Σε Αγρίνιο, Λεωφόρο ή «Ζωσιμάδες», μεσημέρι ή βράδυ, σε πρωτάθλημα ή κύπελλο, με ανατροπή ή χωρίς ανατροπή, με Έλληνες ή ξένους διαιτητές, με cosmote ή Nova, με ζέστη ή ψύχρα, ο ΠΑΣ Γιάννινα νίκησε τρεις φορές τον Παναθηναϊκό καθαρά, δίκαια και σπαθένια! Ούτε μισή αμφιβολία, ούτε μισή διαμαρτυρία για διαιτησία ή άλλους παράγοντες. Υπήρχε μία ομάδα που έπαιξε ποδόσφαιρο και πάλεψε με πλάνο και μία άλλη που θύμισε τη… Λαμία στα καλύτερά της, παίζοντας με γιόμες και χωρίς πλάνο ανάπτυξης…

Είχε πει κάποτε ο Γκάρι Λίνεκερ «το ποδόσφαιρο είναι ένα απλό παιχνίδι όπου 22 παίκτες κλωτσάνε μια μπάλα για 90 λεπτά και που στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί». Στην περίπτωσή μας ο «Γερμανός» είναι ο Γιαννίκης. Έφερε τη φιλοσοφία του στο ελληνικό ποδόσφαιρο, δίδαξε κάτι διαφορετικό και όχι μόνο το δίδαξε, αλλά έδειξε κι έναν άλλον δρόμο με τον οποίο μπορείς να πετύχεις στην Ελλάδα αν είσαι «μικρομεσαία ομάδα».

Δεν έχει προηγούμενο αυτό που κατόρθωσε ο ΠΑΣ Γιάννινα αυτές τις 16 μέρες που μεσολάβησαν ανάμεσα στα 3 ματς κυπέλλου και πρωταθλήματος με τον Παναθηναϊκό. Ό,τι κι αν γίνει στο μέλλον, ακόμα και άλλα 32 χρόνια να κάνει ο ΠΑΣ να κερδίσει στην έδρα του το «τριφύλλι», όπως συνέβαινε από το 1986 ως το 2018, η τριπλέτα αυτή των νικών θα αποτελέσει σταθμό στην «κυανόλευκη» ιστορία, όπως ήταν το 2007 ο πρώτος αποκλεισμός του Ολυμπιακού στο κύπελλο από ομάδα Β’ Εθνικής. Και τότε μιλάμε για τον Ολυμπιακό των Νικοπολίδη, Ριβάλντο, Τζόρτζεβιτς, Κωνσταντίνου, Καστίγιο κτλ.

Δεν χωράει κάποια ειδική ποδοσφαιρική ανάλυση ο αγώνας του Σαββάτου. Ναι μεν ο Μπόλονι προσπάθησε να χαλάσει την ανάπτυξη του ΠΑΣ και να του «μπλοκάρει» το μυαλό, αλλά η ομάδα ήταν τόσο καλά προετοιμασμένη και αποφασισμένη που δεν «μάσησε».

Έχει ενδιαφέρον, πάντως, να αναλυθεί γιατί τώρα η ομάδα παίρνει αποτελέσματα, ενώ μέχρι το παιχνίδι με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ δεν το κατάφερνε.

Όπως έχουμε εξηγήσει κι άλλες φορές, δεν άλλαξε κάτι δραματικά στην προσέγγιση των παιχνιδιών από πλευράς τακτικής του προπονητή. Απλώς η ομάδα μέσα από τα συνεχόμενα παιχνίδια άρχισε να αποκτά ωριμότητα, εμπειρία, να καταλαβαίνει καλύτερα μέσα από τη συνεχή επανάληψη και να βγάζει άριστα τους αυτοματισμούς.

Υπάρχει όμως και μία άλλη εξήγηση. Πρώτον, η απόκτηση του Λοντίγκιν αποδείχτηκε μεταγραφή-ΜΑΤ, γιατί η εμπειρία του και το εκτόπισμα του ονόματός του, ενέπνευσε σιγουριά στην άμυνα. Συν τις αποκρούσεις του, βέβαια, σε ματς όπως με τον ΟΦΗ, τη Λαμία κτλ, που είναι αποκρούσεις βαθμοί.

Δεύτερον, ο Ντομίνγκεθ βρήκε τον ρόλο του και τα πατήματά του, μετά από έναν α’ γύρο που προσπαθούσε να προσαρμοστεί, με τον κόσμο να έχει απαιτήσεις απ’ αυτόν, όχι όμως υπομονή μαζί του. Ο προπονητής, όμως, που ήξερε τι παίκτη είχε στα χέρια του, δεν σήκωσε τα χέρια ψηλά, λέγοντας «δεν κάνει διώξτε τον». Ο Ντομίνγκεθ αυτή τη στιγμή έχει ρόλο κλειδί στην ομάδα και έχει βοηθήσει τα μέγιστα στην αλλαγή της εικόνας.

Τρίτον, η ομάδα έχει στις τάξεις της ένα από τα καλύτερα αριστερά μπακ της κατηγορίας, τον Πίρσμαν, μακράν τον πιο σταθερό παίκτη από την 1η αγωνιστική μέχρι σήμερα.

Τέταρτον, η αλλαγή ψυχολογίας μέσα στην ομάδα έχει απογειώσει την ατομική απόδοση πολλών παικτών. Βλέπουμε, πλέον, μία αλάνθαστη ομάδα. Ειδικά οι Καρτάλης, Κάστρο, Κάργας, Παντελάκης, έχουν κατακόρυφη άνοδο.

Και πέμπτον, επειδή άλλαξε η ψυχολογία, άλλαξε και η ρέντα, η οποία εξοφλεί όλα τα… γραμμάτια που είχαν συσσωρευτεί μέχρι το ματς των «Ζωσιμάδων» με τον Βόλο.

Όλα δείχνουν, πλέον, ότι το «τρένο» μπήκε σε ράγες, η σωτηρία είναι θέμα χρόνου, αν τα μυαλά μείνουν στη θέση τους και σ’ ένα μήνα που θα έρθει η ώρα του κυπέλλου, ο Γιαννίκης θα μπορεί να επικεντρώσει με τους παίκτες του στο πως θα μπορέσει η ομάδα να φτάσει σ’ έναν τελικό και γιατί όχι να μην πάρει και το τρόπαιο! Δεν είναι απλό ούτε το ένα ούτε το άλλο για τις εποχές που ζούμε, όπου οι μεγάλοι πατάνε επί… πτωμάτων για να πάρουν ένα κύπελλο.

Υ.Γ. 1: Πριν 2 χρόνια που ο Βασιλειάδης έκανε την αναδιάρθρωση κάποιοι δημοσιογράφοι διερρήγνυαν τα ιμάτιά τους ότι έπρεπε να γίνουν 14 ή ακόμα και 12 οι ομάδες για να έχουμε ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Φέτος που οι μικροί κόβουν βαθμούς από τους μεγάλους είναι «ντροπή» και «ξεφτίλα» για τους μεγάλους, όχι ένδειξη ανταγωνιστικού πρωταθλήματος. Μάλλον οι χαρακτηρισμοί αφορούν τους ίδιους…

Υ.Γ.2: Τι ζόρι τράβαγε ο παρατηρητής αγώνα και έφτασε στο σημείο να εξυβρίσει δημοσιογράφους; Τον άγχωνε το προβάδισμα του ΠΑΣ;   Η δουλειά του είναι να καταγράφει ή να λογομαχεί; Θα τα έκανε αυτά στην Τούμπα που οπαδοί πλάκωσαν στο ξύλο τον Πασχαλάκη; Θα φώναζε εκεί για ξεφτιλίκια; Τα δικά του τα κατάλαβε;

Υ.Γ.3: Δεν φτάνει που κάποιοι βρήκαν τον τρόπο να μπουν σε τέτοιες εποχές στο γήπεδο, δημιουργούν και προβλήματα στην ομάδα και ανοίγουν διαλόγους με τον Διούδη…

Υ.Γ.4: Φοβού τον χαρακτηρισμό του βαθμολογικά «αδιάφορου» από εδώ και πέρα. Θα αρχίσουν τα παρακάλια και οι ψίθυροι «γιατί να σώσεις αυτούς και όχι εμάς». Σοβαρότητα μέχρι τέλους για να μη δοθεί σε κανέναν το δικαίωμα να λέει λόγια.

 

Πάμε και στην ατομική κριτική των παικτών:

Γιούρι Λοντίγκιν: «Διάβαζε» καλά τις φάσεις, έβγαινε εγκαίρως στις «γιόμες» των παικτών του Μπόλονι και τελείωναν όλα όμορφα, γρήγορα και απλά. Στη μία δύσκολη απόκρουση που έκανε στο σουτ του Μαουρίσιο, διώχνει σωστά την μπάλα στα πλάγια και δεν τη στρώνει στον Καμπετσή που καραδοκούσε. Έκανε 2 αποκρούσεις, 3 κλεψίματα και 2 επεμβάσεις.

Μανώλης Σάλιακας: Αρκετά καλός στα ανεβάσματά του, βοήθησε στην ανάπτυξη του παιχνιδιού από τα πλάγια, αλλά με κάποια αμυντικά λάθη που επέτρεψαν να δημιουργήσει κάποιες μικρές προϋποθέσεις για φάσεις ο Παναθηναϊκός. Ευτυχώς, όμως, δεν τις εκμεταλλεύτηκε καθόλου. Είχε 10 προωθητικές πάσες, 1/3 γεμίσματα, 7 λάθη, 2 κλεψίματα και έκανε 2 φάουλ.

Μάρβιν Πίρσμαν: Την «κλείδωσε» την πλευρά του! Ανύπαρκτος ο Παναθηναϊκός από εκεί. Και χάρη στο καλό του πρέσινγκ, εκμεταλλεύτηκε το λάθος του Αϊτόρ και βγήκε η ασίστ στον Μιλιντσεάνου για το 1-0. Ο Βέλγος έδωσε 7 προωθητικές πάσες, έκανε 9 λάθη, 7 κλεψίματα, 5 επεμβάσεις και κέρδισε 2 φάουλ.

Νώντας Παντελάκης: Σε ανοδική πορεία το αμυντικό δίδυμο των «κυανόλευκων», είναι πολύ ανεβασμένοι αυτός και ο Κάργας και δεν τους ξέφυγε ούτε μισή φάση. Ευνοήθηκαν, βέβαια, από τον λάθος τρόπο που προσπαθούσε να μπει ο Παναθηναϊκός στην περιοχή, οπότε στο ψηλό παιχνίδι έκαναν πάρτι! Έδωσε 4 προωθητικές πάσες, έκανε 2 κλεψίματα, παραχώρησε 2 φάουλ και κέρδισε 2.

Γιάννης Κάργας: Ισχύουν ακριβώς τα ίδια και γι’ αυτόν. Είχε 7 προωθητικές πάσες, έκανε 4 λάθη, 5 κλεψίματα, 2 επεμβάσεις, έκανε 2 φάουλ και κέρδισε 2.

Φάμπρι Κάστρο: Εξαιρετικός και σ’ αυτό το παιχνίδι, συγκεντρωμένος, μαχητικός, είναι σε περίοδο φόρμας. Έδωσε 5 επιθετικές πάσες, έκανε 7 κλεψίματα και 3 φάουλ.

Χουάν Ντομίνγκεθ: Εξαιρετικό παιχνίδι, καλός αμυντικά, αλλά καλός και στο μοίρασμα της μπάλας, κυριάρχησε στον χώρο του κέντρου. Έδωσε 7 επιθετικές πάσες, έκανε 5 λάθη, 7 κλεψίματα και παραχώρησε 5 φάουλ.

Αλέξανδρος Καρτάλης: Ένα ακόμα πολύ καλό παιχνίδι του Καρτάλη που διανύει κι αυτός περίοδο φόρμας. Μαχητικός και ήρεμος στο επιθετικό παιχνίδι. Είχε 2/4 γεμίσματα, 5 πάσες, 6 λάθη, 2 κλεψίματα και παραχώρησε 3 φάουλ.

Φαμπρίτσιο Μπρένερ: Καλός στο κομμάτι της τακτικής, βοήθησε το πλάνο του προπονητή, χωρίς να κάνει τρομερά πράγματα, αλλά ήταν αρκετά ουσιαστικός. Έκανε, βέβαια ένα κρίσιμο λάθος, καθώς από δική του λάθος πάσα ο Μαουρίσιο βρήκε τον χώρο για το μοναδικό καλό σουτ εκτός περιοχής. Έδωσε 3 επιθετικές πάσες, έκανε 5 λάθη, 2 κλεψίματα και κέρδισε 4 φάουλ.

Χρήστος Ελευθεριάδης: Έβγαλε κάποιες ωραίες συνεργασίες από τα αριστερά, κυρίως με τον Πίρσμαν και ταλαιπώρησε τον Σάντσεζ που έτρεχε από πίσω τους. Έδωσε 5 επιθετικές πάσες, έκανε 6 λάθη, 2 κλεψίματα και κέρδισε 2 φάουλ.

Σάντι Κρίζμαν: Δεν μπορεί να τραυματιστεί, καθώς τραυματίστηκε νωρίς.

 

Αλλαγές

Νικολάε Μιλιντσεάνου: Μαχητικός ο Μολδαβός σέντερ φορ, διεκδίκησε πολλές πρώτες μπάλες, πίεσε, έτρεξε, ήταν συγκεντρωμένος και όταν του δόθηκε η ευκαιρία σκόραρε κιόλας. Πέτυχε το γκολ και από εκεί και πέρα είχε 9 λάθη και παραχώρησε 4 φάουλ.

Γιώργος Παμλίδης: Στο διάστημα που έπαιξε ήταν και «φρέσκος» και είχε καλή παρουσία με αρκετά τρεξίματα, ενώ έχασε και μια μεγάλη ευκαιρία για το 2-0. Έδωσε 2 επιθετικές πάσες και έκανε 4 λάθη.

Άγγελος Λιάσος: Τα έδωσε όλα στα λεπτά που έπαιξε, έτρεξε παντού, μέχρι και κινήσεις στην επίθεση τον είδαμε να κάνει.

Ροντρίγκο Εραμούσπε: Αλλαγή τακτικής για να κρατήσει η ομάδα το αποτέλεσμα σε περίπτωση που χρειαζόταν σε κάποια γεμίσματα.

 

Προπονητής

Αργύρης Γιαννίκης: Πήρε ταυτότητα, διπλώματα και τα πάντα από τον Μπόλονι σ’ αυτά τα 3 ματς. Πολύ «διαβασμένη» η ομάδα, άλλαζε συνέχεια τακτικές, δεν ήταν προβλέψιμη σε τίποτα, τον μπέρδεψε ο Γιαννίκης τον Ρουμάνο και γράφει ιστορία με 3 νίκες επί του Παναθηναϊκού σε 16 μέρες. Πάμε παρακάτω να παίξουμε και με κανέναν άλλον τώρα…

Αφήνουμε κι αυτό εδώ το σατιρικό βίντεο, έτσι για να υπάρχει…