Πρωταθληματική εβδομάδα ξεκινάει από σήμερα για τον ΠΑΣ Γιάννινα και μετά από 6,5 μήνες οι παίκτες ετοιμάζονται ξανά για επίσημα παιχνίδια, ενώ ολοκληρώνονται οι 2 μήνες της κουραστικής καλοκαιρινής προετοιμασίας. Τα κεφάλια μέσα, η απαίτηση βαθμών επιστρέφει, σ’ ένα πρωτάθλημα που τα περιθώρια απωλειών είναι μικρά, αλλά από την άλλη μεριά κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι απόδοση και κυρίως τι διάρκεια καλής απόδοσης θα έχουν οι ομάδες, τόσο σ’ ένα παιχνίδι όσο και σε ολόκληρη τη σεζόν.

Και φυσικά πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος κάποιας αναβολής αγώνα, αν προκύψουν πολλά κρούσματα Covid-19. Αν προσθέσετε και το γεγονός ότι πολλοί παίκτες που έπαιξαν πέρυσι στη Super League ξεκουράστηκαν μόλις 15 μέρες το καλοκαίρι, φτιάχνετε το πιο απρόβλεπτο πρωτάθλημα των τελευταίων ετών.

Υπό ένα τέτοιο πρίσμα, το να προσπαθήσουμε μέσα από την απόδοση των εφτά φιλικών να προβλέψουμε την αγωνιστική συμπεριφορά των παικτών στο άμεσο μέλλον, μάλλον είναι ουτοπικό. Μπορούμε, όμως, να κάνουμε ένα σύντομο απολογισμό.

Θα ξεκινήσουμε από τους τερματοφύλακες: Χουτεσιώτης και Γιαννίκογλου συνθέτουν τη δυάδα, η οποία προφανώς θα πρέπει να γίνει τριάδα ως το τέλος των μεταγραφών. Στα ματς που η άμυνα είχε κάποια προβλήματα, είχαν και οι τερματοφύλακες. Υπήρξαν καλές αποδόσεις, αλλά υπήρξαν και απογεύματα με σοβαρά λάθη και από τους δύο. Κυρίως το φιλικό με τον Λεβαδειακό ήταν εκείνο που δεν έπαιξαν και οι δύο με συγκέντρωση. Στα υπόλοιπα ματς και οι δύο κυμάνθηκαν σ’ αυτό που αναμένουμε να δούμε και σίγουρα είναι δύο τερματοφύλακες με περιθώρια βελτίωσης. Οι αγώνες και ο ρυθμός θα δουλέψουν υπέρ τους και κυρίως υπέρ του Χουτεσιώτη, που φαίνεται να έχει το προβάδισμα για βασικός.

Δεξιά μπακ οι Σάλιακας και Οικονομόπουλος. Και τα δύο παιδιά είναι αυτό που λέμε «εξελίξιμα». Είναι νεαροί, ακόμα προσαρμόζονται και συνεχώς μαθαίνουν τη θέση και βελτιώνονται πολύ στο τακτικό κομμάτι. Και οι δύο έχουν πολύ καλά ανεβάσματα και πολύ καλή σέντρα, αλλά θέλουν ακόμα δουλειά στις επιστροφές τους. Εκεί πρέπει να δώσουν έμφαση, στο να έχουν γρήγορες επιστροφές, κάτι που από τον Σάλιακα το είδαμε στο απαιτητικό παιχνίδι με την ΑΕΛ, που ήταν και το πιο ανταγωνιστικό παιχνίδι από την άποψη του βαθμού ετοιμότητας των ομάδων.

