Πέρασαν 9 ολόκληρα χρόνια απ’ όταν ο Άγγελος Αναστασιάδης πέτυχε τον στόχο της παραμονής με τον ΠΑΣ Γιάννινα, άλλαξε τη γενικότερη φιλοσοφία που επικρατούσε, αλλά αποφάσισε να μη συνεχίσει τη συνεργασία του δίνοντας τη σκυτάλη μετέπειτα στον Γιάννη Χριστόπουλο. Ωστόσο οι 6 περίπου μήνες που υπηρέτησε τους «κυανόλευκους» ήταν αρκετοί για να δημιουργηθεί μια πολύ δυνατή «χημεία» με τους φιλάθλους.

Φιλοξενούμενος στην εκπομπή του Μιχάλη Μερτζιανίδη «Στη Λακούβα», ο Άγγελος Αναστασιάδης μίλησε για τον φετινό ΠΑΣ Γιάννινα και τον «νέο άνεμο που φυσούσε», όπως είπε και αναφέρθηκε στο ότι ο κ. Γιαννίκης κατάφερε να πετύχει γιατί με τη δουλειά του και τα λόγια του απέδειξε ότι είχε καταλάβει πολύ καλά την κουλτούρα και τη φιλοσοφία της πόλης, που είναι τα παραδοσιακά συστατικά επιτυχίας σ’ αυτήν την ομάδα.

Αναλυτικότερα:

Για την αίσθηση που του έχει αφήσει ο φετινός ΠΑΣ Γιάννινα: «Παρακολουθώ ανελλιπώς την πορεία της ομάδας, βλέπω τα παιχνίδια, έχω επαφή στα Γιάννενα με σοβαρούς ανθρώπους. Γνωρίζω γενικά τα προβλήματα της πόλης. Είμαι κομμάτι της πόλης, είναι σαν να μην έχω φύγει ποτέ από εκεί!

Πιστεύω ότι φέτος ένα κομμάτι όσων ήθελε να δει ο κόσμος, γίνανε. Κι αυτό που είναι πολύ αισιόδοξο για ‘μένα ότι ήρθε ένα νέο παιδί προπονητής και μπήκε στο πετσί, τη φιλοσοφία και την κουλτούρα αυτής της πόλης. Είναι εύκολο να γίνουν κάποια πράγματα αρκεί να μπεις στο πετσί της ομάδας. Και σιγά σιγά αυτά τα πράγματα γίνονται πραγματικότητα. Στιγμές –στιγμές με συγκινεί κιόλας ότι πολύς κόσμος από άλλες πόλεις δείχνει αυτόν τον σεβασμό για την πόλη και την ομάδα κι αυτό είναι το ζητούμενο».

Για το πόσο εύκολο είναι να πείσει ένας προπονητής τους παίκτες του ότι υπηρετούν το σωστό πλάνο: «Είναι δύσκολο, αλλά γίνεται πιο εύκολο αν βρεις τον σφυγμό της πόλης, γιατί αυτή το μεταδίδει ο κόσμος της μετά στους παίκτες. Έβλεπα το ματς με τον Ολυμπιακό στα Γιάννενα και είδα το πανό που κρέμασαν οι φίλαθλοι στην ταράτσα (σ.σ. Γιαννίκη μείνε ή πηδάω) είναι ακριβώς αυτή η μετάδοση της δυναμικής της ομάδας. Αυτό το παιδί με τον τρόπο που εργάζεται και αυτά που λέει είναι πολύ θετικά και είναι μέσα στο πνεύμα της πόλης και του κόσμου».

Για την γκρίνια όταν δεν έρχονταν τα αποτελέσματα: «Έβλεπες όμως ότι ένας νέος άνεμος φυσούσε, κάτι διαφορετικό γινότανε σε σύγκριση με άλλες χρονιές. Υπήρχε πάντα μια έκδηλη αισιοδοξία ότι η ομάδα κάνει κάτι σπουδαίο. Ποτέ δεν φοβήθηκα, ήμουν αισιόδοξος από την αρχή με τον τρόπο που λειτουργούσαν τα παιδιά και η ομάδα. Μπορεί να με στενοχωρούσε το αποτέλεσμα, αλλά η εικόνα μετέδιδε αισιοδοξία και ο κόσμος έχει αλάνθαστα κριτήρια. Ο τρόπος που έπαιζε η ομάδα ήταν καλός έστω κι αν δεν συμβάδιζε με το αποτέλεσμα. Η εικόνα μέσα σου σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δεν πρέπει να κάνεις αυστηρή κριτική, αλλά να βοηθήσεις».

