Τόσο στο σχολείο όσο και στον στρατό υπήρχε η λεγόμενη «εβδομάδα προσαρμογής» όπως συνηθίζουμε ακόμα και τώρα να τη λέμε. Είναι αναγκαία για να βρεις τα «πατήματά» σου και τους ρυθμούς σ’ ένα νέο περιβάλλον.

Κάπως έτσι ήταν και η μέχρι τώρα περίοδος του ΠΑΣ Γιάννινα στο πρωτάθλημα. Δεν ήταν εβδομάδα βέβαια, αλλά ήταν 5 «εργάσιμες» ημέρες…

Οι πρώτες 5 αγωνιστικές βοήθησαν να βγουν χρήσιμα συμπεράσματα για τον προπονητή. Από τη μικρογραφία των φιλικών πήγαμε στη μεγάλη εικόνα. Το επίπεδο δυσκολίας των παιχνιδιών με Ολυμπιακό, ΑΕΚ και Παναθηναϊκό έβγαλαν με τη μία στην επιφάνεια οποιοδήποτε πρόβλημα το οποίο σε άλλη περίπτωση ίσως να έμενε κρυμμένο κάτω από το χαλί.

Αυτό είναι καί καλό καί κακό. Το κακό είναι ότι όλοι οι αντίπαλοι ξέρουν ποιες είναι οι χτυπητές αδυναμίες της ομάδας του ΠΑΣ Γιάννινα και θα προσπαθήσουν να τις εκμεταλλευτούν. Το καλό είναι ότι τις ξέρει και ο κ. Στάικος και έχει 15 μέρες περιθώριο να δουλέψει πάνω σ’ αυτές, να μιλήσει με τους παίκτες για πράγματα που δεν κάνουν σωστά και να αλλάξει όσο μπορεί την εικόνα.

Και υπάρχει και το καλό, να συνειδητοποιήσει επιτέλους και η διοίκηση ότι χρειάζεται οπωσδήποτε μεταγραφή χαφ. Θα προσθέταμε και τερματοφύλακα, αλλά το ζήτημα είναι πιο πολύπλοκο. Ίσως να υπήρχε αυτή η μέτρια εικόνα των τερματοφυλάκων λόγω και της προγραμματισμένης αποχώρησης από το τιμ του κ. Σούιτσα. Πάντως το πρώτο «φάουλ» σ’ αυτή τη συνεργασία είναι καθαρά το ότι δεν τελείωσε όταν δόθηκε η παραίτηση. Χάθηκε πολύτιμος χρόνος.

Για το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό θα σημειώσουμε δύο πράγματα. Πρώτον η αλλαγή του συστήματος μπέρδεψε τον Παναθηναϊκό, τον δυσκόλεψε και αν δεν είχε στραβώσει το πράγμα με τον Σούλη ίσως να υπήρχε μία πιθανότητα ο ΠΑΣ να είναι ακόμα πιο ανταγωνιστικός μέσα στο παιχνίδι. Πάντα σε τέτοια ματς όσο περνάει η ώρα και μένει το 0-0 ο ισχυρός αγχώνεται.

Ο ΠΑΣ κέρδισε σε συνοχή στην άμυνα, δεν έπαιζε κατενάτσιο, ούτε τουρλουμπούκι να διώχνει σε πανικό. Έπαιζε μελετημένα, κρατούσε και λίγο την μπάλα, αλλά έφτανε μόνο μέχρι το κέντρο. Στην επίθεση έκανε ένα από τα πιο ακίνδυνα παιχνίδια του. Αλλά έτσι είναι τα συστήματα, κάθε φορά κάτι κερδίζεις και κάτι χάνεις.

Το δεύτερο που κρατάμε είναι ότι κανένας δεν έπεσε να «φάει» τον Αθανασίου ή τον Τζίμα για τα κραυγαλέα λάθη τους στα δύο πρώτα γκολ. Σε μια πραγματική οικογένεια τα λάθη επισημαίνονται, αλλά συγχωρούνται. Εδώ που τα λέμε τα ατομικά λάθη μιας ομάδας που τώρα «χτίζεται» είναι απολύτως αναμενόμενα. Θυμηθείτε τα γκολ της περιόδου Γιαννίκη τη χρονιά της Super League. Φτάσαμε Φεβρουάριο για να σταματήσει η ομάδα να «χαρίζει» γκολ.

Τέτοια λάθη πρέπει να αποτελέσουν οδηγό για το μέλλον γι’ αυτά τα παιδιά, να τα διορθώσουν και να πεισμώσουν για να δουλέψουν ακόμα πιο σκληρά.

Κατά τα λοιπά, ο Παναθηναϊκός έκανε το 5 στα 5 και δικαιούται να έχει στο βάθος του μυαλού του το πρωτάθλημα, όχι μόνο γιατί ο ίδιος κερδίζει όλα τα ματς, αλλά και γιατί ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Ολυμπιακός είναι ομάδες που φέτος κάνουν εύκολα γκέλες.