Αριστερά μπακ οι Πίρσμαν και Πήλιος. Ο Πίρσμαν με την ΑΕΛ έβγαλε μάτια. Ήταν καταπληκτικός, έφευγε γρήγορα από τα αριστερά, συνδυαζόταν άψογα, δημιουργούσε χώρους, πέρναγε μπαλιές, αμυνόταν αποτελεσματικά. Καμία σχέση ο χθεσινός Πίρσμαν με οτιδήποτε άλλο είχαμε δει απ’ αυτόν. Ούτε το 20% δεν μας είχε δείξει σε σχέση με ό,τι είδαμε χθες και προφανώς με τα παιχνίδια θα βελτιώνεται κι άλλο.

Ο δε Πήλιος μας έπεισε 100% ότι δεν θα χρειαστεί η ομάδα να αποκτήσει άλλον αριστερό μπακ. Τακτικά ακολουθεί πλήρως το πλάνο, είναι ταχύτατος, οξυδερκής, βελτιωμένος πολύ στο αμυντικό κομμάτι, αξίζει να πάρει τις ευκαιρίες του από τον προπονητή.

Κεντρικοί αμυντικοί οι Κάργας, Παντελάκης, Εραμούσπε, Γώγος και Πανουργιάς. Μία πεντάδα με ύψος, δύναμη και κίνητρα εξέλιξης. Κάργας και Παντελάκης έχουν μάθει και υποστηρίζουν αρκετά καλά το τακτικό πλάνο. Η θέση σίγουρα έχει μεγάλη ευθύνη από τη στιγμή που η ομάδα επιλέγει να παίξει με build up, γιατί το παραμικρό λάθος δίνει έτοιμο γκολ στον αντίπαλο, αλλά και οι δύο συνεχώς βελτιώνονται και νιώθουν περισσότερη εμπιστοσύνη σ’ αυτό που κάνουν.

Ο Εραμούσπε είναι ο σκληροτράχηλος αμυντικός που δεν θα αφήσει αντίπαλο και μπάλα να περάσουν ταυτόχρονα. Τις περισσότερες φορές δεν θα περάσει τίποτα από τα δύο. Μαχητής κι αυτός στο ψηλό παιχνίδι. Γενικά αντίπαλος που θα προτιμήσει ψηλό παιχνίδι στην περιοχή του ΠΑΣ, είναι χαμένος από χέρι με τόσο ψηλά κορμιά που έχουν και οι 5 στόπερ.

Ο Γώγος έχει τεράστια βελτίωση και δεν θα τον δεις να διώχνει απλά την μπάλα. Σίγουρα η απουσία παιχνιδιών είναι ένα πρόβλημα για το βήμα παραπάνω, από την άλλη όμως έχει την ευκαιρία να δουλέψει μ’ έναν προπονητή που θα του μάθει πράγματα.

Από τον Πανουργιά θα κρατήσουμε το εξαιρετικό φιλικό με τον Ατρόμητο, πολύ καλός στο ψηλό παιχνίδι, αλλά θα χρειαστεί κι αυτός να περιμένει την ευκαιρία του.

Για αμυντικά χαφ υπάρχουν οι επιλογές Κάστρο, Σιόντη και Λιάσου. Ο Κάστρο είχε ένα χτύπημα στο καλάμι από αντίπαλο από το φιλικό με τον Παναιτωλικό και πιθανότατα από σήμερα ξαναπιάνει δουλειά, όμως είναι εξαιρετικά αμφίβολη η συμμετοχή του με τον Άρη. Έχασε 3 φιλικά και 15 μέρες προετοιμασίας που θα τον βοηθούσαν να ξαναβρεί τον ρυθμό του, γι’ αυτό και μάλλον θα αργήσουμε λιγάκι να δούμε τον καλό Κάστρο. Το βάρος θα πέσει σε Σιόντη και εναλλακτικά και στον πολυθεσίτη Καρτάλη. Και οι δύο ήταν σταθεροί στην απόδοσή τους με μικρά «σκαμπανεβάσματα». Ο δε Λιάσος έχει φανεί επηρεασμένος από τη διακοπή. Πάνω που είχε πάρει φόρα πέρυσι, τώρα είναι σε φάση που ψάχνει να βρει και πάλι τον ρυθμό του.

