με τη δική μου παρακολούθηση 35 λεπτά, τελείωναν την προπόνηση ξαναπήγαιναν στο γυμναστήριο για την αποθεραπεία τους, οπότε ουσιαστικά στο γήπεδο ήταν γύρω στις 5 ώρες. Βοήθησαν και οι παλιότεροι τους νεότερους και αυτό ήταν ένα από τα μυστικά της επιτυχίας που είχαμε στη φυσική κατάσταση. Καταφέραμε να διαρκεί η προπόνηση γύρω στις 5 ώρες από την προσέλευση μέχρι την αποχώρηση. Αυτό αφορά όλα τα παιδιά και όχι κάποιον συγκεκριμένο».

Για το κεφάλαιο Γιάννη Πετράκη και τη συνεργασία τους επί 5,5 χρόνια: «Δεν μπορώ να πω ούτε μία αρνητική κουβέντα για τον κόουτς Γιάννη Πετράκη. Το ήθος του, η αξιοπρέπεια και ο σεβασμός προς την ομάδα και προς την πόλη ήταν τεράστιος. Θυμάμαι σαν σήμερα όταν ήρθαμε 28/1/2014 στην πόλη και τα σχέδια που κάναμε. Ουσιαστικά ξεκινήσαμε να έρθουμε για 3 μήνες και μείναμε 5,5 χρόνια! Ο Πετράκης αγάπησε την ομάδα και την πόλη, προσπάθησε πάρα πολύ. Μας στεναχώρησε όλους αυτό που συνέβη με την ομάδα και θα το κουβαλάμε μαζί μας, αλλά μόνο καλά λόγια έχω γι’ αυτόν σαν προπονητή, παιδαγωγό και άνθρωπο».

Για το τι είπαν όταν αποχαιρετίστηκαν: «Οι δρόμοι μας δεν χωρίσανε, γιατί διατηρούμε την επικοινωνία μας, έστω και τηλεφωνικά. Το τι ειπώθηκε μεταξύ μας, βέβαια, θα το κρατήσουμε για μας».

Για το αν υπάρχει περίπτωση να ξανασυνεργαστούν άμεσα: «Στο ποδόσφαιρο δεν μπορείς να κάνεις προγραμματισμό, γιατί σου προκύπτουν πράγματα ανά πάσα στιγμή. Επιθυμία μας είναι να ξαναβρεθούμε μαζί».

Για το αν υπάρχει κάτι στα σκαριά ως νέα συνεργασία: «Νομίζω ότι ακόμα δεν έχω ξεπεράσει αυτό που συνέβη με τον ΠΑΣ Γιάννινα, οπότε εκ των πραγμάτων τώρα δεν το σκέφτομαι. Προφανώς θα υπάρξει, είμαι επαγγελματίας, ήμουν στον χώρο και θα παραμείνω. Αλλά επειδή είμαστε και άνθρωποι, πάντα ένα μέρος της καρδιάς μου θα ανήκει στα Γιάννενα, πάντα θα έχω τη σκέψη μου στην ομάδα και ανοιχτή την πόρτα μου. Θα είμαι από τους πρώτους που θα πανηγυρίσουν την επάνοδο».

Για τις στιγμές που κρατάει απ’ αυτά τα χρόνια που εργάστηκε στον ΠΑΣ Γιάννινα: «Είναι πάρα πολλά τα θετικά. Σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να ξεχάσω το παιχνίδι με την Ξάνθη που βγήκαμε Ευρώπη. Δεν μπορεί να ξεχαστεί ο κόσμος που μάζεψε ο ΠΑΣ σ’ αυτό το παιχνίδι, ο παλμός του και η αγάπη του. Δεν μπορεί να ξεχαστεί η κλήρωση στο Europa League, το προηγούμενο βράδυ από το πρώτο παιχνίδι με την Οντ, το 3-0 σ’ εκείνο το ματς, το παιχνίδι στη Νορβηγία, τα ματς με την Άλκμααρ. Είναι στιγμές που δεν σβήνουν αυτές και μένουν ανεξίτηλες».

Για τις σκέψεις που κάνει για την επόμενη μέρα του ΠΑΣ Γιάννινα: «Ο ΠΑΣ, και το ξέρετε καλύτερα εσείς, είναι μια ομάδα που εκφράζει όλους τους Ηπειρώτες, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ο ΠΑΣ είναι κάτι πολύ παραπάνω από μια ποδοσφαιρική ομάδα. Είναι δεδομένο ότι δεν ανήκει στη δεύτερη κατηγορία και είναι δεδομένο ότι ο πρόεδρος κάνει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια με τα όπλα που έχει, να την κρατήσει ψηλά. Είναι μονόδρομος και πρέπει όλοι να στηρίξετε τον νέο προπονητή και τις επιλογές του προέδρου για να βγει η ομάδα. Όταν βγει, τότε οι διαφορετικές φωνές ας φουντώσουν. Τώρα στο κρίσιμο σταυροδρόμι η στήριξη είναι μονόδρομος. Ο ΠΑΣ πρέπει να βγει στη Super League. Το «Ζωσιμάδες» πρέπει να γίνει φόβητρο. Όταν αυτό το φόβητρο θα είναι γεμάτο, ο αντίπαλος θα χάνει σε δυναμική. Όταν το φόβητρο είναι άδειο ή έχει φωνές διαμαρτυρίας, κερδίζει σε δυναμική ο αντίπαλος.

Εύχομαι από την καρδιά μου να ήταν μια κακή παρένθεση αυτός ο υποβιβασμός, η ομάδα να ανέβει, να μείνει εκεί και να την παρακολουθούμε όλοι και να τη χαιρόμαστε στο πιο ψηλό σκαλοπάτι του ποδοσφαίρου».

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και σε παρέμβαση του συνεργάτη της εκπομπής, Αλέκου Καρύτσα, στο κομμάτι των νέων παιδιών και γυμναστών της περιοχής.

Ακούστε όλη τη συνέντευξη από το 25ο λεπτό και μετά.

 

Σχόλια

Comments are closed.