Κάποτε ένας νέος ρώτησε έναν σοφό σ’ ένα απ’ αυτά τα απομονωμένα μοναστήρια του Θιβέτ, ποιο είναι το μυστικό της ευτυχίας, κι εκείνος του απάντησε «να μη διαφωνείς με ηλίθιους». Ο νέος αμέσως του είπε «με συγχωρείς, αλλά θα διαφωνήσω», για να του ανταπαντήσει ο σοφός «καλά, δίκιο έχεις»…

Έτσι είναι τα πράγματα, δεν χρειάζεται να διαφωνείς με ηλίθιους που στήνουν μέχρι και κληρώσεις. Όπου θέλετε, όπως θέλετε και όταν θέλετε κύριοι! Και με διάτρητες αποφάσεις, όπως είπε η πρόεδρος του Διαιτητικού, εκεί θα είμαστε, με το ίδιο κίνητρο, με το ίδιο πλάνο, με το ίδιο πάθος και όπου μας βγάλει. Και μακάρι σε 15 μέρες να περάσει ο καλύτερος και όχι ο «καλύτερος με το ζόρι».

«Για την πόλη» φώναξε ο Γιάννης Κάργας πανηγυρίζοντας το γκολ επί του Παναθηναϊκού, μία φράση που δείχνει πολλά για τη νοοτροπία που επικρατεί στην ομάδα. Είναι σημαντικό, πέρα από επαγγελματίας, να καταλαβαίνεις και ποια περιοχή εκπροσωπείς όταν παίζεις γι’ αυτήν. Υπάρχει ένας κόσμος πληγωμένος από τις χρόνιες συμπεριφορές των κέντρων αποφάσεων προς την ομάδα, αλλά πάντα υπερήφανος για την ομάδα του και το ξέσπασμα του Κάργα εκείνη τη στιγμή άγγιξε πολλές «κυανόλευκες» καρδιές. Πέφτουμε λίγο μακριά από την Αθήνα, αλλά πάντα μπαίνουμε στη μύτη της…

Κι επειδή την αδικία δεν τη θέλει ούτε ο Θεός, αποδόθηκε θεία Δίκη στο Αγρίνιο. Ο ΠΑΣ κατέβηκε με μάτι που «γυάλιζε», δεν απογοητεύτηκε από το γρήγορο προβάδισμα του Παναθηναϊκού, τον «έσκασε» με το πρέσινγκ που ξεκινούσε έξω από την αντίπαλη περιοχή, και θα μπορούσε να τον είχε νικήσει και με μεγαλύτερο σκορ. Κι αυτή τη φορά χωρίς τη δικαιολογία του γηπέδου που είχε χρησιμοποιήσει πέρυσι ο Δώνης και αποτελεί γενικότερα καραμέλα του κάθε πικραμένου.

Βέβαια έγινε μόνο το πρώτο βήμα, απομένει το δεύτερο και αποφασιστικότερο, αλλά και δυσκολότερο. Δεν θα είναι απλά τα πράγματα στη Λεωφόρο. Μπορούν να γίνουν, όμως, απλά γιατί ο Παναθηναϊκός θα αναγκαστεί να παίξει επιθετικά, καθώς περνάει μόνο με νίκη. Μέχρι σήμερα έχει δείξει ότι είναι μία ομάδα που προσέχει την άμυνα και παίζει με αντεπιθέσεις. Επιθετικό πλάνο και πλάνο ανάπτυξης σε διάρκεια δεν υπάρχει. Οπότε όλα θα εξαρτηθούν από τη συγκέντρωση και την ηρεμία που θα βγάλει ο ΠΑΣ Γιάννινα σ’ εκείνο το παιχνίδι. Χωρίς άγχος και ο,τι βγει. Η ομάδα έχει αποδείξει ποια είναι και τι μπορεί να κάνει.

