Ένας από τους Σουηδούς ποδοσφαιριστές που άφησε εποχή στα ελληνικά γήπεδα τη δεκαετία του ’80 ήταν ο Χόκαν Σάντμπεργκ. Ήρθε το καλοκαίρι του 1984 στη χώρα μας για λογαριασμό της ΑΕΚ και 3 χρόνια αργότερα έκανε μεταγραφή στον Ολυμπιακό για να αντικαταστήσει ένα μεγάλο του αστέρι, τον Νίκο Αναστόπουλο, που είχε πάρει μεταγραφή για την Αβελίνο. Όμως στους «ερυθρόλευκους» δεν κατάφερε να κάνει την καριέρα που ήθελε, με συνέπεια μετά από 6 μήνες να αποχωρήσει. Μάλιστα στη συνέντευξη ο Σάντμπεργκ κάνει και μία αποκάλυψη γιατί δεν έμεινε στην ΑΕΚ και πήγε στον Ολυμπιακό.

Ο Σουηδός επιθετικός με το εντυπωσιακό παρουσιαστικό, καθώς ήταν ψηλός και κατάξανθος και ξεχώριζε με τον δρασκελισμό του στο γήπεδο, πέτυχε πολλά γκολ τις δύο πρώτες σεζόν του στην ΑΕΚ (συνολικά έκανε 80 συμμετοχές και πέτυχε 30 γκολ), προερχόμενος από την Γκέτεμποργκ. Τώρα πλέον βρίσκεται στη Σουηδία και ασχολείται κυρίως ως νομικός με εξειδίκευση στο αθλητικό δίκαιο.

Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής μίλησε στον ΔΩΔΩΝΗ SUPER FM 104,3 και την εκπομπή «Στη Λακούβα» για το πώς ήρθε στην Ελλάδα, αλλά και για το πώς έζησε την ελληνική του εμπειρία.

Αναλυτικά τα όσα είπε στον Μιχάλη Μερτζιανίδη με τη βοήθεια του διερμηνέα Γιώργου Στεργιάδη:

Καταρχάς για το θέμα των ημερών και τον κορωνοϊό: «Υπάρχει αισιοδοξία στους Σουηδούς ότι το φθινόπωρο θα επιστρέψουν στην κανονικότητα. Ο κόσμος όμως φοβάται ότι θα χάσει τις δουλειές του. Πάντως εδώ δεν έκλεισαν τα πάντα, λειτουργεί ακόμα η οικονομία.

Εγώ θεωρούμαι προνομιούχος, γιατί είμαι στο εξοχικό μου με την κόρη μου και τον σύντροφό της και εργάζομαι μέσω τηλεφώνου και skype».

Για το τι βλέπει να συμβαίνει στο ποδόσφαιρο -ως γνώστης του αθλητικού δικαίου- με όσα γίνονται λόγω κορωνοϊού: «Είναι χάος αυτό που συμβαίνει με τα συμβόλαια και την οικονομία των συλλόγων. Πολλές Ομοσπονδίες ετοιμάζονται για πρωτάθλημα χωρίς κόσμο. Οι συνομοσπονδίες FIFA και UEFA θα αφήσουν ένα περιθώριο για τα συμβόλαια των παικτών, ώστε να λήξουν αργότερα, αλλά αν αργήσει η επιστροφή στην κανονικότητα θα υπάρχουν πολλά οικονομικά προβλήματα στους συλλόγους. Αντιθέτως, αν υπάρξει κανονικότητα από φθινόπωρο, τότε υπάρχει αισιοδοξία να πάνε καλύτερα τα πράγματα».

Για το αν θα είναι μεγάλοι χαμένοι και οι ποδοσφαιριστές: «Σίγουρα θα βγουν χαμένοι οι ποδοσφαιριστές, αλλά και πολλοί υπάλληλοι των ομάδων, μην τους ξεχνάμε κι αυτούς».

Για τη μεγάλη απόφαση να έρθει στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 1984:  «Το όνειρο κάθε ποδοσφαιριστή τότε ήταν να παίξει εκτός Σουηδίας, γιατί δεν ήταν πολλοί οι ποδοσφαιριστές που έφευγαν εκτός συνόρων. Ήμουν 26 ετών και χωρίς αμφιβολία είπα το ναι, γιατί ήταν όνειρό μου ήταν να παίξω εκτός».

