Οι μέρες της καραντίνας μας έχουν δώσει την ευκαιρία να ανακαλέσουμε στις μνήμες μας αρκετούς ποδοσφαιριστές που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στο να κρατήσουν το όνομα του ΠΑΣ Γιάννινα μεγάλο και αναμφισβήτητα ο Πάντος συγκαταλέγεται μέσα σε αυτούς, καθώς κάθε του ματς ήταν και μία κατάθεση ψυχής μέσα στο γήπεδο.

Ο “Παντούρου”, όπως ήταν το παρατσούκλι του, μίλησε στον ΔΩΔΩΝΗ SUPER FM 104,3 και την εκπομπή “Στη Λακούβα” για το “κυανόλευκο” παρελθόν του, αλλά και για το “ερυθρόλευκο” παρόν του στην Κ19 του Ολυμπιακού μαζί με τον Νικοπολίδη. Και φυσικά οι αναφορές του στην παρέα που είχε φτιαχτεί στον ΠΑΣ και τους συμπαίκτες του που αναδείχτηκαν εκείνα τα χρόνια “κλέβουν” την παράσταση από τα όσα είπε.

Αναλυτικότερα όσα είπε στον Μιχάλη Μερτζιανίδη (πιο κάτω ακολουθεί και το ηχητικό της συνέντευξης): 

Για το πώς βιώνει τις μέρες της καραντίνας: «Είναι μια δύσκολη κατάσταση, αλλά υπάρχουν και τα θετικά. Κάνεις την αυτοκριτική σου, μπορείς να αναλογιστείς τι έχει αξία στη ζωή και τι όχι. Καταλαβαίνεις ότι δεν πρέπει να αναλωνόμαστε σε μικροπράγματα.

Από εκεί και πέρα είχα τον χρόνο να έρθω κοντά στα παιδιά μου και επαγγελματικά είμαστε μαζί με τον Νικοπολίδη στην Κ19 του Ολυμπιακού και προσπαθούμε να ετοιμάσουμε τα επόμενα ταλέντα».

Για το αν υπάρχουν πολλά ταλέντα στην Ελλάδα: «Ο Έλληνας ποδοσφαιριστής έχει πλούσιο ταλέντο, μας λείπει λίγο η νοοτροπία και οι περισσότερες ευκαιρίες, οι οποίες δίνονται πιο εύκολα σε ξένους παίκτες είναι η αλήθεια. Κατά τα λοιπά δεν έχουμε να ζηλέψουμε κάτι ως ελληνικό ποδόσφαιρο. Τα ταλέντα πλέον δουλεύουν σε καλύτερες συνθήκες και στα Γιάννενα και παντού».

Για το αν κουράζονται ή απογοητεύονται πιο εύκολα πλέον τα παιδιά αν δεν παίρνουν αμέσως ευκαιρίες: «Αν μιλήσουμε για μαζικό αθλητισμό, τα παιδιά έχουν μαζικά ερεθίσματα από διάφορα αθλήματα και με την πρώτη δυσκολία μπορεί να εγκαταλείψουν. Αλλά με τους ξένους προπονητές και τους παίκτες που ήρθαν στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια πιστεύω ότι μάθαμε δίπλα τους πως είναι να εξελίσσεσαι».

Για το αν αδικούνται οι  Έλληνες ποδοσφαιριστές: «Δεν θέλω να το ισοπεδώσω, γιατί αγαπώ το ποδόσφαιρο και ζω από αυτό, αλλά έχει αδικίες. Όμως πρέπει να προσπαθείς να πάρεις τις ευκαιρίες σου και όταν προσπαθείς δεν θα σε αδικήσει κανένας. Οι ομάδες επιλέγουν πιο εύκολα ξένους, υπάρχουν δυσκολίες με αυτό, αλλά αν υπάρχει μεράκι και πάθος για διάκριση μπορείς να τα καταφέρεις».

