Δύο πράγματα κυριαρχούν στις σκέψεις των φίλων του ΠΑΣ Γιάννινα το τελευταίο διάστημα. Η μία έχει να κάνει ξεκάθαρα με το κύπελλο, γιατί αυτό το 1-1 της προηγούμενης Τετάρτης αφήνει ακόμα πιθανότητες πρόκρισης στην ομάδα. Και όπως σωστά είχε πει και ο Παμλίδης σε δηλώσεις του μετά το ματς με τον Ολυμπιακό, αντί να παίξουμε έναν τελικό, θα παίξουμε δύο! Και στους τελικούς -ως γνωστόν- όλα γίνονται…

Η δεύτερη σκέψη έχει να κάνει με την εικόνα της ομάδας στα παιχνίδια των play outs. Μία εικόνα που χάλασε προσωρινά με τις δύο ήττες από ΟΦΗ και Λαμία, που ήρθαν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, με ανατροπή στο β’ ημίχρονο.

Αν και πολύ θα το θέλαμε, στην πραγματικότητα όμως δεν περιμέναμε να τους πάρουμε όλους… φαλάγγι στα πλέι άουτ, γι’ αυτό και θα αναζητήσουμε κάποια ελαφρυντικά γι’ αυτό που συνέβη. Το κυριότερο είναι ότι ο ΠΑΣ σώθηκε, ενώ οι αντίπαλοί του στα συγκεκριμένα ματς  λειτούργησαν με το ένστικτο της επιβίωσης στην κατηγορία. Από εκεί και πέρα το κύπελλο αφενός αποπροσανατολίζει και αφετέρου κουράζει, γιατί το ροτέισον είναι πολύ περιορισμένο.

Και ας μην υποτιμάμε και τον παράγοντα «επόμενη μέρα» για τους παίκτες. «Παρέλασαν» διάφορα ονόματα στις διθυραμβικές αρθρογραφίες, θα γραφτούν κι άλλα μέχρι τον Μάιο, οπότε υποσυνείδητα το μυαλό αρκετών παικτών θα είναι στο επαγγελματικό τους μέλλον, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει στα «αδιάφορα» ματς του πρωταθλήματος.

Το έχουμε ξαναδεί το συγκεκριμένο φαινόμενο και είναι πραγματικά δύσκολο να κρατήσεις μία ομάδα όταν επιτυγχάνεται ο στόχος. Ακόμα και ο Μάρτινς στον Ολυμπιακό ξέρει πολύ καλά ότι το μυαλό των παικτών του είναι στις… παραλίες, γι’ αυτό και ήθελε εσπευσμένα τον τελικό στις 3 Μαΐου.

Το είχε διαβλέψει, όμως, και ο δικός μας κόουτς ότι μία σχετική χαλαρότητα θα ερχόταν, γι’ αυτό και είχε θέσει ως στόχο την 1η θέση στα πλέι άουτ, μήπως οι παίκτες του έβρισκαν ένα επιπλέον κίνητρο στα τελευταία 7 ματς. Αλλά ακόμα κι αυτός ο φαινομενικά απλός στόχος είναι δύσκολος όταν πορεύεσαι με 14-15 παίκτες. Οπότε από εδώ και πέρα δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να χρησιμοποιηθούν κάποια νεαρά παιδιά που τουλάχιστον θα έχουν το έξτρα κίνητρο της συμμετοχής.

Πραγματικά αν κάτι κρατάμε από το ματς με τη Λαμία είναι η εξαιρετική εμφάνιση του Πήλιου, το ντεμπούτο του Γροσδάνη στη Super League, η επιστροφή του Οικονομόπουλου στην αγωνιστική δράση και ελπίζουμε να δούμε και λίγο παραπάνω τον Λιάσο που έχει δείξει κι αυτός ενθαρρυντικά δείγματα γραφής. Τα υπόλοιπα ας τα ξεχάσουμε, γιατί ήταν ένα πισωγύρισμα σε προ Ιανουαρίου περιόδους, που η ομάδα έμπαινε στο β’ ημίχρονο και ήξερες ότι στο 5λεπτο θα φάει γκολ.

Υ.Γ.1: Θα τελειώσει όπως θα τελειώσει φέτος η σεζόν και να ανάψουμε και καμιά λαμπάδα που δεν είχαμε άλλους τραυματισμούς βασικών όταν η ομάδα ήταν στα φόρτε της. Έτσι, μπόρεσε και πήρε τους βαθμούς της σωτηρίας, αλλά και τις προκρίσεις στο κύπελλο. Του χρόνου, όμως, πρέπει σε κάθε θέση η ομάδα να έχει δύο ή τρεις «ετοιμοπόλεμους» παίκτες. Δεν γίνεται κάθε χρόνο να παίζουν 15 παίκτες όλη τη χρονιά και να σταυροκοπιόμαστε μη πάθει τίποτα κανένας βασικός.

Υ.Γ.2:  Ρε τον Γρηγορίου… Δύο διπλά στα Γιάννενα και μάλιστα με ανατροπές, αλλά και με δύο διαφορετικές ομάδες, την ΑΕΛ και τη Λαμία. Προφανώς του αξίζει ένας καλύτερος πάγκος στη Super League, τύπου ΟΦΗ, Ατρομήτου ή Αστέρα (σ.σ. αν δεν είχε ήδη συμφωνήσει ο Ράσταβατς). Λοιδορήθηκε από τον Αλέξη Κούγια, αλλά είναι από τις λίγες σοβαρές προσωπικότητες των ελληνικών πάγκων και απ’ ό,τι φαίνεται δουλεύει πολύ. Το να «δέσεις» μία ομάδα με μια ντουζίνα μεταγραφές Ιανουαρίου και να τη σώσεις σε 3-4 μήνες, δεν είναι και πολύ εύκολο.

Υ.Γ.3: Δεν θυμόμαστε ομάδες που να είδαν στο «χαλαρό» ένα ματς με τον ΠΑΣ Γιάννινα όταν υποβιβαζόταν πριν 2 χρόνια και γενικότερα σε κάθε υποβιβασμό του. Αντιθέτως εμείς κάθε φορά που διασφαλίζεται η παραμονή αρχίζουμε και «σβήνουμε» πρόωρα. Ας προσεχτεί πάρα πολύ αυτό.

Πάμε και στην ατομική κριτική των παικτών:

Γιούρι Λοντίγκιν: Κάνει μία τρομερή απόκρουση στην αρχή του ματς και δίνει την ευκαιρία στους συμπαίκτες του να «ξυπνήσουν». Δυστυχώς δεν μπόρεσε να βρει τον ρυθμό της η ομάδα ακόμα και μετά το 1-0, αφού η Λαμία έπαιξε με αποφασιστικότητα και έδειξε ψυχικά αποθέματα. Ο Γιούρι είχε 1 απόκρουση, 0/2 γεμίσματα και 2 λάθη.

Αντώνης Οικονομόπουλος: Δεν είχε τα ανεβάσματα του Σάλιακα στην αντίπαλη περιοχή και περιορίστηκε στα αμυντικά του καθήκοντα. Μετά από μεγάλη αποχή ήταν λογικό ότι θα επιστρέψει μουδιασμένος και θα χρειαστεί λίγο χρόνο. Σίγουρα, όμως, θα πάρει κι άλλες ευκαιρίες, τις οποίες πρέπει να αρπάξει. Έδωσε 2 πάσες και έκανε 5 λάθη,

Νώντας Παντελάκης: Κατά διαστήματα η ομάδα πήγαινε καλά στο αμυντικό κομμάτι, αφού γινόταν ανούσια η πίεση της Λαμίας. Ο Παντελάκης ήταν λίγο πιο συγκεντρωμένος στο ματς και τα πήγε καλύτερα. Έκανε 7 επεμβάσεις, παραχώρησε 4 φάουλ και κέρδισε 2.

Μάρβιν Πίρσμαν: Ο τραυματισμός του φέρνει έναν «πονοκέφαλο», ας ελπίσουμε ότι είναι μόνο τράβηγμα στον οπίσθιο μηριαίο και σύντομα θα επιστρέψει στη δράση. Σίγουρα έλειψαν οι καλές προωθήσεις του, αλλά και ο Πήλιος τα πήγε πολύ καλά τηρουμένων των αναλογιών.

Ροντρίγκο Εραμούσπε: Τρεις αδράνειες για τον Εραμούσπε, 2 γκολ κι ένα δοκάρι για τη Λαμία! Όλα του πήγαν στραβά κι ανάποδα στο β’ ημίχρονο. Χάνει την κεφαλιά από τον Τζανετόπουλο στο 1-1, χάνει την κεφαλιά από τον Καραμάνο και βγαίνει ασίστ στον Ντέλετιτς στη φάση του δοκαριού και κάνει ένα κακό διώξιμο πάνω στον Βασιλακάκη, ο οποίος βγάζει την ασίστ στον Ντέλετιτς για το 1-2. Χειρότερα δεν μπορούσαν να πάνε τα πράγματα.

Φάμπρι Κάστρο: Δεν έβγαλε πολύ μεγάλη ενέργεια στα χαφ, έχασε κάποιες μονομαχίες, δεν πέρασαν κάποιες από τις πάσες του μπροστά, γενικά σε πιο μέτρια μέρα, απ’ ό,τι τον είχαμε συνηθίσει. Έδωσε 4 πάσες, έκανε 4 λάθη και κέρδισε 2 φάουλ.

Αλέξανδρος Καρτάλης: Αναλώθηκε σε πολλά μαρκαρίσματα και λιγότερο στο δημιουργικό κομμάτι, δεν μπόρεσε να κρατήσει την μπάλα και να βγάλει την ομάδα στην επίθεση και έδειξε κουρασμένος, αφού δεν είχε τα τρεξίματα άλλων παιχνιδιών. Είχε 1/2 γεμίσματα, 2 πάσες, 3 λάθη και έκανε 4 φάουλ.

Φαμπρίτσιο Μπρένερ: Από τους λίγους που είχαν διάθεση και έτρεχε. Ενδεχομένως να τον ανέβασε πολύ ψυχολογικά και το γκολ που πέτυχε, οπότε έδειξε μία συγκέντρωση και διάθεση παραπάνω από τους υπόλοιπους. Είχε 1 γκολ σε 2 τελικές, έδωσε 5 πάσες, έκανε 1/2 γεμίσματα, 6 λάθη, 2 επεμβάσεις, παραχώρησε 2 φάουλ και κέρδισε 3.

Χρήστος Ελευθεριάδης: Έχασε την ευκαιρία με το ανάποδο ψαλίδι και από εκεί και πέρα ήταν πολύ περιορισμένος, δεν βρισκόταν εύκολα σε θέσεις που να μπορούσε να απειλήσει και αναλώθηκε κι εκείνος σε κάποιες αμυντικές βοήθειες στον Πήλιο.  Έδωσε 3 πάσες.

Χουάν Ντομίνγκεζ: Μέτρια εμφάνιση, δεν φάνηκε πολύ, δεν είχε χώρους να ανοίξει το παιχνίδι της ομάδας. Ένα από τα δείγματα του πως εξουδετέρωσε πολλά από τα ατού του ΠΑΣ ο Γρηγορίου. Έκανε 2 πάσες, 4 λάθη, 2 φάουλ και κέρδισε 2 φάουλ.

Νικολάε Μιλιντσεάνου: Οι συμπαίκτες του προσπαθούσαν να τον βρουν κυρίως με μακρινές μπαλιές. Έμεινε απελπιστικά μόνος με 3 στόπερ ουσιαστικά να έχουν να φυλάξουν 1 παίκτη. Με τον Παμλίδη όσο έπαιξαν μαζί στην επίθεση τα πράγματα ήταν λίγο καλύτερα και ο ΠΑΣ έγινε πιο απειλητικός. Έδωσε 3 επιθετικές πάσες και έκανε 2 λάθη.

 

Αλλαγές

Σταύρος Πήλιος: Κλήθηκε να αντικαταστήσει εσπευσμένα τον Πίρσμαν και προσπάθησε πάρα πολύ. Μπορεί να μην έκανε πολλά ανεβάσματα για να περιορίσει τα αμυντικά του ρίσκα, αλλά κράτησε καλά τη θέση του. Είχε 0/2 γεμίσματα, έκανε 4 κλεψίματα, 5 λάθη και κέρδισε 4 φάουλ.

Γιώργος Παμλίδης: Έδωσε επιθετική πνοή με την είσοδό του, είχε κάποιες καλές συνεργασίες στην επίθεση και απείλησε 2 φορές, αλλά δεν ήρθε το γκολ που θα έβαζε και πάλι τον ΠΑΣ μπροστά στο σκορ. Είχε 2 τελικές και 2 επιθετικές πάσες.

Μανώλης Σάλιακας: Έγινε αισθητή η αλλαγή του, είχε πολλά ανεβάσματα, πολλές σέντρες, ο ΠΑΣ χτύπησε από τα άκρα όπως έπρεπε, αλλά δεν πρόλαβε να κάνει κάτι περισσότερο, γιατί η Λαμία ήδη είχε ανέβει ψυχολογικά και τα έδινε όλα παίζοντας με αυτοσυγκέντρωση και πάθος. Είχε 3/10 γεμίσματα και 2 επιθετικές πάσες.

Άγγελος Λιάσος: Μπήκε μετά το 1-2 και δεν μπορεί να κριθεί.

Παύλος Γροσδάνης: Ντεμπούτο στη Super League, «σιδεροκέφαλος» και μακάρι η επόμενη συμμετοχή του να συνδυαστεί και με νίκη. Δεν μπορεί να κριθεί ούτε αυτός στο χρονικό σημείο που μπήκε.

 

Προπονητής

Αργύρης Γιαννίκης: Ο κόουτς επέλεξε να αφήσει στον πάγκο Παμλίδη και Σάλιακα για να πάρουν κάποιες ανάσες, αλλά του έκατσε και η ατυχία με τον τραυματισμό του Πίρσμαν. Είναι σαφές ότι τόσες πολλές και σημαντικές αλλαγές δεν τις «σηκώνει» η ομάδα, λόγω ρηχού ρόστερ. Όταν έριξε στο ματς Παμλίδη και Σάλιακα άλλαξε σχηματισμό παίζοντας με 4-4-2 και η ομάδα πάτησε καλύτερα στο γήπεδο, αλλά δεν αποδείχτηκε αρκετό για να ξαναφέρει το ματς στα μέτρα της.

Από εκεί και πέρα δεν έχει κανένα νόημα να κάνουμε «ερμηνείες» των δηλώσεων του για να καταλάβουμε αν είναι πιο κοντά στο να μείνει ή στο να φύγει το καλοκαίρι. Για να θέτει συγκεκριμένες προϋποθέσεις, προφανώς τον ενδιαφέρει να μείνει, αλλά να υπάρχει και μια προοπτική για όλους και κυρίως για την ομάδα. Γιατί αν μείνει στόχος δεν θα είναι η 12η θέση, αλλά η 6η . Οψόμεθα.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