Σχεδόν 10 χρόνια πέρασαν απ’ όταν ο νεαρός το 2012 προπονητής, Γιάννης Χριστόπουλος, αναλάμβανε να οδηγήσει τον ΠΑΣ Γιάννινα στη Super League έχοντας το βαρύ φορτίο μίας ομάδας που δεν αδειοδοτήθηκε και έπρεπε να φτιάξει ένα ρόστερ με συγκεκριμένους περιορισμούς. Η συνέχεια γνωστή, καθώς ο 49χρονος σήμερα κόουτς πήγε στην Ουκρανία στην ομάδα της Ταβρίγια, είχε περάσματα από ομάδες όπως Πλατανιάς, Λεβαδειακός, Άρης Λεμεσού, Καλαμάτα και μέχρι πρόσφατα ήταν προπονητής στην ομάδα “Ακρόπολις” στη Σουηδία.
Με αφορμή τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και την παρόμοια πορεία μ’ εκείνη του 2012-2013 που κάνει ο ΠΑΣ Γιάννινα τη φετινή σεζόν, ο Γιάννης Χριστόπουλος μίλησε στον Μιχάλη Μερτζιανίδη και την εκπομπή στη “Λακούβα”.
Αναλυτικά η συνέντευξή του στον ΔΩΔΩΝΗ SUPER FM:
Για τα συναισθήματά του για τον πόλεμο στην Ουκρανία, όπου στο παρελθόν είχε δουλέψει εκεί: «Είναι θλιβερά πράγματα αυτά που συμβαίνουν εν έτει 2022 και σε χώρες με υψηλό πολιτισμό. Πέρασα από την Ουκρανία το 2013-2014, ήμουν στην Κριμαία στην Ταβρίγια. Μάλιστα λίγες μέρες αφότου έφυγα από εκεί, η Κριμαία άλλαξε και έγινε ρωσική. Οι Ουκρανοί είναι ένας φιλήσυχος λαός, ήταν μια όμορφη εμπειρία, είναι ήσυχοι άνθρωποι που αρκούνται σε λίγα πράγματα στη ζωή τους.
Όπως όλα τα ανατολικά κράτη μετά την αποκοπή τους από το ανατολικό μπλοκ υπήρχε διαφθορά και ολιγαρχία. Όνειρο όλων των Ουκρανών που συναναστρεφόμουν ήταν να έχουν κάποιες ελευθερίες, να ταξιδεύουν ελεύθερα και οι ποδοσφαιριστές να παίζουν ελεύθερα σε όλη την Ευρώπη και όχι σαν ξένοι.
Με θλίβει αυτό που συμβαίνει στη χώρα, έμεινα εκεί 1 χρόνο και νιώθω ένα δέσιμο με τη χώρα. Είναι σκληρές οι καταστάσεις.
Ήξερα ότι δεν είχαν οργανωμένο στρατό και οπλικά συστήματα και εκπλήσσομαι με τον ηρωισμό που βγάζουν και την ένταση που υπερασπίζονται την πατρίδα και τα σπίτια τους. Εύχομαι να επικρατήσει η λογική και να επανέλθει μία σχετική κανονικότητα. Δυστυχώς οι ζωές που χάθηκαν δεν θα γυρίσουν πίσω, οι δε καταστροφές θα πάρουν χρόνια να αποκατασταθούν. Μακάρι όλο το κακό αυτό να σταματήσει κάπου εδώ.
Κοντά στην πόλη που ζούσα, τη Συμφερούπολη, ήταν η Σεβαστούπολη. Υπήρχε μία ρωσική βάση στην Κριμαία και πολλοί ρωσόφωνοι, αλλά ήταν φιλήσυχοι και ήταν Ουκρανοί. Το Ντόνετσκ που ήταν πιο ιδιαίτερη πόλη, είχε πιο ιδιαίτερη κατάσταση. Αναπτυσσόταν με πολύ γρήγορους ρυθμούς λόγω και του ορυκτού πλούτου και υπήρχε και μία μεγάλη ομάδα η Σαχτάρ. Στην περιοχή υπάρχουν και Έλληνες και ελληνόφωνοι. Είχα Έλληνα διερμηνέα που ήταν Ουκρανός και σπούδαζε ελληνική φιλολογία στο πανεπιστήμιο της Μαριούπολης. Μόλις είχε αποφοιτήσει τότε. Τι να πω και για την Οδησσό που κι αυτή είναι μια περιοχή με έντονο ελληνικό στοιχείο και ελληνικές ρίζες. Είχαν μεγάλη αγάπη και σεβασμό για την Ελλάδα.