Δημιουργικά χαφ είναι οι Χουάν Ντομίνγκεζ και Καρτάλης. Ο Ισπανός έχει τεράστια ποιότητα, αλλά του λείπει ο ρυθμός, χρειάζεται δουλειά ακόμα και στη φυσική κατάσταση. Μετά από 3-4 αγωνιστικές λογικά θα είναι πιο έτοιμος. Του αρέσει να παίρνει την μπάλα από τους στόπερ, να παίζει με κάθετες ή διαγώνιες μπαλιές και βοηθάει και στα μαρκαρίσματα. Δεν παίζουμε με δεκάρι, αλλά και ο ίδιος έχει πολλά χρόνια να παίξει δεκάρι, οπότε θα είναι ο παίκτης δίπλα από τον αμυντικό χαφ ως 8άρι όσο θα παίζουμε 4-4-2.

Ο Καρτάλης είναι από τους λίγους πολυθεσίτες του ρόστερ. Παίζει 6άρι, 8άρι και πλάγιος χαφ. Όποιος λείπει, μπαίνει και συμπληρώνει το παζλ. Σταθερή η απόδοσή του στα φιλικά, μαχητικός, κινητικός και με πολλές σωστές πάσες, παρά τις πολλές και σύνθετες απαιτήσεις της θέσης.

Στα «φτερά» της μεσαίας γραμμής έχουμε Νάουμετς, Λώλη, Ελευθεριάδη, εναλλακτικά τον Καρτάλη, προστέθηκε ο Δούμτσης και Τετάρτη έρχεται τελικά και ο Μπρένερ. Ο Λώλης σε πάρα πολλά φιλικά έπιασε πολύ καλή απόδοση, ένα παιδί που ωριμάζει ποδοσφαιρικά από ματς σε ματς, παίζει κάθετο ποδόσφαιρο, έχει φαντασία στο παιχνίδι του, δημιουργεί φάσεις και έχει βγει πάρα πολλές φορές σε θέση για γκολ. Θα έρθει το ξεμπλοκάρισμα στο σκοράρισμα, είναι ένας χαρισματικός παίκτης και θα είναι από τα ονόματα που σύντομα θα συζητηθεί στη Super League. Να παραμείνει ταπεινός και δουλευταράς και όλα τα υπόλοιπα θα έρθουν.

Ο Νάουμετς έχει ξεκινήσει και φέτος πολύ καλά, είναι γρήγορος στη σκέψη και τη δράση, εφόσον βρει ρυθμό μέσα από τους αγώνες θα είναι πολύτιμη μονάδα, αρκεί να μην έχει πάλι κάποιον τραυματισμό.

Ο Ελευθεριάδης ξεκίνησε πολύ μέτρια και πάνω που έκανε το ξεπέταγμα και έβρισκε ρυθμό, τραυματίστηκε (φευ!) στο ματς με τον Καραϊσκάκη και πάλι… Μένει λοιπόν αίνιγμα σε τι κατάσταση θα τον έχουμε φέτος και αν θα μπορέσει να βοηθήσει.

Ο Δούμτσης είναι ένας ταλαντούχος παίκτης, αλλά ακόμα δεν μπορούμε να πούμε πολλά, ενώ ο Μπρένερ από τα βίντεο που έχουμε δει φαίνεται να είναι γρήγορος, ντριμπλέρ και διεισδυτικός.

Το σίγουρο είναι ότι στις θέσεις στα «φτερά» ο καλύτερος και πιο έτοιμος θα παίζει. Δεν ξεκινάει κανένας με τη φανέλα από το σπίτι.

Και τέλος στην επίθεση έχουμε αυτή τη στιγμή τους Κρίζμαν, Παμλίδη, Λέο, Γροσδάνη και αναμένεται να προστεθεί κι ένας παίκτης ακόμα, που ο βασικός λόγος για να γίνει μία τέτοια μεταγραφή είναι μόνο αν έχει το εύκολο γκολ.

