BOOKSPOT

Δίχως ταυτότητα και δίχως ηγέτη

0

Καμία αισιοδοξία και καμία ελπίδα δεν εκπέμπει ο ΠΑΣ Γιάννινα από την αρχή της σεζόν μέχρι σήμερα. Όλα έχουν πάει στραβά, από τον σχεδιασμό της ομάδας, μέχρι και το πρόγραμμα της Super League. Ακόμα κι αυτό έχει δημιουργήσει πρόβλημα στις ομάδες, αφού δεν τις αποσυμπιέζει ανάμεσα στα ντέρμπι και όταν έρχεται η ώρα του λεγόμενου «βατού» προγράμματος, όσοι βγήκαν με ήττες από τα δύσκολα, μπαίνουν με άγχος να κερδίσουν τα εύκολα και τελικά τα κάνουν μαντάρα! Το έπαθαν ΠΑΣ Γιάννινα και Αστέρας Τρίπολης, το ζουν επίσης ο Άρης και ο ΟΦΗ. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση που δεν είναι της στιγμής.

Αυτό που απασχολεί τον ΠΑΣ είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα που να αποπνέει αισιοδοξία, γιατί δεν μιλάμε για μια ομάδα που χάνει ευκαιρίες με το … κουτάλι ή χάνει τα ματς στις λεπτομέρειες επειδή η μπάλα χτυπάει στα… «καλώδια και μπαίνει μέσα» που έλεγε ο Αγγελάρας. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τότε θα σήμαινε ότι αργά ή γρήγορα η ομάδα θα έβρισκε τον δρόμο της. Μιλάμε όμως για έναν ΠΑΣ που δεν έχει βρει αρχή, μέση και τέλος, δεν έχει φτιάξει βασικό κορμό παικτών και δεν έχει βρει ακόμα αγωνιστική ταυτότητα.

Για τα λάθη στον καλοκαιρινό σχεδιασμό πρέπει από τώρα να ληφθεί μέριμνα να διορθωθούν τον Ιανουάριο. Δυστυχώς αντί για ένα καλό δημιουργικό χαφ, αποκτήθηκαν 7 επιθετικοί και αντί για έναν αντικαταστάτη των Μαυροπάνου και Μπέριου, ήρθε ένας δανεικός στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου που ακόμα δεν ξέρουμε τι δυνατότητες έχει.

Όσο για τα υπόλοιπα κενά του ρόστερ, για τα οποία έγιναν μεταγραφές, δεν είδαμε κάποιον να κάνει τη διαφορά, πλην του Νεόφυτου Μιχαήλ που ανέβασε κατακόρυφα τον ανταγωνισμό στη θέση του τερματοφύλακα.

Αποτέλεσμα του κακού σχεδιασμού είναι η ομάδα να μην έχει παίκτες με σταθερό αγωνιστικό πρόσωπο, να μη βρίσκει ηγέτη γύρω από τον οποίο θα «χτιστεί» η υπόλοιπη ομάδα και να μην αποκτά προσανατολισμό στο γήπεδο, αφού δεν ξέρει τι ζητάει και πως παίζει από παιχνίδι σε παιχνίδι. Όλο το καλοκαίρι δουλεύτηκε το 4-4-2, ο Πετράκης αναγκάστηκε να το γυρίσει ξανά σε 3-5-2 μετά τις ήττες από ΑΕΚ και Ολυμπιακό, τώρα ξαναδοκιμάζει το 4-4-2 πότε flat και πότε σε ρόμβο και χθες στο 8ο λεπτό το αλλάζει σε 4-3-3 που ελάχιστα έχει δουλευτεί. Ένας αχταρμάς στο μυαλό των παικτών και ενίοτε και του προπονητή, όταν τα πράγματα δεν κυλούν όπως τα έχει σχεδιάσει.

