Του Αλ. Καρύτσα: Δεν αντιλήφθηκαν ότι «μέρος του ταξιδιού είναι και το τέλος»

0

Με δυο ανούσιες, αλλά αναγκαίες, συγκινητικές ανακοινώσεις έκλεισε και επίσημα ο κύκλος του μεγάλου για τον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ, Γιάννη Πετράκη.

Εξαιρετικός προπονητής και άνθρωπος ο Πετράκης δεν έδωσε ποτέ του δικαίωμα σε κανέναν στην πόλη να σχολιάσει αρνητικά το όνομά του, δίνοντας πέραν των άλλων μαθήματα του πως πρέπει να συμπεριφέρεται σε αυτή ο προπονητής της κορυφαίας ομάδας της.

Απόλυτα πετυχημένος μέχρι και την προηγούμενη σεζόν, ο κόουτς πέτυχε να γράψει το όνομά του στη μεγαλύτερη ιστορική διάκριση του «AJAX της Ηπείρου» που ήταν η έξοδος του στην  Ευρώπη και να χαρακτηρισθεί ο κορυφαίος Έλληνα προπονητής της σεζόν, κάτι που αποτελεί ξεχωριστή τιμητική διάκριση τόσο για τον ίδιο όσο και για την ομάδα.

Η παρουσία του αντικειμενικά στο σύνολό της κρίνεται επιτυχημένη εφόσον στα χρόνια της θητείας του είχε εξαιρετικές πορείες με την ομάδα, παρουσιάζοντας ένα απόλυτα ανταγωνιστικό σύνολο, υπολογίσιμο σε κάθε αντίπαλο.

Επί των ημερών του προωθήθηκαν με απόλυτη επιτυχία ποδοσφαιριστές που πρόσφεραν αγωνιστικά στην ομάδα, Γιάκος, Πασχαλάκης, αλλά και οικονομικά, Χαρίσης, Μαυροπάνος, Βελλίδης, Κούτρης, ενώ κλήθηκαν και στα Εθνικά μας συγκροτήματα.

Το κυριότερο, ήταν ένας από τους βασικούς παράγοντες επικράτησης ηρεμίας στην ομάδα τόσο αγωνιστικά όσο διοικητικά, αλλά και οπαδικά.

Η όλη εξαιρετική κατάσταση και σιγουριά που ενέπνεε στην ομάδα η παρουσία του, «χάλασε» τη φετινή σεζόν, ενώ δείγματα, ανησυχητικά υπήρχαν από την προηγούμενη, με ευθύνη τόσο της ΠΑΕ όσο και δική του.

Επ’ ουδενί μπορεί να αμφισβητηθούν οι  προπονητικές του ικανότητες και η δεδομένη αγάπη του για την ομάδα, η οποία τον βοήθησε, ανοίγοντας του τον δρόμο προς την καταξίωση που απέδειξε ότι άξιζε,  ενώ κι αυτός την βοήθησε.

Ισότιμα έδωσε και πήρε.

Το λάθος του είναι ότι δεν αντιλήφθηκε πέρσι τέτοια εποχή, ότι δεν μπορούσε πλέον να προσφέρει κάτι περισσότερο, ούτε να διατηρήσει ό,τι είχε πετύχει, με τα δεδομένα που του παρείχε πλέον η ομάδα , είτε γιατί δεν ήταν αρκετά γι’ αυτόν είτε γιατί  αδυνατούσε, λόγω συνθηκών, να διαχειρισθεί τα συγκεκριμένα.

Το ακόμη πιο μεγάλο λάθος του είναι  ότι  δέχθηκε στα μέσα του πρωταθλήματος,  να μην επιμένει  στην παραίτηση, που όπως ισχυρίσθηκε ο ίδιος έθεσε στη διάθεση της διοίκησης. Αυτό δεν είναι σίγουρο ότι θα βοηθούσε την ομάδα στη σωτηρία της, θα βοηθούσε όμως τον ίδιο στο να μην «πάρει» το μεγαλύτερο μέρος αγωνιστικής ευθύνης  του υποβιβασμού και να μιλάνε όλοι σήμερα για το άδικο τέλος της παρουσίας του στην ομάδα.

Δεν αδικήθηκε από κανέναν. Μόνος του, λόγω έντιμου και συναισθηματικού χαρακτήρα, αυτός ο εξαιρετικός προπονητής αδίκησε τον εαυτό του επαγγελματικά.