Με συγκλονίζει αυτός ο πόλεμος. Γίνονται πόλεμοι σε διάφορες περιοχές του πλανήτη, γιατί μπορεί να υπάρχουν κράτη με διαφορετικές θρησκείες που υπάρχει φανατισμός ή πάρα πολλές διαφορετικές εθνικότητες, αλλά το να δέχεται τη σημερινή εποχή ένα πολιτισμένο κράτος μία άνιση επίθεση από ένα άλλο πολιτισμένο κράτος είναι πολύ θλιβερό. Μακάρι να σταματήσει όσο πιο γρήγορα γίνεται».
Για τις διαφορές νοοτροπίας που έχει συναντήσει έχοντας περάσει στην προπονητική του καριέρα από διάφορες χώρες: «Το ποδόσφαιρο είναι προέκταση της εκάστοτε κοινωνίας. Υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των λαών. Έχω συνεργαστεί με παίκτες με διαφορετικές κουλτούρες και νοοτροπίες. Παντού υπάρχουν και καλύτερα και χειρότερα παραδείγματα από τη χώρα μας. Είναι ενδιαφέρον και σημαντικό όμως να προσεγγίσεις έναν άλλο λαό, να τον αποκωδικοποιήσεις, να γνωρίσεις τη φιλοσοφία, την οργάνωση, τη λειτουργία του κτλ για να αποκτήσεις μία καλύτερη και πιο σφαιρική άποψη για τον κόσμο.
Για τις επιμέρους διαφορές Ουκρανίας και Σουηδίας: «Είναι διαφορετικοί κόσμοι σε λειτουργία, οργάνωση, ποιότητα ζωής, το μέσο μορφωτικό επίπεδο, τους στόχους, τους προσανατολισμούς των ανθρώπων και μεταφράζονται και στο ποδόσφαιρο σε σκληρή δουλειά ή δυτικό τρόπο ζωής. Είναι δύσκολο στην αρχή να μπεις στο πνεύμα και τη νοοτροπία. Το ξένο σου φέρνει δυσκολίες, μπορεί να μη σου φαίνεται σωστό, αλλά αν καταλάβεις τον τρόπο που σκέφτονται και λειτουργούν οι άνθρωποι, τότε κερδίζεις πράγματα και παίρνεις ιδέες».
Τι έμεινε από την εκπληκτική πορεία του με τον ΠΑΣ Γιάννινα και που οφειλόταν: «Έχουν μείνει πολλά πράγματα. Τα αποδυτήρια, ο κόσμος, η ατμόσφαιρα, οι δυσκολίες, τα συναισθήματα μετά από νίκες ή ήττες, τα πανηγύρια, η μεγάλη απογοήτευση που δεν πήρε εν τέλει την άδεια η ομάδα. Γίνονταν πολλά πράγματα που άλλαζαν τη διάθεση από στιγμή σε στιγμή.
Πολλά έγιναν τότε, είναι μία αξεπέραστη στιγμή. Δεν είναι μόνο η 5η θέση, αλλά ποιες ήταν οι προοπτικές στην αρχή της χρονιάς και πως κατέληξε αυτή η χρονιά. Υπήρχε χημεία, υπήρχαν πολλοί αξιόλογοι χαρακτήρες στην ομάδα, παίκτες και συνεργάτες κτλ. Γινόταν σκληρή δουλειά και από κάποια στιγμή και μετά έρχονταν τα αποτελέσματα».
Για τον φετινό ΠΑΣ Γιάννινα και αν τον έχει παρακολουθήσει: «Παρακολούθησα το πρωτάθλημα κυρίως τους τελευταίους 2 μήνες. Όχι απλά χαίρομαι, αλλά νιώθω και υπερήφανος για την ομάδα και την πορεία που κάνει και φέτος, αλλά και τα προηγούμενα χρόνια και με κ. Πετράκη που βγήκε η ομάδα στην Ευρώπη.