Όπως έχουμε αναφέρει, πάντως, κι άλλες φορές, για να δεις ωραίο ποδόσφαιρο πρέπει να θέλει να παίξει και ο αντίπαλος. Ο Παναθηναϊκός έπαιξε ανοιχτά, γι’ αυτό και είδαμε ένα ωραίο ματς με την μπάλα πάνω-κάτω, με πολλές φάσεις και γκολ. Το πρόβλημα που έχει ο ΠΑΣ είναι όταν τον αντίπαλο τον τραβάει με το ζόρι να βγει από τα αποδυτήρια κι εκείνος… κρύβεται. Όποτε συναντήσαμε ομάδα που έπαιξε πολύ κλειστά, εκεί φάνηκε ότι δεν μπορούμε να διασπάσουμε εύκολα τις άμυνές της. Επομένως, τα επόμενα ματς με ΟΦΗ και Λαμία χρειάζονται υπομονή και ίσως και λίγη τύχη να προηγηθούμε στο σκορ για να μπει το νερό στ’ αυλάκι. Θα τα χαρακτηρίσουμε δε, πιο δύσκολα, όπως έχει δείξει η μέχρι τώρα πορεία. Πιο εύκολα νικάς τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ ή τον Άρη, παρά τη Λαμία που κλείνεται μέσα στην περιοχή της και δεν ξεμυτάει κανείς.

Υ.Γ.1: Διάτρητη η απόφαση της ΕΠΟ να ορίσει μόνη της το ματς, γελοία η νομική στήριξη, αλλά το Διαιτητικό δεν άλλαξε την απόφαση. Οπότε κύριοι δικαστές από εδώ και πέρα όποιος γουστάρει θα αλλάζει έδρες στις ομάδες μη τυχόν σκίσουν κανένα καλσόν οι «μεγάλοι»; Καταλάβατε ότι ανοίξατε την Κερκόπορτα για αυθαιρεσίες;

Υ.Γ.2: Το χθεσινό αποτέλεσμα δεν ήταν απόρροια ενός στυλ παιχνιδιού compact πίσω και 2-3 αντεπιθέσεις να πάρουμε το αποτέλεσμα. Ήταν αποτέλεσμα από μια ομάδα που έπαιξε καλύτερο ποδόσφαιρο, έψαξε επιτακτικά τη νίκη και ιδιαίτερα στο β’ ημίχρονο καθάρισε σαν αβγό τον αντίπαλό της!

Υ.Γ.3: Συγχαρητήρια στον αντίπαλο έδωσε ο Μπόλονι. Ούτε γήπεδο επικαλέστηκε ούτε διαιτησία ούτε τις αλλαγές στο αρχικό σχήμα ούτε την κούραση. Τι λέτε κι εσείς κύριοι Μάντζιο, Δέλλα;

Υ.Γ.4 Οπαδικό παραλήρημα χθες από καμιά 50αριά άτομα που πήγαν να υποδεχτούν την αποστολή στο Πανηπειρωτικό. Τέτοιας ποιότητας ματς είναι που προκαλούν την οπαδική έκσταση, ειδικά όταν γίνονται με χιλιάδες φιλάθλους στην κερκίδα. Κρίμα που δεν επιτρέπεται να ανταμώσουμε ακόμα.

Υ.Γ.5: Σε πολύτιμο «εργαλείο» εξελίσσεται ο Ντομίνγκεζ. Χθες ο Κάστρο έκοβε, αλλά ο Ισπανός έπλεκε… σταυροβελονιά. Στις τρυπούλες τους όσοι τον αμφισβήτησαν και τον έβγαζαν παλτό…

Υ.Γ.6: Μ’ αυτά και μ’ αυτά ανακάλυψαν κι άλλοι τον Γιαννίκη χθες. Συνήθως τον θησαυρό θες να τον κρύψεις μακριά από αδιάκριτα βλέμματα, για να μην στον κλέψουν. Σε ορισμένους δε, που έλεγαν δημοσίως ότι μετά την ΑΕΚ φεύγει, να τους ευχηθούμε περαστικά… Κρίσιμο, πάντως, το καλοκαίρι. Θα καθίσει να βγάλει του χρόνου την ομάδα στην Ευρώπη ή θα κοιτάξει να κάνει το βήμα παραπάνω για την καριέρα του; Ιδού η απορία…

Υ.Γ. 7: Το ποδόσφαιρο αποδίδει δικαιοσύνη σε όποιον ξέρει να το σέβεται. Ο Γιαννίκης διάλεξε τον δύσκολο δρόμο, πίστεψε στη δουλειά του και στους παίκτες του ακόμα κι όταν η απουσία αποτελεσμάτων πίεσε (και πιέζει ακόμα ασφυκτικά). Η ιστορία οφείλει να τον δικαιώσει.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