Το καλοκαίρι επέστρεψε στον ΠΑΣ Γιάννινα από την ΑΕΚ και μάλιστα αποκάλυψε ότι το έκανε με χαρά και δεν το είδε ως πισωγύρισμα, αφού είχε αφήσει “ανοιχτούς λογαριασμούς” από το προηγούμενο πέρασμά του και ήθελε να αποδείξει πολλά για την αγωνιστική του αξία. Ο λόγος για τον τερματοφύλακα Μάκη Γιαννίκογλου που έκανε “ποδαρικό” στη νέα σεζόν της “Λακούβας” και στον Μιχάλη Μερτζιανίδη στον ΔΩΔΩΝΗ SUPER FM 104,3.

Αναλυτικά όσα ανέφερε στη συνέντευξή του:

Για την επιστροφή του στον ΠΑΣ: «Με χαροποιεί, δεν σας κρύβω ότι έφυγα με καλές εντυπώσεις, είχα καλές σχέσεις με την ομάδα και καλή επαφή με τον κόσμο. Ήθελα να γυρίσω και δεν το είδα ως πισωγύρισμα, αλλά ως προοπτική, ασχέτως που η ομάδα είναι στη Β’ κατηγορία, γιατί όταν παίζεις στον ΠΑΣ Γιάννινα δεν λες παίζω στη Β’ Εθνική, λες είμαι στον ΠΑΣ. Υπάρχει για ‘μενα και τα άλλα παιδιά η προοπτική να επιστρέψει η ομάδα στη Super League 1 και να φτιάξουμε κι εμείς το όνομά μας και να βάλουμε το λιθαράκι στην επιστροφή της ομάδας εκεί που ανήκει».

Για τον τίτλο του φαβορί που θα συνοδεύει φέτος τον ΠΑΣ Γιάννινα: «Η λέξη φαβορί δεν μου λέει τίποτα. Το πιο σημαντικό είναι ότι η ομάδα αλλάζει νοοτροπία. Και στις 32 αγωνιστικές πρέπει να μπαίνουμε μόνο με μοναδικό στόχο τη νίκη. Η ήττα μπορεί κάποιες φορές στη Super League 1 να είναι μέσα στο πρόγραμμα όταν παίζεις εκτός έδρας με τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό κτλ και δεν εννοώ ότι μπαίναμε να χάσουμε, αλλά ήταν εκ προοιμίου δύσκολα ματς. Τώρα, όμως, πρέπει να κερδίζουμε όλα τα παιχνίδια. Πρέπει να αποδείξουμε σε διάρκεια παιχνιδιών ότι είμαστε το φαβορί. Αν δεν το δείξεις μέσα στο γήπεδο δεν λέει κάτι, εκεί είναι ο ‘καθρέφτης’ για όλους».

Για τα όσα γίνονται με τα τηλεοπτικά και το πότε θα ξεκινήσει το πρωτάθλημα: “Δεν υπάρχει λόγος να ασχολούμαστε μ’ αυτά, κάθε χρόνο τα ίδια γίνονται και είναι ανάξια σχολιασμού».

Για το πρόγραμμα και το ξεκίνημα στο πρωτάθλημα με δύο εκτός έδρας παιχνίδια σε Πάτρα και Λιβαδειά: «Όλοι θα παίξουν με όλους μεν, αλλά ξεκινάμε με δύο παιχνίδια εκτός έδρας. Είναι σημαντικό να πάρουμε τη νίκη στην Πάτρα και μετά θα πάμε παιχνίδι με παιχνίδι. Θα είναι νίκη ψυχολογίας, αν έρθει ένα τέτοιο αποτέλεσμα στην πρεμιέρα».

Για τις αλλαγές που είδε στην ομάδα: «Άλλαξαν σίγουρα πολλά πρόσωπα, παιδιά που πρόσφεραν επί πολλά χρόνια, έκλεισε ο κύκλος τους. Είναι κι αυτό κομμάτι της δουλειάς μας. Το ότι έφυγαν δεν σημαίνει ότι δεν είχαν προσφέρει. Ήρθε νέο αίμα, ήρθαν νέα παιδιά. Δεν έχει μεγάλες αλλαγές η ομάδα κατά τα λοιπά. Αλλάζουν τα πρόσωπα και στόχος μας είναι να είμαστε μια καινούργια ομάδα με ταυτότητα που θα μπαίνει να κερδίζει όλα τα παιχνίδια».

Για το κλίμα στα αποδυτήρια: «Υπάρχουν πολύ καλά παιδιά μέσα στην ομάδα. Δεν μας φοβίζει αυτό το πράγμα, έχουμε χτίσει καλά αποδυτήρια, η ομάδα ποτέ δεν είχε πρόβλημα εκεί. Αγωνιστικά πρέπει να φτιάξουμε ομάδα και θα ενισχυθεί αυτό και από τα καλά αποδυτήρια και αν κερδίζουμε θα γίνεται και πιο ισχυρό το δέσιμο μεταξύ μας».

Για τον τραυματισμό του Ελευθεριάδη και το δυνατό ποδόσφαιρο που παίζεται στη Β’ κατηγορία: «Δυστυχώς αυτή είναι η κατηγορία, μία στάσιμη κατηγορία. Υπήρξαν ομάδες που προσπάθησαν να παίξουν κάτι διαφορετικό όπως ο Εργοτέλης ή η Καλλιθέα του Γκώνια παλιότερα, αλλά αυτή ήταν, είναι και θα είναι η κατηγορία.  Είναι διαφορετικό το δυνατό από το σκληρό παιχνίδι. Ο διαιτητής είχε κάποια ευθύνη γιατί άφησε το σκληρό παιχνίδι και δεν έπρεπε να αφήσει να ξεφύγει η κατάσταση. Ό,τι έγινε, έγινε. Αυτήν την εικόνα θα αντιμετωπίσουμε στα περισσότερα παιχνίδια, αλλά όχι σε όλα. Θα υπάρξουν και ομάδες που θα προσπαθήσουν να παίξουν ποδόσφαιρο όπως ο Απόλλωνας ή ο Λεβαδειακός ή ο Εργοτέλης. Όταν θα πηγαίνεις σε κάποια γήπεδα όπως του Καραϊσκάκη, του Απόλλωνα Λάρισας κτλ θα γίνονται δυνατά ματς».

Για τους αγωνιστικούς χώρους στη Super League 2: «Είναι η μοίρα του τερματοφύλακα να αντιμετωπίζei και τους κακούς αγωνιστικούς χώρους. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν κάνουμε βήματα μπροστά στα γήπεδα. Βλέπουμε και τη Λάρισα, τι να πούμε μετά για τις άλλες ομάδες στις μικρότερες κατηγορίες».

Για την ιδιαιτερότητα της θέσης του τερματοφύλακα και πως ξεκίνησε να παίζει σ’ αυτήν τη θέση: «Είναι ιδιαίτερη θέση, είμαστε ιδιαίτεροι χαρακτήρες, τρελοί, μοναχικοί κτλ. Ο τερματοφύλακας πρέπει να είναι μια ισχυρή προσωπικότητα, φυσιογνωμία που να εμπνέει τους συμπαίκτες του και είναι θέση με μεγάλη ευθύνη.

Ξεκίνησα από τις Ελπίδες Καβάλας, που ήταν πολύ μπροστά από τότε από την εποχή της. Είχα τον κ. Μπαζιάνη που ήταν πολύ μπροστά από την εποχή του. Μου έλεγε πριν 15 χρόνια ότι ο τερματοφύλακας πρέπει να ξέρει μπάλα, να παίζει έξω από την εστία του, να είναι λίμπερο, να καθοδηγεί την άμυνα. Μ’ έβαζε σε κομμάτια που δεν υπήρχαν στο ποδόσφαιρό μας. Αυτός ο άνθρωπος έπαιξε ρόλο στο να με διαμορφώσει».

Για το πρότυπό του στη θέση του τερματοφύλακα: “Ο Φαν Ντερ Σαρ θεωρώ ότι δίδαξε τη θέση. Και ο Σμάιχελ, αλλά δεν τον πρόλαβα τόσο πολύ. Ο Νόιερ την τελειοποίησε και έρχεται και ο Αντρέ τερ Στέγκεν από πίσω».

Για τη χειρότερη στιγμή που μπορεί να βιώσει ένας τερματοφύλακας: «Σιχαίνομαι τον αέρα προσωπικά. Δεν με ενοχλούν το κρύο, η βροχή ή ο ήλιος. Μπορεί να δεχτείς γκολ δίχως λόγο από τον αέρα και άντε να το εξηγήσεις μετά. Στην Ελλάδα οι τερματοφύλακες είναι τα εξιλαστήρια θύματα κάποιες φορές”.