Όλες οι ομάδες αποτελούνται από ένα ηγέτη και δίπλα έχει «εργάτες». Δυστυχώς ο φετινός ΠΑΣ ξέμεινε από ηγέτη. Πιο πριν υπήρχε ένας Λουτσιάνο, ένας Ντε Βινσέντι, ένας Τσουκαλάς, ένας Τσάβες, ένας Κόντε. Προς το παρόν δεν φαίνεται ποιος από το υπάρχουν υλικό θα γίνει ο επόμενος που θα σηκώσει την ομάδα στις πλάτες του. Υπήρχε η αίσθηση ότι ο Βιδάλ ή ο Κάστρο θα μπορούσαν να παίξουν έναν τέτοιο ρόλο, αλλά έχουν κινηθεί σε πολύ ρηχά νερά και οι ελπίδες επικεντρώνονται στον Αθανασιάδη μήπως και η ομάδα στηθεί τελικά γύρω απ’ αυτόν. Στα δύο ματς που έπαιξε 90 λεπτά έβγαλε πάθος και εγωισμό, αλλά δεν του έκατσε το γκολ. Αν αρχίσει να σκοράρει ίσως και λόγω προσωπικότητας, καταφέρει να συσπειρώσει την ομάδα. Αλλιώς θα μιλάμε για την πιο απρόσωπη ομάδα της Super League.

Τα συνεχή άσχημα αποτελέσματα ήδη έφεραν αποδοκιμασίες και κόσμο έξω από τα αποδυτήρια που ζητούσε εξηγήσεις. Προς το παρόν σε ήρεμους τόνους και μακάρι να μη ζήσουμε τα «βγάλτε τις φανέλες και φύγετε από ‘δω», γιατί είναι καταστάσεις που δεν θέλουμε να ξαναζήσουμε.

Σιόντης και Αθανασιάδης είπαν στις δηλώσεις τους μετά το ματς ότι με μια νίκη θα ξεμπλοκάρει η ομάδα και θα διώξει το άγχος. Με άλλα λόγια θεωρούν ότι είναι καθαρά θέμα ψυχολογίας ό,τι συμβαίνει στις 9 πρώτες αγωνιστικές. Αυτό είχαμε υποστηρίξει κι εμείς πάρα πολλές φορές στα προηγούμενα άρθρα μας. Αλλά αν συνεχιστεί αυτό το χάλι, θα αρχίσουμε να αναθεωρούμε. Ίσως τελικά να υπάρχουν και δομικά προβλήματα. Ακόμα κι αυτά, πάντως, έχει αποδειχτεί ότι ξεπερνιούνται μ’ έναν συγκεκριμένο τρόπο. Ομοψυχία στα αποδυτήρια και κατάθεση ψυχικών αποθεμάτων στο γήπεδο. Με ΑΕΛ, Λεβαδειακό και ΟΦΗ παίζεται ΟΛΗ Η ΧΡΟΝΙΑ! Είναι παιχνίδια ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΑΜΜΟΣ!

Πάμε στην ατομική κριτική των παικτών:

Μάρκος Βελλίδης: Από τους παίκτες που στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, αυτά που έπρεπε να κάνει τα έκανε. Είχε 1 λάθος, 3 αποκρούσεις, 8 κλεψίματα και 5 επεμβάσεις.

Αλέξης Μιχαήλ: Πήρε μεγάλο βάρος του μαρκαρίσματος του Μπαράλες ο Λίλα, οπότε έμειναν τα «μερεμέτια» για Μιχαήλ και Τζημόπουλο. Ο αρχηγός είχε 1 άστοχο γέμισμα σε μία προσπάθεια, 1 πάσα, 1 λάθος, 1 κλέψιμο και είχε 2 κερδισμένα φάουλ.

Άντι Λίλα: Εξαιρετικό παιχνίδι, πήρε τις μονομαχίες, έτρεξε, έβγαλε πάθος και διακρίθηκε στο ματς. Είχε 2 τελικές προσπάθειες, 1/3 γεμίσματα, 4 πάσες, 4 λάθη, 3 κλεψίματα, 1 επέμβαση, έκανε 2 φάουλ και κέρδισε 4.

Γιάννης Μυστακίδης: Όταν γύρισε σε 4-3-3 το σύστημα ο Πετράκης και έπαιξε στα άκρα, βγήκε τελείως εκτός παιχνιδιού. Δεν φάνηκε να τον ευνοεί η θέση στο συγκεκριμένο ματς. Είχε 1 τελική προσπάθεια, 1/3 γεμίσματα, 1 πάσα, 6 λάθη, 1 κλέψιμο και 2 κερδισμένα φάουλ.

