Η λογική έλεγε ότι ομάδα όπως ο ΠΑΣ Γιάννινα που μπορούσε να κάνει ένα τόσο μεγάλο αήττητο σερί και να αντισταθεί σε Ολυμπιακό, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και ως το 95’ και στον Παναθηναϊκό, ήταν αδύνατον να υποβιβαστεί. Επειδή όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τι γίνεται με τις «Μπαρτσελόνες» των πλέι άουτ κάθε χρόνο, ήταν αδύνατον να εφησυχάσουμε. Και οι «εφιάλτες» ξύπνησαν από νωρίς με τις ήττες από Λαμία και ΟΦΗ και τις ταυτόχρονες νίκες των από κάτω.
Όμως τόσο «καρυδάτες» νίκες του ΠΑΣ Γιάννινα στα… ίσια και παλικαρίσια όπως αυτές με Παναιτωλικό και Ιωνικό μπορούν να συγκριθούν μόνο με τα μπαράζ στην Φιλαδέλφεια το 2000 με Αιγάλεω και Πανσερραϊκό. Άντε και με το ματς με την Ξάνθη που ο ΠΑΣ Γιάννινα βγήκε Ευρώπη, αλλά παίζοντας με αντίπαλο που δεν είχε τότε βαθμολογικό κίνητρο.
Τα όσα διακυβεύονταν σε αυτά τα ματς για τον ΠΑΣ Γιάννινα συνοψίζονται σε μία λέξη, «επιβίωση». Η Β’ Εθνική ούτε εκατομμύρια έχει, ούτε αξιοπρεπή συμβόλαια ποδοσφαιριστών, ούτε αίγλη, ούτε ποιότητα, ούτε αξιοπιστία, ούτε ξέρεις πότε αρχίζει και πότε τελειώνει, πόσες ομάδες θα παίξουν, σε πόσους ομίλους θα γίνει το πρωτάθλημα, ποιον θα σπρώξουν διαιτητικά ελλείψει VAR κ.ο.κ.
Και το κυριότερο, ο ίδιος ο ΠΑΣ Γιάννινα βρίσκεται σε μία μεταβατική διοικητική περίοδο, με τον Γιώργο Χριστοβασίλη, που δημιούργησε τον σύγχρονο μύθο του Άγιαξ της Ηπείρου, να μεταβιβάζει τις μετοχές του στους γιους του, χωρίς ακόμα να έχουμε ξεκαθάρισμα προθέσεων για το μετέπειτα αυτής της διοικητικής αλλαγής. Αλλά δεν είναι και της ώρας ούτως ή άλλως. Προέχει να μείνει και μαθηματικά η ομάδα στην κατηγορία και βλέπουμε ποιο θα είναι το μέλλον.
Πάντως, δεν μπορούμε να προσπεράσουμε έτσι εύκολα τα 15 χρόνια του Γιώργου Χριστοβασίλη. Ίσως να μην έκανε πράξη και την πιο τρελή απαίτηση του κόσμου, αλλά έφτιαξε μία ακόμα σκεπαστή στους «Ζωσιμάδες», με τα πολλά έχουμε πλέον έναν πεντάστερο χλοοτάπητα βάσει βαθμολογίας που του έχει δοθεί από τη Super League, έχουμε δει προπονητές και παίκτες που άλλαξαν το επίπεδο της ομάδας και αγαπήθηκαν, έχουμε δει τις πιο μεγάλες πωλήσεις της ιστορίας του ΠΑΣ Γιάννινα, πορείες σπάνιες που συγκρίνονται μόνο με τη δεκαετία του ’70 και φυσικά είδαμε και τον ΠΑΣ να παίζει στα γήπεδα της Νορβηγίας και της Ολλανδίας. Γι’ αυτούς τους λόγους θα έπρεπε η προχθεσινή νίκη να του αφιερωθεί απ’ όλους. Είναι μακράν ο πιο πετυχημένος πρόεδρος της ιστορίας της ομάδας.
Ναι, δεν έγινε προπονητικό κέντρο ούτε νέο γήπεδο και προφανώς έγιναν κι άλλα λάθη, αλλά μην ξεχνάμε ότι ο Χριστοβασίλης έπεσε πάνω στη δεκαετή και βάλε οικονομική κρίση. Μετράμε αντίστροφα πάντως τον χρόνο, για να ξεκινήσουν οι εργασίες για την ανακατασκευή του γηπέδου στο ΠΕΑΚΙ.