Κατά τη γνώμη μου υπάρχουν δύο καθοριστικές στιγμές αυτά τα τελευταία 10-12 χρόνια. Η Η πρώτη το 2012-2013 που ενώ ήταν φαβορί να πέσει κατηγορία, έκανε αυτήν την πορεία που την οδήγησε στην 5η θέση, που κατέκτησε τον σεβασμό όλων και παράλληλα απέκτησε και κάποια περιουσιακά στοιχεία που ήταν οι παίκτες.
Η δεύτερη καθοριστική χρονιά ήταν όταν βρέθηκε στη Β’ Εθνική, αλλά κατάφερε έκανε καλό πρωτάθλημα και ανήλθε αμέσως. Αν δεν ανέβαινε θα ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα.
Και πλέον όλοι θαυμάζουμε τον ΠΑΣ, έχει πολύ καλό σύνολο, καλούς ποδοσφαιριστές, πάντα είναι αξιόμαχος, σκληροτράχηλος, στηρίζεται στο αγωνιστικό πνεύμα κι αυτό είναι σπουδαίο στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Επίσης, έχει ποιότητα, ταλέντο, ικανούς παίκτες, προχωράει και μακάρι να συνεχίσει έτσι».
Για το πόσο εύκολο είναι για μια επαρχιακή ομάδα να κάνει τη διαφορά: «Πάντα υπάρχει δυσκολία στην επαρχία, αν και έχουν αντιστραφεί λίγο οι όροι. Παλαιότερα ήταν πιο δύσκολο για τις επαρχιακές ομάδες, αλλά έχει αδυνατίσει πλέον το κέντρο και είδαμε και φέτος αρκετές ανταγωνιστικές ομάδες να κερδίζουν του «μεγάλους». Γίνεται ενδιαφέρον πρωτάθλημα. Θα υπάρχει ενδιαφέρον για την έξοδο στην Ευρώπη και θα γίνουν δυνατά παιχνίδια. Ο ΠΑΣ έχει μια πολύ καλή διαχείριση, γίνονται σωστές επιλογές προπονητών, παικτών και μπορεί η ομάδα να έχει μία σταθερότητα».
Για το μήνυμα που θέλει να στείλει σε φίλους του στα Γιάννενα: «Πολλά θέλω να πω. Πραγματικά οι αναμνήσεις που έχω είναι κορυφαίες, η αγάπη για όλο αυτό που έζησα είναι αμοιβαία».
Για την εμπειρία στη σουηδική ομάδα της “Ακρόπολις”: «Ήταν μια συναρπαστική εμπειρία η παρουσία 2 χρόνων στη Σουηδία. Είχε και όμορφες, αλλά και δύσκολες και πιεστικές στιγμές. Η πρώτη μου χρονιά εκεί ήταν στο ξεκίνημα του κορωνοϊού. Είχε μία διαφορετική αντιμετώπιση η Σουηδία αρχικά στο ζήτημα που κατά την άποψή μου ήταν λανθασμένη. Στηρίχτηκε στον παράγοντα οικονομία και ανοσία της αγέλης. Τους πρώτους 8-9 μήνες η Σουηδία είχε πολλούς νεκρούς αναλογικά με τον πληθυσμό, παρότι είναι μία αραιοκατοικημένη χώρα. Δεν υπήρχαν περιορισμοί, μόνο συστάσεις. Έχουν μάθει από το σχολείο να πειθαρχούν σαν λαός, όμως, και όταν βγήκε το εμβόλιο το 95% πήγε εμβολιάστηκε αμέσως. Οι παίκτες που είχα ήταν σχεδόν όλοι εμβολιασμένοι. Εγώ προσπαθούσα να προφυλαχτώ είχα μάσκα από την Ελλάδα γιατί εκεί δεν έβρισκα. Κάποια στιγμή που τη φόρεσα σε super market με κοίταζαν όλοι περίεργα, νόμιζαν ότι κάτι είχα».
Ακούστε το ηχητικό της συνέντευξης:
