Ο χρόνος περνάει, αλλά οι αναμνήσεις δεν ξεθωριάζουν από τους παίκτες που τα τελευταία χρόνια πέρασαν και άφησαν τη “σφραγίδα” τους στην ομάδα του ΠΑΣ Γιάννινα. Ένας απ’ αυτούς είναι και ο Μπράνα Ίλιτς που στα 4 χρόνια που φόρεσα τα “κυανόλευκα” αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τον κόσμο.

Ο Σέρβος επιθετικός μίλησε στην εκπομπή “Στη Λακούβα” με τον Μιχάλη Μερτζιανίδη και μεταξύ άλλων αποκάλυψε ότι το καλοκαίρι είχε γίνει μία επικοινωνία για την επιστροφή του στον ΠΑΣ, αλλά δεν έγινε κάτι.

Αναφέρθηκε επίσης στην τωρινή του ομάδα την Ίντζια στη Σερβία και στα μελλοντικά πλάνα που υπάρχουν για να αξιοποιηθεί και σε άλλους ρόλους στο μέλλον εκεί, ενώ παράλληλα είναι και πρόεδρος στην ομάδα του χωριού του!

Αναλυτικά τα όσα είπε:

Για το πώς βιώνουν στη Σερβία τον ιό του κορωνοϊού: «Στο χωριό που μένω δεν έχει έρθει η ίωση. Πιο πολύ στο Βελιγράδι υπάρχει πρόβλημα. Αλλά κι εμείς δεν βγαίνουμε πολύ από το σπίτι, μόνο κάνουμε το πρόγραμμα προπόνησης που μας έχει δώσει η ομάδα της Ίντζια και πάμε ως το super market. Στο χωριό ευτυχώς έχουμε αυλή να κάνουμε προπόνηση και δεν κάνω μόνο στο μπαλκόνι ή μόνο μέσα στο σπίτι. Γενικά, όμως, μένω σπίτι γιατί έχω κι εγώ τους γονείς μου που είναι μεγάλης ηλικίας και πρέπει να τους προσέχω».

Για το αν νιώθει λιοντάρι στο κλουβί με όσα συμβαίνουν: «Ναι γιατί δεν έχουμε συνηθίσει σε τέτοιες καταστάσεις, η ζωή μας δεν ήταν ποτέ έτσι».

Για το πώς πήγε στην ομάδα της Ίντζια στη Σερβία: «Ήρθα μετά απ’ όταν ανέβηκε στην Α’ κατηγορία. Είναι μία ομάδα δίπλα από το σπίτι μου ουσιαστικά. Θα είναι ιστορική επιτυχία αν καταφέρει και παραμείνει στην κατηγορία. Ήμασταν πάνω από τους δύο που πέφτουν πριν σταματήσει κι εδώ το πρωτάθλημα λόγω κορωνοϊού, πηγαίναμε καλύτερα στον β΄γύρο. Ελπίζω να μη συνεχίσουμε να παίζουμε και να μείνουμε τελικά στην κατηγορία (σ.σ. γέλια)».

Για το ότι είναι παίκτης που σκοράρει, αλλά και πασάρει όπως δείχνουν τα στατιστικά της καριέρας του: «Στα 18 χρόνια που παίζω έχω περίπου ίδιο αριθμό γκολ και ασίστ. Σκέφτομαι ότι η ασίστ είναι σαν γκολ κι αυτή και ας σκοράρει ένας συμπαίκτης μου αντί για ‘μενα. Ήταν από τα πρώτα πράγματα που έμαθα στο ποδόσφαιρο από τον πατέρα μου που τον είχα μικρός προπονητή. Ήταν ο πρώτος προπονητής μου σε μικρή ηλικία. Είχα ξεκινήσει ως τερματοφύλακας και ο τελικά με έβαλε να παίξω επίθεση.

Τώρα είμαι και πρόεδρος στην ομάδα του χωριού μου που είναι στη Δ’ Εθνική και έχω κι αυτήν την ιδιότητα εκτός από ποδοσφαιριστής. Έχει 5.000 κατοίκους το χωριό μου. Δεν πήγαινε καλά η ομάδα και με κάποιους φίλους αποφασίσαμε να τη βοηθήσουμε. Όλοι οι φίλοι αποφάσισαν να είμαι εγώ ο πρόεδρος, λόγω και των γνωριμιών που έχω στο ποδόσφαιρο».

Για τις συνθήκες που αντιμετωπίζει στη νέα του ομάδα: «Η Ίντζια που παίζω τώρα είναι μια ομάδα σε μια πόλη 30.000 κατοίκων. Είναι δύσκολες κι εδώ οι προπονήσεις, κάνουμε γύρω-γύρω στα χωριά κάποιες φορές προπόνσηη λόγω των αγωνιστικών χώρων. Στην Ουγγαρία είχαμε καλύτερα γήπεδα».

Για τον λόγο που έφυγε από την Ουγγαρία και την Κισβάρντα: «Λόγω ρυθμών ζωής, ήταν μια κλειστή κοινωνία ένα μικρό χωριό κι εκεί και μου έλειπε το δικό μου σπίτι και οι φίλοι μου. Αν ήμουν στα Γιάννενα δεν θα ήταν έτσι. Στα Γιάννενα ήταν διαφορετικοί οι ρυθμοί ζωής. Σκέφτομαι να φέρω την ομάδα μου κάποια στιγμή για προετοιμασία στα Γιάννενα».

Για το αν συνεχίζει να παρακολουθεί τον ΠΑΣ Γιάννινα: «Παρακολουθώ τα πάντα στον ΠΑΣ Γιάννινα. Έχω πολλούς φίλους στην πόλη. Έχω περίπου 8 μήνες να έρθω, που είναι σχετικά μεγάλο διάστημα γιατί συνήθως ανά εξάμηνο ερχόμουν. Να περάσει με το καλό η ίωση που πλήττει όλες τις χώρες και θα ξανάρθω. Βλέπω και τους αγώνες και ότι η ομάδα πάει καλά και είναι πρώτη. Σε πολλά ματς πετυχαίνουν πολλά γκολ 3-4-5 σε κάθε αγώνα. Είναι η καλύτερη ομάδα ο ΠΑΣ απ’ όλες τις άλλες. Νομίζω ο προπονητής που είναι νέος σε ηλικία δουλεύει πολύ και αυτό είναι σημαντικό».

Για τις επαφές που έχει κρατήσει με τους φιλάθλους: «Όντως έχω κρατήσει φίλους, γνώρισα πολύ κόσμο εκεί και είμαστε φίλοι για πάντα με πολλά παιδιά».

Για την ομάδα της σεζόν 2012-2013, που είχε κάνει μια εξαιρετική πορεία και τι θυμάται από τον ΠΑΣ: «Όλοι ξέρουμε που έπαιξαν μετά οι παίκτες αυτής της ομάδας, έκανε καλό σκάουτινγκ ο προπονητής, είχε δει 15 δικά μου ματς πριν με επιλέξει. Θυμάμαι ακόμα το γκολ με την Κέρκυρα που θα μας έβγαζε Ευρώπη αν δεν είχαμε το θέμα της αδειοδότησης. Ήταν 14 Απριλίου και θυμάμαι την ημερομηνία».

Θυμάμαι επίσης ότι ήρθα στα Γιάννενα και είδα τον Τόμας Ντε Βινσέντι σ’ ένα φιλικό και είπα αν μείνει αυτός θα κάνουμε πλάκα στο γήπεδο. Ήταν από τους καλύτερους παίκτες που είχαμε».

Για τις επαφές που έχει κρατήσει με πρώην συμπαίκτες: «Είχα έρθει το καλοκαίρι πριν ακόμα γίνει τεχνικός διευθυντής ο Ντάσιος, μετά έμαθα ότι έγινε και χάρηκα. Μιλάω με Μπέριο, Τζημόπουλο, Οικονόμου, Χαρίση, Γιάκο, Κολοβέτσιο».