Θέμης Τζημόπουλος: Είχε 2 σημαντικές επεμβάσεις στο ματς που τις έκοψε εν τη γενέσει τους, αλλά σε γενικές γραμμές η άμυνα παραμένει ευάλωτη και ευτυχώς πήγε καλά ο Λίλα περιορίζοντας τα προβλήματα από τον Μπαράλες. Είχε 1/1 γεμίσματα, 4 πάσες, 3 λάθη, 2 επεμβάσεις, έκανε 2 φάουλ και κέρδισε 2.

Μίτσε Τσικάρσκι: Προσπαθεί, αλλά έχει ένα δεδομένα χαμηλό ταβάνι. Αυτό που μπορεί, πάντως, το δίνει και είναι σαφώς ανώτερος του Κακούμπα. Είχε 0/4 γεμίσματα, 3 πάσες, 2 λάθη, 6 κλεψίματα, έκανε 2 φάουλ και κέρδισε 2.

Αλέξανδρος Αποστολόπουλος: Από τα μπακ ο ΠΑΣ δεν παίρνει δυστυχώς καλές σέντρες και επιθετικές βοήθειες στην ανάπτυξη. Σχετικά δραστήριος, πάντως, σ’ ένα ματς που υπήρχαν περισσότερες απαιτήσεις απ’ αυτόν. Είχε 0/3 γεμίσματα, 1 πάσα, 2 λάθη, 2 κλεψίματα και 4 επεμβάσεις.

Στέφανος Σιόντης: Χάθηκε μέσα στο γήπεδο όταν έγιναν 3 τα αμυντικά χαφ, δεν ήξερε που παίζει. Είχε 1 τελική προσπάθεια, 4 πάσες και 3 λάθη.

Στέφανος Αθανασιάδης: Ένας από τους 3 διακριθέντες του ΠΑΣ Γιάννινα. Πάλεψε ολομόναχος στην επίθεση, πήρε όλες σχεδόν τις κεφαλιές, αλλά δεν είχε κανένα παίκτη κοντά του να κάνουν έναν συνδυασμό της προκοπής ή να μαζέψει την πρώτη του κεφαλιά για να οργανωθεί μία επίθεση της προκοπής στα τελευταία 20 μέτρα του γηπέδου. Ο Κλάους δείχνει να το θέλει πολύ, μακάρι να μπορέσει να αξιοποιήσει η ομάδα το πείσμα του. Είχε 3 τελικές προσπάθειες, με σπουδαιότερη το τετ-α-τετ που απέκρουσε ο Σαράνοφ, 1 άστοχο γέμισμα σε μία προσπάθεια, 1 πάσα, 10 λάθη, έκανε 5 φάουλ και κέρδισε 4.

Ένες Ντόλοβατς: Το προσπαθεί ο μικρός, αλλά χρειάζεται πολύ υπομονή για να φτάσει στο επίπεδο να στέκεται με άνεση στο γήπεδο και να έχει περισσότερο τσαμπουκά στις μονομαχίες που καλείται να δώσει. Είχε 1 τελική προσπάθεια, 1/4 γεμίσματα, 3 πάσες, 5 λάθη και παραχώρησε 2 φάουλ.

Ιγκόρ Βιδάλ: Τραυματίστηκε νωρίς, αλλά ούτως ή άλλως στο 25λεπτο που έπαιξε δεν έδειχνε να ανταποκρίνεται στις συνθήκες του αγώνα. Δεν έχει πείσει ακόμα ότι μπορεί να γίνει βασικός και αναντικατάστατος. Είχε 0/3 γεμίσματα και 1 πάσα.

 

Αλλαγές

Φάμπρι Κάστρο: Το καλοκαίρι γεννήθηκαν τεράστιες προσδοκίες και βλέπαμε έναν παίκτη που «κατάπινε» αντιπάλους. Χθες μας λύθηκαν οι απορίες γιατί δεν παίζει. Ειδικά ένα από τα λάθη που πάει να περάσει 2 παίκτες , χάνει την μπάλα από τον Μπερτόλιο και βγάζει αντεπίθεση η Λαμία με τον Μπαράλες, θα μπορούσε να κοστίσει ακριβά στην ομάδα. Χρειάζεται περισσότερη σοβαρότητα και περιμένουμε περισσότερο πάθος από τον ίδιο, όπως τον βλέπαμε στην περίοδο της προετοιμασίας, όπου δεν άφηνε να περάσει τίποτα, έκανε πολλά κλεψίματα και έβγαζε γρήγορα την μπάλα μπροστά. Ξέχασε την μπάλα; Συμβαίνει κάτι; Είχε 2/2 γεμίσματα, 4 πάσες, 2 λάθη, 1 επέμβαση και 3 κερδισμένα φάουλ.