Αντίστοιχο είναι και το λάθος της ΠΑΕ που δεν αντιλήφθηκε, όπως και ο ίδιος βέβαια,  ότι αποφασίζοντας να διατηρήσει στην ομάδα έναν κόουτς με προϋπηρεσία  5 χρόνων, είχε φτάσει το πλήρωμα του χρόνου για καθ’ όλα ριζική ανανέωση,  στηριζόμενη σε αυτόν και τους άμεσους προπονητές συνεργάτες του, που γνώριζε πλέον πολύ καλά τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, ώστε να προχωρήσει στη δημιουργία νέας ομάδας,  μιας και πλέον όλοι οι παλιοί είχαν «παραγνωρισθεί» και αυτό δεν ήταν ό,τι καλύτερο για το νέο «αίμα» που ερχόταν.

Το ακόμη δε, μεγαλύτερο λάθος  της είναι ότι και αυτή, στα μέσα της σεζόν, δεν αντιλήφθηκε ότι ο Πετράκης  δεν είχε μεν  πάψει να είναι από τους καλύτερους Έλληνες προπονητές του πρωταθλήματος, όμως αυτό δεν σήμαινε απαραίτητα και ότι ήταν ο καταλληλότερος τη δεδομένη χρονική στιγμή για διάφορους λόγους που δεν έχουν να κάνουν με την ικανότητά του  να  μπορέσει να αλλάξει το κλίμα και να αποτρέψει τη διαφαινόμενη ακόμη και από του φανατικότερους οπαδούς, καταστροφή.

Εδώ δεν λειτούργησε το ένστικτο των αρμοδίων ώστε να προστατευθεί τόσο η ομάδα όσο και ο καθ’ όλα πετυχημένος μέχρι εκείνη την στιγμή προπονητής. Μια απόφαση αντικατάστασης του θα προστάτευε τον κόουτς από την κακή εντύπωση των τελευταίων στιγμών του στην ομάδα, θα άφηνε ανοιχτή την πόρτα επιστροφής του οποιαδήποτε στιγμή στο άμεσο μέλλον και θα ολοκλήρωνε μαζί με τις όχι κακές μεταγραφές του Γενάρη, κάθε προσπάθεια σωτηρίας.

Η ρήση «δεν μπορείς να αλλάξεις τον Δεκέμβρη όλη την ομάδα οπότε αλλάζεις προπονητή» είναι μάλλον κανόνας, γιατί είναι το μόνο «ηλεκτροσόκ» ανάκαμψης που είναι άμεσα εφικτό.

Εν κατακλείδι.

Η εκτίμηση στο πρόσωπο του προπονητή και σεμνού ανθρώπου Πετράκη είναι δεδομένη από όλους τους υγιώς σκεπτόμενους φιλάθλους, τόσο του ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ όσο και της Ελλάδας. Δεν υπήρξε εντός ή εκτός έδρας παιχνίδι που να μην αντιληφθεί όποιος ήταν κοντά στην ομάδα τον σεβασμό και εκτίμηση που ενέπνεε το πρόσωπό του στους παράγοντες και ποδοσφαιριστές των αντίπαλων ομάδων.

Κόσμημα η παρουσία του στο Ελληνικό πρωτάθλημα, μακριά από παρασκήνια, ίντριγκες και διαπλοκές και αυτός ήταν ίσως και ο βασικότερος λόγος που καθυστέρησε και η αναγνωρισιμότητα και καθιέρωσή του στο team των καλύτερων.

Τα λάθη του σίγουρα πολύ λιγότερα από τα καλά του. Ποιός δεν κάνει λάθη όμως; Κανείς άλλωστε και από τις δυο πλευρές, κόουτς – ΠΑΕ, δεν μπόρεσε να αντιληφθεί εγκαίρως ότι «μέρος του ταξιδιού είναι και το τέλος», οπότε ήταν αναπόφευκτα τα όποια λάθη…

Γιάννη Πετράκη καλή συνέχεια. Στα Γιάννινα πρόσφερες και ο ιστορικός του μέλλοντος σίγουρα θα αποφασίσει ότι άνθρωποι σαν εσένα είναι αναγκαίοι για τον ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ και θα αποτελείς σημείο αναφοράς.

Υ.Γ. Ο Γιάννης Πετράκης ήταν προσωπική επιλογή του προέδρου Γιώργου Χριστοβασίλη σε μια εποχή που η θέση προπονητή στην ομάδα ήταν ηλεκτρική καρέκλα. Ο πρόεδρος δεν δίστασε ούτε στιγμή στην επιλογή του, όπως δεν δίστασε ποτέ και στην ανανέωση των συμβολαίων του, αγνοώντας πολλές φορές όσους είχαν αντίθετη άποψη. Μπορεί να αισθάνεται δικαιωμένος για την επιλογή του και επ’ ουδενί η τελευταία σεζόν μπορεί να αμφισβητήσει οτιδήποτε καλό επετεύχθη από την άψογη καθ’ όλα συνεργασία τους. Μακάρι η επόμενη επιλογή να είναι ανάλογη αυτής του Πετράκη.

Σχόλια

Comments are closed.