Για το τι πήγε καλά σ’ εκείνη την ομάδα και πέτυχε για πολλά χρόνια: «Πρώτα υπήρχαν καλοί ως ποδοσφαιριστές και μετά ήταν καλοί και ως άνθρωποι. Κάναμε όλοι μαζί παρέα. Παντού πηγαίναμε μαζί. Όλα αυτά τα χρόνια μόνο 2 φορές πέτυχα τέτοιο κλίμα σε αποδυτήρια. Μία στη Ραντ Βελιγραδίου και μία στα Γιάννενα. Αυτό είναι το πιο σημαντικό συστατικό μίας επιτυχίας».

Για τον Χριστόπουλο: «Ήταν η πρώτη του δουλειά, ήθελε να κάνει κάτι σημαντικό. Είχε και καλούς βοηθούς, κάναμε καλό σκάουτινγκ για κάθε ομάδα που αντιμετωπίζαμε και ξέραμε τι έπρεπε να προσέξουμε. Ήμασταν γρήγορη ομάδα μπροστά, κλειστή στην άμυνα και ο Τόμας έπαιζε πίσω από εμάς».

Για τον προπονητή που είχε την καλύτερη σχέση: «Στα Γιάννενα με όλους είχα καλή σχέση και με  Χριστόπουλο και Παντελίδη και Πετράκη».

Για το αν διατηρεί ακόμα σχέσεις με τον Χριστοβασίλη: «Έχουμε να τα πούμε από το καλοκαίρι με τον γιο του τον Παναγιώτη. Μιλήσαμε μήπως επέστρεφα στον ΠΑΣ Γιάννινα, αλλά δεν έγινε κάτι. Δεν ήθελα να πάω σε άλλη χώρα, ήθελα είτε Ελλάδα είτε Σερβία. Στα 4 χρόνια που ήμουν έγιναν σίγουρα πολλά, αλλά έφυγα με καλό τρόπο από τα Γιάννενα».

Για το πέρασμά του από τον Άρη: «Ήταν δύσκολα τα πράγματα όταν πήγα εγώ. Οι άνθρωποι της ομάδας δεν πρόσεξαν πολύ για τα δεδομένα ομάδας που έπρεπε να ανέβει. Ο Αναστόπουλος δεν μπορούσε να τα καταφέρει με αυτήν την ομάδα, δεν είχε την απαιτούμενη δύναμη. Ήταν όμως κι αυτός ένας χρόνος εμπειρίας για ‘μενα. Δεν ανεβήκαμε και αυτό με έκανε να φύγω από την Ελλάδα γιατί μας πρότειναν να μειωθούν κάποια συμβόλαια».

Για τους ποιους συμπαίκτες που είχε στον ΠΑΣ Γιάννινα θα ήθελε στην Ίντζια: «Δύσκολη ερώτηση. Άμα ένας παίκτης σου κάνει κλικ, όπως ο Τόμας, είναι πιο εύκολο. Από εκεί και πέρα ο Τσουκαλάς που είναι και κουμπάρος μου, ο Στρούνα, ο Τζημόπουλος. Όλους βασικά από εκείνα τα χρόνια θα τους επέλεγα».

Για το ποιος ήταν ο πιο δύσκολος αντίπαλος που αντιμετώπισε: «Ο Ταυλαρίδης ήταν πονηρός και με ταλαιπώρησε αρκετά ως αντίπαλος και μετά τον είχα συμπαίκτη στον Άρη και του το είπα».

Για το αν γεμίζει το γήπεδο της Ίντζια: «Είναι μικρό το γήπεδο, αλλά έρχεται ο κόσμος. Έχουμε περίπου 1500 άτομα μέσο όρο. Αν μείνουμε φέτος θα γίνει μία ομάδα που έχει προοπτικές να φτάσει και Ευρώπη στο μέλλον. Έχει ανθρώπους που δουλεύουν για την ομάδα».