Για το πώς μπορεί να καλλιεργηθεί ένα ταλέντο: «Πρώτα είναι η εκπαίδευση που προέρχεται από το σπίτι και μετά είναι οι προπονητές που πρέπει να είναι καταρτισμένοι. Ένας ποδοσφαιριστής που έχει καλλιεργήσει καί την προσωπικότητα, εκτός από το ταλέντο, θα πάει μπροστά. Το έχω ζήσει αυτό στο ποδόσφαιρο, καθώς γνώρισα ταλαντούχους χωρίς προσωπικότητα, αλλά και παιδιά που λόγω χαρακτήρα κατάφεραν και έφτασαν πολύ ψηλά».

Για το τι μαθαίνει ο ίδιος στα παιδιά της Ακαδημίας του Ολυμπιακού: «Είμαι σε μια ομάδα που καλλιεργεί και τον πρωταθλητισμό, αλλά θέλουμε να καλλιεργήσουμε και προσωπικότητες. Τους μαθαίνουμε τη νοοτροπία του επαγγελματία για να κερδίσουν πράγματα στη ζωή τους».

Για τις διαφορές που βλέπει απ’ όταν ήταν παίκτης και τώρα προπονητής: «Τεράστια η διαφορά. Ως παίκτης ασχολείσαι μόνο με τον εαυτό σου και πως θα βοηθήσεις την ομάδα σου. Ο προπονητής, όμως, πρέπει να διαχειριστεί 25-30 χαρακτήρες, να τους εμπνεύσει, να δεχτεί κριτική που γίνεται πάντα στην Ελλάδα και να παρουσιάσει ένα καλό σύνολο προς τα έξω».

Πόσο ευχαριστημένοι είναι από τη δουλειά που κάνουν με τον Νικοπολίδη: «Εμείς αναλάβαμε λίγο αργά την ομάδα, προς τα τέλη Οκτωβρίου. Δεν τη χτίσαμε όπως θα θέλαμε. Μείναμε 4οι στη βαθμολογία και ο ΠΑΟΚ είναι πρώτος. Παρουσιάσαμε όμως κάτι καλό αυτό το διάστημα, στα πρότυπα που θέλει ο Ολυμπιακός και του χρόνου ελπίζουμε να πάνε όλα καλά με τα θέματα υγείας και να διεκδικήσουμε πάλι το πρωτάθλημα. Πρέπει να δημιουργήσουμε χαρακτήρα και νοοτροπία νικητή στα παιδιά, να δουλέψουμε για να πάρουμε το πρωτάθλημα γιατί υπάρχουν και τέτοιες απαιτήσεις».

Για τις συνθήκες δουλειάς: «Είμαστε τυχεροί που δουλεύουμε σε αυτές τις συνθήκες, αλλά τα παιδιά έχουν άγνοια τι θα αντιμετωπίσουν στο ποδόσφαιρο. Ο Ολυμπιακός προσφέροντας αυτές τις συνθήκες μάς διευκολύνει για πιο ποιοτική δουλειά για να κάνουν τα παιδιά το όνειρό τους πραγματικότητα.

Πρόσφατα μίλησα με τα παιδιά και τους ανέφερα ένα προσωπικό παράδειγμα για τη θέληση που πρέπει να έχουν να ξεπερνάνε όλα τα εμπόδια. Θυμήθηκα όταν ήμουν στα Γιάννενα και πηγαίναμε με τον Σιαλμά στο χωριό της γυναίκας μου στις πηγές Λούρου βάζαμε τα πόδια μέσα και ήταν η καλύτερη αποκατάσταση. Μετά τρώγαμε πέστροφα στα κάρβουνα και ήμασταν έτοιμοι για προπόνηση (σ.σ. γέλια). Αυτό το είχα ως παράδειγμα για να τους δείξω ότι όταν κάποιος θέλει, βρίσκει τρόπους να κάνει αποκατάσταση και προπόνηση και τα πάντα στη ζωή του».

Για το πως ξεκίνησε το ποδόσφαιρο: «Στην εποχή μου δεν είχαμε ακόμα οργανωμένο αθλητισμό και Ακαδημίες και ξεκίνησα από αλάνες, μετά έπαιξα στα ερασιτεχνικά της Αθήνας και ήρθε η πρόταση από την Προοδευτική. Από τα ξερά της Αθήνας ξαφνικά βρέθηκα στην Α’ Εθνική. Πήγαινα πάντα βήμα-βήμα στη ζώη μου και στην καριέρα μου και δεν βιαζόμουν. Με την έλευση του Αλέφαντου έγινα και βασικός. Ήταν μεγάλο σχολείο η Προοδευτική. Από εκεί στα 27 μεταπήδησα στον Ολυμπιακό και πέρασα 7 υπέροχα χρόνια, όντας ώριμος ποδοσφαιρικά και αυτό αποδείχτηκε σημαντικό στην καθιέρωσή μου. Εύχομαι στον καθένα να ζήσει τίτλους και όλα αυτά που έζησα εγώ στον Ολυμπιακό».

