
Σε έναν αγώνα που η ΑΕΚ ήταν το απόλυτο φαβορί και ήρθε στα Γιάννινα για μια …βόλτα που θα περνούσε καλά πραγματοποιώντας έναν υγιεινό περίπατο, αντιμετωπίζοντας, ίσως και «αφ’ υψηλού» τον ΠΑΣ μέχρι το 2-0, ηττήθηκε τελικά δίκαια με 2-1.
Πάρα την εύνοια προς την ΑΕΚ, τόσο του διαιτητή Φωτιά όσο και του απαράδεκτου VARίστα Σιδηρόπουλου που δεν πήγε καν στο VAR την περίπτωση πέναλτι, στο χέρι του Μουκουντί, ο ΠΑΣ παρουσίασε ένα πολύ καλό σύνολο, με εξαιρετική φυσική κατάσταση, όπου ο κάθε ποδοσφαιριστής του ήξερε καλά τι έπρεπε να κάνει μέσα στο γήπεδο, κάτι που ομολογουμένως οφείλεται στον καλά διαβασμένο και ενημερωμένο κόουτς Στάικο.
Ναι, δεν ήταν καλή η ΑΕΚ και ο προπονητής της ήταν τραγικός, όμως δεν έπαυε να είναι η ΑΕΚ που διεκδικεί το πρωτάθλημα, που έχει τεχνικό επιτελείο επτά ατόμων με επικεφαλής ένα βαρβάτο και έμπειρο όνομα τόσο αγωνιστικά όσο και προπονητικά, τον Αλμέιδα, ποδοσφαιριστές με τεράστια, σε σχέση με αυτούς του ΠΑΣ, ποδοσφαιρική χρηματιστηριακή αξία, μουντιαλικούς και μέταλλο μεγάλης ομάδας.
Ναι, δεν ήταν καλή η ΑΕΚ, αλλά δεν έπαυε και δεν παύει να είναι ένα από τα φαβορί του τίτλου που μέχρι την έναρξη του αγώνα είχε την καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος και μόλις δύο ήττες από τον αήττητο μέχρι στιγμής Παναθηναϊκό και τον Βόλο.
Και ναι, δεν ήταν καλή η ΑΕΚ, αλλά με τον ΠΑΣ ήταν σαν να αγωνιζόταν ο Δαυίδ εναντίον του Γολιάθ.
Φαβορί για το πρωτάθλημα η ΑΕΚ, , φαβορί για τον υποβιβασμό ο ΠΑΣ…πριν την έναρξη του αγώνα. Αλλά με την λήξη… τα πάντα άλλαξαν τόσο για την κορυφή όσο και για την ουρά της βαθμολογίας.
Ο ΠΑΣ έκανε αποφασιστικό βήμα σωτηρίας και ο Ολυμπιακός «ξαναμπαίνει» στο πρωτάθλημα, ειδικά για την δεύτερη θέση που οδηγεί στο champion league.
Τι είχε να παρατάξει απέναντι σε αυτή την , όχι καλή, ΑΕΚ ο ΠΑΣ;
Πολύπειρους και καταξιωμένους ποδοσφαιριστές και προπονητή;… καυτή έδρα;… ή μήπως γρανιτένια άμυνα και επίθεση φωτιά που κένταγαν στο πρωτάθλημα;… Ούτε κατά διάνοια, έστω «υποψία» απ’ όλα αυτά.
Τι θα πει λοιπόν δεν ήταν καλή η ΑΕΚ; Απλά ο ΠΑΣ δεν της έδωσε το δικαίωμα να είναι τόσο καλύτερη ώστε να κερδίσει. Άτυχη; …ναι μπορεί, αλλά γιατί όχι και ανίκανη, ελέω ΠΑΣ, στον συγκεκριμένο αγώνα;
Ο ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ παρατάχθηκε χωρίς τρείς βασικούς ποδοσφαιριστές του, τους Μπιλμπάο, Ροσέρο, Κιάκο, με δυο νεοαποκτηθέντες, τους Τσιντώτα, Τζίνο, που αποτελεί άλλο ένα στοίχημα για τον Χρηστοβασίλη η καθιέρωσή τους, χωρίς το πλεονέκτημα που του δίνει μια γεμάτη από οπαδούς έδρα, έχοντας απέναντι του μια διαιτησία που τον «έσφαζε» σε κάθε αμφισβητούμενη φάση, βάζοντας με το ζόρι την ΑΕΚ στην περιοχή του.