Για τη φάση με τον Ατρόμητο που του είχε στοιχίσει τη θέση του παλιότερα κάτω από τα γκολπόστ του ΠΑΣ: “Ήταν μια δύσκολη στιγμή, αλλά την ξεπέρασα γρήγορα. Την αντίδραση του κόσμου δεν την ξέχασα ποτέ και το είχα μεταφέρει αυτό μέσω γνωστών μου στους φιλάθλους. Όταν έφυγα από την ομάδα αισθανόμουν πίκρα που μετά τον Ατρόμητο δεν είχα την ευκαιρία να μπω ξανά και αυτό με είχε πειράξει, αλλά ανήκει πια στο παρελθόν. Δεν θα ξεχάσω αυτήν την ημέρα, γιατί η αντίδραση του κόσμου ήταν τρομερή και μ’ έκανε να αισθανθώ ωραία, παρότι ήταν μια δύσκολη στιγμή. Το ποδόσφαιρο έχει κι αυτές τις στιγμές. Όταν δεν υπάρχει πρόθεση, το λάθος και η κακιά στιγμή είναι μέσα στο παιχνίδι».

Για τις σχέσεις με τους άλλους τερματοφύλακες: «Το πιο σημαντικό είναι να υπάρχει σεβασμός. Και με τον Μπάρκα στην ΑΕΚ είχα εξαιρετική σχέση, γιατί υπήρχε αλληλοσεβασμός. Ο Κώστας και ο Θοδωρής έχουν την εκτίμησή μου, έχουμε καλές σχέσεις με τα παιδιά. Ο Κώστας είναι πολύ άτυχος, εύχομαι ο Θεός να του δώσει τα διπλά τα επόμενα χρόνια. Σε βάθος χρόνου ο καθένας θα ανταμειφθεί και θα πάρει ό,τι του αξίζει».

Για τον νέο προπονητή τερματοφυλάκων τον κ. Χριστόπουλο: «Νέος άνθρωπος με όρεξη, δημιουργικός, τώρα τον μαθαίνουμε σιγά-σιγά.Έχει να δώσει και σ΄εμάς τα επόμενα χρόνια. Βήμα-βήμα γνωριζόμαστε όλο και πιο πολύ και μέσα απ’ αυτόν εύχομαι να βγούμε όλοι κερδισμένοι»

Για τον κ. Γιαννίκη και τη γερμανική νοοτροπία που φέρνει: «Νομίζω ότι στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει γλώσσα, είναι παντού το ίδιο. Είναι νέος φιλόδοξος, με πολύ ωραίες ιδέες για το ποδόσφαιρο και είναι σημαντικό όλα αυτά να βγουν. Είναι 39 χρόνων και έχει πολλά να δώσει. Όλοι κρινόμαστε εκ τους αποτελέσματος, αλλά πιστεύω ότι θα βγουν αυτά που δουλεύει».

Για τους προσωπικούς του στόχους: «Έγινα 26 ετών, κάθε χρόνο γίνεσαι λίγο πιο έμπειρος, όχι μόνο αγωνιστικά, πώς να αντιμετωπίσεις καταστάσεις. Το όνειρό μου τώρα είναι το διπλό με την Παναχαϊκή. Μετά βλέπουμε. Όταν κάνεις σχέδια ο Θεός γελάει. Προτιμώ, λοιπόν, να πηγαίνω βήμα-βήμα».

Για το τι του έδωσε και τι του πήρε το ποδόσφαιρο: «Μου έδωσε πολλούς φίλους και είναι το πιο σημαντικό. Δεν θα έλεγα ότι μου έχει πάρει κάτι. Ωστόσο το ποδόσφαιρο έχει λίγες χαρές. Υπάρχει πολύ άγχος, πίεση, στεναχώρια. Θα ήθελα να το αλλάξω, αλλά δεν αλλάζει εύκολα. Περνάμε χρόνο μόνοι, είναι δύσκολο όταν δεν παίζεις, οι τραυματισμοί σε πάνε πίσω, θα ήθελα να άλλαζε αυτό».

Ακούστε τη συνέντευξη του Γιαννίκογλου από το 25′:35” και ακολουθεί στο ίδιο βίντεο και μία συνέντευξη με την Εβίνα Μάλτση που έγραψε ιστορία στον χώρο του γυναικείου μπάσκετ.