Ειδικά για τον Ολυμπιακό που πήγε σε σαρωτικές αλλαγές και επέλεξε άπειρο προπονητή, ήταν αναμενόμενο να θέλει χρόνο μέχρι να στρώσει. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με τον Στάικο στον ΠΑΣ Γιάννινα. Μόνο που η πίεση και η στήριξη εδώ στα Γιάννενα είναι πολλαπλασίως μεγαλύτερη απ’ αυτή που μπορεί να δώσει ο οργανισμός του Ολυμπιακού. Στον Ολυμπιακό σήμερα έρχεσαι, αύριο παίζεις, μεθαύριο είσαι ήρωας ή αποδιοπομπαίος τράγος και φεύγεις.

 

Πάμε και στην ατομική κριτική των παικτών:

Βασίλης Σούλης: Καταρχάς, ταχεία ανάρρωση να του ευχηθούμε. Όσο έπαιξε τα πήγαινε καλά, είχε αυτοπεποίθηση και είχε σωστές τοποθετήσεις. Σε μια τελείως φιλολογικού περιεχομένου συζήτηση, κανένα από τα 3 γκολ δεν θα έτρωγε. Αλλά αυτή η συζήτηση δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Πρόλαβε να κάνει 2 κλεψίματα και 1 απόκρουση.

Κάρλες Σόρια: Περιμένουμε πιο πρωταγωνιστικό ρόλο. Το γεγονός ότι έπαιζε με 3 στόπερ ο ΠΑΣ θα έπρεπε να του δίνει την ευχέρεια να παίζει περισσότερο από την πλευρά, να κάνει πάσες, να ανεβαίνει στο γήπεδο κτλ. Δεν τα είδαμε σε ποσότητα. Κάλυψε πάντως χώρους και ο Παναθηναϊκός δυσκολεύτηκε από τα άκρα. Είχε 3/7 γεμίσματα, 5 πάσες, 2 λάθη και έκανε 3 φάουλ.

Ροντρίγκο Εραμούσπε: Για Εραμούσπε δεν περιμένεις να τον περάσει έτσι ο Αιτόρ στο 3ο γκολ. Είχε κάποια λάθη στο παιχνίδι και γενικά δεν ήταν σε πολύ καλή ημέρα. Ίσως δεν προσαρμόστηκε στο 100% στην τριάδα. Έκανε 2 λάθη, 2 επεμβάσεις και παραχώρησε 2 φάουλ.

Νώντας Παντελάκης: Ο παίκτης που προσαρμόστηκε περισσότερο από τους άλλους δύο στο σύστημα με 3 στόπερ, σε γενικές γραμμές τα πήγε αρκετά καλά και κέρδισε τις μονομαχίες. Έδωσε 3 προωθητικές πάσες, έκανε 5 επεμβάσεις, είχε 1 εύστοχο γέμισμα σε μία προσπάθεια, 4 λάθη και κέρδισε 4 φάουλ.

Πέτρος Μπαγκαλιάνης: Σίγουρα χρήσιμος κι αυτός στο παιχνίδι του ΠΑΣ, ο οποίος έχει τρία πολύ καλά στόπερ, αλλά πρέπει να μάθουν ο ένας την παρουσία του άλλου και να προσαρμοστούν καλύτερα. Θέλει λίγο ακόμα χρόνο αυτό και η διακοπή θα βοηθήσει να μάθουν να παίζουν καλύτερα την τριάδα. Ο Μπαγκαλιάνης ήταν και πάλι επικίνδυνος στις προωθήσεις του. Είχε 2 τελικές και 2 κλεψίματα.

Ίκερ Μπιλμπάο: Αν ο Μπιλμπάο δεν βρει ρόλο στο παιχνίδι και δεν συνεργαστεί με τον Καραχάλιο θα υπάρξει σοβαρό πρόβλημα στα χαφ. Δεν βοηθάει όσο πρέπει τον Καραχάλιο, ακόμα και τώρα που έπαιξε στην ίδια ευθεία μαζί του. Επειγόντως δουλειά αυτοί οι δύο μεταξύ τους και οπωσδήποτε μία ακόμα μεταγραφή για εναλλακτική λύση. Ο Ισπανός είχε 1/2 γεμίσματα, 3 πάσες και 2 κλεψίματα.

Ζήσης Καραχάλιος: Φαίνεται να παλεύει απελπιστικά μόνος στη μεσαία γραμμή και να μην έχει ποτέ κοντινή πάσα ή βοήθεια στην άμυνα. Έδωσε 3 προωθητικές πάσες, έκανε 4 κλεψίματα, 4 λάθη, 2 επεμβάσεις και παραχώρησε 2 φάουλ.