Ε, όσο κακή κι αν ήταν η ΑΕΚ δεν είχε και λίγα πλεονεκτήματα υπέρ της για να κερδίσει τον αγώνα έστω και σε άσχημη μέρα….
Οπότε…
Δεν ήταν απλά κακή η ΑΕΚ και γι αυτό έχασε. Ήταν και πολύ καλός ο ΠΑΣ και γι αυτό κέρδισε….
Όσον αφορά την απόδοση των ποδοσφαιριστών του ΠΑΣ.
Όταν κερδίζεις μια ομάδα σαν την ΑΕΚ δεν μπορεί να υπάρχουν υστερήσαντες. Όσοι αγωνίσθηκαν έχουν το δικό τους σημαντικό μερίδιο στην νίκη.
Θα ξεχωρίσω όμως τον Πήλιο καθ’ ότι σε αυτόν οφείλεται το πρώτο γκολ-αφετηρία- του θριάμβου του ΠΑΣ που έδωσε το δικαίωμα στην ομάδα να πιστέψει ότι μπορεί να «κοιτάξει στα μάτια» την ΑΕΚ και να την κερδίσει.
Ο Πήλιος δεν ήταν απλά ο καλύτερος του ΠΑΣ Γιάννινα, αλλά ο καλύτερος του γηπέδου, πραγματοποιώντας αναμφισβήτητα το καλύτερο του παιχνίδι μέχρι τώρα στην ομάδα, λαμβανομένου υπ’ όψιν και του βαθμού δυσκολίας του αντιπάλου. Πλέον ο ίδιος έχει θέσει ψηλά τον πήχη των απαιτήσεων τόσο για τον εαυτό του όσο και για την ομάδα. Σίγουρα ακόμη δεν είναι ο ολοκληρωμένος και αναντικατάστατος μπακ του ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ, αλλά όπως έδειξε έχει όλα τα προσόντα να γίνει.
Υ.Γ. Οι δηλώσεις του Τσιντώτα που αναγνωρίζουν την βοήθεια που του πρόσφερε και συνεχίζει να του προσφέρει ο προπονητής τερματοφυλάκων Πλαβούκος, δείχνουν το ήθος και τη σεμνότητα του νεοαποκτηθέντα τερματοφύλακα που δεν δίστασε στην πρώτη του συνέντευξη, αγωνιζόμενος με τα χρώματα του ΠΑΣ, να ευχαριστήσει τον άνθρωπο που έχει ξεχωριστό ρόλο στην καριέρα του.
Αναδεικνύει επίσης το πολύ σημαντικό έργο του Πλαβούκου, που πέραν του Τσιντώτα, κάνει και πολύ καλή δουλειά με τους Σούλη, Αθανασίου, τόσο στο αγωνιστικό όσο και στο ψυχολογικό κομμάτι προετοιμασίας τους, συνεχίζοντας την παράδοση που θέλει να βρίσκονται οι κορυφαίοι Έλληνες προπονητές τερματοφυλάκων. Αξέχαστος και ο Χρήστος Τσελιόπουλος στην ομάδα του ΠΑΣ επί εποχής Χρηστοβασίλη.
Ο Πλαβούκος δεν χρειάζεται βέβαια συστάσεις, αλλά είναι σημαντικό να αναγνωρίζεται η εξαιρετική δουλειά του τόσο για τον ίδιο όσο και για την ομάδα που τον έχει στις τάξεις της.