Για τη θέση που ξεκίνησε: «Όταν ξεκίνησα έπαιζα μπροστά στην επίθεση, μην κοιτάτε που δεν έχω σκοράρει (σ.σ. γέλια). Μπροστά τις θέσεις όμως τις είχαν όμως ξένοι ή πολύ ταλαντούχοι, οπότε άρχισα να πηγαίνω πιο πίσω σταδιακά. Με πίστεψαν και με καθιέρωσαν τελικά στην άμυνα».

Για το πότε αντιμετώπισε τον ΠΑΣ ως αντίπαλο πρώτη φορά: «Είχα έρθει με την Προοδευτική στα Γιάννενα ως αντίπαλος. Πάρα πολύς κόσμος στο γήπεδο και λίγα επεισόδια στο τέλος. Με Βασσάρα διαιτητή του είχα διαμαρτυρηθεί θυμάμαι για πέναλτι. Στον ΠΑΣ ήταν τότε Γκαρόζης, Φουτσίνι κτλ. Τέτοια φουρνιά».

Για τον ρόλο του ως προπονητής εντός αγωνιστικού χώρου όταν ήταν στον ΠΑΣ Γιάννινα: «Τον ανέλαβα όταν ήρθα στα Γιάννενα λόγω συνθηκών. Εμψύχωνα τους συμπαίκτες να βγάλουμε ομαδικότητα και να ακολουθήσουμε εντολές. Θεωρώ ότι κανένας προπονητής δεν μπορεί να σε αδικήσει. Και το λέω εγώ που σε Προοδευτική και Ολυμπιακό ξεκίναγα πάντα στον πάγκο. Ευκαιρία πάντα θα σου δοθεί να δείξεις στον προπονητή ότι έσφαλλε. Δεν ήρθα ποτέ σε ρήξη με προπονητή μου ή συμπαίκτη. Ήξερα ότι μόνο με συνεργασία θα κερδίσουμε τον στόχο μας. Ένας συνειδητοποιημένος επαγγελματίας κάπως έτσι πρέπει να σκέφτεται».

Για τον Βαλβέρδε και τη σχέση τους: «Με την έλευση κάποιων ξένων άλλαξε η νοοτροπία των Ελλήνων, άλλαξε και το στυλ ποδοσφαίρου. Στον Ολυμπιακό είχαμε μάθει να παίζουμε πιο συντηρητικό ποδόσφαιρο στην Ευρώπη, αλλά ο Βαλβέρδε έφερε νέα νοοτροπία, μπορούσαμε να κοιτάμε το αποτέλεσμα και να παίζουμε ανοιχτά. Άλλαξε τη σκέψη πρωτίστως και το δεύτερο είναι ότι είναι εξαιρετικός άνθρωπος. Προπονητικά δεν μπορώ να μιλήσω εγώ γι’ αυτόν, αλλά ως χαρακτήρας ήταν ακέραιος, μαθαίνεις πράγματα δίπλα του και αναπτύξαμε ιδιαίτερη σχέση. Ήταν έξω από την ελληνική νοοτροπία, είχε χιούμορ εκεί που έπρεπε, ήταν κοντά στον παίκτη, μπορούσε να διαχειριστεί καταστάσεις. Διαβάζοντας στην Μπαρτσελόνα τις δηλώσεις που έκαναν για εκείνον το ίδιο έλεγαν ότι ήταν ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Ο προπονητής δεν πρέπει να επιβάλει, αλλά να εμπνέει κι αυτός το έκανε».