Γιώργος Ξύδας: Λίγα πράγματα, δεν μπήκε στο κλίμα του αγώνα. Είχε 1 άστοχο γέμισμα, 1 πάσα, 2 λάθη και 2 κλεψίματα.

Αλέξανδρος Νικολιάς: Λόγω τραυματισμού έπαιξε λίγο. Ίσως διαισθάνθηκε την κρισιμότητα της κατάστασης και θέλησε να μπει να κάνει όσα περισσότερα προλάβει από το 70’ που μπήκε και μετά, αλλά το άγχος και το βάρος που ανέλαβε τον κατέβαλαν και τελικά δεν πήρε ο Πετράκης αυτά που πίστευε απέναντι σε μια κλειστή άμυνα. Βέβαια δεν κατέβηκε και ποτέ η μπάλα στο έδαφος στο β’ ημίχρονο για να γίνει κάτι ουσιώδες. Ούτως ή άλλως είχε επιλέξει ο ΠΑΣ να παίζει στον… εναέριο χώρο των «Ζωσιμάδων». Είχε 1 τελική προσπάθεια, 5 πάσες, 1 λάθος.

 

Προπονητής

Γιάννης Πετράκης: Σε τόσο άσχημη αγωνιστική κατάσταση ο ΠΑΣ Γιάννινα είχε ξαναβρεθεί λίγο πριν αναλάβει τα ηνίας της ομάδας ο Πετράκης. Με Τσιώλη και υπηρεσιακό Γεωργουλόπουλο ο ΠΑΣ είχε 5 σερί ήττες, και με την έλευση του Πετράκη ήρθαν 3 σερί νίκες και μία σωτηρία που κρίθηκε την προτελευταία αγωνιστική με τη νίκη επί του Ολυμπιακού.

Για τη Λαμία άλλα σχεδίασε, άλλα προέκυψαν τόσο με τον τραυματισμό του Νικολιά, όσο και με τον τραυματισμό του Βιδάλ, ενώ τα προβλήματα που διαφάνηκαν νωρίς στο ματς τον ανάγκασαν να παίξει μ’ ένα σχηματισμό 4-3-3, που ναι μεν περιόρισε τις κινήσεις της Λαμίας, αλλά αυτοπεριορίσε και τη δική του ομάδα. Μεγάλο λάθος που άφησε τον Γιάκο εκτός 18άδας και αναγκάστηκε να παίζει με 3 αμυντικά χαφ.

Συνηθίζει να λέει στις δηλώσεις του ότι κρατάει τα καλά, αλλά αυτή τη στιγμή δεν είναι και πολλά τα καλά. Η ομάδα πρέπει να μπαίνει πωρωμένη για μπάλα στο γήπεδο κι αυτό δεν το βλέπουμε, με εξαίρεση 2-3 παίκτες κάθε φορά.

Ο πρόεδρος τον στηρίζει, γιατί προφανώς φοβάται το ρίσκο μιας αλλαγής στο 1/3 της σεζόν με προπονητές που είναι σκυταλοδρόμοι των πάγκων και δεν έχουν ιδιαίτερα κίνητρα, παρά μόνο να κολλήσουν τα επόμενα ένσημα. Κι εδώ που τα λέμε το να αλλάξεις προπονητή απλά για να ικανοποιηθεί το αίσθημα της προπονητοφαγίας, όντως είναι ρίσκο. Αν υπήρχε κάτι καλύτερο, προφανώς θα είχε προχωρήσει από το καλοκαίρι σε ανακατατάξεις.

Θα πούμε ότι δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις στα προβλήματα, αλλά δεν υπάρχει και ατέρμονη υπομονή. Κάποια στιγμή πρέπει να φανεί ότι η δουλειά 4 μηνών αποδίδει.

Του Γιάννη Γιαννάκη

Σχόλια

Comments are closed.