Παναγιώτης Τζίμας: Μέχρι τώρα προσπαθούσαμε να καταλάβουμε από τα 10λεπτα και 15λεπτα αν μπορεί να δώσει πράγματα ή όχι, γιατί έδινε την εντύπωση ότι πάει να κάνει πολλά σε λίγο χρόνο. Τελικά δεν έδειξε έτοιμος για την ευκαιρία του βασικού. Ναι μεν είναι γρήγορος, κερδίζει έξυπνα τα φάουλ, αλλά είναι ακόμα επιπόλαιος στις αποφάσεις που παίρνει μέσα στο ματς. Εννοείται ότι απαγορεύεται να ξανακαθίσει τείχος αν φοβάται την μπάλα. Το ίδιο που έκανε με τον Παναθηναϊκό το είχε κάνει και στο φιλικό με τον Βόλο. Είχε 0/2 γεμίσματα, 3 επιθετικές πάσες, 3 λάθη, έκανε 3 φάουλ και κέρδισε 4.

Λούις Ποζνάνσκι: Ελάχιστες οι προωθήσεις του και δυστυχώς χωρίς τελικά να περάσει μια καλή σέντρα. Αμυντικά ήταν συμπαθητικός και θα θέλαμε να δούμε κι ένα ματς με Ποζνάνσκι μπακ και Κιάκο χαφ. Ίσως η συνεργασία τους να μπορεί να δώσει περισσότερα πράγματα. Είχε 0/2 γεμίσματα, 3 προωθητικές πάσες, 4 λάθη, 2 κλεψίματα και 2 κερδισμένα φάουλ.

Κέβιν Ροσέρο: Δεν μπόρεσε να έχει κοντά του τον Παμλίδη για στήριγμα, οπότε βρισκόταν χωρίς πολλές επιλογές στο τι θα κάνει επιθετικά. Είχε 2 τελικές, 1/3 γεμίσματα, 4 επιθετικές πάσες, 4 λάθη και 3 κλεψίματα.

Γιώργος Παμλίδης: Δεν τον ένιωσε η άμυνα του Παναθηναϊκού που γενικότερα δεν δέχτηκε κλασική φάση από τον ΠΑΣ. Έδωσε 4 επιθετικές πάσες, έκανε 3 λάθη και κέρδισε 2 φάουλ.

 

Αλλαγές:

Βασίλης Αθανασίου: Είναι πολύ ταλαντούχος τερματοφύλακας, αλλά του έκατσε η “στραβή” την οποία θα πρέπει να ξεπεράσει γρήγορα ψυχολογικά. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις δέχεσαι το λάθος, ξέρεις τι δεν έκανες σωστά, πεισμώνεις και δουλεύεις περισσότερο. Έχει τη στήριξη όλων όχι τυχαία, γιατί όλοι ξέρουν πόσο καλός τερματοφύλακας είναι. Είχε 2 αποκρούσεις, 2 κλεψίματα και 2 επεμβάσεις.

Άχμαντ Μορέιρα: Σε ματς αυτού του επιπέδου και εκτός έδρας ο Μορέιρα δεν δείχνει να μπορεί να προσφέρει κάτι. Δεν μπορεί να κουβαλήσει την μπάλα, δεν μπορεί να κάνει κούρσες και να πλαγιοκοπήσει. Αντιθέτως σε ματς που ο ΠΑΣ είναι πιο πολύ ώρα στην επίθεση όλο και κάποια έμπνευσή του θα αποδώσει.  Δεν είχε κάτι ιδιαίτερο από στατιστικής άποψης παρά μόνο 3 λάθη.

Απόστολος Σταματελόπουλος: Δεν πρόλαβε να κάνει πράγματα πρόλαβε μόνο 1 εύστοχο γέμισμα.

Άγγελος Λιάσος: Κι αυτός δεν πρόλαβε να δείξει πολλά πράγματα, είχε 2 κλεψίματα, 3 λάθη και παραχώρησε 2 φάουλ παίρνοντας και μία αχρείαστη κίτρινη.

 

Προπονητής:

Θανάσης Στάικος: Καλή η ιδέα αλλαγής συστήματος, αιφνιδίασε τον αντίπαλο προπονητή, το ματς πήγαινε καλά για τον ΠΑΣ στο α’ ημίχρονο, δίχως να κινδυνεύει ιδιαίτερα, αφού είχαν κλείσει οι διάδρομοι από τα πλάγια, αλλά και τον άξονα με το σφιχτό 3-4-3 που γινόταν 5-4-1. Δεν είχε προλάβει, βέβαια, να «δέσει» καλά η τριάδα των στόπερ, αλλά προφανώς αν διατηρηθεί σε επόμενα ματς, θα πάει πολύ καλύτερα. Το θέμα είναι ότι είχε «διαβάσει» τα τρικ του Παναθηναϊκού και τον «εγκλώβισε» με τέτοιο τρόπο που μόνο η ατομική ποιότητα των παικτών του «τριφυλλιού» ή κάποιο σοβαρό ατομικό λάθος της δικής του άμυνας, θα χαλούσε το πλάνο του. Και τελικά κάπως έτσι χάλασε.

Αν μη τι άλλο ο κ. Στάικος το δουλεύει το πράγμα και προσπαθεί να βρει λύσεις εν μέσω ενός πολύ δύσκολου προγράμματος ως τώρα.