Για τους προπονητές που ξεχώρισε στα Γιάννενα: «Θα ήταν αδικία να ξεχωρίσω κάποιον. Κάθε χρονιά από τις 3 ήταν διαφορετική, με διαφορετικά στάνταρτς και στόχους. Δούλεψα με Ντεμόλ, Αναστασιάδη και Χριστόπουλο. Είχαμε εξαιρετική συνεργασία και με τους τρεις και πετύχαμε τους στόχους μας. Ήταν όλοι πετυχημένοι. Ανεξίτηλη θα μου μείνει η σεζόν 2012-2013 γιατί η πορεία ήταν κάτι το εξαιρετικό».

Για την απόφαση να έρθει στον ΠΑΣ και αν ήταν δύσκολη, λόγω του ότι ο ΠΑΣ ήταν στη Β’ Εθνική: «Καθόλου δύσκολη απόφαση για ‘μενα. Πάντα όταν μιλάω για τα Γιάννενα νιώθω αγαλλίαση, έχω χαρούμενα συναισθήματα. Είναι οι παιδικές μου διακοπές, είναι οι εικόνες από τα Κούρεντα το χωριό μου, η φιλοξενία και όλα αυτά με χαροποιούν. Ήταν συνειδητή απόφαση να έρθω και είχα  μεγάλη αυτοπεποίθηση, ήξερα ότι μπορούσα να βοηθήσω την ομάδα της πατρίδας μου. Ήθελα να ζήσω πράγματα και να βοηθήσω να ανέβει ένα σκαλί η ομάδα της πατρίδας μου. Το θέμα ήταν πόσο έτοιμος ήταν ο ΠΑΣ να δεχτεί εμένα.

Διαβάζοντας πρόσφατα ένα αφιέρωμα που μου κάνατε, είδα ένα σχόλιο που έλεγε ότι «με τον ερχομό σου αγανάκτησα, αλλά έσφαλλα κτλ». Όταν πρωτοήρθα όντως δέχτηκα κριτική για το πως θα μπορούσε ένα 34χρονις να αντεπεξέλθει στον ΠΑΣ. Αν δεν μπορούσα εγώ, όμως, με τέτοια εμπειρία και εκατοντάδες αγώνες σε Ελλάδα και Ευρώπη, ποιος θα το έκανε; Γι’ αυτό σας λέω ότι είχα μεγάλη αυτοπεποίθηση μέσα μου όταν ήρθα».

Για τους παλαιούς του συμπαίκτες που μίλησαν σε προηγούμενα αφιερώματα γι’ αυτόν για τον ρόλο του στην ομάδα εκείνα τα χρόνια: «Είναι σημαντικό για ‘μενα να λένε τέτοια λόγια. Συγκινούμαι καταρχάς και με τα ονόματα που αναφέρεις, όπως Ντε Βινσέντι, Ίλιτς, Τζημόπουλος. Είχαμε πολύ καλά αποδυτήρια, με υγεία. Ίσως όχι την πρώτη χρονιά, αλλά μετά φτιάξαμε μια πολύ καλή παρέα και έβγαινε αυτό στο γήπεδο. Δεν ήμουν άνθρωπος που θα ήθελα να επιβληθώ στους άλλους στα αποδυτήρια επειδή εγώ είχα παίξει στον Ολυμπιακό. Υπήρξαν τεράστιοι ποδοσφαιριστές και χαρακτήρες εκείνα τα χρόνια στον ΠΑΣ, είχαμε άψογη συνεργασία και ήταν από τους βασικούς λόγους που είχαμε αυτές τις επιτυχίες. Χωρίς να πάρω κάποιον ρόλο από μόνος μου κατά κάποιον τρόπο έβγαινε από μόνο του αυτό, γιατί συμβούλευα πάντα τα μικρότερα παιδιά, τους έδειχνα τον δρόμο πως δουλεύεις επαγγελματικά και κατακτάς στόχους.

Να σας πω και κάτι ακόμα για το κλίμα που είχαμε, εγώ με τον Ντάσιο αγωνιζόμασταν στην ίδια θέση. Όταν κάποιος είναι θεωρητικά «ανταγωνιστής» σου μπορεί να μην έχεις καλή σχέση, όμως εμείς είχαμε άριστη, γιατί δεν υπήρχαν δεύτερες ή τρίτες σκέψεις μεταξύ μας. Όσοι δεν κατάφεραν να ενσωματωθούν και να ακολουθήσουν κανόνες, η ομάδα κατά μία έννοια τους «απέβαλε» και έμειναν όσοι ήταν δεμένοι μεταξύ τους. Τα όρια δεν πρέπει να τα ξεπερνάει κανείς, γιατί μετά χαλάνε οι ισορροπίες στα αποδυτήρια».

Για τον κ. Χριστοβασίλη: «Δεν ανακατεύεται στα αγωνιστικά, είναι πράος και αν η ομάδα έχει το κατάλληλο υλικό δεν χρειάζεται ο πρόεδρος να ασχοληθεί. Δίνεις τα κλειδιά στους ανθρώπους που έχεις επιλέξει και τα εχέγγυα να δουλέψουν. Είναι μακριά από το προφίλ άλλων προέδρων που έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα, με τις καλές και καλές του επιλογές. Στήριξε την ομάδα με πολλές επιτυχίες. Αξίζει τον σεβασμό όλων και το λέω παρότι είχαμε κάποιες διαφωνίες κατά καιρούς. Όμως ακόμα έχουμε επαφή, τον σέβομαι, μου φέρθηκε καλά και μου έδωσε τη δυνατότητα να παίξω στην ομάδα της πατρίδας μου».

Για το αν είναι το νούμερα ένα πρόβλημα του ΠΑΣ το γηπεδικό: «Όντως, λόγω και καιρικών συνθηκών ήταν πρόβλημα. Χρειάζεται άμεση ανακατασκευή το προπονητικό, δεν είναι εύκολο, χρειάζονται κεφάλαια για να επενδύσεις. Κάποτε είχα πει ότι ήταν ευκαιρία να αλλάξει επίπεδο η ομάδα τότε που ήταν 5η. Θα ήταν πιο εύκολα τα επόμενα χρόνια. Όμως αυτό χρειάζεται κεφάλαια, δεν είναι απλό να βάζεις λεφτά από την τσέπη σου για να δημιουργείς ιδανικές συνθήκες., Έμειναν τελικά πίσω σ’ αυτά τα Γιάννενα. Αναγκαζόμασταν επεγγλαμταική ομάδα να κάνει προπόνηση σε πλαστικό.  Δεν είναι ό,τι καλύτερο για τον επαγγελματία».

Για το πόσο άσχημα ένιωσαν όταν χάθηκε η Ευρώπη το 2013: «Για τα άλλα παιδιά ήταν μεγαλύτερη η απογοήτευση. Εγώ είχα μάθει να αντιμετωπίζω τις δύσκολες καταστάσεις. Ένιωσα απογοήτευση γιατί είχαμε προσπαθήσει με λίγες μεταγραφές και με παιδιά χωρίς εμπειρίες. Τότε καταφέραμε έναν άθλο, αλλά κάποιες κακές επιλογές του παρελθόντος έφεραν την ομάδα να μην μπορεί να πάρει άδεια. Δεν το προσωποποιώ μόνοι στον Χριστοβασίλη, θα μπορούσε όλη η πόλη και οι φορείς να βοηθήσουν περισσότερο».

Για το ότι όλοι θέλανε να συνεχίσει στον ΠΑΣ άλλη μία χρονιά και γιατί δεν το έκανε: «Είχα πει ότι αν βγαίναμε Τσάμπιονς Λιγκ θα συνέχιζα. Εγώ το πίστευα! Είχα αποφασίσει να σταματήσω. Μετανιώνω που δεν βγήκαμε στα προκριματικά για να συνέχιζα άλλον έναν χρόνο».

Για τη σχέση με τον κόσμο: «Πέρα από τις διακρίσεις ως αθλητής είναι και τι αφήνεις πίσω σου ως αθλητής. Πραγματικά ευχαριστώ τον κόσμο γιατί στάθηκε δίπλα μου, δίπλα στην οικογένειά μου, επικρότησε την προσπάθεια και έκανα πολλούς φίλους στα Γιάννενα. Ταυτίζομαι με αυτό που έχουν στο μυαλό τους. Αγαπώ την πόλη, τους ανθρώπους και έχουμε κοινά συναισθήματα που μας γεννά αυτή η πόλη. Αυτό που κάνουμε εμείς ως αθλητές είναι να δίνουμε χαρά σ’ αυτούς που στηρίζουν αφιλοκερδώς την ομάδα».

Για τους αντιπάλους ή τους συμπαίκτες που θυμάται: «Είχα την τύχη να αντιμετωπίσω μεγάλους παίκτες και ομάδες, αλλά θα σταθώ στους συμπαίκτες μου στα Γιάννενα, τον Τόμας που είναι εκπληκτικός ποδοσφαιριστής, πέρα από τα δεδομένα της Ελλάδας. Του είχα πει πριν πάει στον Ολυμπιακό να μην ασχολείται με τίποτα γύρω του και να ανταγωνίζεται μόνο τον εαυτό του. Θα μπορούσε να μείνει στον Ολυμπιακό, αλλά είχε κάποιον τραυματισμό που τον άφησε λίγο πίσω. Ο Μπράνα, ο Τσουκαλάς, ο Γεωργίου, ο Κολοβέτσιος, ο Κηπουρός, ο Φέγκρους, ο Τζημόπουλος, ο Ντάσιος, ο Λίλα, ο Βίλα, πολλούς θυμάμαι, είχε πολύ ταλέντο η ομάδα. Αξίζουν συγχαρητήρια όσοι τους επέλεξαν, γιατί είχαν τρομερές φιλοδοξίες αυτά τα παιδιά. Είναι παιδιά που χαίρομαι όταν ανακαλώ στην μνήμη μου την παρέα μας. Δυστυχώς χαθήκαμε με πολλούς, πέρασαν τα χρόνια, αλλά εύχομαι να είναι καλά και να έχουν πάντα επιτυχίες. Και προπονητές θυμάμαι και ανθρώπους στη διοίκηση όπως τον κ. Σουκουβέλο, τα παιδιά των γραφείων, όλους τους έχω στην καρδιά μου».

Για τον φετινό ΠΑΣ Γιάννινα: «Δεν είχα την ευκαιρία να δω πολλά, αλλά 1-2 φορές που είδα ματς είναι πολύ πάνω το επίπεδό του από τις άλλες ομάδες. Πειθαρχημένη ομάδα τακτικά, στιβαρή ομάδα με ουσία στο γήπεδο, που ξέρει τι ζητάει και υπερτερεί των άλλων. Δίκαια είναι πρώτη και εύχομαι να ανέβει».

Για τον Ολυμπιακό φέτος: «Το πρώτο που άλλαξε είναι ότι έμεινε ο ίδιος προπονητής. Άξιος ο κ. Μαρτίνς, με πολύ καλό ποδόσφαιρο, ο Ολυμπιακός βρίσκει τον πραγματικό του εαυτό, ακόμα και σε θεωρητικά κακά παιχνίδια υπάρχει τέμπο, πρέσινγκ, πολλές ευκαιρίες και βλέπεις σύγχρονο ποδόσφαιρο. Έχει εξαιρετικούς και ελπιδοφόρους παίκτες. Είναι από τις καλύτερες χρονιές και πιο πετυχημένες σε όλα τα επίπεδα, πρωτάθλημα, Ευρώπη κτλ. Η ομάδα είναι σε πολύ γερές βάσεις».

Για το πώς προέκυψε το «Παντούρου» ως παρατσούκλι: «Μου είχαν διάφορα παρατσούκλια όπως ΡιΠάντος, Παντούρου και διάφορα άλλα. Μου τα κόλλησαν στον Ολυμπιακό».

Για το δικό του μέλλον στο ποδόσφαιρο: «Θέλω να τελειοποιήσω τις γνώσεις μου στο ποδόσφαιρο, είναι μεράκι, το αγαπώ, στόχος τώρα να βοηθώ τα νέα παιδιά στις Ακαδημίες του Ολυμπιακού, να κάνουν πραγματικότητα το όνειρό τους. Είναι σαν να βλέπω τον εαυτό μου όταν ξεκινούσε σ’ αυτά τα παιδιά. Και ελπίζω να βρεθώ και στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Με φοβίζει λιγάκι το επίπεδο στο ελληνικό πρωτάθλημα, αλλά έχω μάθει να παλεύω στη ζωή μου».

 

Ακούστε όλη τη συνέντευξη