Αν μπορούσε ο ΠΑΣ φέτος το κάτι παραπάνω: «Εγώ πάντα περιμένω κάτι παραπάνω, δεν είμαι ποτέ ευχαριστημένος από τη συγκεκριμένη ομάδα. Αν κάποιος, όμως, ακολουθεί την πολιτισμική ιδέα αυτής της πόλης, την ιστορία που κουβαλάει και τη δυναμική, δημιουργεί τα εχέγγυα να πας μπροστά».

Τι θα χρειαστεί για να χτιστεί το αύριο της ομάδας: «Βλέπετε ότι ομάδες που έχουν τα εχέγγυα σε πολλούς τομείς να προχωρήσουν δεν έχουν τη ζέση και την αγάπη που έχουν οι Γιαννιώτες και οι Ηπειρώτες για τον ΠΑΣ. Είναι μια μεγάλη περιοχή που ζει και αναπνέει για την ομάδα. Αυτή η αγάπη δεν σκοτώνει, δυναμώνει. Αυτή είναι η διαφορά από τις άλλες ομάδες. Κι άλλες έχουν ιστορία, αλλά ο Γιαννιώτης είναι κάτι ξεχωριστό, αγαπάει μόνο την ομάδα της πόλης του. Αλίμονο σε όποιον έρχεται σ’ αυτήν την πόλη και δεν μπορεί να καταλάβει σε ποια ομάδα παίζει. Αν το νιώθεις ο κόσμος θα σε πάει πολύ ψηλά. Αν πάρεις τη δυναμική της πόλης θα είναι ο βοηθός σου. Αυτό το παιδί (σ.σ. ο Γιαννίκης) κατάλαβε όλη αυτή τη δυναμική και μακάρι να μείνει, να μεγαλουργήσει και να τα δώσει απλόχερα στην ομάδα και σε όλη την Περιφέρεια».

Για την αγάπη που τρέφει ο κόσμος για εκείνον: «Δυστυχώς έμεινα πάρα πολύ λίγο. Δεν μπόρεσα να κάνω πραγματικότητα αυτά που πίστευα για την ομάδα, αλλά και αυτά που πίστευαν οι άνθρωποι για ‘μένα. Το ποιος φταίει δεν έχει σημασία. Κάναμε αρκετά πάντως γι’ αυτό το λίγο που έμεινα. Αυτή η ομάδα είναι στην καρδιά μου. Η στεναχώρια ή η χαρά ήταν δύο πολύ δυνατά συναισθήματα στους 6 μήνες που ήμουν εκεί. Εμείς παλεύαμε μέχρι την τελευταία στιγμή για τους στόχους μας, Ακόμα και όταν σε λένε «πεθαμένο» στην υπόλοιπη Ελλάδα επειδή έχεις λίγους βαθμούς, στο τέλος αν καταφέρνεις τον στόχο έχεις κάνει πρωταθλητισμό».

Για το αν διακρίνει μετά από 9 χρόνια που πέρασαν από τη θητεία του στον ΠΑΣ βάσεις που έβαλε εκείνος, απάντησε: «Εγώ είμαι του ‘εμείς’ και όχι του ‘εγώ’. Αν πάει κάποιος στα Γιάννενα και πει ‘εγώ θα κάνω αυτό’ είναι τελειωμένος. Γι’ αυτό μίλησα προηγουμένως για την κουλτούρα της πόλης. Πρώτα πρέπει να μπεις στο πετσί της πόλης και μετά θα δώσεις τις ικανότητες που έχεις ως άνθρωπος και θα κάνεις πράγματα. Αν δεν μπεις στο ‘εμείς’ δεν θα πάρεις ποτέ τα εύσημα. Το μόνο που μπορείς να πεις στο τέλος είναι «ήμουν κι εγώ εκεί τότε».

Αυτό που με ικανοποιεί είναι ότι αυτό που νιώθω εγώ για τα Γιάννενα, το νιώθουν και οι Γιαννιώτες για ‘μενα».

Για το ότι λείπει από το ποδόσφαιρο: «Κι εμένα μου λείπει το ποδόσφαιρο. Αγαπώ αυτό το κομμάτι της καριέρας μου, αλλά το ποδόσφαιρο αλλάζει προς το χειρότερο με ανθρώπους που λειτουργούν με άλλες αρχές και αξίες που δεν έχουν καμία σχέση με το άθλημα. Γι’ αυτό χαίρομαι με τα Γιάννενα γιατί πρεσβεύουν κάτι διαφορετικό, πρεσβεύουν αυτό που νιώθω και αισθάνομαι κι εγώ για το ποδόσφαιρο. Είμαι ευτυχισμένος γιατί ήμουν ευνοημένος από τον ΠΑΣ Γιάννινα και πήρα πολλά πράγματα».

Και έκλεισε με την ευχή για τον ΠΑΣ Γιάννινα: «Να μας δίνει χαρές και να κάνει υπερήφανο τον κόσμο».