Για το αν σκέφτεται να σταματήσει την ενεργό δράση: «Μάλλον θα παίξω άλλον ένα χρόνο, νομίζω ότι είναι αρκετά. Θέλει και η ομάδα να τη βοηθήσω από άλλο πόστο και να την κάνουμε να μεγαλώσει ως σύλλογος. Είναι μια πόλη με μεγάλη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια στη Σερβία και υπάρχουν οι προοπτικές».

Για το αν σκέφτεται να γίνει μάνατζερ ή προπονητής: «Υπάρχουν πολλές επαφές και γνωριμίες με ανθρώπους του ποδοσφαίρου, αλλά αυτή τη στιγμή σκέφτομαι την Ίντζια και την ομάδα του χωριού μου. Δεν ξέρουμε ποτέ τι μπορεί να γίνει. Μπορεί να ξεκινήσω και σχολή προπονητών για να πάρω πτυχίο».

Για το όνειρό του: «Θέλω να βοηθήσω την ομάδα της Ίντζια να μεγαλώσει, αυτό είναι τώρα το όνειρο. Είναι από τις λίγες ομάδες που λειτουργούν τα πράγματα αρκετά καλά. Και να βοηθήσω και τα παιδιά που ξεκινάνε τώρα να παίζουν μπάλα να μάθουν σωστά το ποδόσφαιρο. Όταν ήμουν εγώ μικρός μέσα στις Ακαδημίες υπήρχαν προπονητές που έκαναν καλή δουλειά και θέλω να το συνεχίσω αυτό. Είχε έρθει και η Ακαδημία του ΠΑΣ στο χωριό μου και ήταν η πρώτη φορά που ήρθε μια ξένη Ακαδημία σ’ εμάς».

Για το αν βλέπει Super League 1: «Όταν ήμασταν με Μπέριο και Τσουκαλά στην Κισβάρντα βλέπαμε πιο συχνά παιχνίδια, τώρα όχι τόσο πολύ.

Πάντως πρέπει να προσέξει ο ΠΑΣ Γιάννινα την πρώτη χρονιά μετά την επάνοδο στη Super League. Πάντα όταν ανεβαίνεις χρειάζεται καλό σχεδιασμό για να μην κινδυνεύσεις».

Για το αν είναι καλύτερη η διαιτησία στην Ελλάδα ή τη Σερβία, καθώς γίνεται πολύς λόγος γι’ αυτήν: «Στην Ελλάδα θα έλεγα ότι ήταν καλύτερη σε σχέση με τη Σερβία. Με τους μεγάλους, βέβαια, είναι πάντα δύσκολα. Κι εδώ το ίδιο συμβαίνει. Αν δείτε Ερυθρός Αστέρας – Ιντζία το 0-1 ως το 88’ έγινε 2-1 με δύο πέναλτι στα τελευταία λεπτά. Το 1-1 έγινε με πέναλτι που δόθηκε για ανατροπή 1 μέτρο έξω από την περιοχή».

Για το τι θυμάται από τον κόσμο του ΠΑΣ Γιάννινα πιο έντονα: «Θυμάμαι που μετά το ματς με την Κέρκυρα με το οποίο «σφραγίσαμε» την 5άδα και τη συμμετοχή στα play-offs είχαμε περάσει από την πλατεία που είχε συγκεντρωθεί πολύς κόσμος και μας περίμενε και μας αποθέωσε. Ο ΠΑΣ πρέπει να είναι πάντα στην Α’ κατηγορία, πρέπει να επανέλθει και να συνεχίσει να κάνει πορείες όπως τότε που πάλευε να βγει Ευρώπη. Σας αγαπάω όλους στα Γιάννενα. Ελπίζω το καλοκαίρι να τα πούμε και πάλι από κοντά με όλους τους φίλους».