Αυτό κι αν είναι από τα σπάνια ρεκόρ για έναν προπονητή στην Ελλάδα! Πέντε χρόνια στον ίδιο πάγκο και με τόση φθορά στον χρόνο, ειδικά όταν τα αποτελέσματα δεν βοηθούν; Κι όμως, το πέτυχαν κι αυτό Χριστοβασίλης και Πετράκης. 28 Ιανουαρίου 2014 – 28 Ιανουαρίου 2019. Πέντε χρόνια Πετράκης στον ΠΑΣ Γιάννινα ή για να το κάνουμε και πιο λιανά, 1826 μέρες στον πάγκο μιας επαρχιακής ομάδας!

Και δεν μιλάμε για προπονητή που τον κρατάνε τα κύπελλα και τα πρωταθλήματα, οι τελικοί και οι ευρωπαϊκές πορείες. Αναφερόμαστε σ’ έναν προπονητή που τον κράτησαν η δουλειά και ο χαρακτήρας του, μέρα με τη μέρα, μήνα με τον μήνα, παιχνίδι με το παιχνίδι και μέσω αυτής της δουλειάς αναδείχτηκαν και παίκτες όπως οι Κολοβέτσιος, Χαρίσης, Κοροβέσης, Βελλίδης, Τσουκαλάς, Ίλιτς, Μανιάς, Κούτρης, Πασχαλάκης, Κοζορώνης, Μαυροπάνος, Κόντε και για ένα διάστημα είχε αποχωρήσει και ο Λίλα για να παίξει στην Πάρμα. Όλοι τους πρόσφεραν στον ΠΑΣ και συνέχισαν την καριέρα τους και ακόμα ψηλότερα.

Μετά από 5 χρόνια, αν πρέπει να απαντήσει κάποιος στο ερώτημα για το αν ήταν πετυχημένος ή όχι ο Ρεθυμνιώτης κόουτς, θα απαντούσαμε σαφώς ότι πέτυχε. Τουλάχιστον όσο υπήρχαν ποιοτικοί παίκτες ως βάση, μπορούσε να μετατρέπει τους ρολίστες σε πρωταγωνιστές! Και όχι μόνο αυτό, αλλά στα χέρια του αποκτούσαν και μεταπωλητική αξία! Κορυφαία παραδείγματα παικτών που δεν περίμενε κανείς και πολλά απ’ αυτούς, αλλά «απογειώθηκαν» στον ΠΑΣ, ήταν οι Μαυροπάνος, Κόντε, Κούτρης και Πασχαλάκης. Γενικώς, δεν μιλάμε για μεμονωμένες περιπτώσεις ή για μία «φουρνιά» που έτυχε και αξιοποιήθηκε, αλλά όλο αυτό το πράγμα απλώθηκε μέσα στην πενταετία.

Επιπροσθέτως, έχουμε να κάνουμε μ’ έναν προπονητή που πριν 3 χρόνια κατάφερε και απενοχοποίησε το 3-5-2 που δήθεν ήταν αναχρονιστικό και βλέπουμε τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι προπονητές να επιλέγουν διάταξη με 3 στόπερ και 2 γρήγορα μπακ στις πτέρυγες, για να αλλάξουν την εικόνα της ομάδας τους.

Και φυσικά, για να αντέξεις τόσα χρόνια σ’ έναν ελληνικό πάγκο πρέπει να ξέρεις να κρατάς τις σωστές ισορροπίες, είτε αυτές είναι με τους συνεργάτες σου είτε με τους παίκτες σου στα αποδυτήρια είτε τη διοίκηση είτε τους φιλάθλους.

Σίγουρα οι τελευταίοι μήνες ήταν οι πιο δύσκολοι ως τώρα για τον τεχνικό του ΠΑΣ. Άσχημα αποτελέσματα, αμφισβήτηση και αποδοκιμασίες, με τον κίνδυνο του υποβιβασμού να επανέρχεται, όπως τότε που πρωτοήρθε στην ομάδα. Αλλά έχουμε επισημάνει πολλές φορές ότι ο Πετράκης θα πήδαγε τελευταίος από το πλοίο, όπως κάθε σωστός καπετάνιος. Ο ΠΑΣ είναι σε μεγάλο βαθμό δικό του δημιούργημα και όσων κατά καιρούς πέρασαν από δίπλα του αυτά τα χρόνια, όπως οι Αλεξίου, Ταουσιάνης, Πλαβούκος ή και οι παλιότεροι, Γεωργουλόπουλος και Τσελιόπουλος. Και δεν αφήνεις κάτι δικό σου στα δύσκολα, αλλά δίνεις τη μάχη.

Δεν μπορούμε να προβλέψουμε πότε και αν θα κλείσει φέτος ο «κύκλος» του μετά από μια πενταετή περιπέτεια στην Ήπειρο, αλλά το σίγουρο είναι ότι ο κ. Πετράκης έβαλε ψηλά τον πήχη για τον επόμενο σε επίπεδο εμπιστοσύνης και χαρακτήρα. Θα είναι μία δύσκολη μετάβαση, όταν θα έρθει η ώρα, γιατί τον να αμφισβητείς τους προπονητές είναι το εύκολο, το να τους στηρίζεις και να τους έχεις εμπιστοσύνη στα στραβά είναι πολύ δύσκολο.

Ειλικρινά ευχόμαστε στον κόουτς να πετύχει πάλι φέτος. Είναι μια πολύ δύσκολη συγκυρία, έγιναν σοβαρά λάθη στη διάρκεια της σεζόν, αλλά στο ποδόσφαιρο όλοι έχουν τα πάνω και τα κάτω τους. Σημασία έχει να στρίψεις εγκαίρως το «τιμόνι».

Του Γιάννη Γιαννάκη

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