Για να επιστρέψουμε στο αγωνιστικό, όμως, είναι ένας πραγματικός άθλος αυτός που πέτυχε στη Νίκαια ο ΠΑΣ Γιάννινα! Πήγε σ’ ένα φανατισμένο κλίμα, διαχειρίστηκε άψογα το άγχος και την κρισιμότητα του αγώνα και έφυγε με αποτέλεσμα που δεν είχε ξαναπάρει ποτέ εκεί! Και δεν το έκανε με μπαρουτοκαπνισμένους παίκτες και πολύπειρο προπονητή, κι αυτό είναι που κάνει ακόμα πιο μυθική αυτή τη νίκη!
Πήγε και πήρε το διπλό με ομαδικό πνεύμα και οικογενειακό κλίμα. Ο ένας έπαιξε για τον άλλον, με τους νεαρότερους –ειδικά- να βγάζουν απίστευτη ψυχραιμία, όταν όλοι οι υπόλοιποι τους παρακολουθούσαμε με 800 παλμούς…
Το να τους πεις «μπράβο» δεν αποτυπώνει το τι πέτυχαν, τόσο στο συγκεκριμένο ματς όσο και ολόκληρη τη σεζόν. Και καταντάει πλέον πολύ ενοχλητικό, στα όρια του ανήθικου, να επιλέγει κάποιος να εξαιρέσει τον προπονητή από τα συγχαρητήρια… Όταν βγαίνουν οι ίδιοι οι παίκτες και αφιερώνουν τις επιτυχίες στον προπονητή ή μιλάνε γι’ αυτόν, δεν μπορεί κάποιος από το πληκτρολόγιό του να εξαιρεί τον κ. Στάικο. Κι αυτός θα δεχτεί κριτική κι αυτός έκανε τα λάθη του, αλλά και ποιος δεν κάνει λάθη; Άλλο όμως η κριτική, άλλο η εμμονή.
Το Σάββατο όλοι πρέπει να χειροκροτηθούν και να αποθεωθούν, αλλά και λίγη προσοχή ακόμα για να πάρει η ομάδα και τον τελευταίο βαθμό που της χρειάζεται για να έχουμε στο τέλος του ματς με τον Αστέρα Τρίπολης ένα γλυκό φινάλε με «ΟΛΕ-ΟΛΕ».
Πάμε και στην ατομική κριτική των παικτών
Παναγιώτης Τσιντώτας: Δυστυχώς τελείωσε πρόωρα η σεζόν γι’ αυτόν, αφού υπέστη θλάση στον προσαγωγό. Και παρότι θα μπορούσε να ζητήσει αλλαγή στο ημίχρονο και να μη ρισκάρει να πάθει κάτι, σκεπτόμενος και τη μεταγραφή του το καλοκαίρι, έμεινε και έπαιξε. Μακάρι να παραμείνει και του χρόνου στην ομάδα, δεν το συζητάμε. Υπήρξαν αρκετά ματς που η απόδοσή του έδωσε βαθμούς. Και με τον Ιωνικό ήταν σταθερός στις εξόδους του και ενέπνεε σιγουριά. Έκανε 1 απόκρουση, 5 κλεψίματα και 3 επεμβάσεις.
Κάρλες Σόρια: Αυτό που μας συνηθίζει έκανε για μία ακόμα φορά. Σαφώς πιο προσεκτικός στην άμυνα και λιγότερες προωθήσεις. Είχε 1/2 γεμίσματα, έδωσε 2 προωθητικές πάσες, έκανε 4 λάθη και παραχώρησε 2 φάουλ.
Σταύρος Πήλιος: Πιο ανεβασμένος στο β’ ημίχρονο και με συμμετοχή και στο γκολ, αφού το δικό του σουτ αποκρούει ο Χουτεσιώτης και έρχεται μετά ο Μορέιρα και στέλνει την μπάλα στα δίχτυα. Καλές τοποθετήσεις στην άμυνα και σαφώς λιγότερο άγχος από τα προηγούμενα παιχνίδια των πλέι άουτ. Έδωσε 3 προωθητικές πάσες, έκανε 12 λάθη, 2 κλεψίματα, 4 επεμβάσεις, έκανε 3 φάουλ και κέρδισε 2.
