ΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΦΕΤΟΣ… ΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ!!

Δανείζομαι την πασίγνωστη φράση του Σερ Άλεξ Φέργκιουσον που ειπώθηκε στον τελικό του Champions League το 1998-1999 στο Καμπ Νοου, ανάμεσα στην Μπάγερν Μονάχου και την Μάντσεστερ Γιουνάιντετ. Οι Βαυαροί μέχρι και τρία λεπτά πριν το τέλος βρίσκονταν αγκαλιά με το τρόπαιο προηγούμενοι με 1-0, όταν οι Σέριγχαμ και Σόλσκιερ γύρισαν σε 2-1 έναν τελικό που φαινόταν χαμένος. Λίγο πριν γίνει Σερ λοιπόν ο Φέργκιουσον, είπε μπροστά στις κάμερες την περίφημη φράση «Football… bloody hell!».

Έχοντας λοιπόν διακοπή της Superleague μετά την ολοκλήρωση των αγωνιστικών, με τον ΠΑΟΚ να κατακτάει το πρωτάθλημα και τον ΠΑΣ Γιάννινα όπως όλα δείχνουν να αποχαιρετά την μεγάλη κατηγορία, και ενώ παράλληλα δεν μπορεί να οριστεί φυσιολογικά ένας τελικός κυπέλλου με κόσμο και ωραίο θέαμα, έχουμε χρόνο να ασχοληθούμε με τα υπόλοιπα πρωταθλήματα της Ευρώπης, όπως αυτό της Αγγλίας, όπου όλα παίζονται την τελευταία αγωνιστική ανάμεσα σε Σίτυ και Λίβερπουλ, έχοντας 94 και 95 βαθμούς αντίστοιχα, πράγμα απίθανο να το σκεφτεί κανείς, πως γίνεται δηλαδή με τέτοια συγκομιδή βαθμών να μην υπάρχει ακόμη πρωταθλητής, αλλά φυσικά υπάρχει χρόνος να ασχοληθούμε και με την κορυφαία Ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση, λαϊκιστή UEFA Champions League.

Ναι μιλάω για τα πρωταθλήματα όπου υπάρχει πολιτισμός, ο κόσμος πηγαίνει και γεμίζει τα γήπεδα γιατί είναι γιορτή, οπαδοί κάθονται δίπλα δίπλα και πειράζουν ο ένας τον άλλον, ο ηττημένος δίνει συγχαρητήρια στον νικητή και φυσικά τα παιχνίδια ξεκινούν και τελειώνουν κανονικότατα. Υπάρχει και αυτό το περιβάλλον ναι! Καλά διαβάζετε…

Το τι βλέπουμε φέτος στο Champions League είναι πραγματικά… μυθικό!
Είναι ίσως το καλύτερο τουρνουά που έχουμε δει εδώ και πολλά χρόνια. Λίβερπουλ και Τότεναμ είναι στον τελικό, στο πιο απρόβλεπτο ζευγάρι της διοργάνωσης με την Λίβερπουλ να είναι πεντάκις τροπαιούχος και τους Λονδρέζους να φτάνουν πρώτη φορά εκεί. Μάλιστα αυτός αναμένεται να είναι ο πρώτος αγγλικός εμφύλιος (και δεύτερος σε όλη την ιστορία της διοργάνωσης) σε τελικό του Champions League μετά από έντεκα χρόνια. Τελευταία φορά που συνέβη αυτό ήταν τη σεζόν 2007-208 στο Λουζνίσκι, όταν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είχε επικρατήσει στα πέναλτι της Τσέλσι, μετά το 1-1 της κανονικής διάρκειας και της παράτασης.  Παράλληλα, αυτός αναμένεται να είναι ο έβδομος τελικός ανάμεσα σε δυο ομάδες από την ίδια χώρα στην ιστορία της διοργάνωσης. Σαν να λέμε δηλαδή ο Ολυμπιακός με τον Παναθηναϊκό σε τελικό Champions League, σενάριο επιστημονικής φαντασίας…

Λίβερπουλ-Μπαρτσελόνα 4-0

Κι’ όμως συνέβη! Πριν από την έναρξη του δεύτερου ημιτελικού στο Άνφιλντ ελάχιστοι έδιναν τύχη στην Λίβερπουλ στο να κάνει το θαύμα απέναντι στην Μπαρτσελόνα και να ανατρέψει το εις βαρος της 0-3 από τον πρώτο αγώνα στην Βαρκελώνη, όμως στο γήπεδο έγιναν πράματα και θάματα.