Για το τι περίμενε να βρει και πόσο εύκολη ήταν η προσαρμογή του στην ΑΕΚ: «Δεν ήξερα πολλά για την Ελλάδα, μου έμοιαζε ως εξωτική χώρα. Πέρασα τα καλύτερά μου ποδοσφαιρικά χρόνια όμως, ήταν η καλύτερη μου εποχή ως ποδοσφαιριστής, παρότι δεν κέρδισα κάποιον τίτλο».

Για τους Μαύρο, Εστερχάζι και άλλους που έπαιξαν συμπαίκτες: «Αν με ρωτούσατε πριν 5 χρόνια δεν θα θυμόμουν πολλά, αλλά τώρα στο fb έχω αρκετούς φίλους που μου θυμίζουν εκείνα τα χρόνια. Με τους Γεωργαμλή, Δήντσικο, Μαύρο, Εστερχάζι κάναμε παρέα και πέρασα πολύ όμορφα χρόνια».

Για τους αντιπάλους που θυμάται: «Υπήρχαν πολλοί καλοί παίκτες εκείνη την εποχή και σε Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό, όπως Σαραβάκος, Ρότσα, Ζάετς, Μητρόπουλος, Αναστόπουλος, Σαργκάνης».

Γιατί δεν πήρε πρωτάθλημα η ΑΕΚ εκείνα τα χρόνια: «Ίσως δεν είμαι ο κατάλληλος να κρίνω. Είχαμε καλή ομάδα, δεν πιστεύω σε συνωμοσίες, αλλά ίσως οι φίλαθλοι κάτι παραπάνω να ήξεραν που διαμαρτύρονταν».

Για την απόφαση να πάει στον Ολυμπιακό κι αν ήταν μία απόφαση που είχε φέρει αντιδράσεις: «Την τρίτη χρονιά στην ΑΕΚ δεν ήμουν τόσο καλός και θα σας αποκαλύψω κάτι που λέω για πρώτη φορά, ότι τότε δεν μου ζήτησαν από την ΑΕΚ να ανανεώσω το συμβόλαιό μου. Μου έγινε στη συνέχεια η πρόταση από τον Ολυμπιακό και έτσι πήγα εκεί».

Για τον τομέα που τον κέρδισε τελικά περισσότερο στη ζωή του: «Είμαι 60 χρόνων ασχολήθηκα με το ποδόσφαιρο, πέρασα τα καλύτερά μου χρόνια στην Ελλάδα, ασχολήθηκα με την προπονητική, με το ποδοσφαιρικό δίκαιο και είμαι γενικός γραμματέας προπονητών στη Σουηδία. Θυμάμαι όμως ως ιδιαίτερη στιγμή όταν ως προπονητής της Τρόμσε κερδίσαμε 3-2 την Τσέλσι στα προκριματικά του κυπέλλου UEFA. Τότε προπονητής της ήταν ο Γκούλιτ».

Για το γκολ που θυμάται στην καριέρα του: «Όλα τα γκολ δημιουργούν πάντα ευχάριστη αίσθηση. Θυμάμαι τα 2 γκολ που έβαλα σ’ ένα παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, αλλά δυστυχώς χάσαμε 3-2 σ’ εκείνο το ματς, αν και είχαμε προηγηθεί με 2-0. Επ’ ευκαιρίας θέλω να πω ευχαριστώ σ’ έναν οπαδό που βρήκε όλα τα γκολ μου και τα ανέβασε στο youtube».

Για το αν βλέπει ελληνικό ποδόσφαιρο: «Δεν έχω τη δυνατότητα εδώ να βλέπω τα ματς. Μέσω fb κάποιες φορές βλέπω κάποια στιγμιότυπα και είχα δει κάποια ματς της ΑΕΚ στην Ευρώπη πριν 3 χρόνια».

Και τέλος το μήνυμα προς τον κόσμο: «Η αγάπη για την Ελλάδα και την ΑΕΚ είναι η μεγαλύτερη. Θέλω να ευχαριστήσω τον κόσμο για την αγάπη που μου δείχνει ακόμα και σήμερα. Δεν θα ξεχάσω το 2008 που οι φίλαθλοι με προσκάλεσαν να με τιμήσουν σε μια εκπληκτική βραδιά στην οποία πέρασα πολύ όμορφα. Πάντα θα αγαπάω την Ελλάδα».