Νώντας Παντελάκης: Μία ακόμα ψυχωμένη εμφάνιση, ήταν εκεί να κερδίζει όλες τις μονομαχίες μέσα ή κοντά στην περιοχή. Έδωσε 2 προωθητικές πάσες, έκανε 7 επεμβάσεις, 3 λάθη και παραχώρησε 2 φάουλ.
Άχμαντ Μορέιρα: Του έλειπε το γκολ τη φετινή σεζόν, αλλά ήρθε την πιο κατάλληλη στιγμή. Ο κ. Στάικος τον έβαλε στη δεξιά πλευρά αυτήν τη φορά, για να τον καλύπτει αμυντικά καλύτερα ο Σόρια και να που κι αυτή η μικρή πινελιά του βγήκε του κόουτς, όπως και η αλλαγή ρόλου του Παμλίδη από τα προηγούμενα ματς. Ο μεσοεπιθετικός από τη Γουινέα είχε 0/2 γεμίσματα, 4 προωθητικές πάσες, έκανε 7 λάθη και για εκατοστά δεν πιστώθηκε και την ασίστ στο ακυρωθέν γκολ του Τζίμα, αφού υποδείχτηκε σε θέση οφσάιντ.
Γιώργος Παμλίδης: Άλλο ένα πολύ καλό ματς του Παμλίδη που είχε την ευκαιρία του στο α’ ημίχρονο να σκοράρει, αλλά για μισό μέτρο η μπάλα πέρασε πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Έκλεισε χώρους, μάρκαρε και βοήθησε στο να μην μπορεί ο Ιωνικός να κυριαρχήσει στο κέντρο. Έκανε 8 λάθη και παραχώρησε 2 φάουλ.
Ροντρίγκο Εραμούσπε: Νικητής κι αυτός στις περισσότερες αμυντικές μονομαχίες, πήγαινε γρήγορα πάνω στην μπάλα και δεν είχε προβλήματα. Έκανε 9 επεμβάσεις και έδωσε 2 προωθητικές πάσες.
Παναγιώτης Τζίμας: Για κάποιο λόγο η Νίκαια τον πάει. Στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος είχε μπει αλλαγή και είχε αλλάξει όλο το ματς τότε, ενώ προχθές έκανε ένα από τα λίγα καλά ματς σε τόσο μεγάλη διάρκεια. Συνήθως έπαιζε καλά, αλλά για μερικά λεπτά, προχθές ήταν σε όλο το ματς καλός. Είχε κι αυτός τις καλές στιγμές του, όπως με το τακουνάκι στον Πήλιο στην εξέλιξη της φάσης που έφερε το γκολ, το σλάλομ στη συνέχεια που πέρασε 5-6 παίκτες και είναι κρίμα που δεν μπήκε γκολ αυτή η προσπάθεια, όπως και το γκολ που του ακυρώθηκε. Έδωσε 2 προωθητικές πάσες, έκανε 3 κλεψίματα και 6 λάθη.
Φεντερίκο Τζίνο: Όπως πάντα καλός, με πολλά τρεξίματα, δυνατά μαρκαρίσματα και καλή δουλειά. Αυτό που έπρεπε να δώσει, το έδωσε και με το παραπάνω. Είχε 2 τελικές, έδωσε 3 προωθητικές πάσες, έκανε 6 κλεψίματα, 2 επεμβάσεις και 4 λάθη.
Άγγελος Λιάσος: Τι ματσάρα έκανε ο Άγγελος! Είναι το καλύτερό του παιχνίδι ως επαγγελματίας και μία απάντηση στον εαυτό του τι δεν πήγαινε καλά και δεν υπήρχαν εγκωμιαστικά σχόλια γι’ αυτόν. Και μάλιστα αυτή η εμφάνιση ήρθε σ’ ένα ματς ζωής ή θανάτου! Επειδή τον ξέρουμε από τις υποδομές, έκπληξη δεν ήταν η απόδοσή του, έκπληξη ήταν ότι τόσο καιρό δεν έκανε τέτοια ματς. Ήταν παντού σε όλο το γήπεδο, έκοβε, έκλεβε, κέρδιζε μονομαχίες και ήταν από τους πιο κομβικούς παίκτες στο ματς! Έδωσε 3 προωθητικές πάσες, έκανε 3 κλεψίματα, 2 επεμβάσεις, 3 λάθη και κέρδισε 2 φάουλ.