Τι και αν δεν είχε στη διαθεσή του ο Γιούργκεν Κλοπ ούτε τον Σαλάχ, ούτε τον Φιρμίνο, ούτε τον Κεϊτά που τέθηκαν νοκ-άουτ λόγω τραυματισμών το τελευταίο 10ημερο;

Όσοι πήραν τη θέση τους στην ενδεκάδα κάλυψαν επάξια το κενό τους και με τους Οριγκί και Βαϊνάλντουμ να πετυχαίνουν αμφότεροι από δύο γκολ, οι «reds» νίκησαν με 4-0 και προκρίθηκαν στον τελικό, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης σε όσους βρίσκονταν στις εξέδρες του «Άνφιλντ».

Πολλοί ήταν οι θεατές που δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους βλέποντας κάτι που είναι απίθανο να γίνει…

ΑΓΙΑΞ-ΤΟΤΕΝΑΜ 2-3

Και σαν να μην έφτανε το πρώτο θαύμα, ήρθε καπάκι και το δεύτερο. Πόσο ακόμη να «ξεδιψάσουμε» ποδοσφαιρικά, τα έχουμε δει όλα!

Η Τότεναμ ντύθηκε… Λίβερπουλ και με γκολ στο πέμπτο και τελευταίο λεπτό του ημιτελικού με τον Άγιαξ κέρδισε 3-2 στο Άμστερνταμ και προκρίθηκε στον τελικό του Champions League, όπου θα αντιμετωπίσει τους «ρεντς» σε έναν αγγλικό… εμφύλιο.

Σταρ της βραδιάς ήταν ο Λούκας Μόουρα. Ο 26χρονος Βραζιλιάνος με προσωπικο χατ-τρικ πήρε τους Λονδρέζους από το χέρι και τους οδήγησε στη Μαδρίτη, όπου θα διεξαχθεί ο φετινός τελικός της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης.

Αρχικά, οι τρομεροί Ολλανδοί του Έρικ Τεν Χαγκ κατάφεραν να προηγηθούν 2-0 δίνοντας διαστάσεις θριάμβου στη διαφαινόμενη στο πρώτο ημίχρονο πρόκρισή τους, όμως η Τότεναμ ισοφάρισε με δύο γρήγορα γκολ και έδωσε τεράστιο ενδιαφέρον στον ημιτελικό. Το ιστορικό τρίτο γκολ του Λούκας Μόουρα ήρθε στο έκτο λεπτό των καθυστερήσεων, αφήνοντας μας μία εικονική στιγμή για να θυμόμαστε με τους παίκτες της Τότεναμ κουβάρι και από την άλλη τα «πιστσιρίκια» του Άγιαξ στο έδαφος να μην πιστεύουν τι έγινε. Εναλλαγή συναισθημάτων και έκρηξη αντιδράσεων σε ένα πραγματικά ανατριχιαστικό διήμερο.

Ο μεγάλος τελικός Τότεναμ-Λίβερπουλ θα διεξαχθεί την 1η Ιουνίου στο «Wanda Metropolitano».

Ο αθλητισμός φέρνει μεγάλες συγκινήσεις και φέρνει τον κόσμο πιο κοντά, όπως επίσης τραβάει και πολλά παιδιά ν’ ασχοληθούν με κάτι που μελλοντικά θα τους δώσει χαρά, παρέες και καλή ζωή γενικότερα όσον αφορά την υγεία τους και το σώμα τους, αρκεί να οργανώνεται σωστά και αγνά, χωρίς παράγοντες που κοιτούν μόνο πως θα κερδοσκοπήσουν και μάνατζερ που προωθούν τον μεγάλο ηλικιακά ξένο αθλητή και όχι τον ντόπιο και ελπιδοφόρο νεαρό. Είπαμε όλα με υπομονή και μέτρο για να φτάσουμε κάποια στιγμή εκεί που ζηλεύουμε και θα θέλαμε να είμαστε. Ελπίζω να μας έχει γίνει μάθημα μετά από αυτά που είδαμε…

Του Χρυσόστομου Βητσόπουλου