Ο Κρίζμαν μάς κρατούσε το καλύτερο φιλικό του για το τέλος. Ήταν πολύ κινητικός, πίεζε, μάρκαρε, έτρεχε, πάσαρε, έκανε ευκαιρίες. Μεταμορφωμένος προς το καλύτερο και με μεγάλη διάθεση, κάτι που δεν βλέπαμε σε τόσο μεγάλο βαθμό ως τώρα.

Ο Λέο ανέβηκε κατακόρυφα στα δύο τελευταία φιλικά, κάνει πολλές φάσεις και θα έκανε περισσότερα πράγματα αν είχε τη δυνατότητα να αξιοποιήσει το δεξί του πόδι.

Ο Παμλίδης μαχητικός, «τίμιος» -με την ποδοσφαιρική έννοια-, τρέχει, μαρκάρει, κάνει πολλές δουλειές, αλλά έχει κι αυτός θέμα με το εύκολο γκολ.

Ο Γροσδάνης είναι ένα πολύ δυνατό παιδί, πήγε πολύ καλά στα φιλικά με τις πιο αδύναμες ομάδες, έχει ταλέντο, έχει διάθεση, αγωνίζεται σε δύσκολη θέση για να πάρει εύκολα κάποια συμμετοχή στη μεγάλη κατηγορία και χρειάζεται υπομονή και καθημερινή δουλειά.

Για το τέλος αφήσαμε τον προπονητή. Ο κ. Γιαννίκης έχει διαλέξει τον δύσκολο δρόμο για να φτάσει η ομάδα στους στόχους της. Δεν πετάμε την μπάλα στον αντίπαλο, δεν ποντάρουμε στη συμπαγή και αδιαπέραστη άμυνα και στο παιχνίδι των αντεπιθέσεων για να «κλέψουμε» τη νίκη. Ο Γιαννίκης έχει επιλέξει η ομάδα να παίρνει το αποτέλεσμα που της αναλογεί παίζοντας μπάλα, έχοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων και τον έλεγχο του παιχνιδιού. Στα πιο δύσκολα ματς, βέβαια, θα προσαρμόζεται το πλάνο ανάλογα. Είναι ένας τρόπος παιχνιδιού που συμπεριλαμβάνει καλό θέαμα, αλλά και ρίσκο. Το σημαντικό είναι ότι η ομάδα έχει ένα πλάνο που οι παίκτες το έχουν αφομοιώσει σε μεγάλο βαθμό, βλέπουμε πλαγιοκοπήσεις, κάθετο ποδόσφαιρο και όχι την μπάλα παράλληλα και πίσω.

Το σύστημα που θέλει τους ίδιους και ίδιους προπονητές να εναλλάσσονται στους ελληνικούς πάγκους, να παίζουν τα ίδια και τα ίδια και να καταλήγουμε στο απαράδεκτο θέαμα που προσφέρει το ελληνικό ποδόσφαιρο προς όφελος 2-3 ομάδων, θα ψάξει κάθε αφορμή να τον συκοφαντήσει. Σημασία έχει εκείνος να μείνει ανεπηρέαστος να δουλέψει.

Υ.Γ: Την Κυριακή με τον Άρη θα έχουμε το πρώτο δυνατό κρας τεστ για τον ΠΑΣ Γιάννινα, με δυνατό αντίπαλο, στην έδρα του και με νέο προπονητή, που σημαίνει κίνητρα για όλους να του αποδείξουν ότι αξίζουν την ευκαιρία να παίξουν βασικοί. Δεν είναι το ιδανικότερο «βάπτισμα του πυρός» για τον κόουτς στη Super League, όπως και το ματς που ακολουθεί με τον Ολυμπιακό, αλλά με τα δύσκολα ατσαλώνεσαι πιο γρήγορα.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