Κλόντιου Μπάλαν: Δεύτερο ματς που δεν φαίνεται σχεδόν καθόλου και δεν έχει κάνει φάση. Κρατάμε μόνο ότι απασχόλησε την άμυνα και κράταγε παίκτες πάνω του, ανοίγοντας διαδρόμους για τους άλλους. Έδωσε 3 προωθητικές πάσες, έκανε 2 επεμβάσεις, 3 λάθη και 3 επιθετικά φάουλ.
Αλλαγές
Βασίλης Αθανασίου: Μπήκε έτοιμος για μια τόσο μεγάλη και δύσκολη πρόκληση και πρέπει να το πιστωθεί και ο κ. Πλαβούκος για τη δουλειά που κάνει με τους τερματοφύλακες. Ο Αθανασίου είναι ακόμα νεαρός, αλλά είναι κι ένα πρότζεκτ που πρέπει να το αξιοποιήσει ο ΠΑΣ με κάποιο τρόπο. Είχε κι αυτός μεγάλη συμβολή στο να κρατηθεί το αποτέλεσμα, ήταν ψύχραιμος και με καλές τοποθετήσεις. Είχε 3 αποκρούσεις, 4 κλεψίματα και 2 επεμβάσεις.
Κέβιν Ροσέρο: Δεν έχει καταφέρει να βρει τον εαυτό του μετά τον τραυματισμό του και δεν βλέπουμε όσα βλέπαμε απ’ αυτόν στον Α’ γύρο. Δικαιολογημένη η επιλογή του Τζίμα αντί του Ροσέρο για το βασικό σχήμα.
Πέδρο Κόντε: Η μεγάλη επιστροφή και μακάρι και τυχερή. Δύο χρόνια δεν τον απολαύσαμε, ξέρουμε ότι θέλει πολύ την παραμονή του στον ΠΑΣ Γιάννινα και πιθανόν του χρόνου να βρίσκεται ξανά στο ρόστερ για να αποδείξει εκεί τι μπορεί να κάνει.
Προπονητής
Θανάσης Στάικος:
Είχε προετοιμάσει καλά την ομάδα τακτικά και πνευματικά και δεν επηρεάστηκε κανένας από το φανατισμένο κλίμα που είχε καλλιεργηθεί. Τελικά αυτού του τύπου οι δηλώσεις «θα δείξουμε ποιος είναι το αφεντικό», «εδώ κάνουμε κουμάντο εμείς», «θα το κάνουμε κόλαση και ηφαίστειο» θυμίζει τη ρήση ενός αγαπητού φίλου και προπονητή, του Σωτήρη Δογορίτη, «τα χωριατλίκια στα χωριά, όχι εδώ». Αυτά αρχίζει και τα ξεπερνάει το ποδόσφαιρο.
Η μικρή αλλαγή στην τακτική προσέγγιση και τα δύο εξάρια στα χαφ, αντί για δύο οχτάρια, με τον Παμλίδη πίσω από τον φορ, τελικά απελευθέρωσε δυνάμεις στον ΠΑΣ Γιάννινα που πήρε 7 βαθμούς με μία κλιμακούμενη αγωνιστική άνοδο. Έβαλε και την πινελιά με τον Μορέιρα από δεξιά σε όλο το ματς και του βγήκε κι αυτό. Όπως του βγήκε και η χρησιμοποίηση του Λιάσου αντί του Ριένστρα, παρότι ο Λιάσος προερχόταν από κακό παιχνίδι.
Πάντα σε ανορθόδοξες καταστάσεις που δημιουργούνται από κομβικές απουσίες, πρέπει να δείχνεις ευελιξία να τις διαχειριστείς. Εν τέλει μετά από καιρό δεν χρειάστηκε καν να σκεφτούμε με ποιες ελλείψεις έπαιζε η ομάδα.
Μένει 1 βαθμός για τη σωτηρία και είμαστε σίγουροι ότι και ο κόουτς και η ομάδα δεν θα επαναπαυτούν στα καλά λόγια και τους πανηγυρισμούς, αλλά θα μείνουν στην «τσίτα» κι αυτήν την εβδομάδα για να τελειώσει οριστικά το Σάββατο η δουλειά.
